ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ ਤੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗਨ੍ਤੁਮੇਵੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਲਈ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਰਾਜਹਂਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜੋ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ षष੍ਟਿਹਾਯਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਠ ਸਾਲਾ ਮਹਾ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਹਾਰੀ ਕਿਰੀਟੀ ਹੇਮਾਭਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ। ਰਰਾਜ ਰਾਜਨ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਵੈ ਪਰਯਾ ਨृਪਸ਼ੋਭਯਾ
ਹਾਰ, ਮਕੁਟ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪਾਰਥ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵਧੀਆ ਰਾਜਸੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਰੁਕ੍ਮਵੇਦਿਗਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਯੋ ਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ। ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਰਾਜਾ ਸ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਨਰਵਾਹਨਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਰਥਘੋषੇਣ ਮਹਤਾ ਪੂਰਯਨ੍ਵੈ ਨਭਃ ਸ੍ਥਲਮ੍। ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਃ ਸੂਤਮਾਗਧਬਨ੍ਦਿਭਿਃ
ਰਥਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸੂਤ, ਮਾਗਧ ਤੇ ਭੰਡੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਹਾਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਹਿਤੋ ਯਥਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ। ਣ੍ਡੁਰੇਣਾਤਪਤ੍ਰੇਣ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਭੌ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਿਵੋਡੁਰਾਟ੍। ਚਾਮਰੈਰ੍ਹੇਮਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਧੂਯਮਾਨਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਚੌਂਦ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯਾਸ਼ਿषਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਪਥਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਯਥਆਵਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਯੋਗ ਅਦਬ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਸੈਨਿਕਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜਾਨਮਨੁਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ। ਤੇषਾਂ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦੋ ਦਿਵਂ ਸ੍ਤਬ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਰਹੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਨृਪਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਯਯੌ ਰਾਜਨ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਰਥੀ ਬਲੀ। ਉਭੌ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਤੌ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਤਲ੍ਪੌ ਵੈ ਸੁਕਲ੍ਪਿਤੌ
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਚਲਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਧਿਰੂਢੌ ਯਮੌ ਚਾਪਿ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤੌ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਂ ਤਾਵੁਭੌ ਰੂਪਸ਼ਾਲਿਨੌ
ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਦੋਵੇਂ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ।
ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਯਯੌ ਜਿष੍ਣੁਰ੍ਵੀਰਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵੋ ਗਾਣ੍ਡਿਵਂ ਗृਹ੍ਯ ਅਗ੍ਨਿਦਤ੍ਤਂ ਰਥਂ ਗਤਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਜੀਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਸ਼ਸਤ੍ਰਧਾਰੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਗਾਂਡੀਵ ਫੜ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ।
ਸੈਨ੍ਯਮਧ੍ਯੇ ਯਯੌ ਰਾਜਨ੍ਕੁਰੁਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਦ੍ਰੌਪਦੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਨਾਰ੍ਯਃ ਸਾਨੁਗਾਃ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਾਃ
ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕੁਰੁਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਚਲਿਆ; ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਚਲੀਆਂ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਤਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗ੍ਯੋ ਯਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨਗ੍ਰੇ ਯਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਵਾਰੀ ਗੱਡਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਆਂ; ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਰਾਜਾ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਸਨ।
ਸਮृਦ੍ਧਨਰਨਾਗਾਸ਼੍ਵਂ ਸਪਤਾਕਰਥਧ੍ਵਜਮ੍। ਸਂਨਦ੍ਧਵਰਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਂ ਪਥਿ ਨਿਰ੍ਘੋषਨਿਃ ਸ੍ਵਨਮ੍
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਰਥ-ਧਜਾ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਫੌਜ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ ਚਲਦੀ ਸੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਤਾਲਾਨਾਂ ਵੇਣੁਵੀਣਾਨੁਵਨਾਦਿਤਮ੍। ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਤਦਾ ਨृਪ
ਸ਼ੰਖ, ਡੂੰਡੂਬੀ, ਤਾਲ, ਵੈਣੂ ਤੇ ਵੀਣਾ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ, ਰਾਜਾ, ਤੇ ਉਹ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਯਥਾ ਕੁਬੇਰੋ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਪੁਰਾ ਚਾਤ੍ਯਨ੍ਤਸ਼ੋਭਯਾ। ਮਹਤ੍ਯਾ ਸੇਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗੁਰੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਕੁਬੇਰ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਤਥਾ ਯਯੌ ਸ ਪਾਰ੍ਥੋऽਪਿ ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਵਿਭੂਤਿਨਾ। ਸੁਸਮृਦ੍ਧੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਯਥਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਥਾ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਰਥ ਅਣਗਿਣਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਸ ਸਰਾਂਸਿ ਨਦੀਸ਼੍ਚੈਵ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ। ਅਤ੍ਯਕ੍ਰਾਮਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਰੀਂ ਚਾਭ੍ਯਵਪਦ੍ਯਤ
ਉਸ ਨੇ ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਉਪਵਨ ਪਾਰ ਕਰ ਲਏ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸ ਹਾਸ੍ਤਿਨਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕੁਰੁਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਚਕ੍ਰੇ ਨਿਵੇਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤਃ ਸ ਸਹਸੈਨਿਕਾਃ
ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ।
ਸ਼ਿਵੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸਮੇ ਚੈਵ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤਦਾ। ਤਤੋਰਾਜਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਸ਼ੋਕਵਿਹ੍ਵਲਯਾ ਗਿਰਾ
ਚੰਗੀ ਤੇ ਸਮਤ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਵਸਿਆ; ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦੁਖ ਨਾਲ ਰੁਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਚਿਕੀਰ੍षਿਤਮ੍। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਵਿਦੁਰੋऽਥ ਨृਪਸ੍ਯ ਹ
ਫਿਰ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਈਆਂ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾषਿਤਂ ਤੇਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍। ਨ ਮਰ੍षਯਾਮ੍ਯਹਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਸਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਹਿ ਮੇ। ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਲੋਕੇ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਇਹ ਬੁਲਾਵਾ ਨਾਰਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਕਸ਼ਤਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।'
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਚਾਹੂਤਃ ਕਾਲਸ੍ਯ ਸਮਯੇਨ ਚ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਨਾਗਸਾਹਵਯਾ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਹਾਸ੍ਤਿਨਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਗृਹਂ ਯਯੌ। ਸਮਿਯਾਯ ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵਃ
ਉਹ ਹਾਸਤਿਨਾਪੁਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਧਰਮਵਾਨ ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾ ਭੀष੍ਮੇਣ ਦ੍ਰੋਣੇਨ ਕਰ੍ਣੇਨ ਚ ਕृਪੇਣ ਚ। ਸਮਿਯਾਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਦ੍ਰੌਣਿਨਾ ਚ ਵਿਭੁਃ ਸਹ
ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕਰਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਤਥਾਮਾ ਨਾਲ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਮਿਲਿਆ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸੋਮਦਤ੍ਤੇਨ ਚੈਵ ਹ। ਦੂਰ੍ਯੋਧਨੇਨ ਸਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਸੌਬਲੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਨੇ ਸੋਮਦੱਤ, ਦੁਰਯੋਧਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੌਬਲ ਨਾਲ ਵੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ।
ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨਃ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੇਨ ਵੀਰੇਣ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰੇਵ ਚ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਮਿਲਿਆ।
ਜਯਦ੍ਰਥੇਨ ਚ ਤਥਾ ਕੁਰੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪਿਰਵਾਰਿਤਃ
ਉਹ ਜਯਦ੍ਰਥ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੂਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਂਬਾਹੂ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗृਹਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀਂ ਦੇਵੀਂ ਪਤਿਮਨੁਵ੍ਰਤਾਮ੍
ਉਹ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਘਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਗਾਂਧਾਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।