ਭ੍ਰਾਤਰ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਸੁਸਮृਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਦੇਵੈਰਸੁਰਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਰ੍षਭ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ, ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਭਾਵੇਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖੀ ਹੋਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਬਲਵਤਃ ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਮਹੀਪਤੇ। ਜਹਿ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਪਰਾਂ ਨਿਕृਤਿਮਾਸ੍ਥਿਤਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਝ ਲੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਰਾਜਾ। ਵੱਡੀ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਧੋਖੇ ਤੇ ਆਏ ਹਨ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਨ ਹ੍ਯਰ੍ਜੁਨਸਮਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯੁਧਿ ਯੋਦ੍ਧਾ ਧਨੁਰ੍ਧਰਃ। ਭਵਿਤਾ ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਤ੍ਸਮੋ ਵਾ ਗਦਾਧਰਃ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਵਰਗਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੇ ਗਦਾ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਸਤ੍ਵੇਨ ਕੁਰੁਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਜਨ੍ਸੁਬਲਵਾਨਪਿ। ਨ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਨੋਤ੍ਸਾਹਾਤ੍ਸਤ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਬਲਵਾਨ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਤਾਂ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਨਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ—ਤੂੰ ਹੌਸਲੇ 'ਚ ਟਿਕਾ ਰਹਿ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ।
ਸਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮੂਲਮਰ੍ਥਸ੍ ਯਵਿਤਥਂ ਯਦਤੋऽਨ੍ਯਥਾ। ਨ ਤੁ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਂ ਭਵਤਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਚ੍ਛਾਯੇਨ ਹੈਮਨੀ
ਹੌਸਲਾ ਹੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ—ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਂ ਤੋਂ ਸਰਦੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਅਰ੍ਥਤ੍ਯਾਗੋऽਪਿ ਕਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦਰ੍ਥਂ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਮਿਚ੍ਛਤਾ। ਬੀਜੌਪਮ੍ਯਨ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਮਾ ਤੇ ਭੂਦਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੌਲਤ ਛੱਡਣੀ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ; ਕੌਂਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬੀਜ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਵਾਂਗ।
ਅਰ੍ਥੇਨ ਤੁ ਸਮੋऽਨਰ੍ਥੋ ਯਤ੍ਰ ਲਬ੍ਧੋ ਮਹੋਦਯਃ। ਨ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪਣਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਖਰਕਣ੍ਡੂਯਨਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਦੌਲਤ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋਣ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ سودਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ—ਇਹ ਤਾਂ ਜਖਮ ਨੂੰ ਖੁਜਲਾਉਣ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਏਵਮੇਵ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾऽਲ੍ਪਕਂ ਨਰਃ। ਬृਹਨ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਬੁਦ੍ਧ ਇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਨਰ ਛੋਟਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ।
ਅਮਿਤ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਸਂਪਨ੍ਨਂ ਮਿਤ੍ਰੈਰ੍ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਹੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਵੇਨ ਕੁਰੁਤੇ ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਜਨ੍ਸੁਬਲਵਾਨਪਿ। ਨੋਦ੍ਯਮੇਨ ਨ ਹੋਤ੍ਰਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਵੀਕੁਰੁਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਬਲਵਾਨ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਜਾਂ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਸਂਹਤੈਰੇਵ ਦੁਰ੍ਬਲੈਰ੍ਬਲਵਾਨਪਿ। ਅਮਿਤ੍ਰਃ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਹਨ੍ਤੁਂ ਮਧੁਹਾ ਭ੍ਰਮਰੈਰਿਵ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਮਧੂ ਦਾ ਵਧੀਆ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਭੰਭੀਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਰਿਆ।
ਯਥਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਪਾਤਿ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ। ਹਨ੍ਤਿ ਚੈਵ ਤਥੈਵ ਤ੍ਵਂ ਸਦृਸ਼ਃ ਸਵਿਤੁਰ੍ਭਵ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾ।
ਏਤਚ੍ਚਾਪਿ ਤਪੋ ਪਾਜਨ੍ਪੁਰਾਣਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਵਿਧਿਨਾ ਪਾਲਨਂ ਭੂਮੇਰ੍ਯਤ੍ਕृਤਂ ਨਃ ਪਿਤਾਮਹੈਃ
ਇਹ ਵੀ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣਾ ਤਪ ਹੈ—ਭੂਮੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਨ ਤਥਾ ਤਪਸਾ ਰਾਜਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ। ਯਥਾ ਸृष੍ਟੇਨ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਵਿਜਯੇਨੇਤਰੇਣ ਵਾ
ਮਹਾਰਾਜ, ਇੱਕ क्षत्रੀ ਤਪ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਤਨਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਕਰਤਵ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਯੁੱਧ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪੇਯਾਤ੍ਕਿਲ ਭਾ ਸੂਰ੍ਯਾਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਸ੍ਤਥਾ। ਇਤਿਲੋਕੋ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵੇਮਾਂ ਭਵਤੋਵ੍ਯਥਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਚੰਦ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਇਸ ਤਕਲੀਫ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਕੀਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭਵਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾਭਿਰ੍ਨਿਨ੍ਦਾਭਿਰਿਤਰਸ੍ਯ ਚ। ਕਥਯਨ੍ਤ੍ਯਃ ਪਰਿषਦਃ ਪृਥਗ੍ਰਾਜਨ੍ਸਮਾਗਤਾਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਸਭ ਸੰਸਦਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਦਮਭ੍ਯਧਿਕਂ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚ ਤੇ। ਸਮੇਤਾਃ ਕਥਯਨ੍ਤੀਹ ਮੁਦਿਤਾਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਤਾਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੁਰੁ ਵੀਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇਰੀ ਸਚਾਈ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਨ੍ਨ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਾਨ੍ਨ ਲੋਭਾਨ੍ਨ ਭਯਾਦਪਿ। ਅਨृਤਂ ਕਿਂਚਿਦੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਨ ਕਾਮਾਨ੍ਨਾਰ੍ਥਕਾਰਣਾਤ੍
ਨ ਤੂੰ ਮੋਹ, ਨ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਨ ਲਾਲਚ, ਨ ਡਰ, ਨ ਇੱਛਾ ਤੇ ਨ ਲਾਭ ਲਈ ਕਦੇ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ ਹੈ।
ਯਦੇਨਃ ਕੁਰੁਤੇ ਕਿਂਚਿਦ੍ਰਾਜਾ ਭੂਮਿਮਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍। ਸਰ੍ਵਂ ਤਨ੍ਨੁਦਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਭੂਮੀ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋਏ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਵੱਡੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਾਨ-ਦਾਤ ਨਾਲ ਉਹ ਗਲਤੀ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦਦ੍ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਵੀਰ ਪਾਪੇਭ੍ਯਸ੍ਤਮੋਭ੍ਯ ਇਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਿੰਡ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵੀਰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਸਵृਦ੍ਧਬਾਲਾਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਛੋਟੇ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵਦृਤੌ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਾਸਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਾ ਵृषਲੇ ਯਥਾ। ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਤੇਨੇ ਬਲਂ ਨਾਰ੍ਯਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਛੁਹਾਰੇ ਨਾਲ ਦੂਧ ਮੈਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਚੋਰ ਵਿੱਚ ਸਚਾਈ, ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ — ਇਹ ਸਭ ਗਲਤ ਥਾਂ ਤੇ ਹਨ।
ਇਤਿਲੋਕੇ ਨਿਰ੍ਵਚਨਂ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਤਿ ਭਾਰਤ। ਅਪਿ ਚੈਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਬਾਲਾਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਧਿਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਭਾਰਤ; ਹੁਣ ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ।
ਇਮਾਮਵਸ੍ਥਾਂ ਚ ਗਤੇ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਰਰਿਂਦਮ੍। ਹਨ੍ਤ ਨष੍ਟਾਃ ਸ੍ਮ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਭਵਤੋਪਦ੍ਰਵੇ ਸਤਿ
ਅਰੀਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਹਾਲਤ 'ਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ, ਅਫ਼ਸੋਸ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਆਈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਸ ਭਵਾਨ੍ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵੋਪਕਰਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਤ੍ਵਰਮਾਣੋऽਭਿਨਿਰ੍ਯਾਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋऽਰ੍ਥਵਿਭਾਵਕਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਰਥ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਵੰਡ।
ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਦ੍ਯੈਵ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍। ਅਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਭਿਃ ਪਰਿਵृਤੋਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ਦृਢਧਨ੍ਵਿਭਿਃ
ਅੱਜ ਹੀ, ਗਜ-ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਤੀਰ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ,
ਆਸ਼ੀਵਿषਸਮੈਰ੍ਵੀਰੈਰ੍ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਿਵ ਵृਤ੍ਰਹਾ। ਅਮਿਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤੇਜਸਾ ਮृਦ੍ਗਨ੍ਨਸੁਰਾਨਿਵ ਵृਤ੍ਰਹਾ। ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਦਤ੍ਸ੍ਵ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲ
ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹਾਸਲ ਕਰ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਨ ਹਿ ਗਾਣ੍ਡੀਵਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਗਾਰ੍ਧ੍ਰਵਾਸਸਾਮ੍। ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਵਿषਾਭਾਨਾਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਸਂਸਹੇਤ੍
ਗਾਂਡੀਵ ਤੋਂ ਛੱਡੇ, ਗਿੱਧ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਛੂਹਾ ਕੋਈ ਮਾਨਵ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਨ ਸ ਵੀਰੋ ਨ ਮਾਤਙ੍ਗੋ ਨ ਚ ਸੋऽਸ਼੍ਵੋਸ੍ਤਿ ਭਾਰਤ। ਯਃ ਸਹੇਤ ਗਦਾਵੇਗਂ ਮਮ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ
ਭਾਰਤ, ਕੋਈ ਵੀਰ, ਕੋਈ ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਘੋੜਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਗਦਾ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਹਿ ਸਕੇ।
ਸृਞ੍ਜਯੈਃ ਸਹਕੈਕੇਯੈਰ੍ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਵृषਭੇਣ ਚ। ਕਥਂਸ੍ਵਿਦ੍ਯੁਧਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਨ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਮਹੇ
ਸ੍ਰੰਜਯਾਂ, ਕੈਕੇਈਆਂ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨਾਲ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਲੈ ਸਕੀਏ?