ਏਤਾਵਤਾ ਪੁਰੁषਂ ਯੇ ਤ੍ਯਜਨ੍ਤਿ ਤੇषਾਂ ਸਖ੍ਯਮਨ੍ਤਵਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਰਾਜਨ੍। ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਹਿ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਨਿ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਂ ਦਤ੍ਵਾ ਮੁਸਲੈਰ੍ਘਾਤਯਨ੍ਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੰਨੀ ਗੱਲ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਨ, ਦੱਸੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਿੰਨੀ ਚਿਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਲਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਬਾਲਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਬਾਲੋऽਹਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸੁਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧੇ। ਯਃ ਸੌਹृਦੇ ਪੁਰੁषਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦੇਨਂ ਦੂषਯਤੇ ਸ ਬਾਲਃ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬੱਚਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ 'ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੱਚਾ ਹਾਂ', ਸੁਸਤ-ਅਕਲ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਹੈ।
ਨ ਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਨੀਯਤੇ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯੇਵ ਗृਹੇ ਪ੍ਰਦੁष੍ਟਾ। ਧ੍ਰੁਵਂ ਨ ਰੋਚੇਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭਸ੍ਯ ਪਤਿਃ ਕੁਮਾਰ੍ਯਾ ਇਵ षष੍ਟਿਵਰ੍षਃ
ਮੂਰਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭਲਾਈ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੰਦ-ਚਲਣ ਔਰਤ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦੀ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੂੰ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਆਏਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਪਤੀ।
ਅਤਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚੇਦਨੁਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਸੇ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਹਿਤਾਹਿਤੇषੁ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਰਾਜਞ੍ਜਡਪਙ੍ਗੁਕਾਂਸ਼੍ਚ ਪृਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਤਾਦृਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਔਰਤਾਂ, ਮੂਰਖਾਂ, ਲੰਗੜਿਆਂ ਅਤੇ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ, ਰਾਜਨ।
ਲਭ੍ਯਤੇ ਖਲੁ ਪਾਪੀਯਾਨ੍ਨਰੋऽਨੁ ਪ੍ਰਿਯਵਾਗਿਹ। ਅਪ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਹਿ ਪਥ੍ਯਸ੍ਯ ਵਕ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਃ
ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਤਿੱਖੀ ਪਰ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਰਲਾ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਪਰਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਿਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਾਪ੍ਰਿਯੇ। ਅਪ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯਾਹ ਪਥ੍ਯਾਨਿ ਤੇਨ ਰਾਜਾ ਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਪਰ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪਸੰਦ-ਨਾਪਸੰਦ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਪਰ ਤਿੱਖੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਅਸਲ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਾਧਇਜਂ ਕਟੁਜਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮੁष੍ਣਂ ਯਸ਼ੋਮੁषਂ ਪਰੁषਂ ਪੂਤਿਗਨ੍ਧਿਮ੍। ਸਤਾਂ ਪੇਯਂ ਯਨ੍ਨ ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯਸਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਯੁਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪਿਬ ਪ੍ਰਸ਼ਾਮ੍ਯ
ਜੋ ਚੁਭਣ ਵਾਲਾ, ਕੜਵਾ, ਤੇਜ਼, ਗਰਮ, ਇੱਜਤ ਖੋਹਣ ਵਾਲਾ, ਕਠੋਰ, ਤੇ ਗੰਦੇ ਵਾਸ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ—ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਾੜੇ ਨਹੀਂ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਪੀ ਲੈ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾ।
ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਸ਼ੋ ਧਨਂ ਚ ਵਾਞ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸਹਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍। ਯਥਾ ਤਥਾ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਨਮਸ਼੍ਚਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਮਾਪਿ ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਦਿਸ਼ਨ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੈਚਿਤ੍ਰਵੀਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਜਤ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਭਲਾ ਕਰਣ।
ਆਸ਼ੀਵਿषਾਨ੍ਨੇਤ੍ਰਵਿषਾਨ੍ਕੋਪਯੇਨ੍ਨ ਚ ਪਣ੍ਡਿਤਃ। ਏਵਂ ਤੇऽਹਂ ਵਦਾਮੀਦਂ ਪ੍ਰਯਤਃ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਅਕਲਮੰਦ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਹਿਰ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ। ਐਸਾ ਹੀ ਮੈਂ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਰਾਜਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਹੈ।
ਬਹੁਵਿਤ੍ਤਂ ਪਰਾਜੈषੀਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿਤ੍ਤਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਯਦਿ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਯਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਤੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ। ਕੌਂਤਿਆ, ਜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਦੌਲਤ ਹੈ ਜੋ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਦੱਸ।
ਮਮ ਵਿਤ੍ਤਮਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਂ ਯਦਹਂ ਵੇਦ ਸੌਬਲ। ਅਥ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਕੁਨੇ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਸਮਨੁਪृਚ੍ਛਸਿ
ਮੇਰਾ ਧਨ ਗਿਣਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤ ਸ਼ਕੁਨੀ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਧਨ ਬਾਰੇ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ?
