ਅਨੁਸੇਵਾਂ ਚਰਨ੍ਤੀਮਾਃ ਕੁਸ਼ਲਾ ਨृਤ੍ਤਸਾਮਸੁ। ਸ੍ਨਾਤਕਾਨਾਮਮਾਤ੍ਯਾਨਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍। ਏਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਹ ਸਭ ਕੁੜੀਆਂ ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿਚ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਜਾ! ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੀਅਤ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹਾਰ ਗਿਆ!"
ਏਤਾਵਨ੍ਤਿ ਚ ਦਾਸਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯੁਤ ਸਨ੍ਤਿ ਮੇ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨੁਲੋਮਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਵਾਰਵਸਨਾਃ ਸਦਾ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੌਕਰ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਮੇਧਾਵਿਨੋ ਦਾਨ੍ਤਾ ਯੁਵਾਨੋ ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲਾਃ। ਪਾਤ੍ਰੀਹਸ੍ਤਾ ਦਿਵਾਰਾਤ੍ਰਮਤਿਥੀਨ੍ਭੋਜਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ। ਏਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਹ ਸਿਆਣੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਨੌਜਵਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਪਿਆਲੇ ਫੜ ਕੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ! ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੀਅਤ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹਾਰ ਗਿਆ!"
ਸਹਸ੍ਰਸਙ੍ਖ੍ਯਾ ਨਗਾ ਮੇ ਮਤ੍ਤਾਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸੌਬਲ। ਹੇਮਕਕ੍ਸ਼ਾਃ ਕृਤਾਪੀਡਾਃ ਪਦ੍ਮਿਨੋ ਹੇਮਮਾਲਿਨਃ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀ ਹਨ, ਜੋ ਮਸਤ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਾਏ ਹੋਏ, ਕਮਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸੁਦਾਨ੍ਤਾ ਰਾਜਵਹਨਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਬ੍ਦਕ੍ਸ਼ਮਾ ਯੁਧਿ। ਈषਾਦਨ੍ਤਾ ਮਹਾਕਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਾष੍ਟਕਰੇਣਵਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਲਈ ਯੋਗ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਵੱਕਰੇ ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਅੱਠ-ਅੱਠ ਦੰਦ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪੁਰਭੇਤ੍ਤਾਰੋ ਨਵਮੇਘਨਿਭਾ ਗਜਾਃ। ਏਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਿਲੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਨਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ! ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂਵਾਦਿਨਂ ਪਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਸੌਬਲਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਜਦੋਂ ਪਾਰਥ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੌਬਲ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹਾਰ ਗਿਆ!"
ਰਥਾਸ੍ਤਾਵਨ੍ਤ ਏਵੇਮੇ ਹੇਮਦਣ੍ਡਾਃ ਪਤਾਕਿਨਃ। ਹਯੈਰ੍ਵਿਨੀਤੈਃ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਰਥਿਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਯੋਧਿਭਿਃ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਰਥ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਤੇ ਝੰਡੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋਤੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਾਹਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ।
ਏਕੈਕੋ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਲਭਤੇ ਸਹਸ੍ਰਪਰਮਾਂ ਭृਤਿਮ੍। ਯੁਧ੍ਯਤੋऽਯੁਧ੍ਯਤੋ ਵਾਪਿ ਵੇਤਨਂ ਮਾਸਕਾਲਿਕਮ੍। ਏਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮ ਧਨਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ, ਲੜਨ ਜਾਂ ਨਾ ਲੜਨ ਤੇ ਵੀ, ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤੱਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ! ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਚਨੇ ਕृਤਵੈਰੋ ਦੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਈ ਤਾਂ, ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਵੈਰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹਾਰ ਗਿਆ!"
ਅਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਕਲ੍ਮਾषਾਨ੍ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਹੇਮਮਾਲਿਨਃ। ਦਦੌ ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਯਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨੇ
ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗਾਂਡੀਵ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਟਿੱਟਿਰੀ, ਕਲਮਾਸ਼, ਗਾਂਧਰਵ ਨਸਲ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਿਤਃ ਪਰਾਭੂਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਮਰਿਨ੍ਦਮਃ। ਏਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਜੰਗ ਵਿਚ ਹਾਰ ਕੇ ਤੇ ਦਬ ਕੇ ਵੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਹ ਘੋੜੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲਏ। ਰਾਜਾ! ਇਹ ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੀਅਤ ਪੱਕੀ ਕਰਕੇ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹਾਰ ਗਿਆ!"
