ਤਤੋऽਹਮਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯ ਰੋषਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਚਨਃ। ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਰਾਜਨ੍ਵਧਾਯਾਸ੍ਯ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ, ਕੌਰਵਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਆਨਰ੍ਤੇषੁ ਵਿਮਰ੍ਦਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਪਂ ਚਾਤ੍ਮਨਿ ਕੌਰਵ। ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਮਵਲੇਪਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਣਃ
ਕੌਰਵਾ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੇ ਆਨਰਤਾਂ ਵਿਚ ਕਿੰਨਾ ਉਤਪਾਤ ਕੀਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਧਦੀ ਹਠੀ।
ਤਤਃ ਸੌਭਵਧਾਯਾਹਂ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਸ ਮਯਾ ਸਾਗਰਾਵਰ੍ਤੇ ਦृष੍ਟ ਆਸੀਤ੍ਪਰੀਪ੍ਸਤਾ
ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਸੌਭਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਕੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਧ੍ਮਾਪ੍ਯ ਜਲਜਂ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਮਹੇ ਨृਪ। ਆਹੂਯ ਸਾਲ੍ਵਂ ਸਮਰੇ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾ ਕੇ, ਸਾਲਵ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਭੂਦ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਦਾਨਵੈਃ ਸਹ। ਸ਼ਵੀਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਭੂਤਲੇ ਚ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਉਥੇ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਯੇਨਾਹਂ ਨਾਗਮਂ ਤਦਾ। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰੇ ਦ੍ਯੂਤਂ ਚਾਵਿਨਯੋਤ੍ਥਿਤਮ੍। ਦ੍ਰੁਤਮਾਗਤਵਾਨ੍ਯੁष੍ਮਾਨ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਨ੍
ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਮਹਾਬਲੀ, ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿਚ ਜੂਏ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਸੁਣੀ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਵੇਖਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਮਤੇ। ਸੌਭਸ੍ਯ ਵਧਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨ ਹਿ ਤृष੍ਯਾਮਿ ਕਥ੍ਯਤਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵੀ ਹੋ। ਸੌਭ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੌ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੌਤਸ਼੍ਰਵਂ ਨृਪ। ਉਪਾਯਾਦ੍ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਾਲ੍ਵੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸਾਲਵ ਨੇ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਵਾਰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਅਰੁਣਤ੍ਤਾਂ ਸੁਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨ। ਸਾਲ੍ਵੋ ਵੈਹਾਯਸਂ ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਵ੍ਯੂਹ੍ਯ ਧਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਹ ਮੰਦ ਬੁੱਦੀ ਸਾਲਵ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਉਡਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੂਦ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਠਹਿਰ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥੋऽਥ ਮਹੀਪਾਲੋ ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍। ਅਭਿਸਾਰੇਣ ਸਰ੍ਵੇਣ ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਰੀ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਵਿਹਿਤਾ ਸਪਤਾਕਾ ਸਤੋਰਣਾ। ਸਚਕ੍ਰਾ ਸਹੁਡਾ ਚੈਵ ਸਯਨ੍ਤ੍ਰਖਨਕਾ ਤਥਾ
ਸ਼ਹਿਰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਝੰਡਿਆਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ, ਪਹੀਿਆਂ, ਕਿਲਿਆਂ, ਅਤੇ ਜੰਗੀ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸੋਪਸ਼ਲ੍ਯਪ੍ਰਤੋਲੀਕਾ ਸਾਟ੍ਟਾਟ੍ਟਾਲਕਗੋਪੁਰਾ। ਸਚਕ੍ਰਗ੍ਰਹਿਣੀ ਚੈਵ ਸੋਲ੍ਕਾਲਾਤਾਵਪੋਥਿਕਾ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਲੇ, ਮੁੱਖ ਗਲੀਆਂ, ਮੀਨਾਰਾਂ, ਗੁੰਬਦ, ਪਹੀਏ ਫੜਨ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨਰੀ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹਮਲੇ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਉਪਕਰਨ ਵੀ ਸਨ।
ਸੋष੍ਟਿਕਾ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਭੇਰੀਪਣਵਾਨਕਾ। ਸਤੋਮਰਾਙ੍ਕੁਸ਼ਾ ਰਾਜਨ੍ਸਸ਼ਤਘ੍ਨੀਕਲਾਙ੍ਗਲਾ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟਾਂ, ਡੰਗਰ, ਡੋਲ, ਬੀਟ, ਭਾਲੇ, ਅੰਕੁਸ਼, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਹਲ ਵੀ ਸਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸਭੁਸ਼ੁਣ੍ਡ੍ਯਸ਼੍ਮਗੁਡਕਾ ਸਾਯੁਧਾ ਸਪਰਸ਼੍ਵਧਾ। ਲੋਹਚਰ੍ਮਵਤੀ ਚਾਪਿ ਸਾਗ੍ਨਿਃ ਸਗੁਡਸ਼ृਙ੍ਗਿਕਾ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸੁਯੁਕ੍ਤਾ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਲਾ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਉਪਕਰਨ, ਹਥਿਆਰ, ਕੁਹਾਡੀਆਂ, ਲੋਹੇ ਦੀ ਚਾਦਰ, ਅੱਗ, ਸਿੰਗ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁੰਡੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਰਥੈਰਨੇਕੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਗਦਸਾਮ੍ਬੋਦ੍ਧਵਾਦਿਭਿਃ। ਪੁਰੁषੈਃ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਸਮਰ੍ਥੈਃ ਪ੍ਰਤਿਵਾਰਣੇ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਨੇਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਥ, ਗਦਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ, ਅਤੇ ਐਸੇ ਯੋਧੇ ਸਨ ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਅਤਿਖ੍ਯਾਤਕੁਲੈਰ੍ਵੀਰੈਰ੍ਦृष੍ਟਵੀਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ। ਮਧ੍ਯਮੇਨ ਚ ਗੁਲ੍ਮੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਸਾ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ। ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਗੁਲ੍ਮੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹਯੈਸ਼੍ਚ ਸਪਤਾਕਿਭਿਃ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਘਰਾਂ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਬਤ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੱਧਮ ਫੌਜੀ ਰੱਖਵਾਲੇ, ਉਚੀ ਟੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ।
ਆਘੋषਿਤਂ ਚ ਨਗਰੇ ਨ ਪਾਤਵ੍ਯਾ ਸੁਰੇਤਿ ਵੈ। ਪ੍ਰਮਾਦਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਦ੍ਭਿਰੁਗ੍ਰਸੇਨੋਦ੍ਧਵਾਦਿਭਿਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਐਲਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ 'ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ!' ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਉਦਧਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਮਤ੍ਤੇष੍ਵਭਿਘਾਤਂ ਹਿ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਾਲ੍ਵੋ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਸਾਲਵ ਰਾਜਾ ਹਮਲਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੇ।
ਆਨਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਨਟਨਰ੍ਤਕਗਾਯਕਾਃ। ਬਹਿਰ੍ਨਿਰ੍ਵਾਸਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਕ੍ਸ਼ਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਤ੍ਤਸਂਚਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਆਨਰਤ, ਨਾਚਣ ਵਾਲੇ, ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਖਜਾਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸਂਕ੍ਰਮਾ ਭੇਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਵਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿषੇਧਿਤਾਃ। ਪਰਿਖਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕੌਰਵ੍ਯ ਕੀਲੈਃ ਸੁਨਿਚਿਤਾਃ ਕृਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਪੁਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ, ਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਖੱਡਾਂ ਨੂੰ ਕਿਲਿਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ੀ।
ਉਦਪਾਨਾਃ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਥੈਵਾਪ੍ਯਮ੍ਬਰੀषਕਾਃ। ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਕਾਰਿਤਾ ਵਿषਮਾ ਚ ਭੂਃ। `ਸਂਕ੍ਰਮਾ ਭੇਦਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਨਵੀਕृਤਾਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੂਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਟਾਂਕੀਆਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕੋਸ ਤੱਕ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜ਼ਮੀਨ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਸਾਰੇ ਪੁਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਕੰਧਾਂ ਨਵੀਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਵਿषਮਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਚ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍। ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਾ ਚਾਯੁਧੋਪੇਤਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਦਾऽਨਘ
ਆਪਣੀ ਬਣਤਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਕਿਲਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ।
ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸੁਗੁਪ੍ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਯੁਧਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਪੁਰਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਭਵਨਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਲ ਵਾਂਗ।
ਨ ਚਾਮੁਦ੍ਰੋऽਭਿਨਿਰ੍ਯਾਤਿ ਨ ਚਾਮੁਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼੍ਯਤੇ। ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਪੁਰੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦਾ ਸੌਭਸਮਾਗਮੇ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਸੌਭ ਦੇ ਆਉਣ ਸਮੇਂ, ਕੋਈ ਬਾਹਰਲਾ ਨਾਂ ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਨਾਂ ਹੀ ਅੰਦਰ ਆ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ।
ਅਨੁਰਧ੍ਯਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਚਤ੍ਵਰੇषੁ ਚ ਕੌਰਵ। ਬਲਂ ਬਭੂਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂਤਗਜਵਾਜਿਮਤ੍
ਕੌਰਵ, ਚੌਕਾਂ ਤੇ ਚੌਰਾਹਿਆਂ 'ਤੇ ਫੌਜ ਖੜੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਨ।
ਦਤ੍ਤਵੇਤਨਭਕ੍ਤਂ ਚ ਦਤ੍ਤਾਯੁਧਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਕृਤੋਪਧਾਨਂ ਚ ਤਦਾ ਬਲਮਾਸੀਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਸਾਮਾਨ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਵਿਛੋਣ ਵੀ ਤਿਆਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਨ ਕृਪ੍ਯਵੇਤਨੀ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਚਾਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਵੇਤਨੀ। ਨਾਨੁਗ੍ਰਹਭृਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਚਾਦृष੍ਟਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤਨਖਾਹ ਨਾ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਧੀਕ ਤਨਖਾਹ ਮਿਲੀ ਸੀ; ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਪੱਖਪਾਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਯੋਧਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸੁਵਿਹਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਆਹੁਕੇਨ ਸੁਗੁਪ੍ਤਾ ਚ ਰਾਜ੍ਞਾ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਦੁਆਰਕਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਆਹੁਕ ਰਾਜਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਾਂ ਤੂਪਯਾਤੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਲ੍ਵਃ ਸੌਭਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਪ੍ਰਭੂਤਨਰਨਾਗੇਨ ਬਲੇਨੋਪਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਸਾਲਵ, ਸੌਭਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਹਾਥੀ ਬਹੁਤ ਸਨ, ਆ ਕੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਸਮੇ ਨਿਵਿष੍ਟਾਂ ਸਾ ਸੇਨਾ ਪ੍ਰਭੂਤਸਲਿਲਾਸ਼ਯੇ। ਚਤੁਰਙ੍ਗਬਲੋਪੇਤਾ ਸਾਲ੍ਵਰਾਜਾਭਿਪਾਲਿਤਾ
ਉਹ ਫੌਜ ਸਮਤ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਵਾਫ਼ਰ ਸੀ, ਚੌਕਸ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਲਵ ਰਾਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਖੜੀ ਸੀ।