ਯਦ੍ਯੇਤਤ੍ਸਾਹਸਂ ਤਾਤ ਯਦਿ ਵਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍। ਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾਪ੍ਯਪ੍ਰਿਯਂ ਵਾ ਤੇ ਵਾਗੁਕ੍ਤਾ ਨ ਮृषਾ ਭਵੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਇਹ ਕੰਮ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਜਾਂ ਮਾੜੀਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਝੂਠੀਆਂ ਨਾ ਹੋਣ।
ਨੈਵਾਨ੍ਯਥੇਦਂ ਭਵਿਤਾ ਪਿਤਰੇष ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਨਾਹਂ ਮृषਾ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੇਵਂ ਸ੍ਵੈਰੇष੍ਵਪਿ ਕੁਤਃ ਸ਼ਪਨ੍
ਇਹ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਜਾਨਾਮ੍ਯੁਗ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਤ ਸਤ੍ਯਗਿਰਂ ਤਥਾ। ਨਾਨृਤਂ ਚੋਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇ ਨੈਤਨ੍ਮਿਥ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਦਤ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ; ਤੂੰ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਯਸ੍ਥੋऽਪਿ ਸਤਤਂ ਵਾਚ੍ਯ ਏਵ ਤੁ। ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗੁਣਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਚ੍ਚ ਮਹਦ੍ਯਸ਼ਃ
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਲਾਹ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਏ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬਾਲ ਏਵ ਤ੍ਵਂ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਃ ਸਦਾ। ਵਰ੍ਧਤੇ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਭਵਤਾਂ ਕੋਪੋऽਤੀਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਅਜੇ ਬਚਾ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੱਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸੀਦੇਯੁਰਿਮੇ ਲੋਕਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾ ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾ।' ਸੋऽਹਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰ। ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਬਾਲਤਾਂ ਚੈਵ ਤਵਾਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਸਾਹਸਮ੍
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੀ ਪੁੱਤਰਤਾ, ਬਚਪਨ ਤੇ ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਖ ਕੇ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਮਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਨ੍ਯਮਾਹਾਰਮਾਚਰਨ੍। ਚਰ ਕ੍ਰੋਧਮਿਮਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਨੈਵਂ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਹਾਸ੍ਯਸਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ, ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ।
ਕ੍ਰੋਧੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਂ ਹਰਤਿ ਯਤੀਨਾਂ ਦੁਃਖਸਂਚਿਤਮ੍। ਤਤੋ ਧਰ੍ਮਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਗਤਿਰਿष੍ਟਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਗੁੱਸਾ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ ਕਠਨਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੰਜਿਲ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਸ਼ਮ ਏਵ ਯਤੀਨਾਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਮਿਣਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਰਕਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਮਯਂ ਲੋਕਃ ਪਰਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਮ੍
ਤਪਸਵੀਆਂ ਤੇ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵੀ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਲਾ ਸੰਸਾਰ ਵੀ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਰੇਥਾਃ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਲੋਕਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸਮਨਨ੍ਤਰਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਫ਼ੀ ਦੀ ਆਦਤ ਰੱਖ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ; ਮਾਫ਼ੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਪਾਏਗਾ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਹਨ।
ਮਯਾ ਤੁ ਸ਼ਮਮਾਸ੍ਥਾਯ ਯਚ੍ਛਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਦ੍ਯ ਵੈ। ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਾਤ ਪ੍ਰੇਪਯਿष੍ਯੇ ਨृਪਾਯ ਵੈ
ਪਰ ਮੈਂ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ, ਜੋ ਅੱਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ; ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਾਂਗਾ।
ਮਮ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਸਿ ਬਾਲੇਨਾਕृਤਬੁਦ੍ਧਿਨਾ। ਮਮੇਮਾਂ ਧਰ੍षਣਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਨ੍ਨਮਰ੍षਿਣਾ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ, ਜੋ ਅਜੇ ਬਚਾ ਤੇ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਇਆ; ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਬੇਅਦਬੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਏਵਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਸ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸੁਵ੍ਰਤਃ। ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤੇ ਨृਪਤਯੇ ਦਯਾਪਨ੍ਨੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਨੇਕ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਕਾਰ੍ਯਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮੇਵ ਚ। ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਗੌਰਮੁਖਂ ਨਾਮ ਸ਼ੀਲਵਨ੍ਤਂ ਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਸੁਖ-ਸਾਲਾਮਤ ਪੁੱਛਣ ਅਤੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੱਸਣ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੌਰਮੁਖਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਵ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਭੇਜਿਆ।
ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯ ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕੁਰੁਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਵਿਵੇਸ਼ ਭਵਨਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਸ੍ਥੈਰ੍ਨਿਵੇਦਿਤਃ
ਉਹ ਗੌਰਮੁਖਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੂਜਿਤਸ੍ਤੁ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜੋ ਗੌਰਮੁਖਸ੍ਤਦਾ। ਆਚਖ੍ਯੌ ਚ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਗੌਰਮੁਖਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਮੀਕਵਚਨਂ ਘੋਰਂ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਸ਼ਮੀਕੋ ਨਾਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿषਯੇ ਤਵ
ਉਸ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਮੀਕ ਦੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਸੁਣਾਈਆਂ: 'ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੀਕ ਨਾਂ ਦੇ ਇਕ ਮੁਨੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।'
ऋषਿਃ ਪਰਮਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਰ੍ਪਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵਿਯੋਜਿਤਃ
ਉਹ ਮੁਨੀ ਬਹੁਤ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਚੁੱਪੀ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਵਸਕ੍ਤੋ ਧਨੁष੍ਕੋਟ੍ਯਾ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਮੌਨਾਨ੍ਵਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਵ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਚਕ੍ਸ਼ਮੇ
ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਲੱਗ ਕੇ, ਸੱਪ ਉਸ ਦੇ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਚੁੱਪ ਸੀ; ਸ਼ਮੀਕ ਨੇ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਤੇਨ ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਤੁਰਜ੍ਞਾਤਮਦ੍ਯ ਵੈ। ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਜ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤਕਸ਼ਕ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇਗਾ।'
ਤਤ੍ਰ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕੁਰੁष੍ਵੇਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਤਦਨ੍ਯਥਾ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਚ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕੇਨਚਿਦਪ੍ਯੁਤ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ, 'ਉਥੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਰੱਖੋ,' ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਸਂਯਨ੍ਤੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕੋਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਤਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਸ੍ਤੇਨ ਤਵ ਰਾਜਨ੍ਹਿਤਾਰ੍ਥਿਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਰਾਜਨ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਘੋਰਂ ਸ ਰਾਜਾ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਚ ਮੌਨਵ੍ਰਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਨੇ ਮੁਨਿਵਰਂ ਤਦਾ। ਭੂਯ ਏਵਾਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਸ਼ੋਕਸਂਤਪ੍ਤਮਾਨਸਃ
ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਮੁਨੀ ਵਣ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹੋਰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਅਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਤ੍ਮਤਾਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਮੀਕਸ੍ਯਾਵਧਾਰ੍ਯ ਚ। ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਤ ਭੂਯੋਪਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਮੁਨੇਃ
ਸ਼ਮੀਕ ਦੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ, ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੁਨੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਨ ਹਿ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਤਥਾ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸੋऽਨ੍ਵਤਪ੍ਯਤ। ਅਸ਼ੋਚਦਮਰਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਯਥਾ ਕृਤ੍ਵੇਹ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਇੰਨਾ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅਮਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਪਛਤਾਇਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਾਜਾ ਗੌਰਮੁਖਂ ਤਦਾ। ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਭਗਵਾਨ੍ਕਰੋਤ੍ਵਿਹ ਮਮੇਤਿ ਵੈ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੌਰਮੁਖਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਭੇਜਿਆ, ਕਹਿੰਦੇ, 'ਭਗਵਾਨ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਰ੍ਗੌਰਮੁਖਸ੍ਤਦਾ। ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਗੁਰੋਃ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੌਰਮੁਖਾ ਮੁਨੀ ਨੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਗਤਮਾਤ੍ਰੇऽਥ ਰਾਜਾ ਗੌਰਮੁਖੇ ਤਦਾ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਸਹ ਸਂਵਿਗ੍ਨਮਾਨਸਃ
ਜਦ ਗੌਰਮੁਖਾ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ ਤਥਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍। ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਏਕਸ੍ਤਮ੍ਭਂ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਇਕ-ਪੁਲ ਵਾਲਾ ਮਹਲ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।