ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਹਿ ਸਮਾਵਿष੍ਟਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤੌਜਸਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂ ਸਭਾਂ ਨੀਤਾਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਂ
ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਧਰਮਪਤਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਤਾ ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈ ਕਟੁਕੋਦਯਾਃ। ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਸ੍ਵਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਕਰਣ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਤੇ ਤਿੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਿ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯਥਾ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਏਕਾਦਸ਼ਤਨੁਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਧੇਨੁषਾ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ
ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨੇ ਗਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਥਾਣੁ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕੈਰਾਤਂ ਵੇषਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਫਲ੍ਗੁਨਮ੍। ਜਿਜ੍ਞਾਸੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕਪਰ੍ਦੀ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਜਟਾਓਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਖੁਦ ਕਿਰਾਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਫਲਗੁਨ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਸਕਣ।
ਲੇਭੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਚਾਪਿ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ।' ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰਰ੍ਜੁਨਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਤਪਸਾ ਕੌਰਵਰ੍षਭਮ੍
ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਥਿਆਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਨੈਤਦੁਤ੍ਸਹਤੇ ਚਾਨ੍ਯੋ ਲਬ੍ਧੁਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਫਲ੍ਗੁਨਾਤ੍। ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮੇਤੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਨਰੋ ਭੁਵਿ
ਫਲਗੁਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਯੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਜੀਰ੍ਣੋ ਗ੍ਰਸ੍ਤਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਕਸ੍ਤਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਵੀਰੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਰਯਿਤੁਂ ਪੁਮਾਨ੍
ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਕੇ ਜੀਵਤ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਆਸਾਦਿਤਮਿਦਂ ਘੋਰਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਰਿਕਰ੍षਦ੍ਭਿਃ ਕੋਪਯਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਹਲਚਲ ਭਰੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ੍ਫੁਰਮਾਣੌष੍ਠੋ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚੋऽਰ੍ਥਵਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨੋਰੂ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾਵੁਭੌ
ਉਥੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਉਰੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤੇ।
ਊਰੁਂ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪਾਪ ਗਦਯਾ ਵਜ੍ਰਕਲ੍ਪਯਾ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮਨ੍ਤੇ ਦੁਰ੍ਦ੍ਯੂਤਦੇਵਿਨਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉਰੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਦਾ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਸਖਤ ਹੈ, ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੈਥੋਂ ਮਾੜੇ ਜੂਆਰੀ, ਤੈਥੋਂ ਤੈਰਾਂ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵੇਚਾਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਸਰ੍ਵੇਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਂਸੋ ਦੇਵੈਰਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਲੜਾਕੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯੇ ਮਨ੍ਯੁਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਵ ਸਂਯੁਗੇ। ਅਨ੍ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵੀਰ੍ਯਾਮਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਕਿਂ ਕृਤਂ ਸੂਤ ਕਰ੍ਣੇਨ ਵਦਤਾ ਪਰੁषਂ ਵਚਃ। ਪਰ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਵੈਰਮੇਤਾਵਦ੍ਯਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਸਾ ਸਭਾਂ ਗਤਾ
ਸੂਤ ਪੁੱਤ ਕਰਣ ਨੇ ਤਿੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲ ਕੇ ਕੀ ਕਰ ਲਿਆ? ਵੈਰ ਤਾਂ ਕਾਫੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਅਪੀਦਾਨੀਂ ਮਮ ਸੁਤਾਸ੍ਤਿष੍ਠੇਰਨ੍ਮਨ੍ਦਚੇਤਸਃ। ਯੇषਾਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਗੁਰੁਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਵਿਨਯੇ ਨਾਵਤਿष੍ਠਤੇ
ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਮੰਦ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਖੜੇ ਰਹਿ ਸਕਣ, ਜਦ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਮਮਾਪਿ ਵਚਨਂ ਸੂਤ ਨ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਤਿ ਮਨ੍ਦਭਾਕ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਹੀਨਂ ਨਿਰ੍ਵਿਚੇष੍ਟਮਚੇਤਸਮ੍
ਸੂਤ, ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਉਹ ਮੰਦਭਾਗੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਤੇ ਬੇਬਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਯੇ ਚਾਸ੍ਯ ਸਚਿਵਾ ਮਨ੍ਦਾਃ ਕਰ੍ਣਸੌਬਲਕਾਦਯਃ। ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਭੂਯਸੋ ਦੋषਾਨ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਵਿਚੇਤਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਮੂਰਖ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਕਰਣ, ਸੌਬਲ ਤੇ ਹੋਰ, ਉਸ ਬੇਸਮਝ ਦੇ ਹੋਰ ਹੋਰ ਗਲਤੀਆਂ ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵੈਰਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯਪਿ ਸ਼ਰਾਃ ਪਾਰ੍ਥੇਨਾਮਿਤਤੇਜਸਾ। ਨਿਰ੍ਦਹੇਯੁਰ੍ਮਮ ਸੁਤਾਨ੍ਕਿਂਪੁਨਰ੍ਮਨ੍ਯੁਨੇਰਿਤਾਃ
ਪਾਰਥ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਣਗਣ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਤੀਰ ਛੱਡੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਛੱਡੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ।
ਪਾਰ੍ਥਬਾਹੁਬਲੋਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਮਹਾਚਾਪਵਿਨਿਃਸृਤਾਃ। ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਿਤਾਃ ਸਾਦਯੇਯੁਃ ਸੁਰਾਨਪਿ
ਪਾਰਥ ਦੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਤ, ਉਹ ਅਸਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਗੋਪ੍ਤਾ ਚ ਸੁਹृਚ੍ਚੈਵ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ। ਹਨਿਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥਃ ਸ ਕਿਂਨੁ ਤਸ੍ ਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿਸਦਾ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਕਦੇ ਹਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਦਂ ਹਿ ਸੁਮਹਚ੍ਚਿਤ੍ਰਮਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯੇਹ ਸਂਜਯ। ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਸਮੇਤ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਸੰਜਯਾ, ਇਹ ਅਰਜੁਨ ਬਾਰੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਵਾਇਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਖਾਣ੍ਡਵੇ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਪੁਰਾ। ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ ਸਹਾਯਾਰ੍ਥੇ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਦਾਮੋਦਰੇਣ ਚ
ਖਾਂਡਵ ਵਿੱਚ ਫਲਗੁਨ ਨੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ, ਦਾਮੋਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਨ ਹਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯਾਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇ ਪਾਰ੍ਥੇ ਚ ਭੀਮੇ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਚ ਸਾਤ੍ਵਤੇ
ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਾਰਥ, ਭੀਮ ਜਾਂ ਸਾਤਵਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਯਦਿਦਂ ਸ਼ੋਚਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਵੈ ਮੁਨੇ। ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜ੍ਯਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨਿਰ੍ਰਥਕਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਤੇ ਦੁਖ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਹੋਇਆ।
ਕਥਂ ਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਤਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ੇਤਾਲ੍ਪਚੇਤਸਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਕੋਪਯਾਨਂ ਮਹਾਰਥਾਨ੍
ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਛੋਟੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਿਵੇਂ ਪੰਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਹਨ, ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਿਮਾਸੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵਨੇ ਭੋਜਨਮੁਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਵਨ੍ਯਂ ਵਾऽਪ੍ਯਵਾ ਕृष੍ਟਮੇਤਦਾਖ੍ਯਾਤੁ ਨੋ ਭਵਾਨ੍
ਪੰਡਵਾਂ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਖਾਣਾ ਖਾਦਾ? ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਸੀ ਜਾਂ ਖੇਤੀ ਵਾਲਾ? ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਵਾਨੇਯਂ ਚ ਮृਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਨਿਪਾਤਿਤਾਨ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਗ੍ਰਮਭੁਞ੍ਜਤਾ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਸਾਫ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਦ ਖਾਧਾ।
ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਰਾਨ੍ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਂਸ੍ਤਦਾ ਨਿਵਸਤੋ ਵਨੇ। ਅਨ੍ਵਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਰਾਜਨ੍ਸਾਗ੍ਨਯੋऽਨਗ੍ਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਚਾਹੇ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਅੱਗ ਵਾਲੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਨਾਤਕਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦਸ਼ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਦਾਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ਯਾਨ੍ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਪੜ੍ਹ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਤੇ ਦਸ ਮੁਕਤੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਰਾਜਾ, ਪਾਲਿਆ।
ਰੁਰੂਨ੍ਕृष੍ਣਮृਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਮੇਧ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਨੋਰਮਾਨ੍। ਬਾਣੈਰੁਨ੍ਮਥ੍ਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰ — ਰੂਰੂ, ਕਾਲਾ ਮਿਰਗ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਫ ਤੇ ਸੁਹਣੇ — ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਨ ਤਤ੍ਰ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੁਰ੍ਵਰ੍ਣੋ ਵ੍ਯਾਧਿਤੋ ਵਾऽਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਕृਸ਼ੋ ਵਾ ਦੁਰ੍ਬਲੋ ਵਾऽਪਿ ਦੀਨੋ ਭੀਤੋਪਿ ਵਾ ਪੁਨਾਃ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਨਾ ਰੰਗ-ਰੂਪ ਤੋਂ ਮਾੜਾ, ਨਾ ਬਿਮਾਰ, ਨਾ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਨਾ ਦੁਖੀ, ਨਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।