ਅਧੋ ਮਹੀਂ ਗਚ੍ਛ ਭੁਜਙ੍ਗਮੋਤ੍ਤਮ ਸ੍ਵਯਂ ਤਵੈषਾ ਵਿਵਰਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ। ਇਮਾਂ ਧਰਾਂ ਧਾਰਯਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ ਮੇ ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੇष ਕृਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ; ਧਰਤੀ ਆਪ ਤੈਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਵੇਗੀ। ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਥੰਮੇਂਗਾ, ਸ਼ੇਸ਼, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਕਰੇਂਗਾ।
ਤਥੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਵਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਭੁਵੋ ਭੁਜਗਵਰਾਗ੍ਰਜਃ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਦੇਵੀਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਮਹੀਮਿਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਰਨੇਮਿਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੋਹ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਉਥੇ ਟਿਕ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਥੰਮਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸ਼ੇषੋऽਸਿ ਨਾਗੋਤ੍ਤਮ ਧਰ੍ਮਦੇਵੋ ਮਹੀਮਿਮਾਂ ਧਾਰਯਸੇ ਯਦੇਕਃ। ਅਨਨ੍ਤਭੋਗੈਃ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂ ਯਥਾਹਮੇਵਂ ਬਲਭਿਦ੍ਯਥਾ ਵਾ
ਤੂੰ ਸ਼ੇਸ਼ ਹੈਂ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਅਨੰਤ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ।
ਅਧੋ ਭੂਮੌ ਵਸਤ੍ਯੇਵਂ ਨਾਗੋऽਨਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਧਾਸ੍ਯਨ੍ਵਸੁਧਾਮੇਕਃ ਸ਼ਾਸਨਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਿਭੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਅਨੰਤ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਮਦਾ ਹੈ।
ਸੁਪਰ੍ਣਂ ਚ ਸਹਾਯਂ ਵੈ ਭਗਵਾਨਮਰੋਤ੍ਤਮਃ। ਪ੍ਰਾਦਾਦਨਨ੍ਤਾਯ ਤਦਾ ਵੈਨਤੇਯਂ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਫਿਰ ਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਸੁਪਰਣ, ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਗਰੁੜ, ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਨ੍ਤੇऽਭਿਪ੍ਰਯਾਤੇ ਤੁ ਵਾਸੁਕਿਃ ਸ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਭ੍ਯषਿਚ੍ਯਤ ਨਾਗੈਸ੍ਤੁ ਦੈਵਤੈਰਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਜਦ ਅਨੰਤ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਵਾਸੁਕੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੱਪਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਤੁਃ ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਤਂ ਸ਼ਾਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈ ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਵਾਸੁਕਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਪੋऽਯਂ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕਥਮ੍
ਮਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਸੁਕੀ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇ।
ਤਤਃ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਐਰਾਵਤਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣੈਃ
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਐਰਾਵਤ ਤੇ ਹੋਰ ਧਰਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਅਯਂ ਸ਼ਾਪੋ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟੋ ਵਿਦਿਤਂ ਵਸ੍ਤਥਾऽਨਘਾਃ। ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਯਤਾਮਹੇ
ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਜਿਵੇਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਮਲ ਜੀਵੋ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਸ਼ਾਪਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤੋ ਹਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਨ ਤੁ ਮਾਤ੍ਰਾऽਭਿਸ਼ਪ੍ਤਾਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਵਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਹਰ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਉਲਟਾ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਅਵ੍ਯਯਸ੍ਯਾਪ੍ਰਮੇਯਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾਗ੍ਰਤਃ। ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਇਤ੍ਯੇਵ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਾਯਤੇ ਹृਦਿ ਵੇਪਥੁਃ
ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਅਣਗਣੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਵੀ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਡਰ ਤੇ ਕੰਪ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੂਨਂ ਸਰ੍ਵਵਿਨਾਸ਼ੋऽਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਸਮੁਪਾਗਤਃ। `ਸ਼ਾਪਃ ਸृष੍ਟੋ ਮਹਾਘੋਰੋ ਮਾਤ੍ਰਾ ਖਲ੍ਵਵਿਨੀਤਯਾ। ਨ ਹ੍ਯੇਤਾਂ ਸੋऽਵ੍ਯਯੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਪਤ੍ਨੀਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਤ੍
ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਤਬਾਹੀ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਨੇ ਬੜਾ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਤਕ ਕਿ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮੋऽਦ੍ਯ ਭੁਜਙ੍ਗਾਨਾਮਨਾਮਯਮ੍। ਯਥਾ ਭਵੇਦ੍ਧਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਾ ਨਃ ਕਾਲੋऽਤ੍ਯਗਾਦਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਮਿਲ ਕੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਮਾਂ ਸਾਡੇ ਹੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ ਨਸ੍ਤਾਵਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਮਨ੍ਤੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ। ਅਪਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਮਾਣਾ ਹਿ ਹੇਤੁਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਚਤੁਰ ਹਾਂ; ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਓ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸਾਫ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭੀਏ।
ਯਥਾ ਨष੍ਟਂ ਪੁਰਾ ਦੇਵਾ ਗੂਢਮਗ੍ਨਿਂ ਗੁਹਾਗਤਮ੍। ਯਥਾ ਸ ਯਜ੍ਞੋ ਨ ਭਵੇਦ੍ਯਥਾ ਵਾऽਪਿ ਪਰਾਭਵਃ। ਜਨਮੇਜਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਪਾਣਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕਰਣਾਯ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗੁਫਾ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਖੋ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਜਨਮੇਜਯ ਦਾ ਯਜਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸਨੂੰ ਹਾਰ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਆਵੇ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਦ੍ਰਵੇਯਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਸਮਯਂ ਚਕਿਰੇ ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰਬੁਦ੍ਧਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
