[ਇਮਂ ਸ੍ਤਵਂ ਪ੍ਰਯਤਮਨਾਃ ਸਮਾਧਿਨਾ ਪਛੇਦਿਹਾਨ੍ਯੋऽਪਿ ਵਰਂ ਸਮਰ੍ਥਯਨ੍। ਤਤ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਰਵਿਰ੍ਮਨੀषਿਤਂ ਤਦਾऽऽਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਯਦ੍ਯਪਿ ਤਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਤਵ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੇ, ਸੂਰਜ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੋਵੇ।
ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਧਾਰਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪ੍ਯਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ। ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍। ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषੋਪ੍ਯਥਵਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਇਹ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ — ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਧਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਖ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ।
ਉਭੇ ਸਂਧ੍ਯੇ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਰੁषੋ ਯਦਿ। ਆਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਪੁਰਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੋਵੇਂ ਵੇਲੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੇ ਕਿਸੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਜੇ ਕੈਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚ ਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਪੁਲਂ ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਵਸੁ। ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ।।]
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਪਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।
ਵਨਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇष੍ਵਥ ਪਾਣ੍ਡਵੇषੁ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤਪ੍ਯਮਾਨੋऽਮ੍ਬਿਕੇਯਃ। ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਦੁਰਮਗਾਧਬੁਦ੍ਧਿਂ
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਸੀ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਵਿਦੁਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਗਹਿਰੀ ਸੀ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਚ ਤੇ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯੇਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਪਰਮਂ ਵੇਤ੍ਥ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮ੍। ਸਮਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਸਂਮਤਃ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਪਥ੍ਯਂ ਚੈषਾਂ ਮਮ ਚੈਵ ਬ੍ਰਵੀਹਿ
ਤੇਰੀ ਸਮਝ ਭਾਰਗਵ ਵਾਂਗ ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਸੁਖਮ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਨਿਰਪੱਖ ਹੈਂ ਅਤੇ ਕੌਰਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੱਸ।
ਏਵਂ ਗਤੇ ਵਿਦੁਰਯਦਦ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੌਰਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਕਥਮਸ੍ਮਾਨ੍ਭਜੇਰਨ੍। ਤੇ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋਦ੍ਧਰੇਯੁਃ ਸਮੂਲਾ- ਨ੍ਨ ਕਾਮਯੇ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਨਸ਼੍ਯਮਾਨਾਨ੍
ਹੁਣ ਵਿਦੁਰ, ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਨਾਗਰਿਕ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਕਿਵੇਂ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ? ਜੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਥ ਛੱਡ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਸੌਬਲੇਨੈਵ ਪਾਪੇਨ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਹਿਤੈषਿਣਾ। ਕ੍ਰੂਰਮਾਚਰਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਰ੍ਨ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਮਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਸੌਬਲ, ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ; ਖੱਤ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਜੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵਾਙ੍ਗੀਕृਤੇ ਤਤ੍ਰ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਉਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਚ ਕਿਮਨ੍ਯਨ੍ਮਨ੍ਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇਹ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਥੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਕਿਹੜਾ ਹੋਰ ਜਵਾਬ ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਮੰਨਦਾ ਹੈਂ?
ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੇ ਸਹਾਯਤ੍ਵਮਿਤਿ ਮੇ ਦੀਰ੍ਯਤੇ ਮਨਃ। ਯਤ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਾਨਮਾਗਤਾਃ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਇਸ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗੋऽਯਂ ਧਰ੍ਮਮੂਲੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚੇਦਂ ਧਰ੍ਮਮੂਲਂ ਵਦਨ੍ਤਿ। ਧਰ੍ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਵਰ੍ਤਮਾਨਃ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਪਾਹਿ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਾਂਸ਼੍ਚ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਲਕੜੀਆਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਧਰਮ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਰਾਜਾ; ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜ ਵੀ ਧਰਮ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸ ਵੈ ਧ੍ਰਮੋ ਵਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧਃ ਸਭਾਯਾਂ ਪਾਪਾਤ੍ਮਭਿਃ ਸੌਬਲੇਯਪ੍ਰਧਾਨੈਃ। ਆਹੂਯ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਮਕ੍ਸ਼ਵਤ੍ਯਾਂ ਪਰਾਜੈषੀਤ੍ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਂ ਸੁਤਸ੍ਤੇ
ਉਹ ਧਰਮ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੰਦ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਸੌਬਲ ਦੇ ਆਗੂ, ਵਲੋਂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ; ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਸੱਚੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾ ਕੇ ਹਰਾਇਆ।
ਏਤਸ੍ਯ ਤੇ ਦੁष੍ਪ੍ਰਣੀਤਸ੍ਯ ਰਾਜ- ਨ੍ਦ੍ਵੇषਸ੍ਯਾਹਂ ਪਰਿਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਾਯਮ੍। ਯਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਪਾਪਾ- ਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿਤਿष੍ਠੇਤ ਸਾਧੁ
ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਗਲਤ ਵੈਰ ਦਾ ਹੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੌਰਵ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਜੀਵੇ।
ਤਦ੍ਵੈ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾ ਲਭਨ੍ਤਾਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਤਿਸृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾऽऽਸੀਤ੍। ਏष ਧਰ੍ਮਃ ਪਰਮੋ ਯਤ੍ਸ੍ਵਕੇਨ ਰਾਜਾ ਤੁष੍ਯੇਨ੍ਨ ਪਰਸ੍ਵੇषੁ ਗृਦ੍ਧ੍ਯੇਤ੍
ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲੈਣ ਜੋ ਤੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ: ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰੇ।
[ਯਸ਼ੋ ਨੇ ਨਸ਼੍ਯੇਜ੍ਜ੍ਞਾਤਿਭੇਦਸ਼੍ਚ ਨ ਸ੍ਯਾ- ਦ੍ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵ ਚੈਵਂ ਕृਤੇ ਤ੍ਵਾਮ੍।] ਏਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯੇ ਤਵ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਧਾਨਂ ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਟਿਃ ਸ਼ਕੁਨੇਸ਼੍ਚਾਵਮਾਨਃ
ਤੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਫੁਟ ਨਾ ਪਵੇ, ਧਰਮ ਨਾ ਗੁੰਮ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਅਣਦੇਖੀ।
ਏਵਂ ਸ਼ੇषਂ ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਤੇ ਸ੍ਯਾ- ਦੇਤਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਕੁਰੁष੍ਵ। ਅਥੈਤਦੇਵਂ ਨ ਕਰੋषਿ ਰਾਜਨ੍ ਧ੍ਰੁਵਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਭਵਿਤਾ ਵਿਨਾਸ਼ਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਕੀ ਕੁਝ ਬਚੇ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਕਰ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਕੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਯਕੀਨੀ ਹੈ।
ਨਹਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭੀਮਸੇਨੋऽਰ੍ਜੁਨੋ ਵਾ ਸ਼ੇषਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਾਤ੍ਰਵਾਣਾਮਨੀਕੇ। ਯੇषਾਂ ਯੋਦ੍ਧਾ ਸਵ੍ਯਸਾਚੀ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਧਨੁਰ੍ਯੇषਾਂ ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ ਲੋਕਸਾਰਮ੍
ਨਾਹ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਨਾਹ ਅਰਜੁਨ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਣਗੇ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਧਾ ਸਵਿਆ-ਸਾਚੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਗਾਂਡੀਵ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ।
ਯੇषਾਂ ਭੀਮੋ ਬਾਹੁਸ਼ਾਲੀ ਚ ਯੋਦ੍ਧਾ ਤੇषਾਂ ਲੋਕੇ ਕਿਂਨੁ ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਮਸ੍ਤਿ। ਉਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੇ ਸੁਤੇ ਤੇ ਮਯਾ ਯਤ੍ਤੇ ਹਿਤਮਾਸੀਤ੍ਤਦਾਨੀਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੋਧਾ ਭੀਮ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਭਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਯਜੇਮਮਹਿਤਂ ਕੁਲਸ੍ਯ ਹਿਤਂ ਪਰਂ ਨ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚਕਰ੍ਥ। ਇਦਾਨੀਂ ਤੇ ਹਿਤਮੁਕ੍ਤਂ ਨ ਚੇਤ੍ਤ੍ਵ- ਮੇਵਂ ਕਰ੍ਤਾ ਪਰਿਤਪ੍ਤਾऽਸਿ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍
ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਭਲੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵੇਂਗਾ।
ਯਦ੍ਯੇਤਦੇਵਮਨੁਮਨ੍ਤਾ ਸੁਤਸ੍ਤੇ ਸਂਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰੇਕਰਾਜ੍ਯਮ੍। ਤਾਪੋ ਨ ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਿਯੋਗਾ- ਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚੇਨ੍ਨ ਗृਹ੍ਣਾਸਿ ਸੁਤਂ ਸਹਾਯੈਃ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਇਹ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਤ੍ਵਹਿਤਂ ਵੈ ਨਿਗृਹ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੋਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕੁਰੁष੍ਵਾਧਿਪਤ੍ਯੇ। `ਧ੍ਰੁਵਂ ਵਿਨਾਸ਼ਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਨ੍ ਸਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗੇਣ ਸਹੈਵ ਰਾਜਭਿਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕੋ ਅਤੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾਓ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਨਾਸ ਆਵੇਗਾ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਚੈਵ ਵਰ੍षੇ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਰਾਜਸਿਂਹ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵਾਧਿਪਤ੍ਯੇ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਮ੍
ਚੌਦਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਹਿ ਵਿਮੁਕ੍ਤਰਾਗੋ ਧਰ੍ਮੋਣੇਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਰਾਜਨ੍। ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਇਵਾਸ੍ਮਾਨੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਸਦ੍ਯਃ
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਰਾਜ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਸਾਡੇ ਸੇਵਕ ਵਾਂਗ ਤੁਰੰਤ ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਭਜਨ੍ਤੁ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੋ ਯਾਚਤੁ ਭੀਮਸੇਨਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਂ ਚ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਅਤੇ ਸੂਤਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ। ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਸ੍ਵ ਰਾਜ੍ਯੇ ਚੈਨਂ ਸ੍ਥਾਪਯਸ੍ਵਾਭਿਪੂਜ੍ਯ। ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਃ ਕਿਮਹਮਨ੍ਯਦ੍ਵਦੇਯ- ਮੇਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋਸਿ ਰਾਜਨ੍
ਤੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਮਨਾਅ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਬੈਠਾ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੀ ਕਹਾਂ? ਇਹ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਏਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਦੁਰ ਯਤ੍ਤੇ ਸਭਾਯਾ- ਮਿਹ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਂ ਚ। ਹਿਤਂ ਤੇषਾਮਹਿਤਂ ਮਾਮਕਾਨਾ- ਮੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਮ ਨਾਵੈਦਿ ਚੇਤਃ
ਇਹ ਸਲਾਹ, ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੈ ਪਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾੜੀ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਿਦਾਨੀਂ ਗਤ ਏਵ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਤੇषਾਮਰ੍ਥੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯਦਾਤ੍ਥ। ਤੇਨਾਦ੍ਯ ਮਨ੍ਯੇ ਨਾਸਿ ਹਿਤੋ ਮਮੇਤਿ ਕਥਂ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਰ੍ਥੇ ਤ੍ਯਜੇਯਮ੍
ਹੁਣ ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ: ਜੋ ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਅਸਂਸ਼ਯਂ ਤੇऽਪਿ ਮਮੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤੁ ਮਮ ਦੇਹਾਤ੍ਪ੍ਰਮੂਤਃ। ਸ੍ਵਂ ਵੈ ਦੇਹਂ ਪਰਹੇਤੋਸ੍ਤ੍ਯਜੇਤਿ ਕੋਨੁ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਸਮਤਾਮਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਨ੍
ਬੇਸ਼ਕ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਹੋਰ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੌਣ ਛੱਡਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕੌਣ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੇ?
ਸ ਮਾਂ ਜਿਹ੍ਮਂ ਵਿਦੁਰ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਵੀਪਿ ਮਨ੍ਯੁਂ ਤੇऽਹਮਧਿਕਂ ਧਾਰਯਾਮਿ। ਯਥੇਚ੍ਛਕਂ ਗਚ੍ਛ ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸੁਸਾਨ੍ਤ੍ਵ੍ਯਮਾਨਾऽਪ੍ਯਸਤੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਜਹਾਤਿ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਠੱਗਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਵਿਦੁਰ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦਾ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵਧ anger ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਜਾ ਜਾਂ ਰਹਿ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨਾਏ ਹੋਏ ਵੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਘਾਤੀ ਔਰਤ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਨ੍ਵਪਦ੍ਯ- ਦਨ੍ਤਰ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਰਾਜਨ੍। ਨੇਦਮਸ੍ਤੀਤ੍ਯਥ ਵਿਦੁਰੋ ਭਾਪਮਾਪ੍ਪਃ ਸਂਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਦ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਾ ਬਭੂਵੁਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੁਰੰਤ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ 'ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ' ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।