ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਰਿਂਦਮਮ੍। ਤਾਪਸੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਰਾਜ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਕਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਾਰਥ ਦੀ ਇਹ ਕਰਾਮਾਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਅਜੋਬਾ ਹੈ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕੀ ਆਖਿਆ?
ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਗਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾऽਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ। ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਦृषਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਤ੍ਸਂਜਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਜਯਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਸੂਤ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ ਧੀਮਤਃ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤਵਾਪਿ ਵਿਦਿਤਂ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਸਾਰਥੇ
ਸੂਤਾ, ਮੈਂ ਪਾਰਥ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਕੀ ਤੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਰਥ ਦੇ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ?
ਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਧਰ੍ਮੇषੁ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਘਾਤਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਵੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ, ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਹੈ, ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਰੁਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮृਤਾ ਵਾਚਃ ਸ੍ਵੈਰੇष੍ਵਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਪਿ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੋਦ੍ਧਾ ਯਸ੍ਯ ਧਨਂਜਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਜੇ ਧਨੰਜਯ ਉਸ ਦਾ ਯੋਧਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਤਃ ਕਰ੍ਣਿਨਾਰਾਚਾਂਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤਾਨ੍। ਨਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦਪਿ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਜਰਾਤਿਗਃ
ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਪੱਥਰ-ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੌਤ, ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦੀ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂਗਤਾਃ। ਯੇषਾਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮੰਦੀ ਹੈ, ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਲੜਾਈ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੁਧਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਃ। ਅਨਿਸ਼ਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਨੋऽਪਿ ਯ ਏਨਮੁਦਿਯਾਦ੍ਯੁਧਿ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਟਿਕ ਸਕੇ, ਐਸਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦ੍ਰੋਣਕਰ੍ਣੌ ਪ੍ਰਤੀਯਾਤਾਂ ਯਦਿ ਭੀष੍ਮੋऽਪਿ ਵਾ ਰਣੇ। ਮਹਾਨ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਂਸ਼ਯੋਲੋਕੇ ਨ ਤੁ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨੋ ਜਯਮ੍
ਜੇ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕਰਣ, ਜਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਘृਣੀ ਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਮਾਦੀ ਚ ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਥਵਿਰੋ ਗੁਰੁਃ। ਅਮਰ੍षੀ ਬਲਵਾਨ੍ਪਾਰ੍ਥਃ ਸਂਰਮ੍ਭੀ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਕਰਣ ਘਮੰਡੀ ਤੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੈ, ਅਚਾਰਯਾ ਬੁੱਢਾ ਤੇ ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਪਾਰਥ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਤਾਕਤਵਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਭਵੇਤ੍ਸੁਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਪ੍ਯਪਰਾਜਿਤਮ੍। ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਯੁੱਧ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸਭ ਲਈ ਅਜੈਯ ਹੋਵੇਗਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਅਪਿ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨ ਵਾਞ੍ਛੇਰਨ੍ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਵਧੇ ਨੂਨਂ ਭਵੇਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਰੇਤੇषਾਂ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਵਾ
ਜੇ ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਲਾਲਚ ਨਾ ਵੀ ਕਰਦੇ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਫਲਗੁਨ ਦੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੈਨ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੁ ਹਨ੍ਤਾऽਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਜੇਤਾ ਵਾऽਸ੍ਯ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਥਂ ਸ਼ਾਮ੍ਯੇਨ੍ਮਨ੍ਦਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ
ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੂਰਖਾਂ ਵਲ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਕਿਵੇਂ ਠੰਢਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਸਮੋ ਵੀਰਃ ਖਾਣ੍ਡਵੇऽਗ੍ਨਿਮਤਰ੍ਪਯਤ੍। ਜਿਗਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਰਾਜਸੂਯੇ ਮਹਾਕ੍ਰਤੌ
ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ੇषਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗਿਰੇਰ੍ਵਜ੍ਰੋ ਨਿਪਤਨ੍ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਂਜਯ। ਨ ਤੁ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਸ਼ਰਾਃ ਸ਼ੇषਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਸ੍ਤਾਤ ਕਿਰੀਟਿਨਾ
ਸੰਜਯਾ, ਜੇ ਵਜਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਰੀਟੀ ਦੇ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਤੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ।
ਯਥਾ ਹਿ ਕਿਰਣਾ ਭਾਨੋਸ੍ਤਪਨ੍ਤੀਹ ਚਰਾਚਰਮ੍। ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥਭੁਜੋਤ੍ਸृष੍ਟਾਃ ਸ਼ਰਾਸ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਤ੍ਸੁਤਾਨ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਸਾਰੀ ਚਲਦੀ-ਫਿਰਦੀ ਤੇ ਅਚਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਰਥ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣਗੇ।
ਅਪਿ ਤਦ੍ਰਥਘੋषੇਣ ਭਯਾਰ੍ਥਾ ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨਃ। ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਵਿਦੀਰ੍ਣੇਵ ਸਰ੍ਵਤੋ ਭਾਰਤੀ ਚਮੂਃ
ਸਵਯਸਾਚੀ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੀ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਡਰ ਨਾਲ ਥਰ-ਥਰ ਕੰਪਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਜੜ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਸਮੁਦ੍ਧਰਨ੍ਪ੍ਰਵਪਂਸ਼੍ਚੈਵ ਬਾਣਾਨ੍ ਸ੍ਤਾਤਾऽऽਤਤਾਯੀ ਸਮਰੇ ਕਿਰੀਟਿ। ਸृष੍ਟੋऽਨ੍ਤਕਃ ਸਰ੍ਵਹਰੋ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਭਵੇਦ੍ਯਥਾ ਤਦ੍ਵਦਵਾਰਣੀਯਃ
ਜਦੋਂ ਕਿਰੀਟੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਖਿੱਚਦਾ ਤੇ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਮੌਤ ਨੂੰ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਯਦਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਨਤੁ ਮਿਥ੍ਯਾ ਮਹੀਪਤੇ
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਦੁਰਯੋਧਨ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸੱਚ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਮਨ੍ਯੁਨਾ ਹਿ ਸਮਾਵਿष੍ਟਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ੍ਤ੍ਵਮਿਤੌਜਸਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾਂ ਸਭਾਂ ਨੀਤਾਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਂ
ਪਾਂਡਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਧਰਮਪਤਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਤਾ ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈ ਕਟੁਕੋਦਯਾਃ। ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਰਾਜ ਨ ਸ੍ਵਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਕਰਣ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਤੇ ਤਿੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਹੁਣ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਲੈਣਗੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਿ ਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਯਥਾ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਂਯੁਗੇ। ਏਕਾਦਸ਼ਤਨੁਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਧੇਨੁषਾ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ
ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨੇ ਗਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ ਗਿਆਰਾਂ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਸਥਾਣੁ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕੈਰਾਤਂ ਵੇषਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਫਲ੍ਗੁਨਮ੍। ਜਿਜ੍ਞਾਸੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕਪਰ੍ਦੀ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੇਸ ਜਟਾਓਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਖੁਦ ਕਿਰਾਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਫਲਗੁਨ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰ ਸਕਣ।
ਲੇਭੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਚਾਪਿ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ।' ਤਤ੍ਰੈਨਂ ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ਤੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰਰ੍ਜੁਨਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਃ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਤਪਸਾ ਕੌਰਵਰ੍षਭਮ੍
ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਨੇ ਪਾਸੁਪਤ ਅਸਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹਥਿਆਰ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਉਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਨੈਤਦੁਤ੍ਸਹਤੇ ਚਾਨ੍ਯੋ ਲਬ੍ਧੁਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਫਲ੍ਗੁਨਾਤ੍। ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮੇਤੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਣਾਂ ਨਰੋ ਭੁਵਿ
ਫਲਗੁਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਯੋ ਰਾਜਨ੍ਨ ਜੀਰ੍ਣੋ ਗ੍ਰਸ੍ਤਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਕਸ੍ਤਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਵੀਰੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਰਯਿਤੁਂ ਪੁਮਾਨ੍
ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਕੇ ਜੀਵਤ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਆਸਾਦਿਤਮਿਦਂ ਘੋਰਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਪਰਿਕਰ੍षਦ੍ਭਿਃ ਕੋਪਯਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ, ਹਲਚਲ ਭਰੀ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ੍ਫੁਰਮਾਣੌष੍ਠੋ ਭੀਮਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚੋऽਰ੍ਥਵਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨੋਰੂ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾਵੁਭੌ
ਉਥੇ, ਭੀਮ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ ਅਰਥਪੂਰਨ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਦ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਉਰੂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾ ਦਿੱਤੇ।
ਊਰੁਂ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਪਾਪ ਗਦਯਾ ਵਜ੍ਰਕਲ੍ਪਯਾ। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਨਾਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮਨ੍ਤੇ ਦੁਰ੍ਦ੍ਯੂਤਦੇਵਿਨਃ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉਰੂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗਦਾ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਸਖਤ ਹੈ, ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੈਥੋਂ ਮਾੜੇ ਜੂਆਰੀ, ਤੈਥੋਂ ਤੈਰਾਂ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ।