ਉਲੂਕਂ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਕ੍ਰੂਰਂ ਹਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਸਮਰੇ ਤਂ ਵੈ ਕ੍ਰੂਰਂ ਨਰਾਧਮਮ੍
ਸੌਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤ ਉਲੂਕਾ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਕਰੜੇ ਤੇ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨਿਦੇਸ਼ਾਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਦਵੀਂ ਚਰਨ੍। ਨਿਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਕਰ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਨਚਿਰਾਦਿਵ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯਾਯਤਬਾਹਵਃ। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਬਹੁਲਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਵਾਅਦੇ ਕਰਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਿ ਭਰਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍।। ਰਾਜਾਨਂ ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਚ ਮਹਾਰਾਜਂ ਚ ਬਾਹ੍ਲਿਕਮ੍
ਮੈਂ ਭਾਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਸੋਮਦੱਤ ਨੂੰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਬਾਹਲਿਕ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਕृਪਂ ਨृਪਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮੇਵ ਚ। ਵਿਦੁਰਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਵਿਦੁਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍'। ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਸਞ੍ਜਯਂ ਚੈਵ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਾਨ੍ਸਭਾਸਦਃ
ਮੈਂ ਮਹਾਂਵੀਰ ਸੌਮਦੱਤ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਕਰਨ, ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਸੰਜਯ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਮਾਤਰਂ ਚ ਤਥਾ ਪृਥਾਮ੍'। ਸਰ੍ਵਾਨਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਦ੍ਰष੍ਟਾऽਸ੍ਮਿ ਪੁਨਰੇਤ੍ਯ ਵਃ
ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗਾ।
ਨ ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਦਥੋਚੁਸ੍ਤਂ ਹ੍ਰਿਯਾऽऽਸਨ੍ਨਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਮਨੋਭਿਰੇਵ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਦਧ੍ਯੁਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਾਜ ਕਰਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਚਾਹ ਰੱਖੀ।
ਆਰ੍ਯਾ ਪृਥਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਨਾਰਣ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਚ ਵृਦ੍ਧਾ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸੁਖੋਚਿਤਾ
ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਨਾਜੁਕ ਹੈ, ਉਮਰਦراز ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਰਾਮ ਦੀ ਆਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸਤ੍ਕृਤਾ ਮਮ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਇਤਿ ਪਾਰ੍ਥਾ ਵਿਜਾਨੀਧ੍ਵਮਗਦਂ ਵੋऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਰਹੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤੋ, ਇਹ ਜਾਣ ਲਓ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾ ਨੋ ਵਦਸੇऽਨਘ। ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਵ੍ਯਃ ਪਿਤृਸਮੋ ਵਯਂ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਪਰਾਯਣਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਚਾਚਾ ਹੋ, ਪਿਤਾ ਵਰਗੇ ਹੋ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਾਂ।"
ਯਥਾऽऽਜ੍ਞਾਪਯਸੇ ਵਿਦ੍ਵਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਗੁਰੁਃ। ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ। ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਮਮੇਦਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨਾਧਰ੍ਮੇਣ ਜਿਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਯਥਤੇ ਵੈ ਪਰਾਜਯੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ: ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨੀषੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜੇਤਾ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਹਨ੍ਤਾऽਰੀਣਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਨਕੁਲਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥਸਙ੍ਗ੍ਰਹੀ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ; ਧਨੰਜਯ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ; ਭੀਮਸੇਨ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਨਕੁਲ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰੇਗਾ।
ਸਂਯਨ੍ਤਾ ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਧੌਮ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦੁਤ੍ਤਮਃ। ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾ ਚੈਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਸਹਦੇਵ ਸੰਯਮ ਰੱਖੇਗਾ; ਧੌਮਯ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਹੈ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਪਰੈਰਭੇਦ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਕੋ ਵੋਨ ਨ ਸ੍ਪृਹਯੇਦਿਹ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹੋ। ਬਾਹਰਲੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇਕਤਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ—ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ?
