ਮਾਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਞ੍ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਾਕੁਮਾਰਮਿਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇਰੋਰਿਵ ਨਿਗੂਹਨਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਮੈਂ ਲੁਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰਨ ਵਰਗਾ ਅਸੰਭਵ ਮੰਣਣਗੇ।
ਤਥੈਵ ਬਹਵ੍ਰੋऽਸ੍ਮਾਭੀ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਵਾਸਿਤਾਃ। ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਨੇਕ ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ ਹਨ।
ਨ ਹਿ ਤੇऽਪ੍ਯੁਪਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਕृਤਾ ਵਾ ਨਿਰਾਕृਤਾਃ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤੈਰ੍ਨਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯੈषਿਭਿਃ
ਉਹ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਲੋਕ ਜ਼ਰੂਰ ਸਾਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ।
ਤੇऽਪ੍ਯਸ੍ਮਾਸੁ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜੀਰਨ੍ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨ੍ਸੁਬਹੂਂਸ਼੍ਚਰਾਨ੍। ਆਚਕ੍ਸ਼ੀਰਂਸ਼੍ਚ ਨੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਚੁਪਚਾਪ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਸੂਸ ਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੁषਿਤਾਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਨੇ ਮਾਸਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼। ਪਰਿਮਾਣਏਨ ਤਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯ ਤਾਵਤਃ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਤਾ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮਾਸਃ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਰ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ। ਪੂਤਿਕਾਨਿਵ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਥੇਦਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਵਧੂ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੋਮ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਤਿਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ ਲਵੋ।
ਅਥਵਾऽਨਡੁਹੇ ਰਾਜਨ੍ਸਾਧਨੇ ਸਾਧੁਵਾਹਿਨੇ। ਸੌਹਿਤ੍ਯਦਾਨਾਦੇਤਸ੍ਮਾਦੇਨਸਃ ਪ੍ਰਤਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਾਂ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਾ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਚੰਗੀ ਸਵਾਰੀ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਇੱਥੇ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਵਧੇ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮੋਸ੍ਤਿ ਸਂਯੁਗਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖ਼ਤਰੀ ਲਈ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।
ਭੀਮਸੇਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸਂਪ੍ਰਦਧ੍ਯੌ ਪਰਂਤਪਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲਿਆ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮੇ ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਆਯਤ੍ਯਾਂ ਚ ਤਦਾਤ੍ਵੇ ਚ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਰਾਜਧਰਮ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਜਾਨਮਾਨੋऽਹਂ ਗਤਿਮਗ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸੁਦੁਰ੍ਵਿਦਾਮ੍। ਕਥਂ ਬਲਾਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮੇਰੋਰਿਵ ਵਿਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਮੈਂ ਧਰਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਔਖਾ ਰਾਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਲਟ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਣਾ ਹੋਵੇ?
ਸ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯੇਤਿਕृਤ੍ਯਤਾਮ੍। ਭੀਮਸੇਨਮਿਦ ਵਾਕ੍ਯਮਪਦਾਨ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਚ ਕੇ ਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਭਾਰਤ। ਇਦਮਨ੍ਯਤ੍ਸਮਾਦਤ੍ਸ੍ਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦ
ਹਾਂ, ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਇਕ ਹੋਰ ਸਲਾਹ ਵੀ ਮੰਨ ਲੈ, ਤੂੰ ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈਂ।
ਮਹਾਪਾਪਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਯਾਨਿ ਕੇਵਲਸਾਹਸਾਤ੍। ਆਰਭ੍ਯਨ੍ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਵ੍ਯਥਨ੍ਤੇ ਤਾਨਿ ਭਾਰਤ
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਸਿਰਫ਼ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭੀਮਸੇਨ, ਪਰ ਉਹ ਕੰਮ ਦੁੱਖ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤ।
ਸੁਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੇ ਸੁਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਸੁਕृਤੇਸੁਵਿਚਾਰਿਤੇ। ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਾ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੈਵਂ ਚਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ, ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਬਲੀ, ਉਹੀ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੁ ਕੇਵਲਚਾਪਲ੍ਯਾਦ੍ਬਲਦਰ੍ਪੋਤ੍ਥਿਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਆਰਬ੍ਧਵ੍ਯਮਿਦਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਰਮੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਜੋਸ਼ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਲਸ਼੍ਚੈਵ ਜਲਸਨ੍ਧਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਣਸ਼ਚ੍ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਲਸੰਧ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਪੁੱਤਰ—
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪੁਰੋਗਮਾਃ। ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਕृਤਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਚਾਤਤਾਯਿਨਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ—
ਰਾਜਾਨਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰੁਪਤਾਪਿਤਾਃ। ਤੇ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ ਕੌਰਵਂ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਜਾਤਸ੍ਨੇਹਾਸ਼੍ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਤੇ ਹਕਮਰਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਕੌਰਵ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜਾ ਮਿਲੇ ਹਨ ਤੇ ਇਸ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਗਨ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਨ ਤਥਾऽਸ੍ਮਾਸੁ ਭਾਰਤ। ਪੂਰ੍ਣਕੋਸ਼ਾ ਬਲੋਪੇਤਾਃ ਪ੍ਰਯਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ; ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰਨਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵਸੈਨ੍ਯਸ੍ ਸਪੁਤ੍ਰਾਮਾਤ੍ਯਸੈਨਿਕਾਃ। ਸਂਵਿਭਕ੍ਤਾ ਹਿ ਮਾਤ੍ਰਾਭਿਰ੍ਭੋਗੈਰਪਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਪੁੱਤਰ, ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਤੇ ਵੀਰਾ ਮਾਨਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਇਤਿ ਮੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਉਹ ਯੋਧੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਲੋਂ ਖਾਸ ਆਦਰ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇਣਗੇ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸਮਾ ਯਦ੍ਯਪਿ ਭੀष੍ਮਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਿਰਸ੍ਮਾਸੁ ਤੇषੁ ਚ। ਦ੍ਰੋਣਸ੍ ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕृषਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਰਵਾਇਤ ਸਾਡੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਵੱਲ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਮਹਾਬਲੀ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਵੀ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਰਾਜਪਿਣ੍ਡਸ੍ਤੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵੇਸ਼੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਿ ਸੁਦੁਸ੍ਤ੍ਯਜਾਨ੍
ਪਰ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਉਣੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤੀ ਜਾਨ ਵੀ ਵਾਰ ਦੇਣਗੇ।
ਸਰ੍ਵੇਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਅਜੇਯਾਸ਼੍ਚੇਤਿ ਮੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰਪਿ ਦੇਵੈਃ ਸਵਾਸਵੈਃ
ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ; ਮੇਰੀ ਮਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਨ।
ਅਮਰ੍षੀ ਨਿਤ੍ਯਸਂਰਬ੍ਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਨਾਧृष੍ਯੋ ਹ੍ਯਭੇਦ੍ਯਕਵਚਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਕਰਣ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਉਤਾਵਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਅਜੈਯ ਤੇ ਅਟੱਲ ਕਵਚ ਵਿਚ ਹੈ।
ਅਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯਰਣੇ ਸਰ੍ਵਾਨੇਤਾਨ੍ਪੁਰੁषਸਤ੍ਤਮਾਨ੍। ਅਸ਼ਕ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸਹਾਯੇਨ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਵਧੀਆ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਲੇ, ਬਿਨਾ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।
ਨ ਨਿਦ੍ਰਾਮਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਚਿਨ੍ਤਯਾਨੋ ਵृਕੋਦਰ। ਅਤਿਸਰ੍ਵਾਨ੍ਧਨੁਰ੍ਗ੍ਰਾਹਾਨ੍ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਲਾਘਵਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧਨੁਰਵਿਦਿਆ ਦੀ ਵਧੀਕ ਕਾਬਲੀਅਤ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਦ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਭੀਮਸੇਨੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षਣਃ। ਬਭੂਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਗੁਰੋਰ੍ਵਚਨਵਾਰਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਯੋਃ ਸਂਵਦਤੋਰੇਵਂ ਤਦਾ ਪਾਣ੍ਡਵਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ। ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਯੋਗੀ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਂਡਵ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਮਹਾਂਯੋਗੀ ਵਿਆਸ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆ ਪਹੁੰਚੇ।