ਸ ਰਾਜਗृਹਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੁਬੇਰਭਵਨੋਪਮਮ੍। ਅਭ੍ਯਾਗਚ੍ਛਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਹ ਰਾਜ ਮਹਲ, ਜੋ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਤਂ ਵੈ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਧृਤਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਵਿਦੁਰਂ ਯਥਾਵਤ੍। ਪੂਜਾਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਾਜਮੀਢ- ਸ੍ਤਤੋऽਪृਚ੍ਛਦ੍ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਪੁਤ੍ਰਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਯਥਾ-ਯੋਗ ਆਦਰ ਦੇ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੇਰ-ਮੰਗੀ ਪੁੱਛੀ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯਤੇ ਤੇ ਮਨਸੋऽਪ੍ਰਹਰ੍षਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਕੁਸ਼ਲੇਨਾਗਤੋऽਸਿ। ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸ੍ਥਵਿਰਸ੍ਯਾਨੁਲੋਮਾ ਵਸ਼ਾਨੁਗਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਸ਼ੋऽਥ ਕਚ੍ਚਿਤ੍
ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ; ਕਸ਼ੱਤਾ, ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਕੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਕਾਬੂ ਵਿਚ ਹਨ?
ਰਾਜਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਕੁਸ਼ਲੀ ਸਪੁਤ੍ਰ ਆਸ੍ਤੇ ਵृਤੋ ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਕਲ੍ਪਃ। ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਗੁਣੈਰ੍ਵਿਨੀਤੋ ਵਿਸ਼ੋਕ ਏਵਾਤ੍ਮਰਤਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੱਜਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ, ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਸਯੰਮ ਵਾਲਾ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ।
ਇਦਂ ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਕੁਰੁਰਾਜੋऽਭ੍ਯੁਵਾਚ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਂ ਚਾਵ੍ਯਯਂ ਚ। ਇਯਂ ਸਭਾ ਤ੍ਵਤ੍ਸਭਾਤੁਲ੍ਯਰੂਪਾ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਤੇ ਦृਸ੍ਯਤਾਮੇਤ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰ
ਪਰ, ਪੁੱਤਰ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਖੇਰ-ਮੰਗੀ ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਿਆ ਹੈ: 'ਇਹ ਸਭਾ-ਹਾਲ, ਤੇਰੇ ਹਾਲ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ, ਤੂੰ ਤੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਕੇ ਵੇਖੋ।'
ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਪਾਰ੍ਥ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੁਹृਦ੍ਦ੍ਯੂਤਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਰਮ੍ਯਤਾਂ ਚ। ਪ੍ਰੀਯਾਮਹੇ ਭਵਤਾਂ ਸਙ੍ਗਮੇਨ ਸਮਾਗਤਾਃ ਕੁਰਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵੇ
ਪਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਜੂਆ ਖੇਡੋ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ। ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੁਰੁ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਦੁਰੋਦਰਾ ਵਿਹਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ। ਤਾਨ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਕਿਤਵਾਨ੍ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾ- ਨਿਤ੍ਯਾਗਤੋऽਹਂ ਨृਪਤੇ ਤਜ੍ਜੁषਸ੍ਵ
ਉਹ ਜੋ ਜੂਏ ਦੇ ਮਾਹਰ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਉੱਥੇ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਵੇਖੇਗਾ, ਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਇਹ ਮਨ ਲੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਦ੍ਯੂਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਕਲਹੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨਃ ਕੋ ਵੈ ਰੋਚਤਨੇ ਬੁਧ੍ਯਮਾਨਃ। ਕਿਂ ਵਾ ਭਵਾਨ੍ਮਨ੍ਯਤੇ ਯੁਕ੍ਤਰੂਪਂ ਭਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ੍ਮਃ
ਕਸ਼ੱਤਾ, ਜੂਏ ਵਿਚ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਝਗੜਾ ਨਹੀਂ; ਕੌਣ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਵੇ, ਝਗੜੇ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖੇਗਾ? ਤੂੰ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਾਂ।
ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਦ੍ਯੂਤਮਨਰ੍ਥਮੂਲਂ ਕृਤਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਨੋऽਸ੍ਯ ਮਯਾ ਨਿਵਾਰਣੇ। ਰਾਜਾ ਚ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਹਿਮੋਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਦ੍ਵਞ੍ਸ਼੍ਰੇਯ ਇਹਾਚਰਸ੍ਵ
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੂਆ ਬੇਸਮਤੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿ 'ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇੱਥੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੋ।'
ਕੇ ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਕਿਤਵਾ ਦੀਵ੍ਯਮਾਨਾ ਵਿਨਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੈਃ। ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਦੁਰ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨਸ੍ਤਾਨ੍ ਯੈਰ੍ਦੀਵ੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸਨ੍ਨਿਪਤ੍ਯ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ ਵਿਦੁਰਾ, ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੱਸੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਖੇਡਾਂਗੇ।
ਗਨ੍ਧਾਰਰਾਜਃ ਸ਼ਕੁਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ ਰਾਜਾऽਤਿਦੇਵੀ ਕृਤਹਸ੍ਤੋ ਮਤਾਕ੍ਸ਼ਃ। ਵਿਨਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਃ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰੋ ਜਯਸ਼੍ਚ
ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਕੁਨੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਾਜਾ ਅਤਿਦੇਵੀ ਜੋ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਵਿਨਿੰਸ਼ਤੀ, ਰਾਜਾ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨਾ, ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾ, ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਜਯਾ।
