ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਕਥਂਚਨ। ਤੇਜਸੈਵ ਹਿ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨਿਹਨ੍ਤੁਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਲਈ ਛੋਟ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ; ਤੇਰੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਥੈਵ ਯਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਕਾਲੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਨੋਪਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। ਅਪ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸੋਮੁਤ੍ਰੇਹ ਚ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਅਪ੍ਰਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਨ੍ਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍। ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਬਲੇਰ੍ਵੈਰੋਚਨਸ੍ਯ ਚ
ਇੱਥੇ ਵੀ, ਲੋਕ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ—ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਅਤੇ ਵੈਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ।
ਅਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਂ ਧਰ੍ਮਾਣਾਮਾਗਤਾਗਮਮ੍। ਬਲਿਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਦੈਤ੍ਯੇਨਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਪਿਤਰਂ ਪਿਤੁਃ
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮਰਾਟ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬਲੀ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸ੍ਵਿਚ੍ਛ੍ਰੇਯਸੀ ਤਾਤ ਉਤਾਹੋ ਤੇਜ ਇਤ੍ਯੁਤ। ਏਤਨ੍ਮੇ ਸਂਸ਼ਯਂ ਤਾਤ ਯਥਾਵਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤੇ
ਪਿਤਾ, ਕੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋਸ਼? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਹੀ ਉੱਤਰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਯਦਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਤਦਸਂਸ਼ਯਮ੍। ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਹਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵਦਨੁਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਅਮਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਵਂ ਪृष੍ਟਃ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸਰ੍ਵਨਿਸ਼੍ਚਯਵਿਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ ਤੇ, ਸਭ ਨਿਰਣਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਨੇ, ਉਸ ਦੇ ਸੰਦੇਹ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਾਇਆ।
ਨ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਤਤਂ ਤੇਜੋ ਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸੀ ਕ੍ਸ਼ਮਾ। ਇਤਿ ਤਾਤ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਦ੍ਵਯਮੇਤਦਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਨਾ ਜੋਸ਼ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਨਾ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀਆ; ਇਹ ਗੱਲ, ਪੁੱਤ, ਨਿਸਚਿਤ ਜਾਣ—ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਹੈ।
ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਤੇ ਤਾਤ ਬਹੂਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਸ ਵਿਨ੍ਦਤਿ। ਭृਤ੍ਯਾਃ ਪਰਿਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਨਮੁਦਾਸੀਨਾਸ੍ਤਥਾऽਰਯਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਤ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਨੌਕਰ, ਦੁਸ਼ਮਨ ਅਤੇ ਬੇਪਰਵਾਹ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਨਿਕਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ ਨ ਨਮਨ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ। ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤਾਤ ਪਣ੍ਡਿਤੈਰਪਿ ਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੀ ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਪੁੱਤ, ਪੰਡਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਵਜ੍ਞਾਯ ਹਿਤਂ ਭृਤ੍ਯਾ ਭਜਨ੍ਤੇ ਬਹੁਦੋषਤਾਮ੍। ਆਦਾਤੁਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਨ੍ਤੇऽਲ੍ਪਚੇਤਸਃ
ਮਾਲਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਨੌਕਰ ਬਹੁਤ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਲਂਕਾਰਾਞ੍ਸ਼ਯਨਾਨ੍ਯਾਸਨਾਨਿ ਚ। ਭੋਜਨਾਨ੍ਯਥ ਪਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ
ਗੱਡੀਆਂ, ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਬਿਸਤਰ, ਕੁਰਸੀਆਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ,
ਆਦਦੀਰਨ੍ਨਧਿਕृਤਾ ਯਥਾਕਾਮਮਚੇਤਸਃ। ਪ੍ਰਦਿष੍ਟਾਨਿ ਚ ਦੇਯਾਨਿ ਨ ਦਦ੍ਯੁਰ੍ਭਰ੍ਤृਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਅਣਜਾਣ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੁਣ ਅਨੁਸਾਰ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਲਕ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਨ ਚੈਨਂ ਭਰ੍ਤृਪੂਜਾਭਿਃ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਕਦਾਚਨ। ਅਵ੍ਰਜ੍ਞਾਨਂ ਹਿ ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਮਰਣਾਦਪਿ ਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮਾਲਕ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਕਸਾ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰ ਗਲਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਿਣਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਾਂਤ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਿ ਕਟੁਕਾਨ੍ਯਪਿ। ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥੋਦਾਸੀਨਵृਤ੍ਤਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨੌਕਰ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਰੁੱਖੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਠੰਡੀ-ਠੰਡੀ ਹੋਵੇ।
ਅਪ੍ਯਸ੍ਯ ਦਾਰਾਨਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪਰਿਭੂਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਃ। ਦਾਰਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯਥਾਕਾਮਮਚੇਤਸਃ
ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਪਤੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਤਨੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦੇ, ਵਰਤਾਓ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾ ਚ ਨਿਤ੍ਯਮੁਦਿਤਾ ਯਦਿ ਨਾਲ੍ਪਮਪੀਸ਼੍ਵਰਾਤ੍। `ਅਕृਤੋਪਦ੍ਰਵਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਮਹਾਨਪਿ ਨ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਆਸਰੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਨਾਗਾਨ੍ਨ ਤਾਰ੍ਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਨਾਮਘਾਤਿਨਮ੍ ।।' ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੋषਾਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਮ੍
ਲੋਕ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਰੁੜ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੀੜਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਵੈਰੋਚਨੇ ਦੋषਾਨਿਮਾਨ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਂਵਤਾਮ੍ ।। ਅਥ ਵੈਰੋਚਨੇ ਦੋषਾਨਿਮਾਨ੍ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਮ੍
ਹੁਣ, ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣ।
ਅਸ੍ਥਾਨੇ ਯਦਿ ਵਾ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਤਤਂ ਰਜਸਾਵृਤਃ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਦਣ੍ਡਾਨ੍ਪ੍ਰਣਯਤਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਜਸ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਠੀਕ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਤ੍ਰੈਃ ਸਹ ਵਿਰੋਧਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਤੇ ਤੇਜਸਾऽऽਵृਤਃ। ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਦ੍ਵੇष੍ਯਤਾਂ ਚੈਵ ਲੋਕਾਤ੍ਸ੍ਵਜਨਤਸ੍ਤਥਾ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅਸਰ ਹੇਠ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋऽਵਮਾਨਾਦਰ੍ਥਹਾਨਿਮੁਪਾਲਮ੍ਭਮਨਾਦਰਮ੍। ਸਂਤਾਪਦ੍ਵੇषਮੋਹਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੂਂਸ਼੍ਚ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕਾਰਨ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ, ਤਾਣ, ਨਫ਼ਰਤ, ਦੁਖ, ਭਟਕਾਵਾ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਦਣ੍ਡਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਪੁਰੁषੋऽਨਯਾਤ੍। ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਜਨਾਦਪਿ
ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਪਣਾ ਸੁਖ, ਜਿੰਦ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਗਵਾ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਯੋਪਕਰ੍ਤॄਸ਼੍ਚ ਹਰ੍ਤॄਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸੈਵੋਪਗਚ੍ਛਤਿ। ਤਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਵਿਜਤੇ ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਪਾਦ੍ਵੇਸ਼੍ਮਗਤਾਦਿਵ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਚੋਰਾਂ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਐਸੇ ਡਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੱਪ ਹੋਵੇ।
ਯਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਵਿਜਤੇਲੋਕਃ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਭਵੋ ਭਵੇਤ੍। ਅਨ੍ਤਰਂ ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਲੋਕੋ ਵਿਕੁਰੁਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲੋਕ ਪੱਕਾ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਤ੍ਯੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍ਤੇਜੋ ਨ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮृਦੁਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਕਾਲੇਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮृਦੁਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੋਪਿ ਵਾ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਨਰਮ ਜਾਂ ਤਿੱਖਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕਾਲੇ ਮृਦੁਰ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਕਾਲੇ ਭਵਤਿ ਦਾਰੁਣਃ। ਸ ਵੈ ਸੁਖਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਲੋਕੇऽਮੁष੍ਮਿਨ੍ਨਿਹੈਵ ਚ
ਕਦੇ ਨਰਮ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਦੇ ਤਿੱਖਾ। ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਕਾਲਾਂਸ੍ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਾਨ੍। ਯੇ ਤੇ ਨਿਤ੍ਯਮਸਂਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪੂਰ੍ਵੋਪਕਾਰੀ ਯਸ੍ਤੇ ਸ੍ਯਾਦਪਰਾਧੇ ਗਰੀਯਸਿ। ਉਪਕਾਰੇਣ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਮਪਰਾਧਿਨਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਹੁਣ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਕਾਰਨ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਬੁਦ੍ਧਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਾਂ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਵ੍ਯਮਪਰਾਧਿਨਾਮ੍। ਨ ਹਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਿਤ੍ਵਂ ਸੁਲਭਂ ਪੁਰੁषੇਣ ਵੈ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਣਜਾਣਪਣ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਥਾਂ ਗਿਆਨ ਮਿਲਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ।