ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤ ਤਤੋ ਭੀष੍ਮੋ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਸਹ ਸਞ੍ਜਯ। ਕृਪਸ਼੍ਚ ਸੋਮਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਸੰਜਯ, ਕ੍ਰਿਪ, ਸੋਮਦੱਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਬਾਹਲੀਕ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋऽਹਮਬ੍ਰੁਵਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਦੁਰੇਣ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ। ਵਰਂ ਦਦਾਨਿ ਕृष੍ਣਾਯੈ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ (ਦ੍ਰੌਪਦੀ) ਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੀਦਾ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਅਵृਣੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾ --ਸਤਾਮ੍। ਸਰਥਾਨ੍ਸਧਨੁष੍ਕਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਸਿषਮਪ੍ਯਹਮ੍
ਉਥੇ ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਲੋਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਸਮੇਤ ਚੁਣ ਲਿਆ; ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਦੁਰਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਏਤਦਨ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਭਰਤਾ ਯਦ੍ਵ-ਕृष੍ਣਾ ਸਭਾਂ ਗਤਾ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ, ਇਹ ਭਾਰਤੀਆਂ ਲਈ ਅੰਤ ਹੈ।'
ਯੈषਾ ਪਾਞ੍ਚਾਲਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਰਨੁਤ੍ਤਮਾ। ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨੇਤਾਨ੍ਦੈਵਸृष੍ਟੋਪਸਰ੍ਪਤਿ
ਇਹ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕismet, ਪਾਂਚਾਲੀ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲ ਰੱਬਾਂ ਵਾਂਗ ਭੇਜੀ ਹੋਈ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪਰਿਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਂਸ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯਮਰ੍षਣਾਃ। ਵृष੍ਣਯੋ ਵਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਪਾਞ੍ਚਾਲਾ ਵਾ ਮਹਾਰਥਾਃ
ਪਾਰਥ (ਪਾਂਡਵ) ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੁਲਮ ਸਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਹਿਣਗੇ; ਨਾ ਹੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਜਾਂ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ।
ਤੇਨ ਸਤ੍ਯਾਭਿਸਨ੍ਧੇਨ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ। ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਬੀਭਤ੍ਸੁਃ ਪਞ੍ਚਾਲੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਸੱਚੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਅਰਜੁਨ ਪਾਂਚਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਵੇਗਾ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਧੁਨ੍ਵਾਨੋ ਗਦਾਂ ਦਣ੍ਡਮਿਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਆਵੇਗਾ।
ਤਤੋ ਗਾਣ੍ਡੀਵਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਗਦਾਵੇਗਂ ਚ ਭੀਮਸ੍ਯ ਨਾਲਂ ਸੋਢੁਂ ਨਰਾਧਿਪਾਃ
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਸਮਝਦਾਰ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਗਾਂਡੀਵ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਭੀਮ ਦੀ ਗਦਾ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਚੋਟ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਓਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਣਗੇ।
ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥੈਃ ਸਾਮ ਨ ਵਿਗ੍ਰਹਃ। ਕੁਰੁਭ੍ਯੋ ਹਿ ਸਦਾ ਮਨ੍ਯੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਨ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁਲਹ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੁਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧ ਤਾਕਤਵਰ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਤਥਾ ਹਿ ਬਲਵਾਨ੍ਰਾਜਾ ਜਰਾਸਨ੍ਧੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਬਾਹੁਪ੍ਰਹਰਣੇਨੈਵ ਭੀਮੇਨ ਨਿਹਤੋ ਯੁਧਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ ਭੀਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੰਗੇ ਹੱਥੀਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਸ਼ਮ ਏਵਾਸ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਉਭਯੋਃ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਵਿਸ਼ਙ੍ਕਯਾ
ਇਸ ਲਈ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇਰਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਸੁਲਹ ਹੋਵੇ; ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਰ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਤ੍ਵਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ। ਏਵਂ ਗਾਵਲ੍ਗਣੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਹਿਤਂ ਵਚਃ
ਜੇ ਐਸਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਨ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਮਿਲੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਵਲਗਣੇ, ਰਥੀ ਨੇ ਧਰਮ ਤੇ ਲਾਭ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍ਨ ਗृਹੀਤਂ ਵੈ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰਹਿਤੈषਿਣਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ।
ਏਵਂ ਦ੍ਯੂਤਜਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਕੋਪਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਮਾੜੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਗੁੱਸੇ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਾਃ ਪਰੁषਾ ਵਾਚਃ ਸृਜਨ੍ਤੀਰ੍ਵੈਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਕੌਰਵ੍ਯਾ ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੌੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ; ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਕਥਂ ਚੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਭੂਯਿष੍ਠਾਃ ਸਹਸਾ ਦੁਃਖਮੇਯੁषਃ। ਵਨੇ ਵਿਜਹ੍ਰਿਰੇ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਤੇਜਸਃ
ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜਸੀ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਕਿਵੇਂ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ?
ਕੇ ਚੈਤਾਨਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਵ੍ਯਸਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਕਿਮਾਚਾਰਾਃ ਕਿਮਾਹਾਰਾਃ ਕ੍ਵਚ ਵਾਸੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆਉਣ 'ਤੇ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਸੀ? ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉਂਦੇ, ਕੀ ਖਾਂਦੇ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ?
ਕਥਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਨੇ ਤੇषਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਵ੍ਯਤੀਯੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਤੇ ਅਡੋਲ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਗੁਜ਼ਾਰ ਗਏ?
ਕਥਂ ਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਸਾ ਪ੍ਰਵਰਾ ਸਰ੍ਵਯੋषਿਤਾਮ੍। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀ
ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੀ, ਪਤੀ ਵਤੀ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ—
ਵਨਵਾਸਮਦੁਃਖਾਰ੍ਹਾ ਦਾਰੁਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ। ਏਤਦਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ
—ਜੋ ਐਸੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਕਾਬਲ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਕਠਿਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਗਈ? ਹੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭੂਰਿਦ੍ਰਵਿਣਤੇਜਸਾਮ੍। ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਧਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦ੍ਯੂਤਜਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਕੋਯਿਤਾਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਃ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਏ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੰਸੀ ਉਡਾਈ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਰ੍ਧਮਾਨਪੁਰਦ੍ਵਾਰਾਦਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤੇ ਤਦਾ। ਉਦਙ੍ਮੁਖਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ
ਉਹ ਵਧ ਰਹੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲੇ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਏ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਾਦਯਸ਼੍ਚੈਤਾਨ੍ਭृਤ੍ਯਾਃ ਪਰਿਚਤੁਰ੍ਦਸ਼। ਰਥੈਰਨੁਯਯੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਆਦਾਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਤੇ ਹੋਰ ਤੀਹ ਭਰਤੀ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਲੈ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਰਥਾਨਾਸ੍ਥਾਯ ਭਾਰਤ। ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵੀਤੀਰੇ ਪ੍ਰਮਾਣਾਖ੍ਯਂ ਮਹਾਵਟਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗੂ ਮਰਦ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣਾ ਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬੋਹੜ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵ੍ਰਜਤਸ੍ਤਾਨ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੌਰਾਃ ਸ਼ੋਕਾਭਿਪੀਡਿਤਾਃ। ਗਰ੍ਹਯਨ੍ਤੋऽਸਕृਦ੍ਭੀष੍ਮਵਿਦੁਰਦ੍ਰੋਣਗੌਤਮਾਨ੍। ਊਚੁਰ੍ਵੈ ਸਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਨੇਦਮਸ੍ਤਿ ਕੁਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨ ਵਯਂ ਨਚ ਨੋ ਗृਹਾਃ। ਯਤ੍ਰਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਪਾਪਃ ਸੌਬਲੇਯੇਨ ਪਾਲਿਤਃ। ਕਰ੍ਣਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਮੇਤਚ੍ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ
ਇਹ ਹੁਣ ਨਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਨਾ ਅਸੀਂ, ਨਾ ਸਾਡੇ ਘਰ, ਜਿੱਥੇ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਕਰਣ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਤ੍ਕੁਲਂ ਨ ਚਾਚਾਰੋ ਨ ਧਰ੍ਮੋऽਰ੍ਥਃ ਕੁਤਃ ਸੁਖਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਪਾਪਸਹਾਯੋऽਯਂ ਪਾਪੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਪਾਪੀ, ਹੋਰ ਪਾਪੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਉੱਥੇ ਨਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਨਾ ਰੀਤ, ਨਾ ਧਰਮ, ਨਾ ਧਨ, ਨਾ ਸੁਖ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਗੁਰੁਦ੍ਵੇषੀ ਤ੍ਯਕ੍ਤਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਿਯਾਨृਤਃ। ਅਰ੍ਤਲੁਬ੍ਧੋऽਭਿਮਾਨੀ ਚ ਨੀਚਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਨਿਰ੍ਘृਣਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ, ਧਰਮ ਛੱਡ ਬੈਠਾ, ਝੂਠ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਧਨ ਦਾ ਲਾਲਚੀ, ਅਹੰਕਾਰੀ, ਨੀਚ ਤੇ ਕੁਦਰਤੋਂ ਨਿਰਦਈ ਹੈ।