ऋषਿਰੇष ਮੇਹਾਤੇਜਾ ਨਾਰਾਯਣਸਹਾਯਵਾਨ੍। ਪੁਰਾਣਃ ਸ਼ਾਸ੍ਵਤੋ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਜੇਯੋ ਜਿष੍ਣੁਰਚ੍ਯੁਤਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਸਾਥੀ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਸਦੀਵੀ, ਦੇਵਤਾ, ਅਜੈਯ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣੀਨਦ੍ਰਾਚ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਚ੍ਚ ਲੋਕਪਾਲੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ। ਸਮਾਦਾਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇੰਦਰ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਅਸਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
ਵਨਾਦਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਵਨਮਨ੍ਯਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍। ਨਿਵਾਸਾਰ੍ਥਾਯ ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਵੇਦ੍ਵਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਸਣ ਦੀ ਸੋਚ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਕਤ੍ਰਚਿਰਵਾਸੋ ਹਿ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿਜਨਨੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਭਵੇਦੁਦ੍ਵੇਗਕਾਰਕਃ
ਇੱਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਲੰਬਾ ਵਸਣਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਤਪਸੀਆਂ ਲਈ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮृਗਾਣਾਮੁਪਰੋਧਸ਼੍ਚ ਵੀਰੁਦੋषਧਿਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ। ਬਿਭਰ੍षਿ ਚ ਬਹੂਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਇਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਯ ਸ਼ੁਚਯੇ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਯੋਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਯੋਗਵਿਦ੍ਯਾਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਧੀਮਾਨ੍ਸ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਯ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਆਸ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮਨਸਾ ਯਤਃ। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਮੇਧਾਵੀ ਕਾਲੇਕਾਲੇ ਸਦਾऽਭ੍ਯਸਨ੍
ਪਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਵ੍ਯਾਸਵਾਕ੍ਯਮੁਦਿਤੋ ਵਨਾਦ੍ਦ੍ਵੈਤਵਨਾਤ੍ਤਤਃ। ਯਯੌ ਸਰਸ੍ਵਤੀਕੂਲੇ ਕਾਮ੍ਯਕਂ ਨਾਮ ਕਾਨਨਮ੍
ਫਿਰ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦਵੈਤ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਕਾਮਯਕ' ਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਮਨ੍ਵਯੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮृषਯੋ ਯਥਾ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਲੇ।
ਤਤਃ ਕਾਮ੍ਯਕਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਾਮਾਨ੍ਯਾਃ ਸਪਦਾਨੁਗਾਃ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਮੁੜ ਵੱਸ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰਤੇ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਰਾਜਨ੍ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਪਰਾ ਵੀਰਾ ਗृਣਾਨਾ ਵੇਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਵੇਦ ਉਚਾਰਦੇ ਰਹੇ।
ਚਰਨ੍ਤੋ ਮृਗਯਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਮृਗਾਰ੍ਥਿਨਃ। ਪਿਤृਦੈਵਤਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਵਪਨ੍ਤੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਾਫ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਲੱਭਦੇ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਗ ਭੇਟ ਕਰਦੇ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਸਂਦੇਸ਼ਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਵਿਦਿਤਪ੍ਰਜ੍ਞਮਰ੍ਜੁਨਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾਪਾਣਿਨਾ ਪਰਿਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍
ਇਕ ਅਲੱਗ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਸਮਝ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਹੌਲੇ ਨਾਲ, ਹੱਸ ਕੇ, ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਨਵਾਸਮਰਿਂਦਮਃ। ਧਨਂਜਯਂਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਰਹਸੀਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਕੁਝ ਪਲ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਭੀष੍ਮੇ ਦ੍ਰੋਣੇ ਕृਪੇ ਕਰ੍ਣੇ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤ। ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਦ ਏਤੇष੍ਵਦ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਭਾਰਤ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਦੈਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਚਾਸੁਰਂ ਚ ਸਪ੍ਰਯੋਗਚਿਕਿਤ੍ਸਿਤਮ੍। ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਂ ਚ ਅਭਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ਼ਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਦੈਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤੇ ਅਸੁਰੀ ਹਥਿਆਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੇ ਉਪਚਾਰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਿਤਾਃ। ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਵਤ੍ਤੇषੁ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਸਰ੍ਵਯੋਧੇषੁ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਸਦਾ ਪ੍ਰੀਤਿਰਨੁਤ੍ਤਮਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਂਗ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧਿਆਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਾ ਮਾਨਿਤਾਸ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਵ੍ਯਵਹਰਨ੍ਨ੍ਯੁਤ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਨ ਹਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਾਃ
ਅਧਿਆਪਕ ਮਾਣੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਵਰਤਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੋਕਣਗੇ।
ਅਦ੍ਯ ਚੇਯਂ ਮਹੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਦੁਰ੍ਯਾਧਨਵਸ਼ਾਨੁਗਾ। ਸਗ੍ਰਾਮਨਗਰਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸਸਾਗਰਵਨਾਕਰਾ ।। ਭਵਾਨੇਵ ਪ੍ਰਿਯੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਤ੍ਵਯਿ ਭਾਰਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੁਣ, ਪਾਰਥ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਆਪਣੇ ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪਿਆਰ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਸਾਰਾ ਭਾਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਰਿਂਦਮ। ਕृष੍ਣਦ੍ਵੈਪਾਯਨਾਤ੍ਤਾਤ ਗृਹੀਤੋਪਨਿषਨ੍ਮਯਾ
ਇੱਥੇ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਇਆ ਕੰਮ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਵੈਪਾਇਨ ਤੋਂ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਗृਹੀਤਯਾ ਤਯਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ। ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਾਤ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯ। ਤਪਸਾ ਯੋਜਯਾਤ੍ਮਾਨਮੁਗ੍ਰੇਣ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਮੇਂ ਤੇ ਲੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗਾ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਧਨੁष੍ਮਾਨ੍ਕਵਚੀ ਖਙ੍ਗੀ ਮੁਨਿਃ ਸਾਧੁਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦਦਨ੍ਮਾਰ੍ਗਂ ਗਚ੍ਛ ਤਾਤੋਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍
ਧਨੁ, ਕਵਚ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਨਾ ਦੇ, ਪਿਆਰੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਲ।
ਇਨਦ੍ਰੇ ਹ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਧਨਂਜਯ। ਵृਤ੍ਰਾਦ੍ਭੀਤੈਰ੍ਬਲਂ ਦੇਵੈਸ੍ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰੇ ਸਮਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਤੋਂ, ਧਨੰਜਯ, ਸਾਰੇ ਦੈਵੀ ਹਥਿਆਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਸਨ।
ਤਾਨ੍ਯੇਕਸ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਸੇ। `ਅਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ। ਪਿਆਰੇ, ਇਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਮੇਵ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਸ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ। ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋऽਦ੍ਯੈਵ ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦੇਵਂ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਅੱਜ ਹੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਰੰਪਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਤਮਧ੍ਯਾਪਯਤ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਧਰਮ-ਰਾਜ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਵਿਧਿਨਾ ਤੇਨ ਯਤਵਾਕ੍ਕਾਯਮਾਨਸਮ੍। ਅਨੁਜਜ੍ਞੇ ਤਦਾ ਵੀਰਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਗ੍ਰਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਉਸ ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।