ਯਦਾ ਹਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਕृਤੋਨਿਕृਨ੍ਤੇ- ਦ੍ਵੈਰਂ ਸਪੁष੍ਪਂ ਸਫਲਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ। ਮਹਾਗੁਣਂ ਹਰਤਿ ਹਿ ਪੌਰੁषੇਣ ਤਦਾ ਵੀਰੋ ਜੀਵਤਿ ਜੀਵਲੋਕੇ
ਜਦ ਪਹਿਲਾਂ ਧੋਖਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਵੈਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲਿਆ ਤੇ ਫਲ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੀਰ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ.
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਚ ਲੋਕੇ ਲਭਤੇ ਸਮਗ੍ਰਾਂ ਮਨ੍ਯੇ ਚਾਸ੍ਮੈ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸਨ੍ਨਮਨ੍ਤੇ। ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚੈਨਮਤਿਰਾਗਾਦ੍ਭਜਨ੍ਤੇ ਦੇਵਾ ਇਵੇਨਦ੍ਰਮੁਪਜੀਵਨ੍ਤਿ ਚੈਨਮ੍
ਉਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁਕਦੇ ਹਨ; ਦੋਸਤ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ, ਰੱਬਾਂ ਵਾਂਗ, ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਮਮ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਚ ਨਿਬੋਧ ਸਤ੍ਯਾਂ ਵृਣੇ ਸਤ੍ਯਮਮृਤੀਜ੍ਜੀਵਿਤਾਚ੍ਚ। ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ੋ ਧਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕਲਾਮੁਪੈਤਿ
ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਸੁਣ: ਮੈਂ ਸੱਚ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ; ਰਾਜ, ਪੁੱਤਰ, ਇਜ਼ਤ, ਧਨ—ਇਹ ਸਭ ਸੱਚ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ.
ਸਨ੍ਧਿਂ ਕृਤ੍ਵੈਵ ਕਾਲੇਨ ਹ੍ਯਨ੍ਤਕੇਨ ਪਤਤ੍ਰਿਣਾ। ਅਨਨ੍ਤੇਨਾਪ੍ਰਮੇਯੇਣ ਸ੍ਰੋਤਸਾ ਸਰ੍ਵਹਾਰਿਣਾ
ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਅੰਤ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਅਸੀਮ ਤੇ ਅਣਮਾਪਣ ਵਾਲੀ ਧਾਰਾ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲੈਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ.
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕਾਲਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਨ੍ਕਾਲਬਨ੍ਧਨਃ। ਫੇਨਧਰ੍ਮਾ ਮਹਾਰਾਜ ਫਲਧਰ੍ਮਾ ਤਥੈਵ ਚ
ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਮੰਨਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਰਾਜ, ਤੇਰੀ ਹਾਲਤ ਫੇਨ ਵਾਂਗ ਤੇ ਫਲ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ.
ਨਿਮੇषਾਦਪਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਸ੍ਯਾਯੁਰਪਚੀਯਤੇ। ਸੂਚ੍ਯੇਵਾਞ੍ਜਨਚੂਰ੍ਣਾਨਿ ਕਿਮਿਤਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਯੇਤ੍
ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਇਕ ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜੀਵਨ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਸੂਈ ਤੋਂ ਕਾਜਲ ਦਾ ਚੂਰਨ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਦੇਰੀ ਕਿਉਂ ਕਰੀਏ?