ਏष ਵੈ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਃ ਸਮਾਧਿਸ੍ਤਵ ਭਾਰਤ। ਨੈਨਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਵਿषਹਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣਾਪਿ ਸਮੋऽਪ੍ਯੁਤ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿਰਣੈ ਹੈ, ਭਾਰਤਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਵੀ, ਇਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਹਿਮਵਤ੍ਯਨੁਸ਼ਿष੍ਟੋऽਸਿ ਮੇਰੁਸਾਵਰ੍ਣਿਨਾ ਪੁਰਾ। ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੇਨ ਕृष੍ਣੇਨ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ
ਤੈਨੂੰ ਹਿਮਵਤ ਨੇ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਭृਗੁਤੁਙ੍ਗੇ ਚ ਰਾਮੇਣ ਦृष੍ਟਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ। ਅਸ਼੍ਰੌषੀਰਸਿ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਰ੍षੇਰਞ੍ਜਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਦਵਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਅੰਜਨਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਕਲ੍ਮਾषੀਤੀਰਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿष੍ਯਤਾਂ ਭृਗੋਃ। ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਸਦਾ ਨਾਰਦਸ੍ਤੇ ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਤੇऽਯਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਤੂੰ ਕਲਮਾਸ਼ੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਣਿਆ; ਨਾਰਦ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਧੌਮਯ ਤੇਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ।
ਮਾਹਾਸੀਃ ਸਾਮ੍ਪਰਾਯੇ ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਤਾਮृषਿਪੂਜਿਤਾਮ੍। ਪੁਰੂਰਵਸਮੈਲਂ ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਜਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਡੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਨਮਾਨਿਆ। ਉਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਾਂਡਵਾ, ਤੂੰ ਪੁਰੂਰਵਾਸ ਤੇ ਇਲਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈਂ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਯਸਿ ਰਾਜ੍ਞੋऽਨ੍ਯਾਨृषੀਨ੍ਧਰ੍ਗੋਪਸੇਵਯਾ। ਐਨ੍ਦ੍ਰੇ ਜਯੇ ਧृਤਮਨਾ ਯਾਮ੍ਯੇ ਕੋਪਵਿਧਾਰਣੇ
ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੈਂ, ਯਮ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਤਥਾ ਵਿਸਰ੍ਗੇ ਕੌਬੇਰੇ ਵਾਰੁਣੇ ਕੋਪਵਿਧਾਰਣੇ।। ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਂ ਸੌਮ੍ਯਤ੍ਵਮਦ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵੋਪਜੀਵਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਦਿੰਦਾ, ਨਰਮਤਾ ਦਿਖਾਂਦਾ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਭੂਮੇਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਸਮਗ੍ਰਂ ਸੂਰ੍ਯਮਣ੍ਡਲਾਤ੍। ਵਾਯੋਰ੍ਬਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਤ੍ਵਂ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਸਮ੍ਪਦਮ੍
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਤੂੰ ਧੀਰਜ ਤੇ ਚਮਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ; ਹਵਾ ਤੋਂ ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਪਣਾ ਆਪ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ।
ਅਗਦਂ ਵੋऽਸ੍ਤੁ ਭਦ੍ਰਂ ਵੋ ਦ੍ਰष੍ਟਾऽਸ੍ਮਿ ਪੁਨਰਾਗਤਾਨ੍। ਆਪਦ੍ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਰਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਆਉਣ ਤੇ ਵੇਖਾਂਗਾ। ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਮੇਂ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਮੁੜ ਮਿਲਾਂਗਾ।
ਯਥਾਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇਥਾਃ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਆਪृष੍ਟੋऽਸੀਹ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹਿ ਭਾਰਤ
ਹਰ ਸਮੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰ। ਕੌਂਤਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਭਾਰਤਾ, ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਸ੍ਮਿਮਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੁਨਰਾਗਤਮ੍। ਨ ਹਿ ਵੋ ਵृਜਿਨਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਵੇਦ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੁਰਾਕृਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਆਉਣ ਤੇ ਸੁਖੀ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਵੇਖਾਂਗੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਦੁਖ ਭਰਿਆ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣੌ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਤਿष੍ਠਤ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਚੇ ਪਾਂਡਵ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ" ਆਖਿਆ, ਤੇ ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ ਚਲ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇ ਤਦਾ ਨृਪ। ਜਨਾਃ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਂ ਸਮਾਰੁਰੁਹੁਰਾਤੁਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਏ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਵਰ੍ਯਾਣਿ ਵਿਮਾਨਸ਼ਿਖਰਾਣਿ ਚ। ਗੋਪੁਰਾਣਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਲਾਂ, ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਗੁੰਬਦਾਂ, ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਹਰ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।