ਚਲੇਦ੍ਵਿ ਹਿਮਵਾਨ੍ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ। ਸ਼ੈਤ੍ਯਂ ਸੋਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਤ ਮਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਵਿਚਲੇਦ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਡੋਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹਿਮਾਲਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲ ਜਾਵੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਜਾਵੇ, ਚੰਦ ਦੀ ਠੰਡਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ.
ਨ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਚੇਦ੍ਰਾਜ੍ਯਮਿਤੋ ਵਰ੍षੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋऽਭਿਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਤੇ ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ.
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਪਾਰ੍ਥੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰਵਤੀਸੁਤਃ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਬਾਹੁਂ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਰਥ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਵਧਂ ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨੋ ਨਿਃ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨਿਵ ਪਨ੍ਨਗਃ
ਸੌਬਲ ਦੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਮੂਢ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਣਾਂ ਯਸ਼ੋਹਰ। ਨੈਤੇऽਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਿਤਾ ਬਾਣਾਸ੍ਤ੍ਵਯੈਤੇ ਸਮਰੇ ਵृਤਾਃ
ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਗਾਂਧਾਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਹਨ; ਪਰ ਇਹ ਪਾਸੇ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ ਹਨ ਜੋ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ।
ਯਥਾ ਚੈਵੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਭੀਮਸ੍ਤ੍ਵਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਕਰ੍ਤਾਹਂ ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਭੀਮ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ, ਕੁਰੂ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰ।
ਹਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਤਰਸਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤ੍ਵਾਮੇਵਹੇ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਯਦਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਸੌਬਲ
ਜੇ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹੇਂਗਾ ਤੇ ਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲੜੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਸੌਬਲ।
ਸਹਦੇਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਕੁਲੋऽਪਿ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਤਮੋ ਨॄਣਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਹਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਨਕੁਲ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਸੁਤੇਯਂ ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ੍ਯ ਦ੍ਯੂਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜੈਃ। ਯੈਰ੍ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਾ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪ੍ਰਿਯੇ
ਯਜਨਸੇਨ ਦੀ ਇਹ ਧੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਕਰੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਤਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਮੁਮੂਰ੍षੂਨ੍ਕਾਲਨੋਦਿਤਾਨ੍। ਗਮਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੂਯਿष੍ਠਾਨਹਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਉਹ ਬੁਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਧ ਤਰ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਉਲੂਕਂ ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਕ੍ਰੂਰਂ ਹਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਸਮਰੇ ਤਂ ਵੈ ਕ੍ਰੂਰਂ ਨਰਾਧਮਮ੍
ਸੌਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤ ਉਲੂਕਾ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਕਰੜੇ ਤੇ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨਿਦੇਸ਼ਾਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਦਵੀਂ ਚਰਨ੍। ਨਿਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਕਰ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਨਚਿਰਾਦਿਵ
ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਤੇ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯਾਯਤਬਾਹਵਃ। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਬਹੁਲਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁਪਾਗਮਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਵਾਅਦੇ ਕਰਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਿ ਭਰਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧਂ ਪਿਤਾਮਹਮ੍।। ਰਾਜਾਨਂ ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਚ ਮਹਾਰਾਜਂ ਚ ਬਾਹ੍ਲਿਕਮ੍
ਮੈਂ ਭਾਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਸੋਮਦੱਤ ਨੂੰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਬਾਹਲਿਕ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਰੋਣਂ ਕृਪਂ ਨृਪਾਂਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਨਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾਨਮੇਵ ਚ। ਵਿਦੁਰਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ, ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ, ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ, ਵਿਦੁਰ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸੌਮਦਤ੍ਤਿਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਕਰ੍ਣਂ ਚ ਮਹਾਮਤਿਮ੍'। ਯੁਯੁਤ੍ਸੁਂ ਸਞ੍ਜਯਂ ਚੈਵ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਾਨ੍ਸਭਾਸਦਃ
ਮੈਂ ਮਹਾਂਵੀਰ ਸੌਮਦੱਤ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਕਰਨ, ਯੁਯੁਤ्सੁ, ਸੰਜਯ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਮਾਤਰਂ ਚ ਤਥਾ ਪृਥਾਮ੍'। ਸਰ੍ਵਾਨਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਦ੍ਰष੍ਟਾऽਸ੍ਮਿ ਪੁਨਰੇਤ੍ਯ ਵਃ
ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿਲਾਂਗਾ।
ਨ ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਦਥੋਚੁਸ੍ਤਂ ਹ੍ਰਿਯਾऽऽਸਨ੍ਨਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਮਨੋਭਿਰੇਵ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਦਧ੍ਯੁਸ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲਾਜ ਕਰਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ; ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਚਾਹ ਰੱਖੀ।
ਆਰ੍ਯਾ ਪृਥਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਨਾਰਣ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਚ ਵृਦ੍ਧਾ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਚੈਵ ਸੁਖੋਚਿਤਾ
ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਿਥਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਨਾਜੁਕ ਹੈ, ਉਮਰਦراز ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਰਾਮ ਦੀ ਆਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਸਤ੍ਕृਤਾ ਮਮ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਇਤਿ ਪਾਰ੍ਥਾ ਵਿਜਾਨੀਧ੍ਵਮਗਦਂ ਵੋऽਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਰਹੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤੋ, ਇਹ ਜਾਣ ਲਓ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾ ਨੋ ਵਦਸੇऽਨਘ। ਤ੍ਵਂ ਪਿਤृਵ੍ਯਃ ਪਿਤृਸਮੋ ਵਯਂ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਪਰਾਯਣਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਚਾਚਾ ਹੋ, ਪਿਤਾ ਵਰਗੇ ਹੋ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹਾਂ।"
ਯਥਾऽऽਜ੍ਞਾਪਯਸੇ ਵਿਦ੍ਵਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਗੁਰੁਃ। ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ। ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਮਮੇਦਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਨਾਧਰ੍ਮੇਣ ਜਿਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵ੍ਯਥਤੇ ਵੈ ਪਰਾਜਯੇ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ: ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਾਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਧਰ੍ਮਂ ਵਿਜਾਨੀषੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜੇਤਾ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਹਨ੍ਤਾऽਰੀਣਾਂ ਭੀਮਸੇਨੋ ਨਕੁਲਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਥਸਙ੍ਗ੍ਰਹੀ
ਤੂੰ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ; ਧਨੰਜਯ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ; ਭੀਮਸੇਨ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਨਕੁਲ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰੇਗਾ।
ਸਂਯਨ੍ਤਾ ਸਹਦੇਵਸ੍ਤੁ ਧੌਮ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦੁਤ੍ਤਮਃ। ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੁਸ਼ਲਾ ਚੈਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀ
ਸਹਦੇਵ ਸੰਯਮ ਰੱਖੇਗਾ; ਧੌਮਯ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ਹੈ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਪਰੈਰਭੇਦ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਃ ਕੋ ਵੋਨ ਨ ਸ੍ਪृਹਯੇਦਿਹ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਤੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਪਿਆਰੇ ਹੋ। ਬਾਹਰਲੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇਕਤਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ—ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ?
ਏष ਵੈ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਃ ਸਮਾਧਿਸ੍ਤਵ ਭਾਰਤ। ਨੈਨਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਵਿषਹਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣਾਪਿ ਸਮੋऽਪ੍ਯੁਤ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਿਰਣੈ ਹੈ, ਭਾਰਤਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਵੀ, ਇਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਹਿਮਵਤ੍ਯਨੁਸ਼ਿष੍ਟੋऽਸਿ ਮੇਰੁਸਾਵਰ੍ਣਿਨਾ ਪੁਰਾ। ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੇਨ ਕृष੍ਣੇਨ ਨਗਰੇ ਵਾਰਣਾਵਤੇ
ਤੈਨੂੰ ਹਿਮਵਤ ਨੇ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਵੈਪਾਇਨ ਨੇ ਵਾਰਣਾਵਤ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਭृਗੁਤੁਙ੍ਗੇ ਚ ਰਾਮੇਣ ਦृष੍ਟਦ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਚ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ। ਅਸ਼੍ਰੌषੀਰਸਿ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਮਹਰ੍षੇਰਞ੍ਜਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਦਵਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਅੰਜਨਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਕਲ੍ਮਾषੀਤੀਰਸਂਸ੍ਥਸ੍ਯ ਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿष੍ਯਤਾਂ ਭृਗੋਃ। ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਸਦਾ ਨਾਰਦਸ੍ਤੇ ਧੌਮ੍ਯਸ੍ਤੇऽਯਂ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਤੂੰ ਕਲਮਾਸ਼ੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਣਿਆ; ਨਾਰਦ ਤੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਧੌਮਯ ਤੇਰਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਹੈ।