ਸ ਚਾਰ੍ਜੁਨੋ ਮਹਾਰਾਜ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਸਾਗ੍ਰਂ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਜਜ੍ਞ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪੁਰਾ?
ਉਹ ਅਰਜੁਨ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਨੇ ਭਾਰੀ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਥੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਰਾਜਨ੍ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਸਪਤ੍ਤਨਾ। ਸਸਮੁਦ੍ਰਾਕਰਾ ਤਾਤ ਵਿਧਿਨੋਗ੍ਰੇਣ ਵੈ ਜਿਤਾ?
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਸ ਚਾਰ੍ਜੁਨੋऽਥ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਤਪਃ ਪਰਮਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍। ਦਤ੍ਤਮਾਰਾਧਯਾਮਾਸ ਸੋऽਰ੍ਜੁਨੋऽਤ੍ਰਿਸੁਤਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਫਿਰ ਅਤਿ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਕੇ ਅਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ਚਤੁਰਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ੍ਯ ਵੈ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਪਰਮੋ ਵਰਃ
ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਰਾਜਾ। ਪਹਿਲਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਸੀ, ਉਹ ਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ।
ਅਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਸ੍ਯ ਸਦ੍ਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਵਾਰਣਮ੍। ਧਰ੍ਮੇਣ ਪृਥਿਵੀਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇਣੈਵ ਹਿ ਰਞ੍ਜਨਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਲੈਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਧਰਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਸੁਬਹੂਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਚਾਰੀਨ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਯਤਮਾਨਸ੍ਯ ਵਧਸ਼੍ਚੈਵਾਧਿਕਾਦ੍ਰਣੈ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜੰਗਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ। ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਤਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯੁਧ੍ਯਤਃ ਕਿਲ ਭਾਰਤ। ਰਥੋ ਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਸਞ੍ਜਜ੍ਞ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਮੇ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਪਰਾ
ਭਾਰਤ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਉਹ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਥ ਤੇ ਝੰਡਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ।
ਤਥੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਰਾਜਨ੍ਤ੍ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਸਪਤ੍ਤਨਾ। ਸਸਮੁਦ੍ਰਾਕਰਾ ਤਾਤ ਵਿਧਿਨੋਗ੍ਰੇਣ ਵੈ ਜਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਚਾਰ੍ਜੁਨੋऽਥ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੋ।़ਭਵਤ੍। ਚ ਰਾਜਾ ਮਹਾਯਜ੍ਞਾਨਾਜਹਾਰ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਾਸ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹੀਂ ਸ ਚ ਸਮਾ ਬਹੂਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਅਰਜੁਨ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋऽਰ੍ਜੁਨਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਵੈ ਰਾਜਨ੍ਮਾਹਿष੍ਮਤੀਪਤਿਃ। ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਤਾਂ ਤੁ ਦਾਰੈਰ੍ਯਯੌ ਸਹ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਅਰਜੁਨ, ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਸ ਨਦੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਜਲੇ ਤਦਾ। ਕਰ੍ਤੁਂ ਰਾਜਞ੍ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਂ ਤਤੋ ਰਾਜੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਹ ਦਰਿਆ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੇਡਣ ਲੱਗਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਰਾਵਮੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਹ। ਲਙ੍ਕਾਯਾ ਈਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਾਤ ਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਬਲੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਮਰ੍ਜੁਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਰੋਧਪਰੋ ਧੀਰੋ ਵਰਦਾਨੇਨ ਮੋਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਡਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਰਮਦਾ ਵਿਚ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਣ ਲੱਗਾ।
ਅਭ੍ਯਘਾਵਤ੍ਸੁਸਙ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰੋ ਯਥਾ। ਅਰ੍ਜੁਨੋऽਪ੍ਯਥ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਵਣਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਮਹਿੰਦਰ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਵੀ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਵਣਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜੁਨਸ਼੍ਚ ਵੈ। ਤਤਸ੍ਤੁ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਵੀਰਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆਇਆ ਉਹ ਬਹਾਦਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਲੜਿਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਿਤ੍ਵਾ ਬਧ੍ਵਾ ਰਣੇ ਬਲਾਤ੍। ਬਧ੍ਵਾ ਧਨੁਰ੍ਜ੍ਯਯਾ ਰਾਜਨ੍ਵਿਵੇਸ਼ਾਥ ਪੁਰੀਂ ਸ੍ਵਕਾਮ੍
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਉਹਨੂੰ ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਪਰਵਾਰ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਤਂ ਬਨ੍ਧਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਰਾਵਣਂ ਤਦਾ। ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਾਣਾਸ ਬਨ੍ਧਾਦ੍ਵੈ ਪੁਰੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਰ੍ਜੁਨਂ ਤਦਾ
ਪੁਲਸਤਿ ਨੇ ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਵਣ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਆਇਆ। ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋਰ੍ਜੁਨੋ ਬਲੀ। ਸਮੁਦ੍ਰਤੀਰਂ ਗਤ੍ਵਾਥ ਵਿਰਚਨ੍ਦਰ੍ਪਮੋਹਿਤਃ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਵਾਕਿਰਚ੍ਛਿਤਸ਼ਰੈਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਸ ਤੁ ਭਾਰਤ। ਤਂ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਭਾषਤ
ਉਸਨੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਆਸ਼ੁਗਾਨ੍ਵੀਰ ਮਾ ਮੁਞ੍ਚ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ। ਮਦਾਸ਼੍ਰਯਾਣਿ ਸਤ੍ਵਾਨਿ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਸृष੍ਟੈਰ੍ਮਹੇषੁਭਿਃ। ਬਾਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦੇਹ੍ਯਭਯਂ ਵਿਭੋ
ਬਹਾਦਰ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਨਾ ਛੱਡ। ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਮਾਲਕ।
ਦੇਹਿ ਸਿਨ੍ਧੁਪਤੇ ਯੁਦ੍ਧਮਦ੍ਯੈਵ ਤ੍ਵਰਯਾ ਮਮ। ਅਥਵਾ ਪੀਡਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅੱਜ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।
ਲੋਕੇ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਬਹਵੋ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਯੇ। ਤੇषਾਮੇਕੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਰੁ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਹਾਬਲ
ਰਾਜਾ, ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਕ ਚੁਣ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਸਕੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਮਤ੍ਸਮੋ ਯਦਿ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਰਾਯੁਧਧਰਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਂ ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਃ ਸਮਾਸੇਤ ਮਾ ਮृਧੇ
ਜੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਕੋਈ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਕਰੇ।
ਮਹਰ੍षਿਰ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ੍ਤੁ ਯਦਿ ਰਾਜਨ੍ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਣਂ ਦਾਤੁਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵੈ ਤਵਾਰ੍ਹਤਿ
ਜੇ ਮਹਾਂਰਿਸ਼ੀ ਜਮਦਗਨੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਮਾਹਿष੍ਮਤੀਪਤਿਃ। ਨਾਰਦਸ੍ਯ ਚ ਵੈ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਤਿਯਯੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਸਹ ਭਾਰਤ। ਸ ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮਾਗਤ੍ਯ ਕਾਮਮੇਵਾਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਾਨਿ ਚਕਾਰ ਸਹ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ। ਆਯਾਸਂ ਜਨਯਾਮਾਸ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਰਾਮਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ। ਪ੍ਰਦਹਨ੍ਨਿਵ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਰਸ਼੍ਮਿਮਾਨਿਵ ਤੇਜਸਾ
ਫਿਰ ਰਾਮ ਦੀ ਅਣਗਣੀ ਚਮਕਤਾਰੀ ਤਾਕਤ ਚਮਕ ਉਠੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਅਥ ਤੌ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰਿਵ
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਵਿਰਤ੍ਰ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਂਗ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤਃ ਪਰਸ਼ੁਮਾਦਾਯ ਨृਪਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਿਣਮ੍। ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਹਸਾ ਰਾਮੋ ਬਹੁਸ਼ਾਖਮਿਵ ਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁਲ੍ਹਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਡੰਗ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਵਾਂਗ ਅਚਾਨਕ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।