ਰਥਾਨਾਂ ਸ਼ਕਟਾਨਾਂ ਚ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਾਂ ਚਾਯੁਤਾਨਿ ਮੇ। ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਹਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵਾਹੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਸ੍ਤਥਾ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਦਸ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੇ ਬੈਲਗੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਖੜੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਸਮੁਚ੍ਚੀਯ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਯਥਾ ਸਮੁਦਿਤਾ ਵੀਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵੀਰਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਜਾਤ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੰਗੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ—
ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪਿਬਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਭੁਞ੍ਜਾਨਾਃ ਸ਼ਾਲਿਤਣ੍ਡੁਲਾਨ੍। षष੍ਟਿਸ੍ਤਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਪੁਲਵਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਏਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਹ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦੇ ਤੇ ਚਾਵਲ-ਜੌ ਖਾਂਦੇ ਖੜੇ ਹਨ; ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ, ਸਾਰੇ ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ। ਇਹ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾषਤ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧੋਖੇ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ।'
ਤਾਮ੍ਰਲੋਹੈਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਨਿਧਯੋ ਯੇ ਚਤੁਃ ਸ਼ਤਾਃ। ਪਞ੍ਚਦ੍ਰੌਣਿਕ ਏਕੈਕਃ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯਾਹਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਚਾਰ ਸੌ ਖਜ਼ਾਨੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਮਬੇ ਤੇ ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਸੌ ਤੋਲ ਖਰਾ ਸੋਨਾ ਪਿਆ ਹੈ।
ਜਾਤਰੂਪਸ੍ਯ ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਰ੍ਘੋ ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਭਾਰਤ। ਏਤਦ੍ਰਾਜਨ੍ਮਮ ਧਨਂ ਤੇਨ ਦੀਵ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਸਾਫ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਅਣਮੁੱਲ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਜੀ—ਇਹ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਧਨ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੂਆ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋ ਨਿਕृਤਿਂ ਸਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਜਿਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਭਾਪਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧੋਖੇ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਸ਼ਕੁਨੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਹਾਰ ਗਿਆ।'
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਘੋਰੇ ਸਰ੍ਵਾਪਹਾਰਿਣਿ। ਸਰ੍ਵਸਂਸ਼ਯਨਿਰ੍ਮੋਕ੍ਤਾ ਵਿਦੁਰੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ ਜੂਆ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ।
ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭਾਰਤ। ਮੁਮੂਰ੍षੋਰੌषਧਮਿਵ ਨ ਰੋਚੇਤਾਪਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਲੈ, ਭਾਰਤ ਜੀ। ਜਿਵੇਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਦਵਾਈ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸੁਣਨ ਚਾਹੇ ਨਾ ਚਾਹੇ, ਪਰ ਸੁਣ।
ਯਦ੍ਵੈ ਪੁਰਾ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਰੁਰਾਵ ਗੋਮਾਯੁਵਦ੍ਵਿਸ੍ਵਰਂ ਪਾਪਚੇਤਾਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੋ ਭਾਰਤਾਨਾਂ ਕੁਲਘ੍ਨਃ ਸੋऽਯਂ ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਾਂ ਕਾਲਹੇਤੁਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਜੋ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਗਿੱਧ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਇਆ, ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲਾ; ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗृਹੇ ਵਸਨ੍ਤਂ ਗੋਮਾਯੁਂ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਬੁਧ੍ਯਸੇ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਰੂਪੇਣ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਵ੍ਯਾਂ ਗਿਰਂ ਮਮ
ਤੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿੱਧ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਬੁਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਮਧੁ ਵੈ ਮਾਧ੍ਵਿਕੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪਾਤਂ ਨੈਵ ਬੁਧ੍ਯਤੇ। ਆਰੁਹ੍ਯ ਤਂ ਮਜ੍ਜਤਿ ਵਾ ਪਤਨਂ ਚਾਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਮਧੂ ਮਕਖੀ ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਦ ਲੱਭ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੱਡ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ; ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੋऽਯਂ ਮਤ੍ਤੋऽਕ੍ਸ਼ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਮਧੁਵਨ੍ਨ ਪੀਰਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਪ੍ਰਪਾਤਂ ਬੁਧ੍ਯਤੇ ਨੈਵ ਵੈਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰਥੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੂਏ ਦੀ ਮਸਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਪਾ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਖਤਰਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਵਿਦਿਤਂ ਮੇ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਭੋਜੇष੍ਵੇਵਾਸਮਞ੍ਜਸਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਵਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੌਰਾਣਾਂ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਕਿ ਭੋਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸਾ ਹੀ ਅਨਿਆਇ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਧਕਾ ਯਾਦਵਾ ਭੋਜਾਃ ਸਮੇਤਾਃ ਕਂਸਮਤ੍ਯਜਨ੍। ਨਿਯੋਗਾਤ੍ਤੁ ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕृष੍ਣੇਨਾਮਿਤ੍ਰਘਾਤਿਨਾ
ਅੰਧਕ, ਯਾਦਵ ਤੇ ਭੋਜ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।