ਅਕਾਰਾਦੀਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਅਰ੍ਜੁਨਗ੍ਰਸ੍ਤਚੇਤਸਃ। ਅਸ਼੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਰਾਮ੍ਬੁਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਾਸਂ ਸਞ੍ਜਨਯਨ੍ਤਿ ਮੇ
ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅੱਖਰ, 'ਅਸ਼ਵ', 'ਅਕਸ਼', 'ਅੰਬੁਜ'—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਾਦृਤੇ ਤਾਤ ਪਰਵੀਰਾਦ੍ਭਯਂ ਮਮ। ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਵਾ ਬਲਿਂ ਵਾਪਿ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਵਿਜਯੋ ਰਣੇ
ਪਿਆਰੇ, ਪਾਰਥ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ; ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜਾਂ ਬਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਜਯ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਯੁਦ੍ਧਂ ਨਸ੍ਤਾਤ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍। ਅਹਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੁਃਖਂ ਵਹਾਮਿ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਹਿ ਦਣ੍ਡਕਾਰਣ੍ਯੇ ਮਾਰੀਚਸ੍ਯ ਯਥਾ ਭਯਮ੍। ਭਵੇਦ੍ਰਾਮੇ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੇ ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥੇ ਭਯਂ ਮਮ
ਜਿਵੇਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਪਾਰਥ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਾਂ।
ਜਾਨਾਮ੍ਯੇਵ ਮਹਦ੍ਵੀਯਂ ਜਿष੍ਣੋਰੇਤਦ੍ਦੁਰਾਸਦਮ੍। ਏਤਦ੍ਵੀਰਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਕਾਰ੍षੀਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੈਂ ਜੀਸ਼ਨੂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਜੈਯ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਪਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਤੂੰ ਪਾਰਥ ਦੇ ਹਿਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਦ੍ਯੂਤਂ ਵਾ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਯੁਦ੍ਧਂ ਵਾ ਦੁਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾ ਕਥਞ੍ਚਨ। ਏਤੇष੍ਵੇਵਂ ਕृਤੇ ਤਸ੍ਯ ਵਿਗ੍ਰਹਸ਼੍ਚੈਵ ਵੋ ਭਵੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਜੂਆ ਹੋਵੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੋਣ, ਜੇ ਇਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਵਿਵਾਦ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵਰ੍ਤਯ। ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚੇਨ੍ਨਰੋ ਭੁਵਿ
ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ; ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਭਯਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਜਿष੍ਣੁਨਾ ਵਤ੍ਸ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵਰ੍ਤਯ
ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ; ਇਸ ਲਈ, ਪੁੱਤਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ।
ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਕੌਰਵ੍ਯ ਮਾਯਯਾ ਨਿਕृਤਿਃ ਕृਤਾ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿ ਨੋ ਜਯਸ੍ਤਾਤ ਅਨ੍ਯੋਪਾਯੇਨ ਨੋ ਭਵੇਤ੍
ਕੌਰਵ, ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਚਲਾਕੀ ਕਰਕੇ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।
ਉਪਾਯਸ਼੍ਚ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ। ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਪੁਰਾ ਵਤ੍ਸ ਬਹੂਪਾਯਾਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਾਰਥ ਵਿਰੁੱਧ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਅਜਮਾਏ ਹਨ।
ਤਾਨੁਪਾਯਾਨ੍ਹਿ ਕੌਨ੍ਤੇਯਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਵ੍ਯਤਿਚਕ੍ਰਮੁਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਤਂ ਜੀਵਿਤਾਯ ਨਃ ਕੁਲਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਏ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਚੁਣੀਏ।
ਤ੍ਵਂ ਚਿਕੀਰ੍षਸਿ ਚੇਦ੍ਵਤ੍ਸ ਸਮਿਤ੍ਰਃ ਸਹਬਾਨ੍ਧਵਃ। ਸਭ੍ਰਾਤृਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹੇਨ ਵਰ੍ਤਯ
ਜੇਕਰ ਤੂੰ, ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਰਥ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ।
ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਦਾ। ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਤੁ ਵਿਧਿਨਾ ਚੋਦਿਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚਿਆ, ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਪੁਨਰ੍ਦੀਵ੍ਯਾਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਨਵਾਸਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ। ਏਵਮੇਤਾਨ੍ਵਸ਼ੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ।।ष
ਚਲੋ ਫਿਰ ਜੂਆ ਖੇਡੀਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਲਈ ਭੇਜ ਸਕੀਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ।
ਤੇ ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵਯਂ ਵਾ ਦ੍ਯੂਤਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਮ ਮਹਾਰਣ੍ਯਮਜਿਨੈਃ ਪ੍ਰਤਿਵਾਸਿਤਾਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਾ ਕੇ ਵੱਸਣ ਜਾਵਾਂ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਚ ਸ੍ਵਜਨੈਰਜ੍ਞਾਤਾਃ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍। ਜ੍ਞਾਤਾਸ਼੍ਚ ਪੁਨਰਨ੍ਯਾਨਿ ਵਨੇ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼
ਤੇ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ, ਉਹ ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਪਛਾਤੇ ਰਹੀਏ; ਜੇ ਪਛਾਣ ਲਏ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਪਵੇ।
ਨਿਵਸੇਮ ਵਯਂ ਤੇ ਵਾ ਤਥਾ ਦ੍ਯੂਤਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤਾਮ੍। ਅਕ੍ਸ਼ਾਨੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤਮਿਦਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਅਸੀਂ ਜਾਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਸਣ; ਜੂਆ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੱਲੇ। ਬਿਨਾ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟੇ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਜੂਆ ਖੇਡਣ।
ਏਤਤ੍ਕृਤ੍ਯਤਮਂ ਰਾਜਨ੍ਨਸ੍ਮਾਕਂ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਯਂ ਹਿ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਵੇਦ ਸਵਿਦ੍ਯਾਮਕ੍ਸ਼ਸਮ੍ਪਦਮ੍
ਇਹੀ ਰਸਤਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੂੰ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਕਲਾ ਤੇ ਖੇਡ ਦਾ ਪੂਰਾ ਗਿਆਨ ਹੈ।
ਦृਢਮੂਲਂ ਵਯਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਚ। ਸਾਰਵਦ੍ਵਿਪੁਲਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਚ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤੇ ਚ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਵਰ੍षਂ ਪਾਰਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚੇਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍। ਜੇष੍ਯਾਮਸ੍ਤਾਨ੍ਵਯਂ ਰਾਜਤ੍ਰੋਚਤਾਂ ਤੇ ਪਰਨ੍ਤਪ
ਜੇ ਉਹ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗੇ; ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਨਯਸ੍ਵੈਤਾਨ੍ਕਾਮਂ ਵ੍ਯਧ੍ਵਗਤਾਨਪਿ। ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੂਤਮਿਦਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾ ਲਵੋ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ ਹੋਣ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਇਹ ਜੂਆ ਖੇਡਣ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੋਣਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤੋ ਬਾਹ੍ਲੀਕਸ਼੍ਚੈਵ ਗੌਤਮਃ। ਵਿਦੁਰੋ ਦ੍ਰੋਣਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਾਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਦ੍ਰੋਣ, ਸੋਮਦੱਤ, ਬਾਹਲੀਕ, ਗੌਤਮ, ਵਿਦੁਰ, ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ,
ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਾਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਨਵੋ ਵਿਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ। ਮਾ ਦ੍ਯੂਤਮਿਤ੍ਯਭਾषਨ੍ਤ ਸ਼ਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਵਿਕਰਨ—all ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੂਆ ਨਾ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।'
ਅਕਾਮਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੁਹृਦਾਮਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਿਨਾਮ੍। ਅਕਰੋਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਹ੍ਵਾਨਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਃ ਸੁਤਪ੍ਰਿਯਃ
ਪਰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਹਾਰ੍ਦਾਦ੍ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਾ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਫਿਰ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਚਿੰਤਤ, ਮਹਾਰਾਜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਆਖੀ।
ਜਾਤੇ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਮਹਾਮਤਿਰਭਾषਤ। ਨੀਯਤਾਂ ਪਰਲੋਕਾਯ ਸਾਧ੍ਵਯਂ ਕੁਲਪਾਂਸਨਃ
ਜਦੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਜਨਮਿਆ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਥੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਇਸ ਕੁਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਰਲੋਕ ਭੇਜੋ।'
ਵ੍ਯਨਦਜ੍ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਹਿ ਗੋਮਾਯੁਰਿਵ ਭਾਰਤ। ਅਨ੍ਤੋ ਨੂਨਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕੁਰਵਸ੍ਤਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਜਨਮਦੇ ਹੀ ਉਹ ਗਿੱਧ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੀਕਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ; ਜਾਣ ਲਵੋ, ਇਹ ਕੁਲ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਮਾ ਨਿਮਜ੍ਜੀਃ ਸ੍ਵਦੋषੇਣ ਮਹਾਪ੍ਸੁ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭਾਰਤ। ਮਾ ਬਾਲਾਨਾਮਸ਼ਿष੍ਟਾਨਾਮਭਿਮਂਸ੍ਥਾ ਮਤਿਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਨਾ ਡੁੱਬੋ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨਾਸਮਝ ਤੇ ਅਣਸਿੱਖੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਕਰੋ।
ਮਾ ਕੁਲਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਘੋਰੇ ਕਾਰਣਂ ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਬਦ੍ਧਂ ਸੇਤੁਂ ਕੋ ਨੁ ਭਿਨ੍ਦ੍ਯਾਦ੍ਧਮੇਚ੍ਛਾਨ੍ਤਂ ਚ ਪਾਵਕਮ੍
ਕੁਲ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਾ ਬਣੋ; ਕੌਣ ਪੱਕਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਬੰਧ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਠੰਡੀ ਹੋ ਰਹੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਕੋ ਨੁ ਪਾਰ੍ਥਾਨ੍ਕੋਪਯੇਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਮਾਜਮੀਢਂ ਸ੍ਮਾਰਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਗੁੱਸਾ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਅਜਮੀਢ ਦੀ ਯਾਦ ਫਿਰ ਦਿਵਾਂਗਾ।