ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵੇਚਾਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਸਰ੍ਵੇਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਲੜਾਕੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯੇ ਮਨ੍ਯੁਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਵ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਨ੍ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੀਰ੍ਯਾਮਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਕਿਂ ਕृਤਂ ਸੂਤ ਕਰ੍ਣੇਨ ਵਦਤਾ ਪਰੁषਂ ਵਚਃ। ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਵੈਰਮੇਤਾਵਦ੍ਯਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਸਾ ਸਭਾਂ ਗਤਾ
ਸੂਤ ਪੁੱਤ ਕਰਣ ਨੇ ਤਿੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲ ਕੇ ਕੀ ਕਰ ਲਿਆ? ਵੈਰ ਤਾਂ ਕਾਫੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਪੀਦਾਨੀਂ ਮਮ ਸੁਤਾਸ੍ਤਿष੍ਠੇਰਨ੍ਮਨ੍ਦਚੇਤਸਃ। ਯੇषਾਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਗੁਰੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਵਿਨਯੇ ਨਾਵਤਿष੍ਠਤੇ
ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮੰਦ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਖੜੇ ਰਹਿ ਸਕਣ, ਜਦ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਮਮਾਪਿ ਵਚਨਂ ਸੂਤ ਨ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤਿ ਮਨ੍ਦਭਾਕ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਹੀਨਂ ਨਿਰ੍ਵਿਚੇष੍ਟਮਚੇਤਸਮ੍
ਸੂਤ, ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਉਹ ਮੰਦਭਾਗੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਬੇਬਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਯੇ ਚਾਸ੍ਯ ਸਚਿਵਾ ਮਨ੍ਦਾਃ ਕਰ੍ਣਸੌਬਲਕਾਦਯਃ। ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਭੂਯਸੋ ਦੋषਾਨ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਵਿਚੇਤਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਮੂਰਖ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਕਰਣ, ਸੌਬਲ ਤੇ ਹੋਰ, ਉਸ ਬੇਸਮਝ ਦੇ ਹੋਰ ਹੋਰ ਗਲਤੀਆਂ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵੈਰਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯਪਿ ਸ਼ਰਾਃ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ। ਨਿਰ੍ਦਹੇਯੁਰ੍ਮਮ ਸੁਤਾਨ੍ਕਿਂਪੁਨਰ੍ਮਨ੍ਯੁਨੇਰਿਤਾਃ
ਪਾਰਥ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਛੱਡੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ।
ਪਾਰ੍ਥਬਾਹੁਬਲੋਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਮਹਾਚਾਪਵਿਨਿਃਸृਤਾਃ। ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਿਤਾਃ ਸਾਦਯੇਯੁਃ ਸੁਰਾਨਪਿ
ਪਾਰਥ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਤ, ਉਹ ਅਸਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਗੋਪ੍ਤਾ ਚ ਸੁਹृਚ੍ਚੈਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਹਨਿਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥਃ ਸ ਕਿਂਨੁ ਤਸ੍ ਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿਸਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕਦੇ ਹਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਦਂ ਹਿ ਸੁਮਹਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯੇਹ ਸਂਜਯ। ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਸਮੇਤ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਸੰਜਯਾ, ਇਹ ਅਰਜੁਨ ਬਾਰੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਵਾਇਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪੁਰਾ। ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥੇ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਦਾਮੋਦਰੇਣ ਚ
ਖਾਂਡਵ ਵਿੱਚ ਫਲਗੁਨ ਨੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਦਾਮੋਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਨ ਹਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਾਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਪਾਰ੍ਥੇ ਚ ਭੀਮੇ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਚ ਸਾਤ੍ਵਤੇ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਰਥ, ਭੀਮ ਜਾਂ ਸਾਤਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯਦਿਦਂ ਸ਼ੋਚਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਵੈ ਮੁਨੇ। ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜ੍ਯਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਰ੍ਰਥਕਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਤੇ ਦੁਖ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਹੋਇਆ।
ਕਥਂ ਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ੇਤਾਲ੍ਪਚੇਤਸਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕੋਪਯਾਨਂ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਿਵੇਂ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਹਨ, ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਿਮਾਸੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਨੇ ਭੋਜਨਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਵਨ੍ਯਂ ਵਾऽਪ੍ਯਵਾ ਕृष੍ਟਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਤੁ ਨੋ ਭਵਾਨ੍
ਪੰਡਵਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਖਾਣਾ ਖਾਦਾ? ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਸੀ ਜਾਂ ਖੇਤੀ ਵਾਲਾ? ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਵਾਨੇਯਂ ਚ ਮृਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਾਨ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਗ੍ਰਮਭੁਞ੍ਜਤਾ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਸਾਫ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਦ ਖਾਧਾ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਤਦਾ ਨਿਵਸਤੋ ਵਨੇ। ਅਨ੍ਵਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਰਾਜਨ੍ਸਾਗ੍ਨਯੋऽਨਗ੍ਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਚਾਹੇ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਅੱਗ ਵਾਲੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਨਾਤਕਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦਸ਼ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਦਾਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਯਾਨ੍ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਪੜ੍ਹ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਤੇ ਦਸ ਮੁਕਤੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਪਾਲਿਆ।
ਰੁਰੂਨ੍ਕृष੍ਣਮृਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮੇਧ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍। ਬਾਣੈਰੁਨ੍ਮਥ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰ — ਰੂਰੂ, ਕਾਲਾ ਮਿਰਗ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਫ ਤੇ ਸੁਹਣੇ — ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਵਾऽਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਕृਸ਼ੋ ਵਾ ਦੁਰ੍ਬਲੋ ਵਾऽਪਿ ਦੀਨੋ ਭੀਤੋਪਿ ਵਾ ਪੁਨਾਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਰੰਗ-ਰੂਪ ਤੋਂ ਮਾੜਾ, ਨਾ ਬਿਮਾਰ, ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਨਾ ਦੁਖੀ, ਨਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਵ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਜ੍ਞਾਤੀਨਿਵ ਸਹੋਦਰਾਨ੍। ਪੁਰੋष ਕੌਰਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮੇਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਧਰਮ ਰਾਜ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਤੀਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਰ੍ਵਾਞ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਮਾਤੇਵ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾऽਗ੍ਰੇ ਸ਼ਿष੍ਟਮਾਹਾਰਯਤ੍ਤਦਾ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਤਨੀ, ਸਭ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾ ਕੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ।
ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਰਾਜਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਯਮੌ ਪ੍ਰਤੀਚੀਮਥਵਾऽਪ੍ਯੁਦੀਚੀਮ੍। ਧਨੁਰ੍ਧਰਾ ਮਾਂਸਹੇਤੋਰ੍ਮृਗਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਵੋਪਗਮ੍ਯ
ਰਾਜਾ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਭੀਮ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਜੁੜਵਾਂ ਭਰਾ ਪੱਛਮ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ; ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਸ ਲਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਘਟ ਜਾਂਦੇ।
ਤਥਾ ਤੇषਾਂ ਕਵਸਤਾਂ ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਵੈ ਵਿਹੀਨਾਨਾਮਰ੍ਜੁਨੇਨੋਤ੍ਸੁਕਾਨਾਮ੍। ਪਞ੍ਚੈਵ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤਥਾ ਵ੍ਯਤੀਯੁ- ਰਥੀਯਤਾਂ ਜਪਤਾਂ ਜੁਹ੍ਵਤਾਂ ਚ
ਕਾਮਯਕ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਤਰਸੇ ਤੇ ਵੰਜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਪੰਜ ਸਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੰਘ ਗਏ।
ਤੇषਾਂ ਤਚ੍ਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨੁष੍ਯਾਤੀਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਮਨ੍ਯੁਨਾਭਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਚਿੰਤਾ, ਦੁਖ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਦੀਰ੍ਘਮੁष੍ਣਂ ਚ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਂਜਯਂ ਸੂਤਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਲੰਮਾ ਤੇ ਗਰਮ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਸੰਜਯਾ ਰਥੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨ ਰਾਤ੍ਰੌ ਨ ਦਿਵਾ ਸੂਤ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਮਿ ਵੈਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਦੁਰ੍ਣਯਂ ਘੋਰਮਤੀਤਂ ਦ੍ਯੂਤਜਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਸੂਤ ਜੀ, ਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾ ਦਿਨ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੈਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੂਏ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਸਹ੍ਯਵੀਰ੍ਯਾਣਾਂ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ ਧੈਰ੍ਯਂ ਧृਤਿਂ ਪਰਾਮ੍। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਨੁਰਾਗਂ ਚ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਮਤਿਮਾਨੁषਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬੜੀ ਭਾਰੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ, ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਢੀਲ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਮ ਇਨਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਦੇਵਰਾਜਸਮਦ੍ਯੁਤੀ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵੌ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦੌ
ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਹਾਨ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਜਬਰਦਸਤ ਹਨ।
ਦृਢਾਯੁਧੌ ਦੂਰਪਾਤੌ ਯੁਦ੍ਧੇ ਚ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯੌ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਹਸ੍ਤੌ ਦृਢਕ੍ਰੋਧੌ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤੌ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਦੂਰੋਂ ਵਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਥ ਉੱਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।