ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਤਤ੍ਰਾਚਕ੍ਸ਼ਮਹਂ ਦੋषਾਨ੍ਯੈਰ੍ਭਵਾਨ੍ਵ੍ਯਤਿਰੋਪਿਤਃ
ਰਾਜੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ, ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵੀਰਸੇਨਸੁਤੋ ਯੈਸ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤਃ ਪੁਰਾ। ਅਤਰ੍ਕਿਤਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੇਵਨੇਨ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀਰਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਚਾਨਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਾਤਤ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਯੇਯਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਗੱਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋऽਕ੍ਸ਼ਾ ਮृਗਯਾ ਪਾਨਮੇਤਤ੍ਕਾਮਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍। ਦੁਃਖਂ ਚਤੁष੍ਟਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯੈਰ੍ਨਰੋ ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜੂਆ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ—ਇਹ ਚਾਰੋਂ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਗਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਸਰ੍ਵਤ੍ਰਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਃ। ਵਿਸ਼ੇषਤਸ਼੍ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਵਿਦਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੂਏ ਬਾਰੇ, ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਹਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਨਾਸ਼ੋऽਤ੍ਰ ਧ੍ਰੁਵਂ ਵ੍ਯਸਨਮੇਵ ਚ। ਅਭੁਕ੍ਤਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਕ੍ਪਾਰੁष੍ਯਂ ਚ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਨਿਸਚਿਤ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਸੀਬਤ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਖਰਚ ਨਾ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਵੀ ਗਵਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਚ੍ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਿਕਟੁਕੋਦਯਮ੍। ਦ੍ਯੂਤੇ ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯਾਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਕੌਰਵ, ਮੈਂ ਜੂਏ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਕੜੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਯਦਿ ਮਯਾ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵਚਨਂ ਮਮ। ਅਨਾਮਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੁਰੂਣਾਂ ਕੁਰੁਵਰ੍ਦਨ
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਕੁਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਕੁਰਵਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ।
ਨ ਚੇਤ੍ਸ ਮਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ। ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਂ ਬਲੇਨ ਤਮ੍
ਪਰ ਜੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸਹੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰੋਕਾਂਗਾ।
ਅਥੈਨਮਵਿਨੀਤੇਨ ਸੁਹृਦੋ ਨਾਮ ਦੁਰ੍ਹृਦਃ। ਸਭਾਸਦੋऽਨੁਵਰ੍ਤੇਰਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਯਾਂ ਦੁਰੋਦਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ; ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਅਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਤੁ ਕੌਰਵ੍ਯ ਮਮਾਨਰ੍ਤੇष੍ਵਭੂਤ੍ਤਦਾ। ਯੇਨੇਦਂ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਭਵਨ੍ਤੋ ਦ੍ਯੂਤਕਾਰਿਤਮ੍
ਪਰ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਮੇਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਨਾ ਹੋਣਾ ਹੀ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਗਿਆਨੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਜੂਏ ਦੀ ਲਾਈ ਮੁਸੀਬਤ ਭੋਗੀ।
ਸੋਹਮੇਤ੍ਯ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨ। ਅਸ਼੍ਰੌषਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵ੍ਯਸਨਿਨਂ ਯੁਯੁਧਾਨਾਦ੍ਯਥਾਤਥਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕੁਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਦਵਾਰਕਾ ਆਇਆ, ਹੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਚਾਹਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਰਮੋਦ੍ਵਿਗ੍ਰਮਾਨਸਃ। ਤੂਰ੍ਣਮਭ੍ਯਾਗਤੋਸ੍ਮਿਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੋ ਵਿਸ਼ਂਪਤੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਅਹੋ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਮ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸੋऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵ੍ਯਸਨੇ ਮਗ੍ਨਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਹ ਸੋਦਰੈਃ
ਹਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕਥਂ ਕृष੍ਣ ਤਵਾਸੀਦ੍ਵृष੍ਣਿਨਨ੍ਦਨ। ਕ੍ਵ ਚਾਸੀਦ੍ਵਿਪ੍ਰਵਾਸਸ੍ਤੇ ਕਿਂਚਾਕਾਰ੍षੀਃ ਪ੍ਰਵਾਸਤਃ
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਸੀ? ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਸਾਲ੍ਵਸ੍ਯ ਨਗਰਂ ਸੌਭਂ ਗਤੋऽਹਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨਿਹਨ੍ਤੁਂ ਕੌਰਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਰਣਮ੍
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸਾਲਵ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸੌਭਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ; ਇਹਦਾ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹਾਂਵਾਹੁਰ੍ਯਃ ਸ ਰਾਜਾ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਦਮਘੋषਾਤ੍ਮਜੋ ਵੀਰਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਮਯਾ ਹਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਦਮਘੋਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞੇ ਤੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਜਸੂਯੇऽਰ੍ਹਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਸ ਰੋषਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਨਾਮृष੍ਯਤ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ 'ਤੇ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੰਦ-ਮਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਨਿਹਤਂ ਸਾਲ੍ਵਸ੍ਤੀਵ੍ਰਰੋषਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਉਪਾਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਮਿਹਸ੍ਥੇ ਮਯਿ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਸਾਲਵ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਲ ਕੇ ਦਵਾਰਕਾ ਆਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਵੇਲੇ ਖਾਲੀ ਸੀ, ਭਾਰਤ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਮਕਰੋਦ੍ਬਾਲਕੈਰ੍ਵृष੍ਣਿਪੁਙ੍ਗਵੈਃ। ਨਿਵृਤ੍ਤਃ ਕਾਮਗਂ ਸੌਭਮਾਰੁਹ੍ਯੈਵ ਨृਸ਼ਂਸਵਤ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਘਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਲੜਾਈ ਛੱਡ ਕੇ, ਨਿਰਦਈ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸੌਭਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਚਿਰਜੀਵੀ ਨृਪਃ ਸੋऽਪਿ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਪਦ੍ਮਜਨ੍ਮਨਃ।' ਤਤੋ ਵृष੍ਣਿਪ੍ਰਵੀਰਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਬਾਲਾਨ੍ਹਤ੍ਵਾ ਬਹੂਂਸ੍ਤਦਾ। ਪੁਰੋਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੇਦਯਾਮਾਸ ਦੁਰ੍ਭਤਿਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪਦਮ-ਜਨਮ ਦੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਪਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਘਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਵੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਦਬੁਧੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਗਿਆ।
ਉਕ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕ੍ਵਾਸੌ ਵृष੍ਣਿਕੁਲਾਧਮਃ। ਵਾਸੁਦੇਵਃ ਸ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਾ ਵਸੁਦੇਵਸੁਤੋ ਗਤਃ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਸੀ: 'ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਹ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਘਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕਟਾ, ਉਹ ਮੰਦਬੁਧੀ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ — ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ?'
ਤਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥਿਨੋ ਦਰ੍ਪਂ ਯੁਦ੍ਧੇਨਾਸ਼ਯਿਤਾऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍। ਆਨਰ੍ਤਾਃ ਸਤ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤ ਤਤ੍ਰ ਗਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਯਤ੍ਰ ਸਃ
'ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਠੰਡਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਆਨਰਤੋ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ — ਮੈਂ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਕਂਸਕੇਸ਼ਿਨਿषੂਦਨਮ੍। ਅਹਤ੍ਵਾ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯੇ ਸਤ੍ਯੇਨਾਯੁਧਮਾਲਭੇ
'ਕੰਸ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ੀ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ; ਜੇ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗਾ — ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ।'
ਕ੍ਵਾਸੌ ਕ੍ਵਾਸਾਵਿਤਿ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਧਾਵਤਿ। ਮਯਾ ਸਹ ਰਣੇ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਮਾਣਃ ਸ ਸੌਭਰਾਟ੍
ਸੌਭਾ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਦੌੜਦਾ, 'ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਹ? ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਉਹ?' ਚੀਕਦਾ।
ਅਦ੍ਯਤਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਿਨਮ੍। ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਵਧਾਮਰ੍षਾਦ੍ਗਮਯਿष੍ਯੇ ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
'ਅੱਜ, ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਪਾਪੀ, ਘਟੀਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਘਾਤੀ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਮਮ ਪਾਪਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਭ੍ਰਾਤਾ ਯੇਨ ਨਿਪਾਤਿਤਃ। ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਮਹੀਪਾਲਸ੍ਤਂ ਵਧਿष੍ਯੇ ਮਹੀਤਲੇ
'ਮੇਰੇ ਭਰਾ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਾਪੀ ਫ਼ਿਤਰਤ ਕਰਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਭ੍ਰਾਤਾ ਬਾਲਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾ ਚ ਨ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮਕੋਵਿਦਃ। ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਹਤੋ ਵੀਰਸ੍ਤਂ ਹਨਿष੍ਯੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
'ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੰਗ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੇਧਿਆਨ ਸੀ — ਉਹ ਵੀਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।'
ਏਕਮਾਦਿ ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਲਪ੍ਯਦਿਵਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਕਾਮਗੇਨ ਸ ਸੌਭੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਲਾ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੌਭਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਆਨੰਦ, ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਸ਼੍ਰੌषਮਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਯਥਾ ਵृਤ੍ਤਃ ਸ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ। ਮਯਿ ਕੌਰਵ੍ਯ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮਾਰ੍ਤਿਕਾਵਤਕੋ ਨृਪਃ
ਕੌਰਵਿਆ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਜਦ ਮੈਂ ਦੂਰ ਸੀ, ਮਾਰਤਿਕਾਵਤ ਦਾ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਜਾ ਕਿਵੇਂ ਵਿਅਹਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।