ਤਤਃ ਕਾਮ੍ਯਕਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾਃ ਸਪਦਾਨੁਗਾਃ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਮੁੜ ਵੱਸ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰਤੇ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਨ੍ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਪਰਾ ਵੀਰਾ ਗृਣਾਨਾ ਵੇਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਵੇਦ ਉਚਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਚਰਨ੍ਤੋ ਮृਗਯਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਮृਗਾਰ੍ਥਿਨਃ। ਪਿਤृਦੈਵਤਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਵਪਨ੍ਤੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਫ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਲੱਭਦੇ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਗ ਭੇਟ ਕਰਦੇ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਸਂਦੇਸ਼ਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਵਿਦਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞਮਰ੍ਜੁਨਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾਪਾਣਿਨਾ ਪਰਿਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍
ਇਕ ਅਲੱਗ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਸਮਝ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹੌਲੇ ਨਾਲ, ਹੱਸ ਕੇ, ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਨਵਾਸਮਰਿਂਦਮਃ। ਧਨਂਜਯਂਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਰਹਸੀਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਭੀष੍ਮੇ ਦ੍ਰੋਣੇ ਕृਪੇ ਕਰ੍ਣੇ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤ। ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਦ ਏਤੇष੍ਵਦ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਭਾਰਤ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੈਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਚਾਸੁਰਂ ਚ ਸਪ੍ਰਯੋਗਚਿਕਿਤ੍ਸਿਤਮ੍। ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਂ ਚ ਅਭਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਦੈਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤੇ ਅਸੁਰੀ ਹਥਿਆਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੇ ਉਪਚਾਰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਿਤਾਃ। ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਵਤ੍ਤੇषੁ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਸਰ੍ਵਯੋਧੇषੁ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਂਗ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾ ਮਾਨਿਤਾਸ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਵ੍ਯਵਹਰਨ੍ਨ੍ਯੁਤ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨ ਹਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਾਃ
ਅਧਿਆਪਕ ਮਾਣੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਵਰਤਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੋਕਣਗੇ।
ਅਦ੍ਯ ਚੇਯਂ ਮਹੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਦੁਰ੍ਯਾਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਾ। ਸਗ੍ਰਾਮਨਗਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸਸਾਗਰਵਨਾਕਰਾ ।। ਭਵਾਨੇਵ ਪ੍ਰਿਯੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਤ੍ਵਯਿ ਭਾਰਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੁਣ, ਪਾਰਥ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਰਿਂਦਮ। ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਤ੍ਤਾਤ ਗृਹੀਤੋਪਨਿषਨ੍ਮਯਾ
ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਇਆ ਕੰਮ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਤੋਂ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤਯਾ ਤਯਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਾਤ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ। ਤਪਸਾ ਯੋਜਯਾਤ੍ਮਾਨਮੁਗ੍ਰੇਣ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਮੇਂ ਤੇ ਲੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਧਨੁष੍ਮਾਨ੍ਕਵਚੀ ਖਙ੍ਗੀ ਮੁਨਿਃ ਸਾਧੁਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦਦਨ੍ਮਾਰ੍ਗਂ ਗਚ੍ਛ ਤਾਤੋਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਧਨੁ, ਕਵਚ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਨਾ ਦੇ, ਪਿਆਰੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਲ।
ਇਨਦ੍ਰੇ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਧਨਂਜਯ। ਵृਤ੍ਰਾਦ੍ਭੀਤੈਰ੍ਬਲਂ ਦੇਵੈਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੋਂ, ਧਨੰਜਯ, ਸਾਰੇ ਦੈਵੀ ਹਥਿਆਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਸਨ।
ਤਾਨ੍ਯੇਕਸ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਸੇ। `ਅਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ। ਪਿਆਰੇ, ਇਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਮੇਵ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਸ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਦ੍ਯੈਵ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦੇਵਂ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਅੱਜ ਹੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਰੰਪਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਤਮਧ੍ਯਾਪਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਧਰਮ-ਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵਿਧਿਨਾ ਤੇਨ ਯਤਵਾਕ੍ਕਾਯਮਾਨਸਮ੍। ਅਨੁਜਜ੍ਞੇ ਤਦਾ ਵੀਰਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਗ੍ਰਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਉਸ ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿਦੇਸ਼ਾਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਃ ਪੁਰਂਦਰਮ੍। ਧਨੁਰ੍ਗਾਣ੍ਡੀਵਮਾਦਾਯ ਤਥਾऽਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯੇ ਮਹੇषੁਧੀ
ਧਰਮ-ਰਾਜ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਪਰੰਪਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂਡੀਵ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਅਖੰਡ ਤੀਰ-ਕੁੰਡੀ ਲੈ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ।
ਕਵਚੀ ਸਤਲਤ੍ਰਾਣੋ ਬਦ੍ਧਗੋਧਾਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਵਾਨ੍। ਹਤ੍ਵਾऽਗ੍ਨਿਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਨਿष੍ਕੈਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚ੍ਯ ਮਹ੍ਯਭੁਜ
ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਗੋ-ਚਮੜੀ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਅੱਗ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਸੀਸ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨਃ। ਵਧਾਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਮੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਵੱਡੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲਾ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲਿਆ ਤੇ ਉਪਰ ਵਲ ਤੱਕਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼ਰਾਸਨਮ੍। ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ਭੂਤਾਨ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ, ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਿੱਧ, ਜੀਵ ਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਹੋਏ ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਪ੍ਨੁਹਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਮਨਸਾ ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਸਿ। ਸਂਸਾਧਯਸ੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਧ੍ਰੁਵੋਸ੍ਤੁ ਵਿਜਯਸ੍ਤਵ
ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹਾਸਲ ਕਰ; ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੋਵੇ।
ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪਾਰ੍ਥਮਿਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਯਾਸ਼ਿषਃ। `ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਸਙ੍ਘਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਤਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਅਸੀਸ ਦੇ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ; ਸਿੱਧ, ਚਾਰਣ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵ੍ਰਤਮੁਪਾਧਤ੍ਸ੍ਵ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਸ੍ਤਵ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਾਮ੍। ਮਨੋਰਥਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਮਹਾਰਥ
ਸ਼ੁਭ ਵ੍ਰਤ ਲੈ, ਤੇਰਾ ਸੰਕਲਪ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨ-ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ, ਵੱਡੇ ਰਥ-ਯੋਧਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯੈਤਾਨ੍ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਸ੍ਤਥਾ। ਤਪੋਯੋਗਮਨਾਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਪੁਰੋਹਿਤਮਵਨ੍ਦਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਾਰਥ, ਤਪ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਜਿष੍ਣੁਸ੍ਤਾਵੁਭਾਵਭ੍ਯਵਨ੍ਦਤ। ਸਹੋਦਰਾਵਤਿਰਥੌ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਵृਕੋਦਰੌ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਜੀਸ਼ਨੂ ਨੇ ਦੋਨਾਂ ਭਰਾਵਾਂ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਂ ਕ੍ਲਾਨ੍ਤਮਨਸੌ ਪੂਰ੍ਣਮਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਰਥੌ। ਯਮੌ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾਨਮਭ੍ਯਵਾਦਯਤਾਮੁਭੌ
ਯਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੋ ਵੱਡੇ ਰਥ-ਯੋਧੇ, ਥੱਕੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਗਾਂਡੀਵ-ਧਾਰੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।