ਉਦ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਇਤਿ। ਵਿਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਸ੍ਥਿਤਾऽਸ੍ਮਾਕਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਮੋਹਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਨਾਮ ਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਰੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਕਯਨ੍ਤੇ ਸੁਰਾਨ੍ਹਨ੍ਤੁਂ ਬਲਦਰ੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦੇਵਾਨ੍ਨ ਗਣਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਵਰਾ ਹਿ ਤੇ
ਉਹ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਵਰਦਾਨ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਪਾਤਾਲਵਾਸਿਨੋ ਰੌਦ੍ਰਾ ਦਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਨਿਕਾਯਾ ਹਿ ਨਾਲਂ ਯੋਧਯਿਤੁਂ ਹਿ ਤਾਨ੍
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਡਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਅਤੇ ਭਯਾਨਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਲੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਯੋਸੌ ਭੂਮਿਗਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੁਧੁਨਿषੂਦਨਃ। ਕਪਿਲੋ ਨਾਮ ਦੇਵੋਸੌ ਭਗਵਾਨਜਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਮਧੂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਪਿਲ ਨਾਮ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ, ਅਜਿੱਤ ਅਤੇ ਹਰੀ।
ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਖਨਮਾਨਾ ਰਸਾਤਲਮ੍। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਿਹਤਾਃ ਸਗਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਵਿਭੋ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਝਲਕ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਦੋਂ ਪਾਤਾਲ ਖੋਦ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਪਾਥੇਨ ਚ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮੇਤਾਭ੍ਯਾਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਲੜ ਸਕਾਂਗੇ।
ਸੋऽਸੁਰਾਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਹਾਨੁਗਾਨ੍। ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਗਾਨਿਵ ਮਹਾਹ੍ਰਦੇ
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਝਲਕ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾ-ਅਭੀਸ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕਿਂਤੁ ਨਾਲ੍ਪੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਪ੍ਰਬੋਧ੍ਯੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਤੇਜਸਃ ਸੁਮਹਾਰਾਸ਼ਿਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਦਹੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਪਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਗਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਤੇषਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਸਨੇ। ਤਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਰਣੇ ਸ਼ੂਰਃ ਪੁਨਰ੍ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮਾਨੁषਾਨ੍
ਉਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਵਾਨਸ੍ਮਨ੍ਨਿਯੋਗੇਨ ਯਾਤੁ ਤਾਵਨ੍ਮਹੀਤਲਮ੍। ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਵੀਰਂ ਨਿਵਸਨ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾ; ਕਾਮਯਕ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵਿਰਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਵੇਖੇਗਾ।
ਸਵਾਚ੍ਯੋ ਮਮ ਸਂਦੇਸ਼ਾਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ। ਨੋਤ੍ਕਣਅਠਾ ਫਲ੍ਗੁਨੇ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਫਲਗੁਨ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਾਸ਼ੁਦ੍ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨਾਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾ ਰਣੇ। ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਯੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਸਿਤੁਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਣਜਾਣਤਾ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਗृਹੀਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਮਨਾਃ। ਨृਤ੍ਤਵਾਦਿਤ੍ਰਗੀਤਾਨਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਰਮੀਯਿਵਾਨ੍
ਗੁਡਾਕੇਸ਼, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਦਿਵਯ ਨਾਚ, ਵਾਦਨ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਵਾਨਪਿ ਵਿਵਿਕ੍ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਤ੍ਯਰਿਂਦਮ
ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ।
ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸੁਖੀ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮਪਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਭੋਗੇਗਾ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਹੋ ਕੇ।
ਭਵਾਂਸ਼੍ਚੈਨਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਤਂ ਮਹੀਤਲਮ੍। ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਚ ਸਦਾ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਵਸਨ੍ਤਿ ਰਾਸਾ ਰੌਦ੍ਰਾਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਔਖੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਕਈ ਖਤਰਨਾਕ ਟੋਲੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਪਿ ਲੋਮਸ਼ਮ੍। ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਥਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਜਦ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਦ ਬੀਭਤਸੁ ਨੇ ਵੀ ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।'
[ਯਥਾ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਾ ਚਰੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ। ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾ ਚੈਵ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮੁਨੇ ।।]
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਕਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ।
ਤਥੇਤਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਲੋਮਸ਼ਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ। ਕਾਮਯ੍ਕਂ ਵਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਮੁਪਾਯਾਨ੍ਮਹੀਤਲਮ੍
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਮਰਿਂਦਮਮ੍। ਤਾਪਸੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਰਾਜ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਕਰ੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਕਿਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਾਰਥ ਦੀ ਇਹ ਕਰਾਮਾਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਅਜੋਬਾ ਹੈ; ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕੀ ਆਖਿਆ?
ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਗਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾऽਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ। ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਦृषਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਤ੍ਸਂਜਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਦੇ ਜਾਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਤੋਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਸੰਜਯਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮੇ ਸੂਤ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ ਧੀਮਤਃ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤਵਾਪਿ ਵਿਦਿਤਂ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਸਾਰਥੇ
ਸੂਤਾ, ਮੈਂ ਪਾਰਥ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਕੀ ਤੂੰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਰਥ ਦੇ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ?
ਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਧਰ੍ਮੇषੁ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਾ ਪਾਪਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਘਾਤਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਵੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ, ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਦ-ਮੱਤ ਹੈ, ਬੁਰਾਈ ਵੱਲ ਰੁਝਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮृਤਾ ਵਾਚਃ ਸ੍ਵੈਰੇष੍ਵਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਪਿ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੋਦ੍ਧਾ ਯਸ੍ਯ ਧਨਂਜਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਜੇ ਧਨੰਜਯ ਉਸ ਦਾ ਯੋਧਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਤਃ ਕਰ੍ਣਿਨਾਰਾਚਾਂਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲਾਸ਼ਿਤਾਨ੍। ਨਾਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਸ੍ਤਿष੍ਠੇਦਪਿ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਜਰਾਤਿਗਃ
ਜਦੋਂ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼, ਪੱਥਰ-ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੌਤ, ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕ ਸਕਦੀ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂਗਤਾਃ। ਯੇषਾਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਦੁਰਾਧਰ੍षੈਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਮੰਦੀ ਹੈ, ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹਨ, ਲੜਾਈ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੁਧਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਃ। ਅਨਿਸ਼ਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਨੋऽਪਿ ਯ ਏਨਮੁਦਿਯਾਦ੍ਯੁਧਿ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਟਿਕ ਸਕੇ, ਐਸਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਕੌਣ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਦ੍ਰੋਣਕਰ੍ਣੌ ਪ੍ਰਤੀਯਾਤਾਂ ਯਦਿ ਭੀष੍ਮੋऽਪਿ ਵਾ ਰਣੇ। ਮਹਾਨ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਂਸ਼ਯੋਲੋਕੇ ਨ ਤੁ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨੋ ਜਯਮ੍
ਜੇ ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕਰਣ, ਜਾਂ ਭੀਸ਼ਮ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।