ਕ੍ਰੂਰ ਪਾਪਜਨੈਰ੍ਜੁष੍ਟਮਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਭਾषਸੇ। ਗਾਨ੍ਧਾਰਵਿਦ੍ਯਯਾ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਤੂੰ ਨਿਕਰਮੀ ਤੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵਿਅਰਥ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ; ਗਾਂਧਾਰ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਥਾ ਤੁਦਸਿ ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਵਾਕ੍ਛਰੈਰਿਹ ਨੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਤਥਾ ਸ੍ਮਾਰਯਿਤਾ ਤੇऽਹਂ ਕृਨ੍ਤਨ੍ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੋਭਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਵਾਂਗਾ।
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਮਨੁਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਕ੍ਰੋਧਲੋਭਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ। ਗੋਪ੍ਤਾਰਃ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨੇਤਾऽਸ੍ਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਤੇ ਰੱਖਵਾਲੇ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਮਜਿਨੈਰ੍ਵਿਵਾਸਿਤਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਂ ਪਰਿਨृਤ੍ਯਤਿ ਸ੍ਮ। ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਰੂਣਾਂ ਧਰ੍ਮਨਿਬਦ੍ਧਮਾਰ੍ਗਂ ਗੌਰ੍ਗੌਰਿਤਿ ਸ੍ਮਾਹ੍ਵਯਨ੍ਮੁਕ੍ਤਲਜ੍ਜਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰਲੱਜ ਹੋ ਕੇ 'ਗਾਂ, ਗਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਨੱਚਿਆ।
ਨृਸ਼ਂਸ ਪਰੁषਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨ ਤ੍ਵਯਾ। ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਹਿ ਧਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕੋ ਵਿਕਤ੍ਥਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਜੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਧਨ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਣ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਮੈਵ ਸ੍ਮ ਸੁਕृਤਾਂ ਲੋਕਾਨ੍ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਵृਕੋਦਰਃ। ਯਦਿ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਹਿ ਤੇ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਪਿਬੇਚ੍ਛੋਣਿਤਂ ਰਣੇ
ਜੇ ਅਰਜੁਨ ਜਾਂ ਭੀਮ ਤੇਰੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਕੇ ਤੇਰਾ ਖੂਨ ਨਾ ਪੀ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਣ.
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਰਣੇ ਹਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਸ਼ਮਂ ਗਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਨਚਿਰਾਤ੍ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਲਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਸਿਂਹਗਤੇਃ ਸਖੇਲਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਹਰ੍षਾਤ੍। ਗਤਿਂ ਸ੍ਵਗਤ੍ਯਾऽਨੁਚਕਾਰ ਮਨ੍ਦੋ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸਭਾਯਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨਕਲ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਸਭਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ.
ਨੈਤਾਵਤਾ ਕृਤਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਂ ਵृਕੋਦਰਃ ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਾਰ੍ਧਕਾਯਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਤਂ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਸਂਸ੍ਮਾਰ੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੂਢ
ਭੀਮ, ਅੱਧਾ ਮੁੜ ਕੇ, ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਕੰਮ ਇਥੇ ਮੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਮੂਰਖ.'
ਏਵਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਚਾਵਮਾਨਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਂ ਬਲਵਾਨ੍ਸ ਮਾਨੀ। ਰਾਜਾਨੁਗਃ ਸਂਸਦਿ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਵਿਨਿष੍ਕਾਮਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਭੀਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਭੀਮ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ.
ਅਹਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਹਨ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਂ ਹਨ੍ਤਾ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਕਿਤਵਂ ਸਹਦੇਵੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਧਨੰਜਯ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਸਹਦੇਵ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਜੂਆਰੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ.
ਇਦਂ ਚ ਭੂਯੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਬृਹਦ੍ਵਚਃ। ਸਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਨ੍ਨੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣਾ: ਜੋ ਯੁੱਧ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਸੱਚ ਕਰ ਦੇਣਗੇ.
ਸੁਯੋਧਨਮਿਮਂ ਪਾਪਂ ਹਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਗਦਯਾ ਯੁਧਿ। ਸ਼ਿਰਃ ਪਾਦੇਨ ਚਾਸ੍ਯਾਹਮਧਿष੍ਠਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੂਤਲੇ
ਇਸ ਪਾਪੀ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਾਂਗਾ.
ਵਾਕ੍ਯਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਪਰੁषਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਪਾਤਾऽਸ੍ਮਿ ਮृਗਰਾਡਿਵ
ਇਸ ਕਰੜੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਦ-ਮਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਮੈਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਪੀ ਲਵਾਂਗਾ.
ਭੀਮਸੇਨ ਨ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਯੇषਾਂ ਵੈਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤ੍ਵਿਹ। ਮਤ੍ਤਾ ਮृਗੇषੁ ਸੁਖਿਨੋ ਨ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ; ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ.
ਨੈਵਂ ਵਾਚਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤਂ ਭੀਮ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਸਤਾਮ੍। ਇਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਦ੍ਰष੍ਟਾਰੋ ਯਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਮ, ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਸਿਰਫ਼ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਚੌਦਵੇਂ ਸਾਲ, ਉਹ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੇਖਣਗੇ.
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼ਕੁਨੇਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਚਤੁਰ੍ਥਾਨਾਂ ਭੂਮਿਃ ਪਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਮੰਦ-ਮਨ ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੇ ਚੌਥਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਵੇਗੀ.
ਅਸੂਯਿਤਾਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰਂ ਵਿਕਤ੍ਥਨਮ੍। ਭੀਮਸੇਨ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਤੇ ਹਨ੍ਤਾਹਂ ਕਰ੍ਣਮਾਹਵੇ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਕਰਣ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ, ਨਜ਼ਰ, ਬੋਲ ਤੇ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਕੇ ਮਾਰਾਂਗਾ.
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਤੇ ਭੀਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਕਰ੍ਣਂ ਕਰ੍ਣਾਨੁਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਣੇ ਹਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਪਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਅਰਜੁਨ, ਭੀਮ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ.'
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮੋਹੇਨ ਮਾਂ ਨृਪਾਃ। ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨਹਂ ਬਾਣੈਰ੍ਨੇਤਾऽਸ੍ਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਜੋ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਅਕਲ ਦੀ ਭੁੱਲ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਗੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਾਂਗਾ.
ਚਲੇਦ੍ਵਿ ਹਿਮਵਾਨ੍ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ। ਸ਼ੈਤ੍ਯਂ ਸੋਮਾਤ੍ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਤ ਮਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਵਿਚਲੇਦ੍ਯਦਿ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਸੱਚਾਈ ਡੋਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਹਿਮਾਲਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲ ਜਾਵੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਜਾਵੇ, ਚੰਦ ਦੀ ਠੰਡਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ.
ਨ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਚੇਦ੍ਰਾਜ੍ਯਮਿਤੋ ਵਰ੍षੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋऽਭਿਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਦੁਰਯੋਧਨ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਤੇ ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ.
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਪਾਰ੍ਥੇ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਦ੍ਰਵਤੀਸੁਤਃ। ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਵਿਪੁਲਂ ਬਾਹੁਂ ਸਹਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਪਾਰਥ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸਹਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਬਾਂਹ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸੌਬਲਸ੍ਯ ਵਧਂ ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਰਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨੋ ਨਿਃ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨਿਵ ਪਨ੍ਨਗਃ
ਸੌਬਲ ਦੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਗਹਿਰੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਯਸੇ ਮੂਢ ਗਾਨ੍ਧਾਰਾਣਾਂ ਯਸ਼ੋਹਰ। ਨੈਤੇऽਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਿਤਾ ਬਾਣਾਸ੍ਤ੍ਵਯੈਤੇ ਸਮਰੇ ਵृਤਾਃ
ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਇਹ ਗਾਂਧਾਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਹਨ; ਪਰ ਇਹ ਪਾਸੇ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ ਹਨ ਜੋ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ।
ਯਥਾ ਚੈਵੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਭੀਮਸ੍ਤ੍ਵਾਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਕਰ੍ਤਾਹਂ ਕਰ੍ਮਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਭੀਮ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ, ਕੁਰੂ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਰ।
ਹਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਤਰਸਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤ੍ਵਾਮੇਵਹੇ ਸਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਯਦਿ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਸਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇਣ ਸੌਬਲ
ਜੇ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹੇਂਗਾ ਤੇ ਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਲੜੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਸੌਬਲ।
ਸਹਦੇਵਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਕੁਲੋऽਪਿ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਤਮੋ ਨॄਣਾਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸਹਦੇਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਨਕੁਲ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਸੁਤੇਯਂ ਯਜ੍ਞਸੇਨਸ੍ਯ ਦ੍ਯੂਤੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਜੈਃ। ਯੈਰ੍ਵਾਚਃ ਸ਼੍ਰਾਵਿਤਾ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ੍ਥਿਤੈਰ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਪ੍ਰਿਯੇ
ਯਜਨਸੇਨ ਦੀ ਇਹ ਧੀ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਕਰੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਤਾਨ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਮੁਮੂਰ੍षੂਨ੍ਕਾਲਨੋਦਿਤਾਨ੍। ਗਮਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭੂਯਿष੍ਠਾਨਹਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਉਹ ਬੁਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਧ ਤਰ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦੇਵਾਂਗਾ।