ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ ਸਪੁਤ੍ਰਾਮਾਤ੍ਯਸੈਨਿਕਾਃ। ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਾ ਹਿ ਮਾਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ਭੋਗੈਰਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਪੁੱਤਰ, ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਤੇ ਵੀਰਾ ਮਾਨਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਇਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਉਹ ਯੋਧੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਲੋਂ ਖਾਸ ਆਦਰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇਣਗੇ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸਮਾ ਯਦ੍ਯਪਿ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਿਰਸ੍ਮਾਸੁ ਤੇषੁ ਚ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕृषਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਸਾਡੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਮਹਾਬਲੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਵੀ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਰਾਜਪਿਣ੍ਡਸ੍ਤੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵੇਸ਼੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਿ ਸੁਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾਨ੍
ਪਰ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਣੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤੀ ਜਾਨ ਵੀ ਵਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਅਜੇਯਾਸ਼੍ਚੇਤਿ ਮੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰਪਿ ਦੇਵੈਃ ਸਵਾਸਵੈਃ
ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਮਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਨ।
ਅਮਰ੍षੀ ਨਿਤ੍ਯਸਂਰਬ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਨਾਧृष੍ਯੋ ਹ੍ਯਭੇਦ੍ਯਕਵਚਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਕਰਣ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਉਤਾਵਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਅਜੈਯ ਤੇ ਅਟੱਲ ਕਵਚ ਵਿਚ ਹੈ।
ਅਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯਰਣੇ ਸਰ੍ਵਾਨੇਤਾਨ੍ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਅਸ਼ਕ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸਹਾਯੇਨ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਲੇ, ਬਿਨਾ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਨ ਨਿਦ੍ਰਾਮਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਚਿਨ੍ਤਯਾਨੋ ਵृਕੋਦਰ। ਅਤਿਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਨੁਰ੍ਗ੍ਰਾਹਾਨ੍ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੀ ਵਧੀਕ ਕਾਬਲੀਅਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਦ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਭੀਮਸੇਨੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਬਭੂਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਰੋਰ੍ਵਚਨਵਾਰਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਯੋਃ ਸਂਵਦਤੋਰੇਵਂ ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡਵਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ। ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਯੋਗੀ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਂਡਵ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਵਿਆਸ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਵਦਤਾਂਵਰਃ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵੇਦ੍ਮਿ ਤੇ ਹृਦਯਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਮਨੀषਯਾ ਤਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਗਤੋਸ੍ਮਿ ਨਰਰ੍षਭ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਭੀष੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਾਤ੍ਕृਪਾਤ੍ਕਰ੍ਣਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਾਚ੍ਚ ਭਾਰਤ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਨ੍ਨृਪਸੁਤਾਤ੍ਤਥਾ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਦਪਿ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ—
ਤ੍ਤੇ ਭਯਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨ ਹृਦਿ ਸਂਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਇਹ ਡਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧृਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਰ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ। ਪ੍ਰਤਿਪਾਦ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਜ੍ਵਰਂ ਜਹਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੌਸਲਾ ਫੜ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕੰਮ ਕਰ। ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਚਿੰਤਾ ਛੇਤੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਤਤ ਏਕਾਨ੍ਤਮਾਨਾਯ੍ਯ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦੁਪਪਨ੍ਨਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਫਿਰ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਸ ਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੇਯਸਸ੍ਤੇऽਪਰਃ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਯੇਨਾਭਿਭਵਿਤਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ।
ਗृਹਾਣੇਮਾਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਰ੍ਤਾਮਿਵ। ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸ੍ਮृਤਿਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਯ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਇਹ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਂਗ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ 'ਪ੍ਰਤਿਸਮ੍ਰਿਤੀ' ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਯਾਮਵਾਪ੍ਯਮਹਾਬਾਹੁਰਰ੍ਜੁਨਃ ਸਾਧਯਿष੍ਯਤਿ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚੈਵਾਭਿਗਚ੍ਛਤੁ
ਇਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਅਸਤਰਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਮਹੇਂਦਰ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
ਵਰੁਣਂ ਚ ਕੁਬੇਰਂ ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯੇष ਸੁਰਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਪਸਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਉਹ ਵਰੁਣ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਰੇष ਮੇਹਾਤੇਜਾ ਨਾਰਾਯਣਸਹਾਯਵਾਨ੍। ਪੁਰਾਣਃ ਸ਼ਾਸ੍ਵਤੋ ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵਜੇਯੋ ਜਿष੍ਣੁਰਚ੍ਯੁਤਃ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਸਾਥੀ। ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ, ਸਦੀਵੀ, ਦੇਵਤਾ, ਅਜੈਯ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣੀਨਦ੍ਰਾਚ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਚ੍ਚ ਲੋਕਪਾਲੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ। ਸਮਾਦਾਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਇੰਦਰ, ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਅਸਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
ਵਨਾਦਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਵਨਮਨ੍ਯਦ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍। ਨਿਵਾਸਾਰ੍ਥਾਯ ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਭਵੇਦ੍ਵਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ
ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਹੋਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵਸਣ ਦੀ ਸੋਚ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਏਕਤ੍ਰਚਿਰਵਾਸੋ ਹਿ ਨ ਪ੍ਰੀਤਿਜਨਨੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਨਾਂ ਭਵੇਦੁਦ੍ਵੇਗਕਾਰਕਃ
ਇੱਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਲੰਬਾ ਵਸਣਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤ ਤਪਸੀਆਂ ਲਈ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮृਗਾਣਾਮੁਪਰੋਧਸ਼੍ਚ ਵੀਰੁਦੋषਧਿਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ। ਬਿਭਰ੍षਿ ਚ ਬਹੂਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਇਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਵੇਦ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਯ ਸ਼ੁਚਯੇ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਯੋਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਯੋਗਵਿਦ੍ਯਾਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਯੋਗ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਧੀਮਾਨ੍ਸ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਯ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਆਸ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਮਨਸਾ ਯਤਃ। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਮੇਧਾਵੀ ਕਾਲੇਕਾਲੇ ਸਦਾऽਭ੍ਯਸਨ੍
ਪਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲਾ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਵ੍ਯਾਸਵਾਕ੍ਯਮੁਦਿਤੋ ਵਨਾਦ੍ਦ੍ਵੈਤਵਨਾਤ੍ਤਤਃ। ਯਯੌ ਸਰਸ੍ਵਤੀਕੂਲੇ ਕਾਮ੍ਯਕਂ ਨਾਮ ਕਾਨਨਮ੍
ਫਿਰ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦਵੈਤ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਕਾਮਯਕ' ਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਮਨ੍ਵਯੁਰ੍ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮृषਯੋ ਯਥਾ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਲੇ।