ਸਾ ਤੇ ਸਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਯੈਰਾਤ੍ਤਾ ਚਪਲਾ ਪ੍ਰਤਿਸਾਰਿਣੀ। ਆਦਾਯ ਜੀਵਿਤਂ ਤੇषਾਮਾਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਾਮਹਮ੍
ਤੇਰੀ ਉਹ ਤਰੱਕੀ, ਜੋ ਚਲਾਕ ਤੇ ਲਾਲਚੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਹੜਪ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੁੜ ਲੈ ਆਵਾਂਗਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਲੈ ਕੇ।
ਰਾਮੇਣ ਸਹ ਕੌਰਵ੍ਯ ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨਵਯੈਸ੍ਤਥਾ। ਅਕ੍ਰੂਰਗਦਸਾਮ੍ਬੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨਾਹੁਕੇਨ ਚ
ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੌਰਵ, ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ, ਅਕਰੂਰ, ਗਦਾ, ਸੰਬਾ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੇ ਆਹੁਕ—all ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਣਗੇ,
ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਵੀਰੇਣ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾਤ੍ਮਜੇਨ ਚ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਰਣੇ ਹਤ੍ਵਾ ਸਦ੍ਯਃ ਕਰ੍ਣਂ ਚ ਭਾਰਤ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਂ ਸੌਬਲੇਯਂ ਯਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਵੀਰ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਵੀ, ਭਾਰਤ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਸੌਬਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਵੀ ਟੱਕਰ ਲੈਣ ਆਉਂਦੇ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰੇ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਵਸਨ੍। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਸ਼ਾਧਿ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਂ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਧਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰੇਂਗਾ।
ਅਥੈਨਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰਸਮਾਗਮੇ। ਸ਼ृਣ੍ਵਤ੍ਸ੍ਵੇਤੇषੁ ਵੀਰੇषੁ ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਮੁਖੇषੁ ਚ
ਉਸ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ,
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਵਾਚਮਿਮਾਂ ਸਤ੍ਯਾਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ। ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਮੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾਨ੍ਹਨਿष੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਸੱਚ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਨਾਰਦਨ; ਤੂੰ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਵਰ੍षਾਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਂ ਮਾਂ ਕੁਰੁ ਕੇਸ਼ਵ। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੋ ਵਨੇ ਵਾਸੋ ਰਾਜ੍ਞਾਂਮਧ੍ਯੇ ਮਯਾ ਹ੍ਯਯਮ੍
ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੇਸ਼ਵ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਕਰ ਦੇ; ਮੈਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸਭਾਸਦਃ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਪੁਰੋਗਾਸ੍ਤੇ ਸਮਯਾਮਾਸੁਰ਼ਞ੍ਜਸਾ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਨੇ ਬਿਨਾ ਝਿਜਕ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਕੇਸ਼ਵਂ ਮਧੁਰੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਕਾਲਯੁਕ੍ਤੈਰਮਰ੍षਿਤਮ੍। ਪਾਞ੍ਚਾਲੀਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰਕ੍ਲਿष੍ਟਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਃ
ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਵ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਦੇਵਿ ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਮ ਤੇ ਸਤ੍ਯਂ ਮਾ ਸ਼ੁਚੋ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਦੇਵੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸੱਚਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਚੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਸੁੰਦਰ।
ਯੇ ਸ੍ਮ ਤੇ ਕੁਰਵਃ ਕृष੍ਣੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਾਹਸਂਸ੍ਤਦਾ। ਮਾਂਸਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਖਾਦਨ੍ਤੋ ਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵृਕਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੁਰਵਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਭੇੜੇ ਤੇ ਪੰਛੀ ਖਾ ਜਾਣਗੇ।
ਪਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਰੁਧਿਰਂ ਤੇषਾਂ ਗृਧ੍ਰਾ ਗੋਮਾਯਵਸ੍ਤਥਾ। ਉਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗਾਨਿ ਕਰ੍षਨ੍ਤੋ ਯੈਃ ਕृष੍ਟਾऽਸਿ ਸਭਾਤਲੇ
ਗਿੱਧ ਤੇ ਗੋਮਾਯਾ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣਗੇ।
ਤੇषਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਞ੍ਚਾਲਿ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ। ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੈਃ ਕृष੍ਯਮਾਣਾਨਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਨਿ ਚਾਸਕृਤ੍
ਪਾਂਚਾਲੀ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਏ ਵੇਖੇਗੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਲੋਂ ਘਸੀਟੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਖਾਏ ਜਾਂਦੇ।
ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਾऽਸਿਯੈਸ੍ਤਤ੍ਰਯੈਸ਼੍ਚਾਸਿ ਸਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਤੇषਾਮੁਤ੍ਕृਤ੍ਤਸ਼ਿਰਸਾਂ ਭੂਮਿਃ ਪਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਧਰਤੀ ਪੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਾ ਵਾਚਸ੍ਤ ਊਚੁਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ। ਸਰ੍ਵੇਤੇਜਸ੍ਵਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇਚਾਹਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਜਖਮੀ ਸਨ, ਨੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਵृਤਾਵਰ੍षਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਤ੍। ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯੋਪਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਵਲੋਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਤੇਰਾਂਵੇਂ ਸਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਮਿਲਣ ਆਉਣਗੇ।
ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਧਨਂਜਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸਾਮ੍ਬੌ ਯੁਯੁਧਾਨਭੀਮੌ। ਮਾਦ੍ਰੀਸੁਤੌ ਕੇਕਯਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜ੍ਞਾ
ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਧਨੰਜਯ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਸਾਂਬ, ਯੁਯੁਧਾਨ, ਭੀਮ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੇਕੈ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਮੇਤ—
ਏਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਲ੍ਲੋਁਕਵੀਰਾਨਜੇਯਾ- ਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾਨ੍ਸਸੈਨ੍ਯਾਨ੍। ਕੋ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥੀ ਸਮਰੇऽਭ੍ਯੁਦੀਯਾ- ਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨ੍ਸਿਂਹਾਨ੍ਕੇਸਰਿਣੋ ਯਥੈਵ
ਕੌਣ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਅਜੈਯ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯੋਧਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਸਿੰਘਾਂ ਵਿਰੁੱਧ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇਗਾ?
ਯਨ੍ਮਾऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਦੁਰੋ ਦ੍ਯੂਤਕਾਲੇ ਤ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਞ੍ਜੇषਯ੍ਸਿ ਚੇਨ੍ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ। ਧ੍ਰੁਵਂ ਕੁਰੂਣਾਮਯਮਨ੍ਤਕਾਲੋ ਮਹਾਭਯੋ ਭਵਿਤਾ ਸ਼ੋਣਿਤੌਧਃ
ਜੋ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੂਏ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਖਿਆ ਸੀ—'ਜੇ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਲਵੇਂ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਨਿਸਚਤ ਹੀ ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਆਵੇਗਾ, ਵੱਡਾ ਡਰ ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਲਹਿਰ'—
ਮਨ੍ਯੇ ਯਥਾ ਤਦ੍ਭਵਿਤੇਤਿ ਸੂਤ ਯਥਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚਃ ਪੁਰਾ ਮਾਮ੍। ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਭਵਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧਮੇਤ- ਦ੍ਗਤੇ ਕਾਲੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਥੋਕ੍ਤਮ੍
ਸੂਤ, ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਕਸ਼ਤਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਓਹੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਇਹ ਜੰਗ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਗਤੇ ਪਾਰ੍ਥੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਪ੍ਰਭृਤਯਃ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਰਜੁਨ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਹੋਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਗਤੇ ਪਾਰ੍ਥੇ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ। ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਕृष੍ਣਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਰਜੁਨ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਮਯਕ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਦੇਕਾਨ੍ਤੇ ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਮृਦੁਸ਼ਾਦ੍ਵਲੇ। ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨਿषੇਦੁਃ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ
ਫਿਰ, ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਚੁਪ ਚਾਪ ਨਰਮ ਘਾਹ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ।
ਧਨਂਜਯਂ ਸ਼ੋਚਮਾਨਾਃ ਸਾਸ਼੍ਰੁਕਣ੍ਠਾਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ। ਤਦ੍ਵਿਯੋਗਾਰ੍ਦਿਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਸ਼ੋਕਃ ਸਮਭਿਪੁਪ੍ਲੁਵੇ
ਧਨੰਜਯ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਅੰਜਾਂ ਭਰੀ ਗਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਛੋੜੀ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਗਮ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਧਨਂਜਯਵਿਯੋਗਾਚ੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰਂਸ਼ਾਚ੍ਚ ਦੁਃਖਿਤਾਃ। ਅਥ ਭੀਮੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੇ ਰਾਜ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨਿਦੇਸ਼ਾਤ੍ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਗਤੋऽਸੌ ਭਰਤਰ੍षਭਃ। ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅਰਜੁਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਭਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਨष੍ਟੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਃ ਸਹ ਪੁਤ੍ਰੈਸ੍ਤਥਾ ਵਯਮ੍। ਸਾਤ੍ਯਕਿਰ੍ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਯੁਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਾਃ
ਜੇ ਉਹ ਗੁਆਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਾਂਚਾਲੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਸੀਂ, ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੀ ਨਿਸਚਤ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯੋਸੌ ਗਚ੍ਛਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਬਹੂਨ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਨ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍। ਭਵਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਬੀਭਤ੍ਸੁਸ੍ਤਤੋ ਦੁਃਖਤਰਂ ਨੁ ਕਿਮ੍
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ, ਬੀਭਤਸੁ, ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦਾ ਸੋਚ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਯਸ੍ਯ ਬਾਹੂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਮਨ੍ਯਾਮਹੇ ਜਿਤਾਨਾਜੌ ਪਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਚ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਸਮਝਦੇ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ਧਿ ਵਯਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਧਨੁष੍ਮਤਃ। `ਜਿਤਾਨ੍ਮਨ੍ਯਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਤ੍ਸਸੌਬਲਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਭ ਧਨੁਧਾਰੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸੌਬਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸਮਝਦੇ ਸੀ।