ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਜਾਨਮਾਨੋऽਹਂ ਗਤਿਮਗ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਵਿਦਾਮ੍। ਕਥਂ ਬਲਾਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮੇਰੋਰਿਵ ਵਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਮੈਂ ਧਰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਔਖਾ ਰਾਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਲਟ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਹੋਵੇ?
ਸ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯੇਤਿਕृਤ੍ਯਤਾਮ੍। ਭੀਮਸੇਨਮਿਦ ਵਾਕ੍ਯਮਪਦਾਨ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਚ ਕੇ ਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਭਾਰਤ। ਇਦਮਨ੍ਯਤ੍ਸਮਾਦਤ੍ਸ੍ਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦ
ਹਾਂ, ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਇਕ ਹੋਰ ਸਲਾਹ ਵੀ ਮੰਨ ਲੈ, ਤੂੰ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ।
ਮਹਾਪਾਪਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯਾਨਿ ਕੇਵਲਸਾਹਸਾਤ੍। ਆਰਭ੍ਯਨ੍ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤੇ ਤਾਨਿ ਭਾਰਤ
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਸਿਰਫ਼ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭੀਮਸੇਨ, ਪਰ ਉਹ ਕੰਮ ਦੁੱਖ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇ ਸੁਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਸੁਕृਤੇਸੁਵਿਚਾਰਿਤੇ। ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੈਵਂ ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਬਲੀ, ਉਹੀ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੁ ਕੇਵਲਚਾਪਲ੍ਯਾਦ੍ਬਲਦਰ੍ਪੋਤ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਆਰਬ੍ਧਵ੍ਯਮਿਦਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਰਮੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਜੋਸ਼ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲਸ਼੍ਚੈਵ ਜਲਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼ਚ੍ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਲਸੰਧ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਪੁੱਤਰ—
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਕृਤਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਚਾਤਤਾਯਿਨਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ—
ਰਾਜਾਨਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰੁਪਤਾਪਿਤਾਃ। ਤੇ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਕੌਰਵਂ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਜਾਤਸ੍ਨੇਹਾਸ਼੍ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹਕਮਰਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਕੌਰਵ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲੇ ਹਨ ਤੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਨ ਤਥਾऽਸ੍ਮਾਸੁ ਭਾਰਤ। ਪੂਰ੍ਣਕੋਸ਼ਾ ਬਲੋਪੇਤਾਃ ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ; ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ ਸਪੁਤ੍ਰਾਮਾਤ੍ਯਸੈਨਿਕਾਃ। ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਾ ਹਿ ਮਾਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ਭੋਗੈਰਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਪੁੱਤਰ, ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਤੇ ਵੀਰਾ ਮਾਨਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਇਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਉਹ ਯੋਧੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਲੋਂ ਖਾਸ ਆਦਰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇਣਗੇ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸਮਾ ਯਦ੍ਯਪਿ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਿਰਸ੍ਮਾਸੁ ਤੇषੁ ਚ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕृषਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਸਾਡੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਮਹਾਬਲੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਵੀ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਰਾਜਪਿਣ੍ਡਸ੍ਤੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵੇਸ਼੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਿ ਸੁਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾਨ੍
ਪਰ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਣੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤੀ ਜਾਨ ਵੀ ਵਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਅਜੇਯਾਸ਼੍ਚੇਤਿ ਮੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰਪਿ ਦੇਵੈਃ ਸਵਾਸਵੈਃ
ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਮਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਨ।
ਅਮਰ੍षੀ ਨਿਤ੍ਯਸਂਰਬ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਨਾਧृष੍ਯੋ ਹ੍ਯਭੇਦ੍ਯਕਵਚਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਕਰਣ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਉਤਾਵਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਅਜੈਯ ਤੇ ਅਟੱਲ ਕਵਚ ਵਿਚ ਹੈ।
ਅਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯਰਣੇ ਸਰ੍ਵਾਨੇਤਾਨ੍ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਅਸ਼ਕ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸਹਾਯੇਨ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਲੇ, ਬਿਨਾ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਨ ਨਿਦ੍ਰਾਮਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਚਿਨ੍ਤਯਾਨੋ ਵृਕੋਦਰ। ਅਤਿਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਨੁਰ੍ਗ੍ਰਾਹਾਨ੍ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੀ ਵਧੀਕ ਕਾਬਲੀਅਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਦ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਭੀਮਸੇਨੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਬਭੂਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਰੋਰ੍ਵਚਨਵਾਰਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਯੋਃ ਸਂਵਦਤੋਰੇਵਂ ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡਵਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ। ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਯੋਗੀ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਂਡਵ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਵਿਆਸ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ। ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਵਦਤਾਂਵਰਃ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵੇਦ੍ਮਿ ਤੇ ਹृਦਯਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਮਨੀषਯਾ ਤਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਗਤੋਸ੍ਮਿ ਨਰਰ੍षਭ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਭੀष੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਾਤ੍ਕृਪਾਤ੍ਕਰ੍ਣਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਾਚ੍ਚ ਭਾਰਤ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਾਨ੍ਨृਪਸੁਤਾਤ੍ਤਥਾ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਦਪਿ
ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ, ਕਰਣ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ—
ਤ੍ਤੇ ਭਯਮਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨ ਹृਦਿ ਸਂਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਤਤ੍ਤੇऽਹਂ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਇਹ ਡਰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਧृਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕਰ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ। ਪ੍ਰਤਿਪਾਦ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਜ੍ਵਰਂ ਜਹਿ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੌਸਲਾ ਫੜ ਅਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕੰਮ ਕਰ। ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਚਿੰਤਾ ਛੇਤੀ ਦੂਰ ਕਰ।
ਤਤ ਏਕਾਨ੍ਤਮਾਨਾਯ੍ਯ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਦੁਪਪਨ੍ਨਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਫਿਰ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਸ ਨੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੇਯਸਸ੍ਤੇऽਪਰਃ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਰਤਸਤ੍ਤਮ। ਯੇਨਾਭਿਭਵਿਤਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪਾਰਥ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ।
ਗृਹਾਣੇਮਾਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਰ੍ਤਾਮਿਵ। ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸ੍ਮृਤਿਂ ਨਾਮ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਯ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਇਹ ਗਿਆਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਾਂਗ ਲੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ 'ਪ੍ਰਤਿਸਮ੍ਰਿਤੀ' ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਯਾਮਵਾਪ੍ਯਮਹਾਬਾਹੁਰਰ੍ਜੁਨਃ ਸਾਧਯਿष੍ਯਤਿ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਹੇਤੋਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਂ ਚੈਵਾਭਿਗਚ੍ਛਤੁ
ਇਸ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ। ਅਸਤਰਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਮਹੇਂਦਰ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵੇ।
ਵਰੁਣਂ ਚ ਕੁਬੇਰਂ ਚ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯੇष ਸੁਰਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਪਸਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਉਹ ਵਰੁਣ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਪस्या ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।