ਆਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਚੈਨਮਾਸੀਨਮੁਪਾਸਨੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕृਪਣਂ ਬਹ੍ਵਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ ਹੈ, ਨੇ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ, ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ ਨਾਲ, ਲੰਬਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤੇ ਚ ਭਗਵਨ੍ਧਨਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਹृਤਮ੍। ਆਹੂਯ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞੈਃ ਕਿਤਵੈਰਕ੍ਸ਼ਕੋਵਿਦੈਃ
ਭਗਵਨ, ਜੂਏ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਰਾਜ ਮੈਨੂੰ ਚਲਾਕ ਜੂਆਰੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਤੇ ਜੂਏ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਬੁਲਾ ਕੇ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਨਕ੍ਸ਼ਜ੍ਞਸ੍ਯ ਹਿ ਸਤੋ ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯੈਃ। ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਮੇ ਸਭਾਂ ਨੀਤਾ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀ
ਜੂਏ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਾਪ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ; ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਮਾਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵਨਵਾਸਾਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍। ਪ੍ਰਾਵ੍ਰਾਜਯਨ੍ਮਂਹਾਰਣ੍ਯਮਜਿਨੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਮੁੜ ਜੂਏ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਨਿਕਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਵਨੇ ਦੁਰ੍ਵਸਤੀਰ੍ਵਸਨ੍ਪਰਮਦੁਃਖਿਤਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤਾਭਿषਙ੍ਗੇਣ ਗਿਰਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਕਠਿਨ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਜੂਏ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ।
ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਾਚੋ ਦ੍ਯੂਤਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਂਸਤਾਮ੍। ਅਹਂ ਹृਦਿ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਰਾਤ੍ਰੀਰ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਜੂਏ ਦੇ ਨਤੀਜੇ 'ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਰਾਤਾਂ-ਰਾਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਵਯਮਾਯਤ੍ਤਾਃ ਸਦਾ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਿ। `ਸ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਗਤਵਾਨਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਤੇਨ ਗਤਸਤ੍ਵ ਇਵਾਸ੍ਮਹੇ। ਕਦਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਂ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਨਰਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਬੀਭਤਸੁ ਨੂੰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੁੜ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਾਂਗਾ?
ਇਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਨਾ ਧਨਂਜਯਮ੍। ਅਨੇਨ ਤੁ ਵਿषਣ੍ਣੋऽਹਂ ਕਾਰਣੇਨ ਸਹਾਨੁਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਧਨੰਜਯ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ; ਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।
ਵਨਵਾਸਾਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਮਾਂ ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਯਃ। ਜਾਨਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਾ ਵੈ ਦੇਵਨੇ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ। ਦ੍ਯੂਤੇਨੈਵਾਹ੍ਵਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਬਲਾਦਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਤਦ੍ਵਿਦਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ, ਉਹ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਮੁੜ ਜੂਏ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਬੁਲਾਵਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਆਹੂਤਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤੇ ਨਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍। ਪਣੇ ਚ ਮਮ ਨਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਸੁ ਕਿਂਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਜੂਏ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦਾਅ ਲਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਬਚਿਆ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਨੁਧ੍ਯਾਯਂਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਨੋ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍। ਨ ਮਤ੍ਤੋ ਦੁਃਖਿਤਤਰਃ ਪੁਮਾਨਸ੍ਤੀਹ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਇਹ ਸਭ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚਿੰਤਾ ਕਰਦਾ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਰਾਜਾ ਮਯਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦਲ੍ਪਭਾਗ੍ਯਤਰੋ ਭੁਵਿ। ਭਵਤਾ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵੋ ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਪੂਰ੍ਵੋਪਿ ਵਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਨ ਮਤ੍ਤੋ ਦੁਃਖਿਤਤਰਃ ਪੁਮਾਨਸ੍ਤੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਣਕਿਸਮਤੀ ਰਾਜਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ? ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਮੁਵਾਚ ਭਗਵਾਨृषਿਃ। ਸ਼ੋਕਂ ਵ੍ਯਪਨੁਦਨ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਨ ਵਿषਾਦੇ ਮਨਃ ਤ੍ਵਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂਵਰ। ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਮਿਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਜੇष੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਦਾਸ ਨਾ ਕਰੋ; ਬੀਭਤਸੁ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੇਗਾ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀषਿ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਮਤ੍ਤੋ ਵਿਦ੍ਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਅਲ੍ਪਭਾਗ੍ਯਤਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਮਾਨਸ੍ਤੀਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਣਕਿਸਮਤੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਪਾਂਡਵ—
ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰ੍ਣਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਦਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਸੇऽਨਘ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਦੁਃਖਿਤਤਰੋ ਰਾਜਾऽऽਸੀਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਐਸਾ ਰਾਜਾ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਅਥੈਨਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਭਗਵਾਨਿਤਿ। ਇਮਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਭਗਵਾਨ ਜੀ, ਬਿਆਨ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।'
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਨਵਹਿਤਃ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰਚ੍ਯੁਤ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਦੁਃਖਿਤਤਰੋ ਰਾਜਾऽऽਸੀਤ੍ਪृਥਿਵੋਪਤੇ
ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਅਚੁਤ ਦੇ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਨਿषਧੇषੁ ਮਹੀਪਾਲੋ ਵੀਰਸੇਨ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਨਲੋ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਤਕੋਵਿਦਃ
ਨਿਸ਼ਧ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵੀਰਸੇਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਲ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਕਰਤਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਸ ਨਿਕृਤ੍ਯਾਜਤੋ ਰਾਜਾ ਪੁष੍ਕਰੇਣੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਵਨਵਾਸਂ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਸਹ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਲੋਂ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਦਾਸਾ ਨ ਰਥੋ ਨ ਭ੍ਰਾਤਾ ਨ ਚ ਭਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਵਨੇ ਨਿਵਸਤੋ ਰਾਜਨ੍ਨਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤ ਕਦਾਚਨ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਨਾ ਕੋਈ ਨੌਕਰ, ਨਾ ਰਥ, ਨਾ ਭਰਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸੀ, ਇਹ ਕਦੇ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਭਵਾਨ੍ਹਿ ਸਂਵृਤੋ ਵੀਰੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਦੇਵਸਂਮਿਤੈਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਲ੍ਪੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰ੍ਹਸਿ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮ੍
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਤਾ ਵਿਰਲੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਨਲਸ੍ਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਚਰਿਤਂ ਵਦਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਨ੍ਮਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਲ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਂ; ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸੋ।
ਆਸੀਦ੍ਰਾਜਾ ਨਲੋ ਨਾਮ ਵੀਰਸੇਨਸੁਤੋ ਬਲੀ। ਉਪਪਨ੍ਨੋ ਗੁਣੈਰਿष੍ਟੈ ਰੂਪਵਾਨਸ਼੍ਵਕੋਵਿਦਃ
ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਨਲ ਸੀ, ਉਹ ਵੀਰਸੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਪਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸਦਾ ਸ਼ੀਲਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ'। ਅਤਿष੍ਠਨ੍ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਦੇਵਪਤਿਰ੍ਯਥਾ। ਉਪਰ੍ਯੁਪਰਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਜਨ ਕਰਦਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮੱਤ ਦੇਂਦਾ ਸੀ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਵੇਦਵਿਚ੍ਛ੍ਰਰੋ ਨਿषਧੇषੁ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਮਹਾਨਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਪਤਿਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ, ਨਿਸ਼ਾਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਜੂਆ ਖੇਡਣਾ ਪਸੰਦ ਸੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ।
ਈਪ੍ਸਿਤੋ ਨਰਨਾਰੀਣਾਮੁਦਾਰਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਧਨ੍ਵਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਮਨੁਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਦਿਲੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ। ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਂਝਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਮਨੂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸੀ।
ਤਥੈਵਾਸੀਦ੍ਵਿਦਰ੍ਭੇषੁ ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸ਼ੂਰਃ ਸਰ੍ਵਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਜਾਕਾਮਃ ਸ ਚਾਪ੍ਰਜਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਦਰਭ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ, ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਸ ਪ੍ਰਜਾਰ੍ਥੇ ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਤ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਤਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰ੍ਦਮਨੋ ਨਾਮ ਭਾਰਤ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਦਮਨ ਸੀ।