ਅਯੁਤਂ ਪ੍ਰਯੁਤਂ ਚੈਵ ਸ਼ਙ੍ਕੁਂ ਪਦ੍ਮਂ ਤਥਾਰ੍ਬੁਦਮ੍। ਖਰ੍ਵਂ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਨਿਖਰ੍ਵਂ ਚ ਮਹਾਪਦ੍ਮਂ ਚ ਕੋਟਯਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖ, ਸ਼ੰਖੁ, ਪਦਮ, ਅਰਬੁਦ, ਖਰਵ, ਸ਼ੰਖ, ਨਿਖਰਵ, ਮਹਾਪਦਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋੜਾਂ—
ਮਧ੍ਯਂ ਚੈਵ ਪਰਾਰ੍ਧਂ ਚ ਸਪਰਂ ਚਾਤ੍ਰ ਪਣ੍ਯਤਾਮ੍। ਏਤਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਮੱਧ, ਪਰਾਰਧ ਅਤੇ ਸਪਰਾ ਵੀ ਇੱਥੇ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਰਾਜਾ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਗਵਾਸ਼੍ਵਂ ਬਹੁਧੇਨੂਕਮਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਮਜਾਵਿਕਮ੍। ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਦਨੁ ਪਰ੍ਣਾਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਸਿਨ੍ਧੋਰਪਿ ਸੌਬਲ। ਏਤਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਬੇਅੰਤ ਭੇੜਾਂ ਤੇ ਬਕਰੀਆਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਝੁੱਗੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੀ, ਸੁਬਲ ਦੇ ਪੁੱਤ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਪੁਰਂ ਜਨਪਦੋ ਭੂਮਿਰਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਧਨੈਃ ਸਹ। ਅਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਾ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਿष੍ਟਂ ਧਨਂ ਮਮ। ਏਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਸ਼ਹਿਰ, ਜ਼ਮੀਨ, ਇਲਾਕਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਧਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਮੀ, ਰਾਜਾ—ਇਹ ਬਾਕੀ ਧਨ ਮੇਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਇਮੇ ਰਾਜਞ੍ਛੋਮਨ੍ਤੇ ਯੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਾਃ। ਕੁਮ੍ਡਲਾਨਿ ਚ ਨਿष੍ਕਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਜਵਿਭੂषਣਮ੍। ਏਤਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਰਾਜਾ, ਗਹਣਿਆਂ, ਕੁੰਡਲਾਂ ਤੇ ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਿੰਗਾਰ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਰਾਜਾ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਭੁਜਃ। ਨਕੁਲੋ ਗ੍ਲਹ ਏਵੈਕੀ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੇਤਨ੍ਮਮ ਤਦ੍ਧਨਮ੍
ਕਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਮੋਢਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ—ਨਕੁਲ ਹੀ ਜੂਏ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਪਾਂਸਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਸ੍ਤੇ ਨਕੁਲੋ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਸ਼ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਭੂਯਃ ਕੇਨੇਹ ਦੀਵ੍ਯਸੇ
ਨਕੁਲ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਜੂਆ ਕਿਉਂ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਨਕ੍ਸ਼ਾਞ੍ਸ਼ਕੁਨਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਦੀਵ੍ਯਤ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਂਸਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਮੁੜ ਖੇਡਿਆ; ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਅਯਂ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਸਹਦੇਵੋऽਨੁਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਲੋਕੇ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪਣ੍ਡਿਤਾਖ੍ਯਾਂ ਗਤਸ਼੍ਚ। ਅਨਰ੍ਹਤਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਚਾਪ੍ਰਿਯਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇਣ
ਇਹ ਸਹਦੇਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਇਸ ਅਯੋਗ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜੂਆ ਖੇਡਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ ਹੈਂ।'
ਮਾਦ੍ਰੀਪੁਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਿਯੌ ਰਾਜਂਸ੍ਤਵੇਮੌ ਵਿਜਿਤੌ ਮਯਾ। ਗਰੀਯਾਂਸੌ ਤੁ ਮਨ੍ਯੇ ਭੀਮਸੇਨਧਨਞ੍ਜਯੌ
ਮਾਦਰੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ; ਪਰ ਮੈਂ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਮਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਅਧਰ੍ਮਂ ਚਰਸੇ ਨੂਨਂ ਯੋ ਨਾਵੇਕ੍ਸ਼ਸਿ ਵੈ ਨਯਮ੍। ਯੋ ਨਃ ਸੁਮਨਸਾਂ ਮੂਢ ਵਿਭੇਦਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਤੂੰ ਮੂਰਖ ਹੈਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਤੇ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਪਤਤੇ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਮृਚ੍ਛਤਿ। ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਰਰਿष੍ਠੋऽਸਿ ਨਮਸ੍ਤੇ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੋਇਆ ਖੱਡ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੇਪਰਵਾਹ ਆਦਮੀ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਤਾਨਿ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਜਾਗ੍ਰਤੋ ਵਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਕਿਤਵਾ ਯਾਨਿ ਦੀਵ੍ਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਲਪਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਕਟਾ ਇਵ
ਓ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰਾ, ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਤਾਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਜੋ ਠੱਗ ਜੂਆਰੀਆਂ, ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਕਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਨਃ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ ਨੌਰਿਵ ਪਾਰਨੇਤਾ ਜੇਤਾ ਰਿਪੂਣਾਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਰਸ੍ਵੀ। ਅਨਰ੍ਹਤਾ ਲੋਕਵੀਰੇਣ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼ਕੁਨੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇਨ
ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਫਾਲਗੁਨ, ਜੋ ਜੂਏ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮੈਂ ਜੂਆ ਖੇਡਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਸ਼ਕੁਨੀ।