ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯੌ ਵ੍ਯਾਸੋ ਮੈਤ੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ। ਪੂਜਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਜੀ ਆਏ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾऽਰ੍ਧ੍ਯਾਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯੇਣਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਰਾਜਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ
ਸਾਰੇ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰ ਕੇ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰ ਰਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਸੁਖੇਨਾਗਮਨਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਭਗਵਨ੍ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲੇ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਕੁਸ਼ਲਿਨੋ ਵੀਰਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਰਿਹਾ? ਕੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਠੀਕ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹਨ?
ਸਮਯੇ ਸ੍ਥਾਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕਚ੍ਚਿਚ੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭਾਃ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਕੁਰੂਣਾਂ ਸੌਭ੍ਰਾਤ੍ਰਮਵ੍ਯੁਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੀ ਉਹ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਕੀ ਕੁਰੁਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇਗੀ?
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਮਨੁਕ੍ਰਾਮਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿ ਕੁਰੁਜਾਙ੍ਗਲਾਨ੍। ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਵਾਨ੍ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਵਨੇ
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਕੁਰੁ ਦੇਸ਼ ਆਇਆ; ਮੈਨੂੰ ਕਾਮਯਕ ਵਣ ਵਿੱਚ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਮਿਲੇ।
ਤਂ ਜਟਾਜਿਨਸਂਵੀਤਂ ਤਪੋਵਨਨਿਵਾਸਿਨਮ੍। ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮੁਨਿਗਣਾਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਥੇ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਵਣ ਵਿੱਚ, ਜਟਾ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਚੰਮ ਪਹਿਨ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰੌषਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਤਵ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍। ਅਨਯਂ ਦ੍ਯੂਤਰੂਪੇਣ ਮਹਾਭਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਜੂਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਈ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕੌਰਵਾਣਾਮਵੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ।। ਸਦਾ ਹ੍ਯਭ੍ਯਧਿਕਃ ਸ੍ਨੇਹਃ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਯਿ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੇਰੇ ਹੈ।
ਨੈਤਦੌਪਯਿਕਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਭੀष੍ਮੇ ਚ ਜੀਵਤਿ। ਯਦਨ੍ਯੋਨ੍ਯੇਨ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਰੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਥਂਚਨ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਜੀ ਜੀਵਤ ਹੋ, ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧ ਕਰਣ।
ਮੇਢੀਭੂਤਃ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਨ੍ਨਿਗ੍ਰਹੇ ਪ੍ਰਗ੍ਰਹੇ ਭਵਾਨ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਮਨਯਂ ਘੋਰਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਦਾ ਸਤੰਭ ਹੋ; ਫਿਰ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਅਨਿਆਇਕ ਕੰਮ ਉਠਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪ ਕਿਉਂ ਹੋ?
ਦਸ੍ਯੂਨਾਮਿਵ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸਭਾਯਾਂ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ। ਤੇਨ ਨ ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਸਮਾਗਮੇ
ਕੁਰੁ ਨੰਦਨ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਡਾਕੂਆਂ ਵਰਗਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਤਪਸਵੀ ਜਥੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਵृਤ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਮਰ੍षਣਮ੍। ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਮੈਤ੍ਰੇਯੋ ਭਗਵਾਨृਪਿਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ, ਅਡੋਲ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨ ਮਹਾਬਾਹੋ ਨਿਬੋਧ ਵਦਤਾਂ ਵਰ। ਵਚਨਂ ਮੇ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਯਦ੍ਧਿਤਂ ਤਵ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੁਣੋ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਨ।
ਮਾ ਦ੍ਰੁਹਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਹਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਚ ਲੋਕਸ੍ਯ ਚ ਨਰਰ੍षਭ
ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ; ਆਪਣੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ, ਕੁਰੁਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਨ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਕਿਰ੍ਮੀਰੋ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਅਵृਤ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਂ ਰੌਦ੍ਰਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਥੌ ਗਿਰਿਵਾਚਲਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਕਿਰਮੀਰ ਨਾਮਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸਭਾਵ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਂ ਭੀਮਃ ਸਮਰਸ੍ਲਾਘੀ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ। ਜਘਾਨ ਪਸ਼ੁਮਾਰੇਣ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਂ ਯਥਾ
ਭੀਮ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਘ ਛੋਟੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯ ਦਿਗ੍ਵਿਜਯੇ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾ ਭੀਮੇਨ ਪਾਤਿਤਃ। ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਨਾਗਾਯੁਤਬਲੋ ਯੁਧਿ
ਤੂੰ ਵੇਖ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵੇਲੇ ਭੀਮ ਨੇ ਜਰਾਸੰਧ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਂਬਨ੍ਧੀ ਵਾਸੁਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਯਾਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪਾਰ੍षਤਾਃ। ਤੇ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਯੋਧਿਨਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਰਸ਼ਤ ਉਸ ਦੇ ਸਾਲੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਗਾਯੁਤਪ੍ਰਾਣਾ ਵਜ੍ਰਸਂਹਨਨਾ ਦृਢਃ। ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਧਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇਸਰ੍ਵੇ ਪੁਰੁषਮਾਨਿਨਃ
ਇਹ ਸਭ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਮਰਦ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਹਨ੍ਤਾਰੋ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣਾਮ੍। ਹਿਡਿਮ੍ਬਬਕਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਕਿਰ੍ਮੀਰਸ੍ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਕਸ੍ਤਾਨ੍ਯੁਧਿ ਸਮਾਸੀਤ ਜਰਾਮਰਣਵਾਨ੍ਨਰਃ
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਡਿੰਬ ਤੇ ਬਕਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਰਮੀਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ; ਕਿਹੜਾ ਆਮ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਸ਼ਮ ਏਵਾਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਕੁਰੁ ਮੇ ਵਚਨਂ ਰਾਜਨ੍ਮਾ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਮਨ੍ਵਗਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਤਿ ਬਣਾਈ ਰੱਖ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਨਾ ਹੋਈਂ।
ਏਵਂ ਤੁ ਬ੍ਰੁਵਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮੈਤ੍ਰੇਯਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਊਰੁਂ ਕਰਿਕਰਾਕਾਰਂ ਕਰੇਣਾਭਿਜਘਾਨ ਤਃ
ਜਦ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਇੰਝ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਥ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਡ ਵਰਗੀ ਰਾਨ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਰਣੇਨੋਲ੍ਲਿਖਨ੍ਮਹੀਮ੍। ਨਕਿਂਚਿਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਮੇਧਾਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਕਿਂਚਿਦਵਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਆਪਣੀ ਲੱਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਚਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਝੁਕ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਮਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਂ ਤੁ ਵਿਲਿਖਨ੍ਤਂ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਰਾਜਨ੍ਮੈਤ੍ਰੇਯਂ ਕੋਪ ਆਵਿਸ਼ਤ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਕੋਪਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮੈਤ੍ਰੇਯੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਿਧਿਨਾ ਸਂਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਪਾਯਾਸ੍ਯ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੈਤ੍ਰੇਯ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵਾਰ੍ਯੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਕੋਪਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਮੈਤ੍ਰੇਯੋ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਤਮਸ਼ਪਦ੍ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਮ੍
ਫਿਰ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਾਮਨਾਦृਤ੍ਯ ਨੇਮਾਂ ਵਾਚਂ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ। ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਯਾਤਿਮਾਨਸ੍ਯ ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਇਹ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਫਲ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤ੍ਵਦਭਿਦ੍ਰੋਹਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਦ੍ਧਮੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਮਹਤ੍। ਯਤ੍ਰ ਭੀਮੋ ਗਦਾਘਾਤੈਸ੍ਤਵੋਰੁਂ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਬਲੀ
ਤੇਰੇ ਵੈਰ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੀਮ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਦੇ ਵੱਜਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਰਾਨ ਤੋੜ ਦੇਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਮੁਨਿਂ ਨੈਤਦੇਵਂ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਸ਼ਮਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਚੇਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਰਾਜਨ੍ਯਦਾ ਤਦਾ। ਸ਼ਾਯੋ ਨ ਭਵਿਤਾ ਤਾਤ ਵਿਪਰੀਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਸਾਂਤਿ ਚਾਹੇ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਨਹੀਂ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਉਲਟ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।