ਸੁਪੁਤ੍ਰਾਦ੍ਯਪृਥਾ ਤਾਤ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਤ੍ਤਮ। ऋषਯੋਪਿ ਹਿ ਧੈਰ੍ਯੇਣ ਜਿਤਾ ਵੈ ਤੇ ਮਹਾਭੁਜ
ਪੁੱਤਰ, ਕੁੰਤੀ ਵਾਸਤੇ ਤੂੰ ਵਾਕਈ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ।
ਯਂ ਚ ਦਤ੍ਤਵਤੀ ਸ਼ਾਪਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀ ਤਵ ਮਾਨਦ। ਸ ਚਾਪਿ ਤੇऽਰ੍ਥਕृਤ੍ਤਾਤ ਸਾਧਕਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਨੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮਾਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਆਵੇਗਾ, ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਜ੍ਞਾਤਵਾਸੋ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ਭੂਤਲੇऽਨਘ। ਵਰ੍ਪੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਵੀਰ ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਗਮਯਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਤੀਰਵੀਂ ਸਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗੁਪਤ ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਉਸ ਸਾਲ, ਵਿਰੋਧੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ।
ਤੇਨ ਨਰ੍ਤਕਵੇਪੇਣ ਅਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵੇਨ ਤਥੈਵ ਚ। ਵਰ੍षਮੇਕਂ ਵਿਹृਤ੍ਯੈਵ ਤਤਃ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਵਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਉਹ ਨਰਤਕਾ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਨਰ-ਹੀਣ ਹੋ ਕੇ, ਇਕ ਸਾਲ ਐਸਾ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਮੁੜ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਫਲ੍ਗੁਨਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਮੁਦਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਲੇਭੇ ਨ ਚ ਸ਼ਾਪਂ ਵ੍ਯਚਿਨ੍ਤਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਫਾਲਗੁਨ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕੀਤੀ।
ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੇਨ ਸਹਿਤੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਾ। ਰੇਮੇ ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਭਵਨੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੋ ਧਨਂਜਯਃ
ਚਿਤਰਸੇਨ, ਮਹਾਨ ਗੰਧਰਵ, ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ ਸਵਰਗ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਰਿਹਾ।
ਯ ਇਮਾਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਧृਤਿਂ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਸ੍ਯ ਵੈ। ਨ ਤਸ੍ਯ ਕਾਮਃ ਕਾਮੇषੁ ਪਾਪਕੇषੁ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧੀਰਜ ਬਾਰੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਮੰਦ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਇਦਮਮਰਵਰਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਘੋਰਂ ਸੁਚਿ ਚਰਿਤਂ ਵਿਨਿਸ਼ਾਮ੍ਯ ਫਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ। ਵ੍ਯਪਗਤਮਦਦਮ੍ਭਰਾਗਦੋषਾ- ਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਗਤਾऽਭਿਰਮਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁੱਤਰ ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚਲਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਣ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਮਾਦਾਯਾਰ੍ਘ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਮਤਮਾਜ੍ਞਾਯ ਪਾਰ੍ਥਮਾਨਰ੍ਚੁਰ੍ਜਸਾ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਉੱਤਮ ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨੀਯਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯਾਮਾਸੁਰਥੋ ਪੁਰਨ੍ਦਰਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਸਵਿਕਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਗਏ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜਿਤੋ ਜਿष੍ਣੁਰੁਵਾਸ ਭਵਨੇ ਪਿਤੁਃ। ਉਪਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਸਂਹਾਰਾਣਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਕਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੀਸ਼ਨੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਸਤਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ।
ਸ ਸ਼ਕ੍ਰਹਸ੍ਤਾਦ੍ਦਯਿਤਂ ਵਜ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦੁਰੁਤ੍ਸਹਮ੍। ਅਸ਼ਨਿਂ ਚ ਮਹਾਨਾਦਾਂ ਮੇਘਬृਂਹਿਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਪਿਆਰਾ ਵਜਰ ਅਸਤਰ, ਜੋ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਗੂੰਜ ਵਾਲੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਫੂਲਣ ਵਾਲੀ ਅਸ਼ਨੀ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਗृਹੀਤਾਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਸਸ੍ਮਾਰ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਪੁਰਨ੍ਦਰਨਿਯੋਗਾਚ੍ਚ ਪਞ੍ਚਾਬ੍ਦਮਵਸਤ੍ਸੁਖਮ੍
ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਪੰਜ ਸਾਲ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਰਹਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਾਰ੍ਥਂ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਾਲ ਆਗਤੇ। ਨृਤ੍ਤਂ ਗੀਤਂ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾਦਵਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਸਤਰ ਸਿੱਖ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਚਿਤਰਸੇਨ ਤੋਂ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਲੈ, ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ।'
ਵਾਦਿਤ੍ਰਂ ਦੈਵਵਿਹਿਤਂ ਨृਲਕੇ ਯਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਤੇ। ਮਦਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵੈ ਤੇ ਭਵਿष੍ਤਿ
'ਤੇ ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸਖਾਯਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਚਾਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਂ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ। ਸ ਤੇਨ ਸਹ ਸਂਗਮ੍ਯ ਰੇਮੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਨਿਰਾਮਯਃ
ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿਤਰਸੇਨ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਾਰਥ ਨੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੁਖ ਦੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ।
ਕਦਾਚਿਦਟਮਾਨਸ੍ਤੁ ਮਹਰ੍षਿਰਥ ਲੋਮਸ਼ਃ। ਜਗਾਮ ਸ਼ਕ੍ਰਭਵਨਂ ਪੁਰਂਦਰਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਲੋਮਸ਼, ਜਦੋਂ ਉਹ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸ ਸਮੇਤ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਂ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਰ੍ਧਾਸਨਗਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਵਾਸਵਸ੍ਯ ਹਿ
ਉਹ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਅਰਧ-ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤ ਆਸਨੇ ਵਿष੍ਟਰੋਤ੍ਤਰੇ। ਨਿषਸਾਦ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਭਵਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਾਰ੍ਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਕਥਂ ਨੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਸਨਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ: ਇਹ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਇੱਕ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈ, ਕਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਆਸਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ?
ਕਿਂ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕੇ ਲੋਕਾ ਵੈ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਸ ਏਵਮਨੁਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍
ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ?
ਤਸ੍ਯ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਵਿਮਰ੍ਦਨਃ। ਲੋਮਸ਼ਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਮਾਹ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਹੱਸ ਕੇ, ਲੋਮਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਦੇਵਰ੍षੇ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸੈਤਦ੍ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਨਾਯਂ ਕੇਵਲਮਰ੍ਤ੍ਯੋऽਭੂਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਮਹਰ੍षੇ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੋऽਯਂ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਜਾਤੋ ਮਹਾਭੁਜਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਤ੍ਕਾਰਣਾਨ੍ਤਰਾਤ੍
ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ।
ਅਹੋ ਨੈਨਂ ਭਵਾਨ੍ਵੇਤ੍ਤਿ ਪੁਰਾਣਮृषਿਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਦਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯੋऽਯਂ ਯਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਅਫ਼ਸੋਸ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਨ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਯੌ ਤੌ ਪੁਰਾਣਾਵृषਿਸਤ੍ਤਮੌ। ਤਾਵਿਮਾਵਭਿਜਾਨੀਹਿ ਹृषੀਕੇਸ਼ਧਨਂਜਯੌ
ਉਹ ਦੋ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ—ਇਹ ਦੋ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਧਨੰਜਯ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਵਿਖ੍ਯਾਤੌ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨਰਨਾਰਾਯਣਾਵृषੀ। ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮਵਤੀਰ੍ਣੌ ਤੌ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯਾਮ੍
ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਏਣ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ।
ਯਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸ਼ੁਰੈਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮृषਿਭਿਰ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਤਦਾਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬਦਰੀਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।
ਸ ਨਿਵਾਸੋऽਭਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਜਿष੍ਣੋਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਯਤਃ ਪ੍ਰਵਵृਤੇ ਗਙ੍ਗਾ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸੇਵਿਤਾ
ਉਹ ਥਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਜਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵਾਸ ਸੀ; ਉਥੋਂ ਹੀ ਗੰਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਹਿਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਤੌ ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਜਾਤੌ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੀ। ਭੂਮੇਰ੍ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਕਰਿष੍ਯਤਃ
ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਦੋ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾ ਸਕਣ।