ਯੋ ਨ ਯਾਤਯਤੇ ਵੈਰਮਲ੍ਪਸਤ੍ਵੋਦ੍ਯਮਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਅਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਜਾਤਜੀਵਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਨਿਪਟਾਉਂਦਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਤਨ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮੈਂ ਨਿਕਾਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹੈਰਣ੍ਯੌ ਭਵਤੋ ਬਾਹੂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ। ਹਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਬਾਹੁਜਿਤਂ ਵਸੁ
ਤੇਰੇ ਬਾਂਹ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਭੋਗ।
ਹਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਕਰ੍ਤਾਰਮਰਿਂਦਮ੍। ਅਹ੍ਨਾਯ ਨਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇਣਾਸ੍ਯ ਸ ਸਂਮਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ, ਵੈਰੀ ਤੇ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਸੁਰਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਰ੍षਜੋ ਹਿ ਸਂਤਾਪਃ ਪਾਵਕਾਦ੍ਦੀਪ੍ਤਿਮਤ੍ਤਰਃ। ਯੇਨਾਹਮਭਿਸਂਤਪ੍ਤੋ ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਨ ਦਿਵਾ ਸ਼ਯੇ
ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਪੀੜਾ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਤਪਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੁੱਤ ਸਕਦਾ।
ਅਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥੋ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਵਰਿष੍ਠੋ ਜ੍ਯਾਵਿਕਰ੍षਣੇ। ਆਸ੍ਤੇ ਪਰਮਸਂਤਪ੍ਤੋ ਨੂਨਂ ਸਿਂਹ ਇਵਾਸ਼ਯੇ
ਇਹ ਪਾਰਥ, ਡਰਾਉਣਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਪੀੜਾ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ।
ਯੋऽਯਮੇਕੋ ਨੁਦੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕੇ ਰਾਜਨ੍ਧਨੁਰ੍ਭृਤਃ। ਸੋਯਮਾਤ੍ਮਜਮੂष੍ਮਾਣਂ ਗ੍ਰਹਾਹਸ੍ਤੀਵ ਯਚ੍ਛਤਿ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਾ ਮਾਤਾ ਚ ਵੀਰਸੂਃ। ਤਵੈਵ ਪ੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤ ਆਸਤੇ ਜਡਮੂਕਵਤ੍
ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਾਂ ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਣੀ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਗੂੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੁੱਪ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇऽਪ੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਸਹ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ। ਅਹਮੇਕਸ਼੍ਚ ਸਂਤਪ੍ਤੋ ਮਾਤਾ ਚ ਪ੍ਰਤਿਬਿਨ੍ਧ੍ਯਤਃ
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਮਾਂ ਵੀ, ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੁਤ ਕਿਂਚਨ। ਸਰ੍ਵੇ ਹਿ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਤਃ ਪਾਪੀਯਸੀ ਕਾਚਿਦਾਪਦ੍ਰਾਜਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਨ੍ਨੋ ਨੀਚੈਰਲ੍ਪਬਲੈ ਰਾਜ੍ਯਮਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਿ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਨੀਚ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੀਨ ਕੇ ਭੋਗਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੀਲਦੋषਾਦ੍ਧृਣਾਵਿष੍ਟ ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰਂਤਪ। ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਸੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ
ਤੇਰੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਦਇਆ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੁਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯੇਵ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਮਨ੍ਦਕਸ੍ਯਾਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ। ਅਨੁਵਾਕਹਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨੈषਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ
ਤੇਰੀ ਸੋਚ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਮੰਦ-ਅਕਲ, ਅਣਪੜ੍ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈ; ਇਹ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ।
ਘृਣੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪੋਸਿ ਕਥਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇष੍ਵਜਾਯਥਾਃ। ਅਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਯੋਨੌ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਕ੍ਰੂਰਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਤੂੰ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ? ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਜੰਮਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਰੌषੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਨ੍ਯਥਾ ਵੈ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕ੍ਰੂਰਾਨ੍ਨਿਕृਤਿਸਂਪਨ੍ਨਾਨ੍ਵਿਹਿਤਾਨਸ਼ਮਾਤ੍ਮਕਾਨ੍
ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ; ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ ਜੋ ਕਠੋਰ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਦਇਆ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਸ਼ਮਸੇ ਕਿਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕਿਮਾਸ੍ਸੇ ਪੀਠਸਰ੍ਪਵਤ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੇਇਮਾਨ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹੋ? ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬੈਠੇ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪ?
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨਾਭਿਜਨੇਨ ਚ। ਤृਣਾਨਾਂ ਮੁष੍ਟਿਨੈਕੇਨ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਮ੍। ਛਨ੍ਨਮਿਚ੍ਛਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਸਂਵਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਅਕਲ, ਤਾਕਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਜਨਮ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹਥ ਭਰ ਘਾਹ ਨਾਲ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰ ਸਕੇ?
ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਗੂਢੇਨ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ। ਦਿਵੀਵ ਪਾਰ੍ਥ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾऽऽਚਰਿਤੁਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਪ੍ਰਥਵੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਪਾਰਥ, ਤੂੰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਕ ਕੇ ਚੱਲੇਂ ਜਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ, ਤੈਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਲੁਕਦਾ।
ਬृਹਤ੍ਸਾਲ ਇਵਾਨੂਪੇ ਸ਼ਾਖਾਪੁष੍ਪਪਲਾਵਾਨ੍। ਹਸ੍ਤੀ ਸ਼੍ਵੇਤ ਇਵਾਜ੍ਞਾਤਃ ਕਥਂ ਜਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚਰਿष੍ਤਿ
ਅਰਜੁਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸਾਲ ਦਾ ਦਰੱਖਤ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਪੱਤੇ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟਾ ਹਾਥੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ?
ਇਮੌ ਚ ਸਿਂਹਸਂਕਾਸ਼ੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸਹਿਤੌ ਸ਼ਿਸ਼ੂ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਪਾਰ੍ਥ ਚਰਿष੍ਯਤਃ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਰਥ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿ ਸਕਣਗੇ?
ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੀਰਸੂਰਿਯਮ੍। ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਕਥਮਜ੍ਞਾਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਪਾਰ੍ਥ ਚਰਿष੍ਯਤਿ
ਧਰਮਵਾਨ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਾਰਥ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਿਵੇਂ ਅਣਪਛਾਤੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਮਾਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜਞ੍ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯਾਕੁਮਾਰਮਿਮਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੇਰੋਰਿਵ ਨਿਗੂਹਨਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇ ਮੈਂ ਲੁਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰਨ ਵਰਗਾ ਅਸੰਭਵ ਮੰਣਣਗੇ।
ਤਥੈਵ ਬਹਵ੍ਰੋऽਸ੍ਮਾਭੀ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਵਾਸਿਤਾਃ। ਰਾਜਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਨੁਵ੍ਰਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਨੇਕ ਰਾਜੇ ਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ ਹਨ।
ਨ ਹਿ ਤੇऽਪ੍ਯੁਪਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਿਕृਤਾ ਵਾ ਨਿਰਾਕृਤਾਃ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤੈਰ੍ਨਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯੈषਿਭਿਃ
ਉਹ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਚੁੱਪ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਗੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਲੋਕ ਜ਼ਰੂਰ ਸਾਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ।
ਤੇऽਪ੍ਯਸ੍ਮਾਸੁ ਪ੍ਰਯੁਞ੍ਜੀਰਨ੍ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨ੍ਸੁਬਹੂਂਸ਼੍ਚਰਾਨ੍। ਆਚਕ੍ਸ਼ੀਰਂਸ਼੍ਚ ਨੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਚੁਪਚਾਪ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਸੂਸ ਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਸ੍ਮਾਭਿਰੁषਿਤਾਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਨੇ ਮਾਸਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼। ਪਰਿਮਾਣਏਨ ਤਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯ ਤਾਵਤਃ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਤਾ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲੈ।
ਅਸ੍ਤਿ ਮਾਸਃ ਪ੍ਰਤਿਨਿਧਿਰ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ। ਪੂਤਿਕਾਨਿਵ ਸੋਮਸ੍ਯ ਤਥੇਦਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਵਧੂ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੋਮ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਤਿਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ ਲਵੋ।
ਅਥਵਾऽਨਡੁਹੇ ਰਾਜਨ੍ਸਾਧਨੇ ਸਾਧੁਵਾਹਿਨੇ। ਸੌਹਿਤ੍ਯਦਾਨਾਦੇਤਸ੍ਮਾਦੇਨਸਃ ਪ੍ਰਤਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਾਂ, ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਾ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਚੰਗੀ ਸਵਾਰੀ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਇੱਥੇ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਵਧੇ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਨਾਨ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮੋਸ੍ਤਿ ਸਂਯੁਗਾਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖ਼ਤਰੀ ਲਈ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।
ਭੀਮਸੇਨਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸਂਪ੍ਰਦਧ੍ਯੌ ਪਰਂਤਪਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲਿਆ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਮੇ ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਆਯਤ੍ਯਾਂ ਚ ਤਦਾਤ੍ਵੇ ਚ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਰਾਜਧਰਮ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਸੁਣੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿਚ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।