ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪੁਰਾ। ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥੇ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਦਾਮੋਦਰੇਣ ਚ
ਖਾਂਡਵ ਵਿੱਚ ਫਲਗੁਨ ਨੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਦਾਮੋਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਨ ਹਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਾਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਪਾਰ੍ਥੇ ਚ ਭੀਮੇ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਚ ਸਾਤ੍ਵਤੇ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਰਥ, ਭੀਮ ਜਾਂ ਸਾਤਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯਦਿਦਂ ਸ਼ੋਚਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਵੈ ਮੁਨੇ। ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜ੍ਯਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਰ੍ਰਥਕਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਤੇ ਦੁਖ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਹੋਇਆ।
ਕਥਂ ਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ੇਤਾਲ੍ਪਚੇਤਸਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕੋਪਯਾਨਂ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਿਵੇਂ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਹਨ, ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਿਮਾਸੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਨੇ ਭੋਜਨਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਵਨ੍ਯਂ ਵਾऽਪ੍ਯਵਾ ਕृष੍ਟਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਤੁ ਨੋ ਭਵਾਨ੍
ਪੰਡਵਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਖਾਣਾ ਖਾਦਾ? ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਸੀ ਜਾਂ ਖੇਤੀ ਵਾਲਾ? ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਵਾਨੇਯਂ ਚ ਮृਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਾਨ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਗ੍ਰਮਭੁਞ੍ਜਤਾ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਸਾਫ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਦ ਖਾਧਾ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਤਦਾ ਨਿਵਸਤੋ ਵਨੇ। ਅਨ੍ਵਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਰਾਜਨ੍ਸਾਗ੍ਨਯੋऽਨਗ੍ਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਚਾਹੇ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਅੱਗ ਵਾਲੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਨਾਤਕਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦਸ਼ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਦਾਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਯਾਨ੍ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਪੜ੍ਹ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਤੇ ਦਸ ਮੁਕਤੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਪਾਲਿਆ।
ਰੁਰੂਨ੍ਕृष੍ਣਮृਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮੇਧ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍। ਬਾਣੈਰੁਨ੍ਮਥ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰ — ਰੂਰੂ, ਕਾਲਾ ਮਿਰਗ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਫ ਤੇ ਸੁਹਣੇ — ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਵਾऽਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਕृਸ਼ੋ ਵਾ ਦੁਰ੍ਬਲੋ ਵਾऽਪਿ ਦੀਨੋ ਭੀਤੋਪਿ ਵਾ ਪੁਨਾਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਰੰਗ-ਰੂਪ ਤੋਂ ਮਾੜਾ, ਨਾ ਬਿਮਾਰ, ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਨਾ ਦੁਖੀ, ਨਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਜ੍ਞਾਤੀਨਿਵ ਸਹੋਦਰਾਨ੍। ਪੁਰੋष ਕੌਰਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮੇਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਧਰਮ ਰਾਜ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਤੀਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਮਾਤੇਵ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾऽਗ੍ਰੇ ਸ਼ਿष੍ਟਮਾਹਾਰਯਤ੍ਤਦਾ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਤਨੀ, ਸਭ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾ ਕੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਰਾਜਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਯਮੌ ਪ੍ਰਤੀਚੀਮਥਵਾऽਪ੍ਯੁਦੀਚੀਮ੍। ਧਨੁਰ੍ਧਰਾ ਮਾਂਸਹੇਤੋਰ੍ਮृਗਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਵੋਪਗਮ੍ਯ
ਰਾਜਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਭੀਮ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾ ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ; ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਸ ਲਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਘਟ ਜਾਂਦੇ।
ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਕਵਸਤਾਂ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਵੈ ਵਿਹੀਨਾਨਾਮਰ੍ਜੁਨੇਨੋਤ੍ਸੁਕਾਨਾਮ੍। ਪਞ੍ਚੈਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤਥਾ ਵ੍ਯਤੀਯੁ- ਰਥੀਯਤਾਂ ਜਪਤਾਂ ਜੁਹ੍ਵਤਾਂ ਚ
ਕਾਮਯਕ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਤਰਸੇ ਤੇ ਵੰਜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਪੰਜ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੰਘ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨੁष੍ਯਾਤੀਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਮਨ੍ਯੁਨਾਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਚਿੰਤਾ, ਦੁਖ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਦੀਰ੍ਘਮੁष੍ਣਂ ਚ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਂਜਯਂ ਸੂਤਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲੰਮਾ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਜਯਾ ਰਥੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨ ਰਾਤ੍ਰੌ ਨ ਦਿਵਾ ਸੂਤ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਮਿ ਵੈਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਣਯਂ ਘੋਰਮਤੀਤਂ ਦ੍ਯੂਤਜਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਸੂਤ ਜੀ, ਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾ ਦਿਨ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੈਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੂਏ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਸਹ੍ਯਵੀਰ੍ਯਾਣਾਂ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਧੈਰ੍ਯਂ ਧृਤਿਂ ਪਰਾਮ੍। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨੁਰਾਗਂ ਚ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਮਤਿਮਾਨੁषਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੜੀ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ, ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਢੀਲ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਮ ਇਨਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਦੇਵਰਾਜਸਮਦ੍ਯੁਤੀ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੌ
ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਜਬਰਦਸਤ ਹਨ।
ਦृਢਾਯੁਧੌ ਦੂਰਪਾਤੌ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯੌ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਹਸ੍ਤੌ ਦृਢਕ੍ਰੋਧੌ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤੌ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਦੂਰੋਂ ਵਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ ਉੱਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭੀਮਾਰ੍ਜੁਨੌ ਪੁਰੋਧਾਯ ਯਦਾ ਤੌ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ। ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇਤੇ ਸਿਂਹਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਵ ਦੁਃਸਹੌ
ਜਦੋਂ ਭੀਮ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਚਲਣਗੇ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਾਂਗ ਅਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨਿਃਸ਼ੇषਮਿਹ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਮ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਜਯ
ਸੰਜਯਾ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੌ ਹ੍ਯਪ੍ਰਤਿਰਥੌ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਰਥੌ। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਸ੍ਤਂ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਯੇਤੇऽਤ੍ਯਮਰ੍षਿਣੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹਨ। ਉਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵृष੍ਣਯੋऽਥ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾ ਵਾ ਮਹੌਜਸਃ। ਯੁਧਿ ਸਤ੍ਯਾਭਿਸਨ੍ਧੇਨ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਧਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਮ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਤੇ ਪਾਂਚਾਲੇ ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਖੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਪਾਰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਰਾਮਕृष੍ਣਪ੍ਰਣੀਤਾਨਾਂ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਸਹਿਤੁਂ ਵੇਗਃ ਪਰ੍ਵਤੈਰਪਿ ਦੁਃਸਹਃ
ਸੂਤ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੰਨੀ ਭਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਭੀਮੋ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸ਼ੈਕ੍ਯਯਾ ਵੀਰਘਾਤਿਨ੍ਯਾ ਗਦਯਾ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਭੀਮ ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਤਥਾ ਗਾਣ੍ਡੀਵਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਜਿਤਮਿਵਾਸ਼ਨੇਃ। ਗਦਾਵੇਗਂ ਚ ਭੀਮਸ੍ਯ ਨਾਲਂ ਸੋਢੁਂ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਗਦਾ ਦਾ ਜੋਰ, ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਾਚੋ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਃ। ਸ੍ਮਰਣੀਯਾਃ ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਯਾ ਯਾ ਨ ਕृਤਾਃ ਪੁਰਾ
ਫਿਰ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਯਾਦ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ।
ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮੋऽਯਂ ਸੁਮਹਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਸਮਰ੍ਥੇਨਾਪਿ ਯਨ੍ਮੋਹਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨ ਨਿਵਾਰਿਤਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਯਂ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਨ੍ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਕਾਮਯ੍ਕੇ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਸਮਭਾਵਯਦਚ੍ਯੁਤਃ
ਜਦ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦੇਣ ਆ ਗਿਆ।