‘ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ’ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਦਰੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸਲਾਹ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਇਕ ਰਾਏ ਬਣਾਈ।
ਏਕੇ ਤਤ੍ਰਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਾਗਾ ਵਯਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ। ਜਨਮੇਜਯਂ ਤੁ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਤੇ ਨ ਭਵੇਦਿਤਿ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਉੱਚ ਪੰਡਤ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮੇਜਯ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗੇ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੰਗਾਂਗੇ ਕਿ ਯਜਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।'
ਅਪਰੇ ਤ੍ਵਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਾਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਨਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋऽਸ੍ਯ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਾਮਃ ਸੁਸਂਮਤਾਃ
ਹੋਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਉਸਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣਾਂਗੇ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨ ਲਏ ਜਾਣ।'
ਸ ਨਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇष੍ਵਰ੍ਥਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮੋ ਯਥਾ ਯਜ੍ਞੋ ਨਿਵਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਪੁੱਛੇਗਾ; ਉਥੇ ਅਸੀਂ ਐਸਾ ਸੁਝਾਅ ਦੇਵਾਂਗੇ ਕਿ ਯਜਨ ਰੁਕ ਜਾਵੇ।
ਸ ਨੋ ਬਹੁਮਤਾਨ੍ਰਾਜਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰਃ। ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨੇਤਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚਤੁਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਤੁਰ ਹੈ, ਯਜਨ ਬਾਰੇ ਸਪਸ਼ਟ ਪੁੱਛੇਗਾ; ਅਸੀਂ ‘ਨਹੀਂ’ ਕਹਿ ਦਿਆਂਗੇ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੋ ਬਹੂਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਹ ਚ ਦਾਰੁਣਾਨ੍। ਹੇਤੁਭਿਃ ਕਾਰਣੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾ ਯਜ੍ਞੋ ਭਵੇਨ੍ਨ ਸਃ
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ, ਕਾਰਨਾਂ ਤੇ ਵਜ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਕੇ ਯਜਨ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਯਤਨ ਕਰਾਂਗੇ।
ਅਥਵਾ ਯ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਃ ਕ੍ਰਤੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਵਿਧਾਨਜ੍ਞੋ ਰਾਜਕਾਰ੍ਯਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਹੋਵੇ ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ, ਸੱਪ-ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ,
ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਤਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭੁਜਙ੍ਗਃ ਸ ਮਰਿष੍ਯਤਿ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮृਤੇ ਯਜ੍ਞਕਾਰੇ ਕ੍ਰਤੁਃ ਸ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਕੋਈ ਸੱਪ ਉਸਨੂੰ ਡਸ ਲਵੇ; ਉਹ ਸੱਪ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਯਜਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਸਰ੍ਪਸਤ੍ਰਜ੍ਞਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚਰ੍ਤ੍ਵਿਜਃ। ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਸ਼ਿष੍ਯਾਮਃ ਕृਤਮੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਹੋਰ ਸੱਪ-ਯਜਨ ਜਾਣਦੇ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਡਸ ਲਵਾਂਗੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਪਰੇ ਤ੍ਵਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਾਗਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਦਯਾਲਵਃ। ਅਬੁਦ੍ਧਿਰੇषਾ ਭਵਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਨ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹੋਰ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਸੱਪ ਸਨ, ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਸੋਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਪੰਡਤਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ।'
ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਦ੍ਧਰ੍ਮਮੂਲਾ ਵੈ ਵ੍ਯਸਨੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ। ਅਧਰ੍ਮੋਤ੍ਤਰਤਾ ਨਾਮ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵ੍ਯਾਪਾਦਯੇਜ੍ਜਗਤ੍
ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਦੁੱਖ-ਸਮੇਂ ਚੰਗੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਧਰਮ ਦੇ ਉਲਟ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰੇ ਤ੍ਵਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨਾਗਾਃ ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍। ਵਰ੍षੈਰ੍ਨਿਰ੍ਵਾਪਯਿष੍ਯਾਮੋ ਮੇਘਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਸੀਂ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਬਣ ਕੇ, ਮੀਂਹ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਯਜਨ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾ ਦੇਵਾਂਗੇ।
ਸ੍ਰੁਗ੍ਭਾਣ੍ਡਂ ਨਿਸ਼ਿ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਅਪਰੇ ਭੁਜਗੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਾਨਾਂ ਹਰਨ੍ਤ੍ਵਾਸ਼ੁ ਵਿਘ੍ਨ ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਸੱਪਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਜਦ ਲੋਕ ਬੇਧਿਆਨ ਹੋਣ, ਯਜਨ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਤੇ ਚਮਚਿਆਂ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਜਨ ਰੁਕ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਜ੍ਞੇ ਵਾ ਭੁਜਗਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਜਨਾਨ੍ਦਸ਼ਨ੍ਤੁ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਨੈਵਂ ਤ੍ਰਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਾਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਸਣ; ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਅਥਵਾ ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਭੋਜ੍ਯਂ ਦੂषਯਨ੍ਤੁ ਭੁਜਙ੍ਗਮਾਃ। ਸ੍ਵੇਨ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषੇਣ ਸਰ੍ਵਭੋਜ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਿਨਾ
ਜਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੂਤ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਗੰਦਾ ਕਰ ਦੇਣ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।