ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਜਲਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਾਦੌ ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿषਸ੍ਵਜੇ
ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਧੌਮਯ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਸਹ-ਸਂਗਮ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਮਾਨੋऽਪਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਭੁਃ। ਮਹਾਨਸੇ ਤਦਾਨ੍ਨਂ ਤੁ ਸਾਧਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪਾਂਡਵ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਸਂਸ੍ਕृਤਂ ਪ੍ਰਸਵਂ ਯਾਤਿ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮਨ੍ਨਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਤੇ ਚਾਨ੍ਨਂ ਤੇਨਾਭੋਜਯਤ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਜੋ ਖਾਣਾ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਚਾਰ ਤਰਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਵਧਦਾ ਗਿਆ; ਉਸ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਇਆ।
ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਚ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾऽਨੁਜਾਨਪਿ। ਸ਼ੇषਂ ਵਿਘਸਸਂਜ੍ਞਂ ਤੁਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾ ਲੈਂਦਾ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਘਸਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਖਾਂਦਾ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੇषਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਪਾਰ੍षਤੀ। [ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਂ ਭੁਜ੍ਯਮਾਨਾਯਾਂ ਤਦਨ੍ਨਂ ਕ੍ਸ਼ਯਮੇਤਿ ਚ ।।]
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਖਵਾ ਕੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਖਾਂਦੀ; ਜਦ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਖਾਂਦੀ, ਖਾਣਾ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ।
ਏਵਂ ਦਿਵਾਕਰਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਿਵਾਕਰਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਕਾਮਾਨ੍ਮਨੋਭਿਲषਿਤਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਦਦਾਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਚਾਹਿਆ।
ਪੁਰੋਹਿਤਪੁਰੋਗਾਸ਼੍ਚ ਤਿਥਿਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪਰ੍ਵਸੁ। ਇਜ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਵਿਧਿਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਤਿਥੀਆਂ, ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ।
ਤਤਃ ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਦ੍ਵਿਜਸਙ੍ਘੈਃ ਪਰਿਵृਤਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਕਾਮ੍ਯਕਂ ਵਨਮ੍
ਧੌਮਯ ਨਾਲ ਸੁਭਾਗ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ।
ਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰਬਲਿਭਿਰ੍ਬਹੁਸ਼ਸ਼੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਭੂਤਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਯਤਪ੍ਰਾਣੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਮ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰਸਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਸ੍ਤਵੇਨ ਕੇਨ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਸ ਤੁ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਵਿਪ੍ਰਾਰ੍ਥਮਾਰਾਧਿਤਵਾਨ੍ਸੂਰ੍ਯਮਦ੍ਭੁਤਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੈਦਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਮਯਿ ਸ੍ਨੇਹੋऽਸ੍ਤਿ ਚੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਦ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਭਾਗਹਮ੍। ਭਗਵਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਚੇਦ੍ਗੁਦ੍ਯਂ ਤਚ੍ਚ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੇਕਰ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤਾਂ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਂਵਹਿਤੋ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਹਿਤਮ੍
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮਨ ਜੋੜ ਕੇ; ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਰੁਕ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਤੁ ਯਥਾਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪਾਰ੍ਥਾਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਨਾਮ੍ਨਾਮष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਤਂ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਭੂਪਤੇ
ਧੌਮਯ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪਾਰਥ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੌ-ਅਠ ਨਾਮ ਸੁਣ, ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸੂਰ੍ਯੋऽਰ੍ਯਭਾ ਭਗਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਪੂषਾऽਰ੍ਕਃ ਸਵਿਤਾ ਰਵਿਃ। ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨਜਃ ਕਾਲੋ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਧਾਤਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ
ਸੂਰਜ, ਅਰਯਮਨ, ਭਾਗ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਅਰਕ, ਸਵਿਤਾ, ਰਵੀ, ਗਭਸਤਿਮਾਨ, ਅਜ, ਕਾਲ, ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਧਾਤਾ, ਪ੍ਰਭਾਕਰ—
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਪਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਖਂ ਵਾਯੁਸ਼੍ਚ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਸੋਮੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਬੁਧੋऽਙ੍ਗਾਰਕ ਏਵ ਚ
ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਹਵਾ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਠਿਕਾਣੇ ਹਨ; ਚੰਦ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਸ਼ੁਕਰ, ਬੁਧ ਤੇ ਅੰਗਾਰਕ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਵਸ੍ਵਾਨ੍ਦੀਪ੍ਤਾਂਸ਼ੁਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੌਰਿਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਯਮਃ
ਇੰਦਰ, ਵਿਵਸਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੌਰੀ, ਸ਼ਨੈਸ਼ਚਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਕੰਦ, ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਤੇ ਯਮ — ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਵੈਦ੍ਯੁਤੋ ਜਾਠਰਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਰੈਨ੍ਧਨਸ੍ਤੇਜਸਾਂ ਪਤਿਃ। ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜੋ ਵੇਦਕਰ੍ਤਾ ਵੇਗਾਙ੍ਗੋ ਵੇਦਵਾਹਨਃ
ਬਿਜਲੀ, ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ, ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ, ਅੱਗ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਰਮ ਦਾ ਝੰਡਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਵਾਹਕ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਂ ਹਨ।
ਕृਤਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਦ੍ਵਾਪਰਸ਼੍ਚ ਕਲਿਃ ਸਰ੍ਵਾਮਰਾਸ਼੍ਰਯਃ। ਕਲਾ ਕਾष੍ਠਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਾ ਮਾਸਾ ऋਤੁਸ੍ਤਥਾ
ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਤੇ ਕਲਿਜੁਗ — ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹਨ; ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਘੜੀਆਂ, ਪਲ, ਮੁਹੂਰਤ, ਪੱਖ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰਕਰੋऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਃ ਕਾਲਚਕ੍ਰੋ ਵਿਭਾਵਸੁਃ। ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਯੋਗੀ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਾਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪੀਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਤੇਜ਼ ਅੱਗ, ਸਦੀਵੀ ਮਨੁੱਖ, ਯੋਗੀ, ਜ਼ਾਹਰ ਤੇ ਲੁਕਿਆ, ਪੁਰਾਤਨ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਂ ਹਨ।
ਲੋਕਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਤਮੋਨੁਦਃ। ਵਰੁਣਃ ਸਾਗਰੋਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਜੀਮੂਤੋ ਜੀਵਨੋऽਰਿਹਾ
ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਕਰਤਾਰ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਰੁਣ, ਸਮੁੰਦਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਬੱਦਲ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਂ ਹਨ।
ਭੂਤਾਸ਼੍ਰਯੋ ਭੂਤਪਤਿ- ਸਰ੍ਵਭੂਤਨਿषੇਵਿਤਃ। `ਮਣਿਃ ਸੁਵਰ੍ਣੋ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਕਾਮਦਃ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਃ।' [ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸਂਵਰ੍ਤਕੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਦਿਰਲੋਲੁਪਃ
ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ, ਮੋਤੀ, ਸੋਨਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ, ਸਭ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਲਗਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਂ ਹਨ।
ਅਨਨ੍ਤਃ ਕਪਿਲੋ ਭਾਨੁਃ ਕਾਮਦਃ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਃ।] ਜਯੋ ਵਿਸ਼ਾਲੋ ਵਰਦਃ ਸਰ੍ਵਧਾਤੁਨਿषੇਚਿਤਾ
ਅਨੰਤ, ਕਪਿਲ, ਚਮਕਦਾਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਂ ਹਨ।
ਮਨਃ ਸੁਪਰ੍ਣੋ ਭੂਤਾਦਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਃ ਪ੍ਰਾਣਧਾਰਕਃ। ਧਨ੍ਵਨ੍ਤਰਿਰ੍ਧੂਮਕੇਤੁਰਾਦਿਦੇਵੋऽਦਿਤੇਃ ਸੁਤਃ
ਮਨ, ਸੁਪਰਨ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਧਨਵੰਤਰੀ, ਧੂਮਕੇਤੂ, ਆਦਿ ਦੇਵਤਾ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਂ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਾऽਰਵਿਨ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਜਾਦ੍ਵਾਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਾਰਂ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਦਾਦਾ; ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਵਰਗ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਂ ਹਨ।
ਦੇਵਕਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਃ। ਚਰਾਚਰਾਤ੍ਮਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮੈਤ੍ਰੇਣ ਵਪੁषਾऽਨ੍ਵਿਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਆਤਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਬਾਰੀਕ ਆਤਮਾ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰੂਪ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਨਾਂ ਹਨ।
ਏਤਦ੍ਵੈ ਕੀਰ੍ਤਨੀਯਸ੍ਯ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਨਾਮ੍ਨਾਮष੍ਟਸ਼ਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਹਨ ਅਮਿਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੌ ਅਠ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਰਾਚ੍ਚ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧੌਮ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਦਨ੍ਤਰਮ੍। ਧੌਮ੍ਯਾਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਮਾਨਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਧੌਮਯ ਨੇ; ਧੌਮਯ ਤੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਇਹ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੀਆਂ।
ਸੁਰਗਣਪਿਤृਯਕ੍ਸ਼ਸੇਵਿਤਂ ਹ੍ਯਸੁਰਨਿਸ਼ਾਚਰਸਿਦ੍ਧਵਨ੍ਦਿਤਮ੍। ਵਰਕਨਕਹੁਤਾਸ਼ਨਪ੍ਰਭਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਮਨਸ੍ਯਭਿਧੇਹਿ ਭਾਸ੍ਕਰਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਅਸੁਰਾਂ, ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਮੀ ਦਿੱਤੀ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੇਜ — ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਭਾਸਕਰ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰ।
ਸੂਰ੍ਯੋਦਯੇ ਯਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਪਠੇ- ਤ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰਦਾਰਾਨ੍ਧਨਰਤ੍ਨਸਂਚਯਾਨ੍। ਲਭੇਤ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਤਾਂ ਨਰਃ ਸਦਾ ਧृਤਿਂ ਚ ਮੇਧਾਂ ਚ ਸ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਪੁਮਾਨ੍
ਜੋ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀ, ਧਨ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ, ਹੌਸਲਾ ਤੇ ਬੁਧੀ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
[ਇਮਂ ਸ੍ਤਵਂ ਦੇਵਵਰਸ੍ਯ ਯੋ ਨਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਚ੍ਛੁਚਿਸੁਮਨਾਃ ਸਮਾਹਿਤਃ। ਸ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ੋਕਦਵਾਗ੍ਨਿਸਾਗਰਾ- ਲ੍ਲਭੇਤ ਕਾਮਾਨ੍ਮਨਸਾ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦਾ ਇਹ ਸਤਵ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।