ਧਨੇਨ ਮਤ੍ਤਾ ਯੇ ਤੇ ਸ੍ਮ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਹਾਸਿषੁਃ। ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਹृਤਧਨਾ ਵਨਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਧਨ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਹਾਰ ਕੇ, ਧਨ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਸਨ੍ਨਾਹਾਨਵਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਚੈषਾਂ ਵਾਸਾਂਸਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਚ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਿ।। ਵਿਵਾਸ੍ਯਨ੍ਤਾਂ ਰੁਰੁਚਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾ ਗ੍ਲਹਂ ਸੌਬਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯੁਪੇਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਜੰਗੀ ਪਹਿਨਾਵਾ ਤੇ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਉਤਾਰ ਲਓ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਵੀ ਸੁੱਟ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸੌਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਜੂਏ ਵਿਚ ਹਾਰ ਗਏ।
ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਲੋਕੇषੁ ਪੁਮਾਂਸ ਈਦृਸ਼ਾ ਇਤ੍ਯੇਵ ਯੇ ਭਾਵਿਤਬੁਦ੍ਧਯਃ ਸਦਾ। ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇਤ੍ਮਾਨਮਿਮੇऽਦ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵਿਪਰ੍ਯਯੇ ਪਾਣ੍ਢਤਿਲਾ ਇਵਾਫਲਾਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਚਦੇ ਸਨ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਅੱਜ ਇਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ ਜਾਣ ਲੈਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਦਾਣੇ ਵਾਲੀ ਤਿਲ।
ਇਦਂ ਹਿ ਵਾਸੋ ਯਦਿ ਵੇਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਮਨਸ੍ਵਿਨਾਂ ਰੌਰਵਮਾਹਵੇषੁ।। ਆਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨਾਮਜਿਨਾਨਿ ਯਦ੍ਵ- ਦ੍ਵਲੀਯਸਾਂ ਪਸ਼੍ਯਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਮ੍
ਇਹੀ ਪਹਿਨਾਵਾ ਐਸੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈ; ਵੇਖੋ, ਇਹ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ, ਪਰ ਹੁਣ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਾਰ ਗਏ।
ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੌਮਕਿਰ੍ਯਜ੍ਞਸੇਨਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀਂ ਪਾਣ੍ਡਵੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਯ। ਅਕਾਰ੍षਿਦ੍ਵੈ ਸੁਕृਤਂ ਨੇਹ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ ਕ੍ਲੀਬਾਃ ਪਾਰ੍ਥਾਃ ਪਤਯੋ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨ੍ਯਾਃ
ਸੌਮਕੀਰਤੀ ਯਜਨਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਪਾਂਚਾਲੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਨੇ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ—ਯਜਨਸੇਨੀ ਦੇ ਪਤੀ ਪਾਰਥਾਂ ਹੁਣ ਨਿਰਬਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਪ੍ਰਾਵਾਰਾਨਜਿਨੋਤ੍ਤਰੀਯਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਰਣ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਧਨਾਨਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨ੍। ਕਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨਿ ਪਤਿਂ ਵृਣੀष੍ਵੇਹ ਯਮਨ੍ਯਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਪਤਲੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਬੇਸਹਾਰੇ ਹੋਏ, ਤੂੰ ਕਿਹੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਵੇਂਗੀ, ਯਜਨਸੇਨੀ? ਇੱਥੇ ਜਿਸ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਚੁਣ ਲੈ।
ਏਤੇ ਹਿ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਰਵਃ ਸਮੇਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਦਾਨ੍ਤਾਃ ਸੁਦ੍ਰਵਿਣੋਪਪਨ੍ਨਾਃ। ਏषਾਂ ਵृਣੀष੍ਵੈਕਤਮਂ ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨਯੇਤ੍ਕਾਲਵਿਪਰ੍ਯਯੋऽਯਮ੍
ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਇਕੱਠੇ ਹਨ—ਸਬਰ ਵਾਲੇ, ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਧਨ ਵਾਲੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਹਾਲਤ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਵੇ।
ਯਥਾऽਫਲਾਃ षਣ੍ਢਤਿਲਾ ਯਥਾ ਚਰ੍ਮਮਯਾ ਮृਗਾਃ। ਤਥੈਵ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਥਾ ਕਾਕਯਵਾ ਅਪਿ
ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਦਾਣੇ ਵਾਲੀ ਤਿਲ ਜਾਂ ਚਮੜੇ ਦੇ ਬਣੇ ਜਾਨਵਰ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਹਨ—ਕਾਂਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਧੀ ਜੌ ਵਾਂਗ।
ਕਿਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਂਸ੍ਤੇ ਪਤਿਤਾਨੁਪਾਸ੍ਯ ਮੋਘਃ ਸ਼੍ਰਮਃ षਣ੍ਢਤਿਲਾਨੁਪਾਸ੍ਯ। ਏਵਂ ਨृਸ਼ਂਸਃ ਪਰੁषਾਣਿ ਪਾਰ੍ਥਾ- ਨਸ਼੍ਰਾਵਯਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ
ਇਹ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਕੀ ਲਾਭ? ਬਿਨਾ ਦਾਣੇ ਵਾਲੀ ਤਿਲ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਅਰਥ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਤਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੀਮਸੇਨੋऽਤ੍ਯਮਰ੍षੀ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਸਨ੍ਨਿਗृਹ੍ਯੈਵ ਰੋषਾਤ੍। ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਸਹਸੈਵੋਪਗਮ੍ਯ ਸਿਂਹੋ ਯਥਾ ਹੈਮਵਤਃ ਸ਼ृਗਾਲਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭੀਮਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਡਾਂਟਿਆ, ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਕੇ, ਅਚਾਨਕ ਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਮਾਲਾ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਗਿੱਦੜ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕ੍ਰੂਰ ਪਾਪਜਨੈਰ੍ਜੁष੍ਟਮਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਭਾषਸੇ। ਗਾਨ੍ਧਾਰਵਿਦ੍ਯਯਾ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਮਧ੍ਯੇ ਵਿਕਤ੍ਥਸੇ
ਤੂੰ ਨਿਕਰਮੀ ਤੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵਿਅਰਥ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ; ਗਾਂਧਾਰ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਥਾ ਤੁਦਸਿ ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਵਾਕ੍ਛਰੈਰਿਹ ਨੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਤਥਾ ਸ੍ਮਾਰਯਿਤਾ ਤੇऽਹਂ ਕृਨ੍ਤਨ੍ਮਰ੍ਮਾਣਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੋਭਦਾ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਵਾਂਗਾ।
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਮਨੁਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਕ੍ਰੋਧਲੋਭਵਸ਼ਾਨੁਗਾਃ। ਗੋਪ੍ਤਾਰਃ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਨੇਤਾऽਸ੍ਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਫਸੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਤੇ ਰੱਖਵਾਲੇ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਮਜਿਨੈਰ੍ਵਿਵਾਸਿਤਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਤਂ ਪਰਿਨृਤ੍ਯਤਿ ਸ੍ਮ। ਮਧ੍ਯੇ ਕੁਰੂਣਾਂ ਧਰ੍ਮਨਿਬਦ੍ਧਮਾਰ੍ਗਂ ਗੌਰ੍ਗੌਰਿਤਿ ਸ੍ਮਾਹ੍ਵਯਨ੍ਮੁਕ੍ਤਲਜ੍ਜਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨ ਕੇ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਿਰਲੱਜ ਹੋ ਕੇ 'ਗਾਂ, ਗਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਨੱਚਿਆ।
ਨृਸ਼ਂਸ ਪਰੁषਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨ ਤ੍ਵਯਾ। ਨਿਕृਤ੍ਯਾ ਹਿ ਧਨਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕੋ ਵਿਕਤ੍ਥਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਦੁਸ਼ਾਸਨ, ਜੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਧਨ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੌਣ ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਬੋਲ ਕੇ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਮੈਵ ਸ੍ਮ ਸੁਕृਤਾਂ ਲੋਕਾਨ੍ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਵृਕੋਦਰਃ। ਯਦਿ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਹਿ ਤੇ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਪਿਬੇਚ੍ਛੋਣਿਤਂ ਰਣੇ
ਜੇ ਅਰਜੁਨ ਜਾਂ ਭੀਮ ਤੇਰੇ ਸੀਨੇ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਕੇ ਤੇਰਾ ਖੂਨ ਨਾ ਪੀ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਣ.
ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਰਣੇ ਹਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਿषਤਾਂ ਸਰ੍ਵਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਸ਼ਮਂ ਗਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਨਚਿਰਾਤ੍ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਭ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਲਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਸਿਂਹਗਤੇਃ ਸਖੇਲਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ਯ ਹਰ੍षਾਤ੍। ਗਤਿਂ ਸ੍ਵਗਤ੍ਯਾऽਨੁਚਕਾਰ ਮਨ੍ਦੋ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਸਭਾਯਾਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ, ਭੀਮਸੇਨ ਦੀ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨਕਲ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਸਭਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਸਨ.
ਨੈਤਾਵਤਾ ਕृਤਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਂ ਵृਕੋਦਰਃ ਸਨ੍ਨਿਵृਤ੍ਤਾਰ੍ਧਕਾਯਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਹਤਂ ਸਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਸਂਸ੍ਮਾਰ੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਤਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮੂਢ
ਭੀਮ, ਅੱਧਾ ਮੁੜ ਕੇ, ਕਿਹਾ: 'ਇਹ ਕੰਮ ਇਥੇ ਮੁਕਿਆ ਨਹੀਂ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਮੂਰਖ.'
ਏਵਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਚਾਵਮਾਨਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਂ ਬਲਵਾਨ੍ਸ ਮਾਨੀ। ਰਾਜਾਨੁਗਃ ਸਂਸਦਿ ਕੌਰਵਾਣਾਂ ਵਿਨਿष੍ਕਾਮਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਭੀਮਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹੋਈ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਭੀਮ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ.
ਅਹਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਹਨ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਂ ਹਨ੍ਤਾ ਧਨਞ੍ਜਯਃ। ਸ਼ਕੁਨਿਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਕਿਤਵਂ ਸਹਦੇਵੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਧਨੰਜਯ ਕਰਣ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਸਹਦੇਵ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਜੋ ਜੂਆਰੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ.
ਇਦਂ ਚ ਭੂਯੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਬृਹਦ੍ਵਚਃ। ਸਤ੍ਯਂ ਦੇਵਾਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਨ੍ਨੋ ਯੁਦ੍ਧਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਫਿਰ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣਾ: ਜੋ ਯੁੱਧ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ ਸੱਚ ਕਰ ਦੇਣਗੇ.
ਸੁਯੋਧਨਮਿਮਂ ਪਾਪਂ ਹਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਗਦਯਾ ਯੁਧਿ। ਸ਼ਿਰਃ ਪਾਦੇਨ ਚਾਸ੍ਯਾਹਮਧਿष੍ਠਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੂਤਲੇ
ਇਸ ਪਾਪੀ ਸੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਾਂਗਾ.
ਵਾਕ੍ਯਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਪਰੁषਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਸ੍ਯ ਰੁਧਿਰਂ ਪਾਤਾऽਸ੍ਮਿ ਮृਗਰਾਡਿਵ
ਇਸ ਕਰੜੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਦ-ਮਨ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਮੈਂ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਪੀ ਲਵਾਂਗਾ.
ਭੀਮਸੇਨ ਨ ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਯੇषਾਂ ਵੈਰਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤ੍ਵਿਹ। ਮਤ੍ਤਾ ਮृਗੇषੁ ਸੁਖਿਨੋ ਨ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਭੀਮਸੇਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਹੈ, ਉਹ ਅਜੇ ਸਮਝਦੇ ਨਹੀਂ; ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ.
ਨੈਵਂ ਵਾਚਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤਂ ਭੀਮ ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਸਤਾਮ੍। ਇਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਦ੍ਰष੍ਟਾਰੋ ਯਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭੀਮ, ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਸਿਰਫ਼ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਚੌਦਵੇਂ ਸਾਲ, ਉਹ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਵੇਖਣਗੇ.
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼ਕੁਨੇਸ਼੍ਚ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਚਤੁਰ੍ਥਾਨਾਂ ਭੂਮਿਃ ਪਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਕਰਣ, ਮੰਦ-ਮਨ ਸ਼ਕੁਨੀ ਤੇ ਚੌਥਾ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀ ਲਵੇਗੀ.
ਅਸੂਯਿਤਾਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾਰਂ ਵਿਕਤ੍ਥਨਮ੍। ਭੀਮਸੇਨ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਤੇ ਹਨ੍ਤਾਹਂ ਕਰ੍ਣਮਾਹਵੇ
ਭੀਮਸੇਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਮੈਂ ਕਰਣ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਈਰਖਾ, ਨਜ਼ਰ, ਬੋਲ ਤੇ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਕੇ ਮਾਰਾਂਗਾ.
ਅਰ੍ਜੁਨਃ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨੀਤੇ ਭੀਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਕਰ੍ਣਂ ਕਰ੍ਣਾਨੁਗਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਰਣੇ ਹਨ੍ਤਾऽਸ੍ਮਿ ਪਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਅਰਜੁਨ, ਭੀਮ ਲਈ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ.'
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿਯੋਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮੋਹੇਨ ਮਾਂ ਨृਪਾਃ। ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨਹਂ ਬਾਣੈਰ੍ਨੇਤਾऽਸ੍ਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਜੋ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਅਕਲ ਦੀ ਭੁੱਲ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਗੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਾਂਗਾ.