ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਸ੍ਤਪਸ੍ਯੁਗ੍ਰੇ ਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਤਸ੍ਯੈष ਭਗਿਨੀਂ ਕਾਲੇ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤੁ
ਜਰਤਕਾਰੁ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ; ਸਮੇਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਭੈਣ ਜਰਤਕਾਰੁ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਏਲਾਪਤ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਭੁਜਗੇਨ ਹ। ਪਨ੍ਨਗਾਨਾਂ ਹਿਤਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤਤ੍ਤਥਾ ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ
'ਇਲਾਪਤ੍ਰ ਸੱਪ ਨੇ ਜੋ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ; ਉਹੀ ਹੋਵੇ, ਹੋਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਿਤਾਮਹਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਾਸੁਕਿਃ ਸ਼ਾਪਮੋਹਿਤਃ
ਪਿਤਾਮਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈਰਾਨ ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਸਾਰਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਤਦਾ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਮृषਿਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸਰ੍ਪਾਨ੍ਬਹੂਞ੍ਜਰਤ੍ਕਾਰੌ ਨਿਤ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਦਧਤ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਜਰਤਕਾਰੁ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਜਰਤਕਾਰੁ ਲਈ ਉਠਾਇਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਰਤਕਾਰੁ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰ੍ਯਦਾ ਭਾਰ੍ਯਾਮਿਚ੍ਛੇਦ੍ਵਰਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਤ੍ਯ ਤਦਾऽऽਖ੍ਯੇਯਂ ਤਨ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
'ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀ ਜਰਤਕਾਰੁ ਵਿਆਹ ਲਈ ਪਤਨੀ ਚੁਣਨਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸ ਦਿਓ; ਇਹ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸੂਤਨਨ੍ਦਨ। ਇਚ੍ਛਾਮਿ ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ऋषੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
'ਸੂਤਨੰਦਨ, ਜੋ ਜਰਤਕਾਰੁ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਕਿਂ ਕਾਰਣਂ ਜਰਤ੍ਕਾਰੋਰ੍ਨਾਮੈਤਤ੍ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਭੁਵਿ। ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਨਿਰੁਕ੍ਤਿਂ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਜਰਤਕਾਰੁ ਨਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ? ਤੁਸੀਂ ਜਰਤਕਾਰੁ ਨਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੱਸੋ।'
ਜਰੇਤਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮਾਹੁਰ੍ਵੈ ਦਾਰੁਣਂ ਕਾਰੁਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍। ਸ਼ਰੀਰਂ ਕਾਰੁ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤਤ੍ਸ ਧੀਮਾਞ੍ਸ਼ਨੈਃਸ਼ਨੈਃ
'ਜਰਾ ਨੂੰ ਨਾਸ ਤੇ ਕਾਰੁ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਾਰੁ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਬੁਧਵਾਨ ਆਹਿਸਤਾ-ਆਹਿਸਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਗਿਆ।'
ਕ੍ਸ਼ਪਯਾਮਾਸ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਤਪਸੇਤ੍ਯਤ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਰਿਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵਾਸੁਕੇਰ੍ਭਗਿਨੀ ਤਥਾ
'ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਘਟਾਇਆ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਜਰਤਕਾਰੁ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਵਾਸੁਕੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਵੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੌਨਕਃ ਪ੍ਰਾਹਸਤ੍ਤਦਾ। ਉਗ੍ਰਸ਼੍ਰਵਸਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਉਪਪਨ੍ਨਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਉਗ੍ਰਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ।'
ਉਕ੍ਤਂ ਨਾਮ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤਵਾਨਹਮ੍। ਯਥਾ ਤੁ ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਾਸ੍ਤੀਕ ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੇਦਿਤੁਮ੍। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸੌਤਿਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਆਸਤਿਕਾ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੌਤੀ ਨੇ ਰਿਵਾਇਤ ਮੁਤਾਬਕ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਦਿਸ਼੍ਯ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਾਸੁਕਿਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਸ੍ਵਸਾਰਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਤਦਾ ਜਰਤ੍ਕਾਰੁਮृषਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਾਸੁਕੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਜਰਤਕਾਰੁ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਮਹਤਃ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਤਪਸ੍ਯਭਿਰਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸ ਦਾਰਾਨ੍ਨਾਭ੍ਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਤੇ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਸ ਤੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਸ੍ਤਪਸਿ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵਾਨ੍ਵੀਤਭਯਃ ਕृਤਾਤ੍ਮਾ। ਚਚਾਰ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਨ ਚਾਪਿ ਦਾਰਾਨ੍ਮਨਸਾਧ੍ਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕਾ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਸੁਧਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਤੋऽਪਰਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਲੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦੇਵ ਤੁ। ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਨ੍ਨਾਮ ਰਾਜਾਸੀਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕੌਰਵਵਂਸ਼ਜਃ
ਇਕ ਹੋਰ ਸਮੇਂ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਸੀ, ਥੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਯਥਾ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਧਨੁਰ੍ਧਰਵਰੋ ਯੁਧਿ। ਬਭੂਵ ਮृਗਯਾਸ਼ੀਲਃ ਪੁਰਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਬਲੀ ਪਾਂਡੂ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਵਜ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸੇ ਹੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਵਿਖ੍ਯਾਤਵਾਁਲ੍ਲੋਕੇ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਦਭਿਮਨ੍ਯੁਜਃ।' ਮृਗਾਨ੍ਵਿਧ੍ਯਨ੍ਵਰਾਹਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰਕ੍ਸ਼ੂਨ੍ਮਹਿषਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਵਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਚਾਰ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਭਿਮਨਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਚਰਚਾ ਹੋਈ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਹਿਰਨ, ਸੂਰ, ਬਾਘ, ਮਹਿਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਮृਗਂ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਬਾਣੇਨਾਨਤਪਰ੍ਵਣਾ। ਪृष੍ਠਤੋ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਸਸਾਰ ਗਹਨੇ ਵਨੇ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਿਨਾ ਕਾਂਟੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਹਿਰਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਧਨੁ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਿਆ।
ਯਥੈਵ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਿਦ੍ਧ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਮृਗਂ ਦਿਵਿ। ਅਨ੍ਵਗਚ੍ਛਦ੍ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਃ ਪਰ੍ਯਨ੍ਵੇष੍ਟੁਮਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਯਜਨ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਧਨੁ ਲੈ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲੱਭਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਨ ਹਿ ਤੇਨ ਮृਗੋ ਵਿਦ੍ਧੋ ਜੀਵਨ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਵੈ ਵਨੇ। ਪੂਰ੍ਵਰੂਪਂ ਤੁ ਤਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਰ, ਹਿਰਨ ਜੋ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰੂਪ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਧੋ ਯਨ੍ਨष੍ਟਵਾਨ੍ਮृਗਃ। ਦੂਰਂ ਚਾਪਹृਤਸ੍ਤੇਨ ਮृਗੇਣ ਸ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹਿਰਨ ਬਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁ ਦੂਰ ਲੈ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਉਸ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪਿਪਾਸਾਰ੍ਤ ਆਸਸਾਦ ਮੁਨਿਂ ਵਨੇ। ਗਵਾਂ ਪ੍ਰਚਾਰੇष੍ਵਾਸੀਨਂ ਵਤ੍ਸਾਨਾਂ ਮੁਖਨਿਃਸृਤਮ੍
ਥੱਕਾ ਮੰਦਾ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤੜਪਦਾ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਚਰਾਈ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਤੇ ਵੱਛੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ।
ਭੂਯਿष੍ਠਮੁਪਯੁਞ੍ਜਾਨਂ ਫੇਨਮਾਪਿਬਤਾਂ ਪਯਃ। ਤਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਸ ਰਾਜਾ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੁੱਧ ਦਾ ਫੇਨ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਅਪृਚ੍ਛਦ੍ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਤਂ ਮੁਨਿਂ ਕ੍ਸ਼ੁਚ੍ਛ੍ਰਮਾਨ੍ਵਿਤਃ। ਭੋਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਹਂ ਰਾਜਾ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਦਭਿਮਨ੍ਯੁਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਨੁ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਹਾਂ, ਅਭਿਮਨਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।'
ਮਯਾ ਵਿਦ੍ਧੋ ਮृਗੋ ਨष੍ਟਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਦृष੍ਟਵਾਨਸਿ। ਸ ਮੁਨਿਸ੍ਤਂ ਤੁ ਨੋਵਾਚ ਕਿਂਚਿਨ੍ਮੌਨਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
'ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹਿਰਨ ਬਚ ਗਿਆ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖਿਆ?' ਪਰ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਮੌਨ ਵਰਤ ਵਿਚ ਸੀ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਕਨ੍ਧੇ ਮृਤਂ ਸਰ੍ਪਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਸਮਾਸਜਤ੍। ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਧਨੁष੍ਕੋਟ੍ਯਾ ਸ ਚੈਨਂ ਸਮੁਪੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਸੱਪ ਨੂੰ ਧਨੁ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਉਠਾ ਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਕੰਧੇ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨ ਸ ਕਿਂਚਿਦੁਵਾਚੈਨਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸ਼ੁਭਮ੍। ਸ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰੋਧਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵ੍ਯਥਿਤਸ੍ਤਂ ਤਥਾਗਤਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਨਗਰਮृषਿਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਤ੍ਤਥੈਵ ਸਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਚੰਗਾ ਤੇ ਨਾ ਮਾੜਾ ਕੁਝ ਕਿਹਾ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਬੈਠਾ ਰਿਹਾ।
ਨ ਹਿ ਤਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੀਲੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਨਿਰਤਂ ਭੂਪਂ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋऽਪ੍ਯਧਰ੍षਯਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਬਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ, ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਾਪਸ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨ ਹਿ ਤਂ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ੍ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਮ੍। ਜਾਨਾਤਿ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਤਤ ਏਨਮਧਰ੍षਯਤ੍
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਪਰਾਇਣ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਰੁਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਤ੍ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸ਼ृਙ੍ਗੀ ਨਾਮ ਮਹਾਕ੍ਰੋਧੋ ਦੁष੍ਪਸਾਦੋਮਹਾਵ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰਿੰਗੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।