ਅਰ੍ਜੁਨਾਰ੍ਜੁਨ ਪਸ਼੍ਯਾਸ੍ਮਾਁਲ੍ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ਸਮਾਗਤਾਨ੍। ਦृष੍ਟਿਂ ਤੇ ਵਿਤਰਾਮੋऽਦ੍ਯ ਭਵਾਨਰ੍ਹਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਅਰਜੁਨ, ਅਰਜੁਨ! ਵੇਖ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਇਸ ਯੋਗ ਹੈਂ।
ਪੂਰ੍ਵਰ੍षਿਰਮਿਤਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਨਰੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ। ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਾਤ ਮਰ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ
ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਪਾਰ ਹੈ, ਹੁਣ ਨਰਾ ਨਾਮ ਦਾ ਮਹਾਂਬਲੀ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਵਸੁਸਂਭੂਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਭੀष੍ਮਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਜੇਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰਣੇऽਨਘ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਵਸੂਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣਾ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਚਾਗ੍ਨਿਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਸਾਧ੍ਯਾਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੀਖਾ ਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਦੇ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠਾਂ ਖੜਾ ਯੋਧਾ ਸਮੂਹ, ਤੇ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਵੀ, ਹੇ ਕੁਰੁਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ, ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤਣੇ ਪੈਣਗੇ।
ਪਿਤੁਰ੍ਮਮਾਂਸ਼ੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਪ੍ਰਤਾਪਿਨਃ। ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਵ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਧ੍ਯੋ ਧਨਂਜਯ
ਕਰਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਰਣਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਨੰਜਯ।
ਅਂਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਪਾਤਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਨਿਰ੍ਜਿਤਾਮ੍। ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਥਾਸ੍ਵਮਰਿਕਰ੍ਸ਼ਨ
ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਜੋ ਹਿੱਸੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰੇਂਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ, ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾ ਤਵ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਲੋਕੇ ਸ੍ਥਾਸਯ੍ਤਿ ਫਲ੍ਗੁਨ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਤੋषਿਤੋ ਹਿ ਮਹਾਮृਧੇ
ਤੇਰੀ ਇੱਜਤ, ਹੇ ਫਲਗੁਨ, ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੀ ਰਹੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਸਿੱਧਾ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਲਘ੍ਵੀ ਵਸੁਮਤੀ ਚਾਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ
ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਲਕਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਗृਹਾਣਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦਣ੍ਡਮਪ੍ਰਤਿਵਾਰਣਮ੍। ਅਨੇਨਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸੁਮਹਤ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਦੰਡ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਰ੍ਥੋਪਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸੋਪਰੋਧਂ ਚ ਸਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਰਥ ਨੇ, ਉਸ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੇ ਢੰਗ ਸਮੇਤ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਜਲਧਰਸ਼੍ਯਾਮੋ ਵਰੁਣੋ ਯਾਦਸਾਂਪਤਿਃ। ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਾਯ ਗਿਰਮੁਚ੍ਚਾਰਯਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਫਿਰ ਜਲ ਵਾਂਗੂਂ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਰੁਣ ਨੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ।
ਪਾਰ੍ਥ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਮੁਖ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ। ਪਸ਼੍ਯ ਮਾਂ ਪृਥੁਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਵਰੁਣੋਸ੍ਮਿ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੂੰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ—ਮੈਂ ਜਲਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਹਾਂ।
ਮਯਾ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਨ੍ਪਾਸ਼ਾਨ੍ਵਾਰੁਣਾਨਨਿਵਾਰਿਤਾਨ੍। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣੀष੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਹਰਹਸ੍ਯਨਿਵਰ੍ਤਨਾਨ੍
ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਫਾਹੇ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਢੰਗ ਸਮੇਤ।
ਏਭਿਸ੍ਤਦਾ ਮਯਾ ਵੀਰ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤਾਰਕਾਮਯੇ। ਦੈਤੇਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਂਯਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਹੇ ਵੀਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦਿਮਾਨ੍ਮਹਾਸਤ੍ਵ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਗृਹਾਣ ਨ ਹਿ ਤੇ ਮੁਚ੍ਯੇਦਨ੍ਤਕੋਪ੍ਯਾਤਤਾਯਿਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਪਜੇ ਇਹ ਅਸਤਰ ਲੈ ਲੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਵਰਤੇਂਗਾ, ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੌਤ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦੀ।
ਅਨੇਨ ਤ੍ਵਂ ਯਦਾऽਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਚਰਿष੍ਯਸਿ। ਤਦਾ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੂਮਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਅਸਤਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨ੍ਵਾਰੁਣਾਨਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂਵਰਃ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਰੁਣਾਦ੍ਵਾਸਵਿਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵਰੁਣ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਅਸਤਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ।
ਤਤਃ ਕੈਲਾਸਨਿਲਯੋ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋऽਭ੍ਯਭਾਪਤ। ਦਤ੍ਤੇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਦਿਵ੍ਯੇषੁ ਵਰੁਣੇਨ ਯਮੇਨ ਚ
ਫਿਰ, ਕੈਲਾਸ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜਦ ਵਰੁਣ ਤੇ ਯਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਦੇ ਦਿੱਤੇ, ਤਦ ਉਹ ਆਏ।
ਪ੍ਰੀਤੋऽਹਮਪਿ ਤੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪਾਣ੍ਡਵੇਯ ਮਹਾਹਲ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਅਜਿਤੇਨ ਤਥੈਵ ਚ
ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਅਜੇਤ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹਾਂ।
ਸਵ੍ਯਸਾਚਿਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਪੂਰ੍ਵਦੇਵ ਸਨਾਤਨ। ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਭਵਾਞ੍ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪੁਰਾਕਲ੍ਪੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਹੇ ਸਵਿਆਸਾਚੀ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਜੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜਿਆ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੇ ਤ੍ਵਿਦਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਾਮਿ ਨਰਰ੍षਭ। ਅਮਾਨੁषਾਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੁਰ੍ਜਯਾਨਪਿ ਜੇष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਅਮਾਨਵੀ ਤੇ ਅਜੇਤ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।
ਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚੈਵ ਭਵਾਨਾਸ਼ੁ ਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਨੇਨ ਤ੍ਵਮਨੀਕਾਨਿ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵੀ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਸਤਰ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਲੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਮਤ੍ਤੋऽਪਿ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਾਣਾਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਭਮ। ਓਜਸ੍ਤੇਜੋਦ੍ਯੁਤਿਕਰਂ ਪ੍ਰਸ੍ਵਾਪਨਮਰਾਤਿਨੁਤ੍
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵੀ ਤੂੰ ਇਹ ਪਿਆਰਾ ਗੁਪਤ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਤਾਕਤ, ਚਮਕ, ਰੌਣਕ ਦਿੰਦਾ, ਨਿੰਦ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਤ੍ਰਿਪੁਰਂ ਨਿਹਤਂ ਯਾਦਾ। ਤਦੈਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਂ ਯੇਨ ਦਗ੍ਧਾ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਜਦ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਅਸਤਰ ਵਰਤ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਂ ਚੇਦਂ ਮਯਾ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮ। ਤ੍ਵਮਰ੍ਹੋ ਧਾਰਣੇ ਚਾਸ੍ਯ ਮੇਰੁਪ੍ਰਤਿਮਗੌਰਵ
ਹੇ ਸੱਚੇ ਬਹਾਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਅਸਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਭਾਰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਕੌਬੇਰਮਧਿਜਗ੍ਰਾਹ ਦਿਵ੍ਯਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਦਿਵ੍ਯ ਕੁਬੇਰ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵਰਾਜਃ ਪਾਰ੍ਥਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਞ੍ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾਵਾਚਾਦਿਵ੍ਯਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਲਾਹੀ ਡੰਗਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਤਰ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਾਨਃ ਪੁਰਾਤਨਃ। ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਗਤਿਂ ਗਤਃ
ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਂ ਤੁ ਸੁਮਹਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਰਿਂਦਮ। ਆਰੋਢਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਃ ਸਜ੍ਜੀਭਵ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਪਰ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਇਕ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਣਾ ਪਵੇਗਾ—ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ।
ਰਥੋ ਮਾਤਲਿਸਂਯੁਕ੍ਤ ਆਗਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਮਮ। ਤਤ੍ਰ ਤੇऽਹਂਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਕੌਰਵ
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮਾਤਲੀ ਵੱਲੋਂ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਰਥ ਤੇਰੇ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਕੌਰਵ।