ਕਿਂ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕੇ ਲੋਕਾ ਵੈ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਸ ਏਵਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ?
ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਵਿਮਰ੍ਦਨਃ। ਲੋਮਸ਼ਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਮਾਹ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਹੱਸ ਕੇ, ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਦੇਵਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸੈਤਦ੍ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਨਾਯਂ ਕੇਵਲਮਰ੍ਤ੍ਯੋऽਭੂਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੇ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋऽਯਂ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਜਾਤੋ ਮਹਾਭੁਜਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਤਰਾਤ੍
ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ।
ਅਹੋ ਨੈਨਂ ਭਵਾਨ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਪੁਰਾਣਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਦਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯੋऽਯਂ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਅਫ਼ਸੋਸ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਯੌ ਤੌ ਪੁਰਾਣਾਵृषਿਸਤ੍ਤਮੌ। ਤਾਵਿਮਾਵਭਿਜਾਨੀਹਿ ਹृषੀਕੇਸ਼ਧਨਂਜਯੌ
ਉਹ ਦੋ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ—ਇਹ ਦੋ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਵਿਖ੍ਯਾਤੌ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ। ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮਵਤੀਰ੍ਣੌ ਤੌ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਾਮ੍
ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ।
ਯਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸ਼ੁਰੈਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮृषਿਭਿਰ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬਦਰੀਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।
ਸ ਨਿਵਾਸੋऽਭਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਜਿष੍ਣੋਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਯਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਗਙ੍ਗਾ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਾ
ਉਹ ਥਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਜਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵਾਸ ਸੀ; ਉਥੋਂ ਹੀ ਗੰਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਹਿਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਤੌ ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਜਾਤੌ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੀ। ਭੂਮੇਰ੍ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਕਰਿष੍ਯਤਃ
ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਦੋ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾ ਸਕਣ।
ਉਦ੍ਵृਤ੍ਤਾ ਹ੍ਯਸੁਰਾਃ ਕੇਚਿਨ੍ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਇਤਿ। ਵਿਪ੍ਰਿਯੇषੁ ਸ੍ਥਿਤਾऽਸ੍ਮਾਕਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਮੋਹਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਨਾਮ ਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਗਰੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹਨ।
ਤਰ੍ਕਯਨ੍ਤੇ ਸੁਰਾਨ੍ਹਨ੍ਤੁਂ ਬਲਦਰ੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦੇਵਾਨ੍ਨ ਗਣਯਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਤਥਾ ਦਤ੍ਤਵਰਾ ਹਿ ਤੇ
ਉਹ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਵਰਦਾਨ ਮਿਲੇ ਹਨ।
ਪਾਤਾਲਵਾਸਿਨੋ ਰੌਦ੍ਰਾ ਦਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਨਿਕਾਯਾ ਹਿ ਨਾਲਂ ਯੋਧਯਿਤੁਂ ਹਿ ਤਾਨ੍
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਡਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਅਤੇ ਭਯਾਨਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਲੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਯੋਸੌ ਭੂਮਿਗਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮੁਧੁਨਿषੂਦਨਃ। ਕਪਿਲੋ ਨਾਮ ਦੇਵੋਸੌ ਭਗਵਾਨਜਿਤੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਮਧੂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਪਿਲ ਨਾਮ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ, ਅਜਿੱਤ ਅਤੇ ਹਰੀ।
ਯੇਨ ਪੂਰ੍ਵਂਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਖਨਮਾਨਾ ਰਸਾਤਲਮ੍। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਨਿਹਤਾਃ ਸਗਰਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਵਿਭੋ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਝਲਕ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਗਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਦੋਂ ਪਾਤਾਲ ਖੋਦ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ। ਪਾਥੇਨ ਚ ਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸਮੇਤਾਭ੍ਯਾਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਡਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਲੜ ਸਕਾਂਗੇ।
ਸੋऽਸੁਰਾਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸਹਾਨੁਗਾਨ੍। ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਾਗਾਨਿਵ ਮਹਾਹ੍ਰਦੇ
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਝਲਕ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾ-ਅਭੀਸ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕਿਂਤੁ ਨਾਲ੍ਪੇਨ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਪ੍ਰਬੋਧ੍ਯੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਤੇਜਸਃ ਸੁਮਹਾਰਾਸ਼ਿਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਦਹੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਪਰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਗਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਤੇषਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਸਨੇ। ਤਾਨ੍ਨਿਹਤ੍ਯਰਣੇ ਸ਼ੂਰਃ ਪੁਨਰ੍ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਮਾਨੁषਾਨ੍
ਉਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਵਾਨਸ੍ਮਨ੍ਨਿਯੋਗੇਨ ਯਾਤੁ ਤਾਵਨ੍ਮਹੀਤਲਮ੍। ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਵੀਰਂ ਨਿਵਸਨ੍ਤਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾ; ਕਾਮਯਕ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਵਿਰਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਵੇਖੇਗਾ।
ਸਵਾਚ੍ਯੋ ਮਮ ਸਂਦੇਸ਼ਾਦ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ। ਨੋਤ੍ਕਣਅਠਾ ਫਲ੍ਗੁਨੇ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਫਲਗੁਨ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨਾਸ਼ੁਦ੍ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇਣ ਨਾਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾ ਰਣੇ। ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਯੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਸਿਤੁਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਣਜਾਣਤਾ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਗृਹੀਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਮਨਾਃ। ਨृਤ੍ਤਵਾਦਿਤ੍ਰਗੀਤਾਨਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਰਮੀਯਿਵਾਨ੍
ਗੁਡਾਕੇਸ਼, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਕੇ, ਦਿਵਯ ਨਾਚ, ਵਾਦਨ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਵਾਨਪਿ ਵਿਵਿਕ੍ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ। ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਤ੍ਯਰਿਂਦਮ
ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ।
ਤੀਰ੍ਥੇष੍ਵਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯੇषੁ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸੁਖੀ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮਪਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਅਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਭੋਗੇਗਾ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਹੋ ਕੇ।
ਭਵਾਂਸ਼੍ਚੈਨਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਤਂ ਮਹੀਤਲਮ੍। ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯ ਤਪੋਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਗਿਰਿਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਚ ਸਦਾ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਵਸਨ੍ਤਿ ਰਾਸਾ ਰੌਦ੍ਰਾਸ੍ਤੇਭ੍ਯੋਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਅਤੇ ਔਖੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਕਈ ਖਤਰਨਾਕ ਟੋਲੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਪਿ ਲੋਮਸ਼ਮ੍। ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਯਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ੇਥਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਜਦ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਦ ਬੀਭਤਸੁ ਨੇ ਵੀ ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।'
[ਯਥਾ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਾ ਚਰੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ। ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾ ਚੈਵ ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮੁਨੇ ।।]
ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਕਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ।
ਤਥੇਤਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਲੋਮਸ਼ਃ ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ। ਕਾਮਯ੍ਕਂ ਵਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਮੁਪਾਯਾਨ੍ਮਹੀਤਲਮ੍
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।