ਯੋ ਨੂਨਮਮਿਤਾਯੁਃ ਸ੍ਯਾਦਥਵਾऽऽਯੁਃਪ੍ਰਮਾਣਵਿਤ੍। ਸ ਕਾਲਂ ਵੈ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਿਵਾਨ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਮਰ ਦਾ ਅੰਦਾਜਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਃ ਕਾਲੋ ਨਃ ਸਮਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼। ਆਯੁषੋਪਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਰਣਾਯੋਪਨੇष੍ਯਤਿ
ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੀਹ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਣਗੇ; ਉਮਰ ਵਧਾ ਕੇ, ਸਮਾਂ ਅਖੀਰ ਮੌਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਂ ਹਿ ਮਰਣਂ ਸ਼ਰੀਰੇ ਨਿਤ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਗੇਵ ਮਰਣਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜ੍ਯਾਯੈਵ ਘਟਾਮਹੇ
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਮੌਤ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜਤਨ ਕਰੀਏ।
ਯੋ ਨ ਯਾਤਿ ਪ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਨਮਸ੍ਪष੍ਟੋ ਭੂਮਿਵਰ੍ਧਨਃ। ਅਯਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਵੈਰਾਣਿ ਸੋऽਵਸੀਦਤਿ ਗੌਰਿਵ
ਜੋ ਕੋਈ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਨਿਪਟਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨ ਯਾਤਯਤੇ ਵੈਰਮਲ੍ਪਸਤ੍ਵੋਦ੍ਯਮਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਅਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਜਾਤਜੀਵਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਨਿਪਟਾਉਂਦਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਤਨ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਮੈਂ ਨਿਕਾਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹੈਰਣ੍ਯੌ ਭਵਤੋ ਬਾਹੂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਭਵਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵੀ। ਹਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਬਾਹੁਜਿਤਂ ਵਸੁ
ਤੇਰੇ ਬਾਂਹ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਦੀ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਭੋਗ।
ਹਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਕਰ੍ਤਾਰਮਰਿਂਦਮ੍। ਅਹ੍ਨਾਯ ਨਰਕਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇਣਾਸ੍ਯ ਸ ਸਂਮਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ, ਵੈਰੀ ਤੇ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਸੁਰਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਰ੍षਜੋ ਹਿ ਸਂਤਾਪਃ ਪਾਵਕਾਦ੍ਦੀਪ੍ਤਿਮਤ੍ਤਰਃ। ਯੇਨਾਹਮਭਿਸਂਤਪ੍ਤੋ ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਨ ਦਿਵਾ ਸ਼ਯੇ
ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਪੀੜਾ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਤਪਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਨਾ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਨਾ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੁੱਤ ਸਕਦਾ।
ਅਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥੋ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਵਰਿष੍ਠੋ ਜ੍ਯਾਵਿਕਰ੍षਣੇ। ਆਸ੍ਤੇ ਪਰਮਸਂਤਪ੍ਤੋ ਨੂਨਂ ਸਿਂਹ ਇਵਾਸ਼ਯੇ
ਇਹ ਪਾਰਥ, ਡਰਾਉਣਾ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਪੀੜਾ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ।
ਯੋऽਯਮੇਕੋ ਨੁਦੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਂਲ੍ਲੋਕੇ ਰਾਜਨ੍ਧਨੁਰ੍ਭृਤਃ। ਸੋਯਮਾਤ੍ਮਜਮੂष੍ਮਾਣਂ ਗ੍ਰਹਾਹਸ੍ਤੀਵ ਯਚ੍ਛਤਿ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਧਨੁਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਾ ਮਾਤਾ ਚ ਵੀਰਸੂਃ। ਤਵੈਵ ਪ੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤ ਆਸਤੇ ਜਡਮੂਕਵਤ੍
ਨਕੁਲ, ਸਹਦੇਵ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਾਂ ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਣੀ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਭਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਗੂੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੁੱਪ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇऽਪ੍ਰਿਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਸਹ ਸृਞ੍ਜਯੈਃ। ਅਹਮੇਕਸ਼੍ਚ ਸਂਤਪ੍ਤੋ ਮਾਤਾ ਚ ਪ੍ਰਤਿਬਿਨ੍ਧ੍ਯਤਃ
ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਮਾਂ ਵੀ, ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਵ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੁਤ ਕਿਂਚਨ। ਸਰ੍ਵੇ ਹਿ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯੁਦ੍ਧਾਭਿਨਨ੍ਦਿਨਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੀ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਤਃ ਪਾਪੀਯਸੀ ਕਾਚਿਦਾਪਦ੍ਰਾਜਨ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਨ੍ਨੋ ਨੀਚੈਰਲ੍ਪਬਲੈ ਰਾਜ੍ਯਮਾਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਭੁਜ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਮਾੜੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਿ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਨੀਚ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੀਨ ਕੇ ਭੋਗਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੀਲਦੋषਾਦ੍ਧृਣਾਵਿष੍ਟ ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰਂਤਪ। ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਸੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ
ਤੇਰੇ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਦਇਆ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਦੁਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯੇਵ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਮਨ੍ਦਕਸ੍ਯਾਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ। ਅਨੁਵਾਕਹਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨੈषਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀ
ਤੇਰੀ ਸੋਚ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਸ ਮੰਦ-ਅਕਲ, ਅਣਪੜ੍ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈ; ਇਹ ਅਸਲ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ।
ਘृਣੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪੋਸਿ ਕਥਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇष੍ਵਜਾਯਥਾਃ। ਅਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਯੋਨੌ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਕ੍ਰੂਰਬੁਦ੍ਧਯਃ
ਤੂੰ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ? ਇਸ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਠੋਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਜੰਮਦੇ ਹਨ।
ਅਸ਼੍ਰੌषੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਧਰ੍ਮਾਨ੍ਯਥਾ ਵੈ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕ੍ਰੂਰਾਨ੍ਨਿਕृਤਿਸਂਪਨ੍ਨਾਨ੍ਵਿਹਿਤਾਨਸ਼ਮਾਤ੍ਮਕਾਨ੍
ਤੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ; ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਹਨ ਜੋ ਕਠੋਰ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਦਇਆ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਕ੍ਸ਼ਮਸੇ ਕਿਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਕਿਮਾਸ੍ਸੇ ਪੀਠਸਰ੍ਪਵਤ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੇਇਮਾਨ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਹਿ ਰਹੇ ਹੋ? ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਦੋਂ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬੈਠੇ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪ?
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨਾਭਿਜਨੇਨ ਚ। ਤृਣਾਨਾਂ ਮੁष੍ਟਿਨੈਕੇਨ ਹਿਮਵਨ੍ਤਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤਮ੍। ਛਨ੍ਨਮਿਚ੍ਛਸਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਸਂਵਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਕੌਂਤੀਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਅਕਲ, ਤਾਕਤ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਜਨਮ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹਥ ਭਰ ਘਾਹ ਨਾਲ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਓਹਲੇ ਕਰ ਸਕੇ?
ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਗੂਢੇਨ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ। ਦਿਵੀਵ ਪਾਰ੍ਥ ਸੂਰ੍ਯੇਣ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾऽऽਚਰਿਤੁਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਪ੍ਰਥਵੀ ਉੱਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਪਾਰਥ, ਤੂੰ ਭਾਵੇਂ ਲੁਕ ਕੇ ਚੱਲੇਂ ਜਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ, ਤੈਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਲੁਕਦਾ।
ਬृਹਤ੍ਸਾਲ ਇਵਾਨੂਪੇ ਸ਼ਾਖਾਪੁष੍ਪਪਲਾਵਾਨ੍। ਹਸ੍ਤੀ ਸ਼੍ਵੇਤ ਇਵਾਜ੍ਞਾਤਃ ਕਥਂ ਜਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚਰਿष੍ਤਿ
ਅਰਜੁਨ, ਜਿਵੇਂ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸਾਲ ਦਾ ਦਰੱਖਤ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਪੱਤੇ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟਾ ਹਾਥੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣਾ ਰਹਿ ਸਕੇਗਾ?
ਇਮੌ ਚ ਸਿਂਹਸਂਕਾਸ਼ੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਸਹਿਤੌ ਸ਼ਿਸ਼ੂ। ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਕਥਂ ਪਾਰ੍ਥ ਚਰਿष੍ਯਤਃ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ, ਜੋ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਰਥ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿ ਸਕਣਗੇ?
ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵੀਰਸੂਰਿਯਮ੍। ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਕਥਮਜ੍ਞਾਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਪਾਰ੍ਥ ਚਰਿष੍ਯਤਿ
ਧਰਮਵਾਨ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਾਰਥ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕਿਵੇਂ ਅਣਪਛਾਤੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ?