ਕੁਲੇ ਮਹਤਿਜਾਤਾऽਸ੍ਮਿ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕਿਲ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ੍ਨੁषਾ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਰੱਬੀ ਭਾਗ ਨਾਲ ਜੰਮੀ ਹਾਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਪੂਤਰੀਵਧੂ ਹਾਂ।
ਕੇਸ਼ਗ੍ਰਹਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਾ ਨੁ ਜੀਵੇਤ ਮਾਦृਸ਼ੀ। ਪਞ੍ਚਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਕਲ੍ਪਾਨਾਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਮੇਰੇ ਵਰਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਪਕੜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਪੰਜ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਪਤੀ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਰੁਦਤ੍ਕृष੍ਣਾ ਮੁਖਂ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ। ਪਦ੍ਮਕੋਸ਼ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਮृਦੁਨਾ ਮृਦੁਭਾषਿਣੀ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਹੱਥ ਕਮਲ ਦੀ ਕਲੀ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਬੋਲਦਿਆਂ ਰੋ ਪਈ।
ਸ੍ਤਨਾਵਪਤਿਤੌ ਪੀਨੌ ਸੁਜਾਤੌ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣੌ। ਅਭ੍ਯਵਰ੍षਤ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਦੁਃਖਜੈਰਸ਼੍ਰੁਬਿਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਪਾਂਚਾਲੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਹੰਝੂ ਉਸਦੇ ਗੋਲ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਛਾਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषੀ ਪਰਿਮਾਰ੍ਜਨ੍ਤੀ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੀ ਪੁਨਃਪੁਨਃ। ਬਾष੍ਪਪੂਰ੍ਣੇਨ ਕਣਅਠੇਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂੰਝਦੀ ਤੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਡਿੱਗੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀ, ਹੰਝੂਆਂ ਕਰਕੇ ਗਲਾ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰੀ।
ਨੈਵ ਮੇ ਪਤਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਨ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਨ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਨ ਚ ਪਿਤਾ ਨੈਵ ਤ੍ਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਮੇਰੇ ਨਾ ਤਾਂ ਪਤੀ ਹਨ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ; ਨਾ ਭਰਾ ਹਨ, ਨਾ ਪਿਓ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੂੰ, ਮਧੁਸੂਦਨ।
ਯੇ ਮਾਂ ਵਿਪ੍ਰਕृਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੈਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੋਕਵਤ੍। ਨ ਚ ਮੇ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤੇ ਦੁਃਖਂ ਕਰ੍ਣੋ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਹਸਤ੍ਤਦਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਦੁੱਖੀ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਘਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਕਰਣ ਦੀ ਹਾਸੀ ਤਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਕਾਰਣੈਃ ਕृष੍ਣ ਤ੍ਵਯਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾऽਸ੍ਮਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਸਂਬਨ੍ਧਾਦ੍ਗੌਰਵਾਤ੍ਸਖ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਤ੍ਵੇਨੈਵ ਕੇਸ਼ਵ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਚਾਰ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ, ਆਦਰ, ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ।
ਅਥ ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕृष੍ਣਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵੀਰਸਮਾਗਮੇ। ਰੋਦਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਹ੍ਯੇਵਂ ਯੇषਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸਿ ਨਾਮਿਨਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇਰੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਰੋਣਗੀਆਂ।
ਬੀਭਤ੍ਸੁਸ਼ਰਸਂਛਨ੍ਨਾਞ੍ਸ਼ੋਣਿਤੌਘਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਨ੍। ਨਿਹਤਾਨ੍ਵਲ੍ਲਭਾਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਯਾਨਾਨ੍ਵਸੁਧਾਤਲੇ
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਪੇ, ਖੂਨ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਰੇ ਪਏ ਵੇਖਣਗੀਆਂ।
ਯਤ੍ਸਮਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡਵਨਾਂ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ। ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਰਾਜ੍ਞੀ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਂਡਵ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਦੇ ਕੇ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਤੂੰ ਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਰਾਣੀ ਬਣੇਂਗੀ।
ਪਤੇਦ੍ਦ੍ਯੌਰ੍ਹਿਮਵਾਞ੍ਸ਼ੀਰ੍ਯੇਤ੍ਪृਥਿਵੀ ਸ਼ਕਲੀ ਭਵੇਤ੍। ਸ਼ੁष੍ਯੇਤ੍ਤੋਯਨਿਧਿਃ ਕृष੍ਣੇ ਨ ਮੇ ਮੋਘਂ ਵਚੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਅਸਮਾਨ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਧਰਤੀ ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਮੇਰਾ ਕਿਹਾ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਵਾਕ੍ਯਮਥਾਚ੍ਯੁਤਾਤ੍। ਸਾਚੀਕृਤਮਵੈਕ੍ਸ਼ਤ੍ਸਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਮਧ੍ਯਮਂ ਪਤਿਮ੍
ਅਚੂਤ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਲੇ ਪਤੀ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਆਬਭਾषੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਰ੍ਜੁਨਸ੍ਤਦਾ। ਮਾ ਰੋਦੀਃ ਸ਼ੁਭਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਯਦਾਹ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਤਥਾ ਤਦ੍ਭਵਿਤਾ ਦੇਵਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਸੋਹਣੀਆਂ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਰੋ ਨਾ; ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਜੋ ਆਖਿਆ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ।
ਅਹਂ ਦ੍ਰੋਣਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡੀ ਤੁ ਪਿਤਾਮਹਮ੍। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਭੀਮਸੇਨਃ ਕਰ੍ਣਂ ਹਨ੍ਤਾ ਧਨਿਜਯਃ
ਮੈਂ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਭੀਮਸੇਨ ਦੁਰੀਓਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਧਨੰਜਯ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਵ੍ਯਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਅਜੇਯਾਃ ਸ੍ਮ ਰਣਏ ਸ੍ਵਸਃ। ਅਪਿ ਵृਤ੍ਰਹਣਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜੈਃ
ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹਨ, ਭੈਣ, ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਜੇਤ ਹਾਂ; ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤਾਂ ਕੀ ਗੱਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇऽਭਿਮੁਖਾ ਵੀਰਾ ਵਾਸੁਦੇਵਮੁਪਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੇਸ਼ਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਲਵਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਨੈਤਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭਵਾਨ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਸੁਧਾਧਿਪ। ਯਦ੍ਯਹਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਸ੍ਯਾਂ ਰਾਜਨ੍ਸਨ੍ਨਿਹਿਤਃ ਪੁਰਾ
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦਾ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾ ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰਾਜ ਖੋਣਾ ਪੈਂਦਾ।
ਆਗਚ੍ਛੇਯਮਹਂ ਦ੍ਯੂਤਮਨਾਹੂਤੋऽਪਿ ਕੌਰਵੈਃ। ਆਮ੍ਬਿਕੇਯੇਨ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਰਾਜ੍ਞਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਚ। ਵਾਰਯੇਯਮਹਂ ਦ੍ਯੂਤਂ ਬਹੂਨ੍ਦੋਪਾਨ੍ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਮੈਂ ਕੌਰਵਾਂ ਵਲੋਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਦੁਰੀਓਧਨ ਵਲੋਂ ਨਾ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਤੇ ਵੀ, ਜੂਏ ਵਾਲੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦਾ; ਮੈਂ ਕਈ ਵਜ੍ਹੇ ਦੱਸ ਕੇ, ਜੂਆ ਰੁਕਵਾ ਦਿੰਦਾ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਸਮਾਨਾਯ੍ਯ ਕृਪਂ ਬਾਹ੍ਲੀਕਮੇਵ ਚ। ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਂ ਰਾਜਾਨਮਲਂ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਕੌਰਵ
ਮੈਂ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ ਤੇ ਬਾਹਲੀਕ, ਤੇ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ; ਕੌਰਵ, ਤੈਨੂੰ ਜੂਆ ਨਹੀਂ ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਮਿਤਿ ਪ੍ਰਭੋ। ਤਤ੍ਰਾਚਕ੍ਸ਼ਮਹਂ ਦੋषਾਨ੍ਯੈਰ੍ਭਵਾਨ੍ਵ੍ਯਤਿਰੋਪਿਤਃ
ਰਾਜੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ, ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਏ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਂ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵੀਰਸੇਨਸੁਤੋ ਯੈਸ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤਃ ਪੁਰਾ। ਅਤਰ੍ਕਿਤਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੇਵਨੇਨ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀਰਸੇਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਞਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਚਾਨਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਾਤਤ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਯੇਯਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਗੱਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋऽਕ੍ਸ਼ਾ ਮृਗਯਾ ਪਾਨਮੇਤਤ੍ਕਾਮਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍। ਦੁਃਖਂ ਚਤੁष੍ਟਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯੈਰ੍ਨਰੋ ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਃ
ਇਸਤਰੀਆਂ, ਜੂਆ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ—ਇਹ ਚਾਰੋਂ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਗਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਸਰ੍ਵਤ੍ਰਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੋਵਿਦਾਃ। ਵਿਸ਼ੇषਤਸ਼੍ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਦ੍ਵਿਦਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੂਏ ਬਾਰੇ, ਜਾਣੂ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਹਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਨਾਸ਼ੋऽਤ੍ਰ ਧ੍ਰੁਵਂ ਵ੍ਯਸਨਮੇਵ ਚ। ਅਭੁਕ੍ਤਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਕ੍ਪਾਰੁष੍ਯਂ ਚ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਨਿਸਚਿਤ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਸੀਬਤ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਖਰਚ ਨਾ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਵੀ ਗਵਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਚ੍ਚਾਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਿਕਟੁਕੋਦਯਮ੍। ਦ੍ਯੂਤੇ ਬ੍ਰੂਯਾਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯਾਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਮ੍
ਹੇ ਕੌਰਵ, ਮੈਂ ਜੂਏ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਕੜੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਯਦਿ ਮਯਾ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵਚਨਂ ਮਮ। ਅਨਾਮਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕੁਰੂਣਾਂ ਕੁਰੁਵਰ੍ਦਨ
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਕੁਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਕੁਰਵਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ।
ਨ ਚੇਤ੍ਸ ਮਮ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ। ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਿਗृਹ੍ਣੀਯਾਂ ਬਲੇਨ ਤਮ੍
ਪਰ ਜੇ, ਹੇ ਰਾਜੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸਹੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਰੋਕਾਂਗਾ।
ਅਥੈਨਮਵਿਨੀਤੇਨ ਸੁਹृਦੋ ਨਾਮ ਦੁਰ੍ਹृਦਃ। ਸਭਾਸਦੋऽਨੁਵਰ੍ਤੇਰਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਇਨ੍ਯਾਂ ਦੁਰੋਦਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ; ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।