ਤਾਨੁਪਾਯਾਨ੍ਹਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਵ੍ਯਤਿਚਕ੍ਰਮੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਤਂ ਜੀਵਿਤਾਯ ਨਃ ਕੁਲਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਏ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚੁਣੀਏ।
ਤ੍ਵਂ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ ਚੇਦ੍ਵਤ੍ਸ ਸਮਿਤ੍ਰਃ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵਃ। ਸਭ੍ਰਾਤृਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵਰ੍ਤਯ
ਜੇਕਰ ਤੂੰ, ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਦਾ। ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਚੋਦਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚਿਆ, ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਪੁਨਰ੍ਦੀਵ੍ਯਾਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਨਵਾਸਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ। ਏਵਮੇਤਾਨ੍ਵਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ।।ष
ਚਲੋ ਫਿਰ ਜੂਆ ਖੇਡੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਭੇਜ ਸਕੀਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ।
ਤੇ ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਯਂ ਵਾ ਦ੍ਯੂਤਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਮ ਮਹਾਰਣ੍ਯਮਜਿਨੈਃ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਿਤਾਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾ ਕੇ ਵੱਸਣ ਜਾਵਾਂ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਚ ਸ੍ਵਜਨੈਰਜ੍ਞਾਤਾਃ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍। ਜ੍ਞਾਤਾਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰਨ੍ਯਾਨਿ ਵਨੇ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼
ਤੇ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ, ਉਹ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਪਛਾਤੇ ਰਹੀਏ; ਜੇ ਪਛਾਣ ਲਏ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਪਵੇ।
ਨਿਵਸੇਮ ਵਯਂ ਤੇ ਵਾ ਤਥਾ ਦ੍ਯੂਤਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਾਨੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤਮਿਦਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਅਸੀਂ ਜਾਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਸਣ; ਜੂਆ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇ। ਬਿਨਾ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਜੂਆ ਖੇਡਣ।
ਏਤਤ੍ਕृਤ੍ਯਤਮਂ ਰਾਜਨ੍ਨਸ੍ਮਾਕਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਯਂ ਹਿ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਵੇਦ ਸਵਿਦ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਸਮ੍ਪਦਮ੍
ਇਹੀ ਰਸਤਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਖੇਡ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਹੈ।
ਦृਢਮੂਲਂ ਵਯਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਚ। ਸਾਰਵਦ੍ਵਿਪੁਲਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਚ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤੇ ਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਵਰ੍षਂ ਪਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚੇਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍। ਜੇष੍ਯਾਮਸ੍ਤਾਨ੍ਵਯਂ ਰਾਜਤ੍ਰੋਚਤਾਂ ਤੇ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਜੇ ਉਹ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗੇ; ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਨਯਸ੍ਵੈਤਾਨ੍ਕਾਮਂ ਵ੍ਯਧ੍ਵਗਤਾਨਪਿ। ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤਮਿਦਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਵੋ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ ਹੋਣ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਇਹ ਜੂਆ ਖੇਡਣ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋ ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ਼੍ਚੈਵ ਗੌਤਮਃ। ਵਿਦੁਰੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਾਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਸੋਮਦੱਤ, ਬਾਹਲੀਕ, ਗੌਤਮ, ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ,
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ। ਮਾ ਦ੍ਯੂਤਮਿਤ੍ਯਭਾषਨ੍ਤ ਸ਼ਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵਿਕਰਨ—all ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੂਆ ਨਾ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।'
ਅਕਾਮਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੁਹृਦਾਮਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍। ਅਕਰੋਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਹ੍ਵਾਨਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਤਪ੍ਰਿਯਃ
ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਹਾਰ੍ਦਾਦ੍ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਫਿਰ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਚਿੰਤਤ, ਮਹਾਰਾਜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਜਾਤੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਮਹਾਮਤਿਰਭਾषਤ। ਨੀਯਤਾਂ ਪਰਲੋਕਾਯ ਸਾਧ੍ਵਯਂ ਕੁਲਪਾਂਸਨਃ
ਜਦੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਜਨਮਿਆ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਕੁਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਰਲੋਕ ਭੇਜੋ।'
ਵ੍ਯਨਦਜ੍ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਹਿ ਗੋਮਾਯੁਰਿਵ ਭਾਰਤ। ਅਨ੍ਤੋ ਨੂਨਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕੁਰਵਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਜਨਮਦੇ ਹੀ ਉਹ ਗਿੱਧ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੀਕਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਜਾਣ ਲਵੋ, ਇਹ ਕੁਲ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਮਾ ਨਿਮਜ੍ਜੀਃ ਸ੍ਵਦੋषੇਣ ਮਹਾਪ੍ਸੁ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭਾਰਤ। ਮਾ ਬਾਲਾਨਾਮਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਮਭਿਮਂਸ੍ਥਾ ਮਤਿਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡੁੱਬੋ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਾਸਮਝ ਤੇ ਅਣਸਿੱਖੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਕਰੋ।
ਮਾ ਕੁਲਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਘੋਰੇ ਕਾਰਣਂ ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਬਦ੍ਧਂ ਸੇਤੁਂ ਕੋ ਨੁ ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਦ੍ਧਮੇਚ੍ਛਾਨ੍ਤਂ ਚ ਪਾਵਕਮ੍
ਕੁਲ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਾ ਬਣੋ; ਕੌਣ ਪੱਕਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਬੰਧ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਠੰਡੀ ਹੋ ਰਹੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਕੋ ਨੁ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਕੋਪਯੇਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਮਾਜਮੀਢਂ ਸ੍ਮਾਰਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਗੁੱਸਾ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਅਜਮੀਢ ਦੀ ਯਾਦ ਫਿਰ ਦਿਵਾਂਗਾ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਚੇਤਰਾਯ ਚ। ਨ ਵੈ ਵृਦ੍ਧੋ ਬਾਲਮਤਿਰ੍ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਕਥਞ੍ਚਨ
ਪਾਠ ਸ਼ਾਸਤਰ ਕਿਸੇ ਮੱਤ-ਹੀਣ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ, ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾ ਸਕਦਾ। ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਤ੍ਵਨ੍ਨੇਤ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਾ ਤ੍ਵਾਂ ਦੀਰ੍ਣਾਃ ਪ੍ਰਹਾਸਿषੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਯਂ ਮਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਂ ਕੁਲਪਾਂਸਨਃ
ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਹੀ ਆਖੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਣ, ਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖੀ ਨਾ ਕਰਨ। ਇਸ ਵਾਸਤੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਇਸ ਕੁਟੰਬ ਦੀ ਬਦਨਾਮੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਤਥਾ ਤੇ ਨ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਨਰਾਧਿਪ। ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਫਲਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਕੁਲਾਨ੍ਤਕਰਣਾਯ ਯਤ੍
ਪਰ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ ਜੋ ਨਤੀਜਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਟੰਬ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਸ਼ਮੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨਯੇਨ ਯੁਕ੍ਤਾ ਯਾ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਾऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਮਾ ਪ੍ਰਮਾਦੀਃ। ਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਿਨੀ ਕ੍ਰੂਰਸਮਾਹਿਤਾ ਸ਼੍ਰੀ- ਰ੍ਮृਦੁਪ੍ਰੌਢਾ ਗਚ੍ਛਤਿ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਨ੍
ਤੇਰੀ ਸੋਚ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਤੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਤੂੰ ਕਦੇ ਲਾਪਰਵਾਹ ਨਾ ਹੋਵੀਂ। ਕਿਸਮਤ ਜਦੋਂ ਕਠੋਰ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਧਰ੍ਮਦਰ੍ਸ਼ਿਨੀਮ੍। ਅਨ੍ਤਃ ਕਾਮਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਨਿਵਾਰਿਤੁਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੁਟੰਬ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਯਥੇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਥੈਵਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮਾਮਕਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਸਹ
'ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਪਾਂਡਵ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣ। ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜੂਆ ਖੇਡਣ।'
ਤਤੋ ਵ੍ਯਧ੍ਵਗਤਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਤਿਕਾਮੀ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍। ਉਵਾਚ ਵਚਨਾਦ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਤਿਕਾਮੀ ਪਾਰਥ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਉਪਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਸਭਾ ਰਾਜਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਾਨੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਏਹਿ ਪਾਣ੍ਡਵ ਦੀਵ੍ਯੇਤਿ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਾਹ ਨਰਾਧਿਪਃ
'ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਭਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਜੂਏ ਦੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਆ ਪਾਂਡਵ, ਜੂਆ ਖੇਡ; ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।'
ਧਾਤੁਰ੍ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਭੂਤਾਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍। ਨ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਤਯੋਰਸ੍ਤਿ ਦੇਵਤਵ੍ਯਂ ਪੁਨਰ੍ਯਦਿ
ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਜੀਵ ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕਿਸਮਤ ਫੇਰ ਮੰਗਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤੇ ਸਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਸ੍ਥਵਿਰਸ੍ਯ ਚ। ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਨਾਤਿਕ੍ਰਮਿਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਵੱਡੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਜੂਏ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।