ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਾਨ੍ਨ ਮਯਾ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਬਲਾਃ'। ਨੀਤਾ ਲੋਕਮਮੁਂ ਸਰ੍ਵੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਃ ਸਸੌਬਲਾਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਏ ਗਏ।
ਤੇਵਯਂ ਬਾਹੁਬਲਿਨਃ ਕ੍ਰੋਧਮੁਤ੍ਥਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਸਹਾਮਹੇ ਭਵਨ੍ਮੂਲਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਪਾਲਿਤਾਃ
ਅਸੀਂ, ਜੋ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉਠੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ।
ਮਯਾ ਹਿ ਸਹ ਕृष੍ਣੇਨ ਹਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਮੁਖਾਨ੍ਪਰਾਨ੍। ਸ੍ਵਬਾਹੁਵਿਜਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧੀਨਾਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਰਣ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕੀਤਾ।
ਭਤੋ ਦ੍ਯੂਤਦੋषੇਣ ਸਰ੍ਵੇਵਯਮੁਪਪ੍ਲੁਤਾਃ। ਅਹੀਨਪੌਰੁषਾ ਰਾਜਨ੍ਬਲਿਭਿਰ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
ਜੂਏ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਲੋਂ ਹਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਾਡੀ ਹਿੰਮਤ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਵਮਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਗ ਹਿਧਰ੍ਮੋ ਮਹਾਰਾਜ ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਨਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵਿਚਾਰੋ; ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਦਾ ਧਰਮ ਵਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਰਾਜ੍ਯਮੇਵ ਪਰਂਧਰ੍ਮਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ। ਸ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਾਧਰ੍ਮ੍ਯਾਨ੍ਨੀਨਸ਼ਃ ਪਥਃ
ਗਿਆਨੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਕਸ਼ਤਰੀਏ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਹਟੋ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸਮਾ ਰਾਜਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਨਿਹਨ੍ਮਹਿ। ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯ ਚ ਵਨਾਤ੍ਪਾਰ੍ਥਮਾਨਾਯ੍ਯ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਓ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੀਏ, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਵਣ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲਿਆਈਏ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ।
ਵ੍ਯੂਢਾਨੀਕਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਜਵੇਨੈਵ ਮਹਾਹਵੇ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨਮੁਂ ਲੋਕਂ ਗਮਯਾਮ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਆਓ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਭੇਜੀਏ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਸਰ੍ਵਾਨਹਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਸਸੌਬਲਾਨ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਚ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਯੋ ਵਾऽਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮਯਾ ਪ੍ਰਸ਼ਮਿਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤ੍ਵਮੇष੍ਯਸਿ ਵਨਂ ਪੁਨਃ। ਏਵਂ ਕृਤੇ ਨ ਤੇ ਦੋषੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ ਲਵਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਵਣ ਨੂੰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਯਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਾਤ ਕृਤਂਪਾਪਮਰਿਂਦਮ। ਅਵਧੂਯ ਮਹਾਰਾਜਗਚ੍ਛੇਮ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਸ ਪਾਪ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਓ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ।
ਏਵਮੇਤਦ੍ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਯਦਿ ਰਾਜਾ ਨ ਬਾਲਿਸ਼ਃ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਦੀਰ੍ਘਸੂਤ੍ਰਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਃ
ਇਹ ਸਭ ਤਾਂ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਰਾਜਾ ਮੂਰਖ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਦੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਦੇਰੀ ਲੰਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਤ੍ਰਾ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਨ ਹਿ ਨੈਕृਤਿਕਂ ਹਤ੍ਵਾ ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਪਾਪਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਤਥਾ ਭਾਰਤ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੈਰਿਹ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਫੈਸਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤੁਲ੍ਯਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇਣ ਹ। ਤਥੈਵ ਵੇਦਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਦਾ ਵਿਭੋ। ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪੂਰ੍ਣੋ ਭਵਤਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਵੈਦਕ ਬਚਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ; ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੇ ਦਿਵਸਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਮਚ੍ਯੁਤ। ਤਯੋਦਸ਼ਾਦਿਤਃ ਕਾਲੋ ਜ੍ਞਾਯਤਾਂ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੈਦ ਪੂਰਾ ਮਾਣ ਹਨ, ਹੇ ਅਚਲ, ਤਾਂ ਸਮਾਂ ਗਿਆਰਵੀਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕਾਲੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਮਰਿਂਦਮ। ਏਕਾਗ੍ਰਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਕਰੋਤਿ ਸਃ
ਕਾਲ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਲ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੇਠ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਦ੍ਯੂਤਪ੍ਰਿਯੇਣ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਥਾ ਤਦ੍ਭਵਤਾ ਕृਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਯੇਣਾਜ੍ਞਾਤਚ੍ਰਯਾਯਾਂ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਜੂਏ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੇਠਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਨ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਸੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਸੁਦੁਰ੍ਜਨਃ। ਨ ਵਿਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਚਾਰੈਰਿਤਿ ਸੁਯੋਧਨਃ
ਮੈਂ ਕੋਈ ਐਸਾ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਾ ਲੱਭ ਲਵੇ, ਹੇ ਸੁਯੋਧਨ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਧਿਗਮ੍ਯ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨੋ ਵਨਵਾਸਮਿਮਂ ਤਤਃ। ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਯਿष੍ਯਤਿਪੁਨਰ੍ਨਿਕृਤ੍ਯਾऽਧਮਪੂਰੁषਃ। ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਾਨਭਿਗਚ੍ਛੇਤ ਪਾਪਃ ਸ ਹਿ ਕਥਂਚਨ
ਸਾਡੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਾਸ ਲਈ ਭੇਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਨਿਕਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਪਾਪੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਪੁਨਰਾਹ੍ਵਯੇਤ੍। ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੇਖੇਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਜਾਣ ਰਹਿਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਬੁਲਾਏਗਾ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਅਤੇ ਮੁੜ ਜੂਏ ਰਾਹੀਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਵਾਏਗਾ।
ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰਾਹੂਤੋ ਦ੍ਯੂਤੇਨੈਵਾਪਨੇष੍ਯਤਿ। ਸ ਤਥਾऽਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਕੁਸ਼ਲੋ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤੋ ਗਤਚੇਤਨਃ
ਤੁਸੀਂ, ਜਦੋਂ ਮੁੜ ਜੂਏ ਲਈ ਬੁਲਾਏ ਜਾਵੋਗੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹਾਰ ਜਾਵੋਗੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੂਏ ਵਿਚ ਚਲਾਕ ਤੇ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।
ਚਰਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਰਾਜ ਵਨੇषੁ ਵਸਤੀਃ ਪੁਨਃ
ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੁੜ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਫਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਾਸਾ ਸਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਸੁਮਹਾਰਾਜ ਕृਪਣਾਨ੍ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਮਵੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਵੇਦਧਰ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ। ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਨਿਕृਤਿਪ੍ਰਜ੍ਞੋ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਕੰਗਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਿਭਾਓ; ਪਰ ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਣਾ ਯਕੀਨੀ ਹੈ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਗਤ੍ਵਾਯਾਵਚ੍ਛਕ੍ਤਿ ਸੁਯੋਧਨਮ੍। ਯਥੈਵ ਕਕ੍ਸ਼ਮੁਤ੍ਸृष੍ਟੋ ਦਹੇਦਨਿਲਸਾਰਥਿਃ। ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਤਥਾ ਮਨ੍ਦਮਨੁਜਾਨਾਤੁ ਮੇ ਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਅੱਗ ਸੁੱਕੀ ਘਾਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਦ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਭੀਮਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਉਵਾਚ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਰਾਜਾ ਮੂਰ੍ਨ੍ਧ੍ਯੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍
ਭੀਮ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਭੀਮ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ।
ਅਸਸ਼ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਹਨਿष੍ਯਸਿ ਸੁਯੋਧਨਮ੍। ਵਰ੍षਾਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਹ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਾ
ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ, ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਤੇ ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੀਂਗਾ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਮਾਭਾषਸੇ ਪਾਰ੍ਥ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਾਲ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਅਨृਤਂ ਨਤ੍ਸਹੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਹ੍ਯੇਤਨ੍ਮਯਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਰਥ, ਕਿ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦਾ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰੇਣਾਪਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨਿਕृਤਿਂਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਹਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮਸਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਸੁਯੋਧਨਮ੍
ਕੌਂਤਿਆ, ਬਿਨਾ ਚਲਾਕੀ ਦੇ ਵੀ, ਤੂੰ ਸੁਯੋਧਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਵਿਚ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਭੀਮਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ। ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਭਾਗੋ ਬृਹਦਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਭੀਮ ਨੂੰ ਇੰਝ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਿਹਦਸ਼ਵ ਰਿਸ਼ੀ ਆ ਗਿਆ।
ਤਮਭਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਨ੍ਮਧੁਪਰ੍ਕੇਣ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍
ਉਸ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।