ਮਹਾਭਯਾਃ ਕਿਤਵਾਃ ਸਨ੍ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਮਾਯੋਪਧਾ ਦੇਵਿਤਾਰੋऽਤ੍ਰ ਸਨ੍ਤਿ। ਧਾਤ੍ਰਾ ਤੁ ਦਿष੍ਟਸ੍ਯ ਵਸ਼ੇ ਕਿਲੇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਤ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਨ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਮ੍
ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੂਆਰੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹਨ। ਪਰ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਨਾਹਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਾ- ਨ੍ਨ ਗਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਵੇ ਦੁਰੋਦਰਮ੍। ਇष੍ਟੋ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਸਦੈਵ ਤਦਸ੍ਮਿ ਕਰ੍ਤਾ ਵਿਦੁਰਾਤ੍ਥ ਮਾਂ ਯਥਾ
ਮੈਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਰਾਜਾ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਜੂਆ ਘਰ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਵਿਦੁਰਾ।
ਨ ਚਾਕਾਮਃ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਦੇਵਿਤਾਹਂ ਨ ਚੇਨ੍ਮਾਂ ਜਿष੍ਣੁਰਾਹ੍ਵਯਿਤਾ ਸਭਾਯਾਮ੍। ਆਹੂਤੋऽਹਂ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤੇ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਤਦਾਹਿਤਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਵੈ ਵ੍ਰਤਂ ਮੇ
ਮੈਂ ਸ਼ਕੁਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜੂਆ ਖੇਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਅਰਜੁਨ ਮੈਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬੁਲਾਏ। ਪਰ ਜਦ ਮੈਂ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦਾ—ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਲਈ ਵਚਨ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਪ੍ਰਾਯਾਤ੍ਰਿਕਂ ਸਰ੍ਵਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤੂਰ੍ਣਮ੍। ਪ੍ਰਾਯਾਚ੍ਛ੍ਵੋਭੂਤੇ ਸਗਣਃ ਸਾਨੁਯਾਤ੍ਰਃ ਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਦੌਪਦਾਮਾਦਿ ਕृਤ੍ਵਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਦੁਰਾ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਹੁਕਮ ਤੁਰੰਤ ਦੇ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੈਵਂ ਹਿ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਂ ਮੁष੍ਣਾਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ੍ਤੇਜ ਇਵਾਪਤਤ੍। ਧਾਤੁਸ਼੍ਚ ਵਸ਼ਮਨ੍ਵੇਤਿ ਪਾਸ਼ੈਰਿਵ ਨਰਃ ਸਿਤਃ
ਕਿਸਮਤ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅਚਾਨਕ ਝਟਕਾ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਾਜਾ ਸਹ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ੍ਰਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਮृष੍ਯਮਾਣਸ੍ਤਸ੍ਯਾਥ ਸਮਾਹ੍ਵਾਨਮਰਿਨ੍ਦਮਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਆਪਣੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੁਲਾਵਾ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਾਹ੍ਲਿਕੇਨ ਰਥਂ ਯਤ੍ਤਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਪਰਿਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਯਯੌ ਪਾਰ੍ਥੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਰਾਜਸ਼੍ਰਿਯਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੋ ਯਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਃ ਸਰਃ
ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਤਿਆਰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਸੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਪੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸਨ੍ਦਿਦੇਸ਼ ਤਤਃ ਪ੍ਰੇष੍ਯਾਨਾਗਤਾਨ੍ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵੈ ਨृਪਸ਼ਾਸਨਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਨੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਰਾਜੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸਂਯਮ੍ਯ ਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਹ੍ਮਣੈਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਵਾਚ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰਯਯੌ ਮਨ੍ਦਿਰਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਅਸੀਸ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਧਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ ਤੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗਨ੍ਤੁਮੇਵੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਲਈ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਰਾਜਹਂਸਪਰਿਚ੍ਛਦਮ੍। ਤਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜੋ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ षष੍ਟਿਹਾਯਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸਠ ਸਾਲਾ ਮਹਾ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਹਾਰੀ ਕਿਰੀਟੀ ਹੇਮਾਭਃ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ। ਰਰਾਜ ਰਾਜਨ੍ਪਾਰ੍ਥੋ ਵੈ ਪਰਯਾ ਨृਪਸ਼ੋਭਯਾ
ਹਾਰ, ਮਕੁਟ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪਾਰਥ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵਧੀਆ ਰਾਜਸੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਰੁਕ੍ਮਵੇਦਿਗਤਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਯੋ ਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ। ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਰਾਜਾ ਸ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਨਰਵਾਹਨਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੌਕੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਖੁਸ਼ ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਰਥਘੋषੇਣ ਮਹਤਾ ਪੂਰਯਨ੍ਵੈ ਨਭਃ ਸ੍ਥਲਮ੍। ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਃ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਃ ਸੂਤਮਾਗਧਬਨ੍ਦਿਭਿਃ
ਰਥਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸੂਤ, ਮਾਗਧ ਤੇ ਭੰਡੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮਹਾਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਹਿਤੋ ਯਥਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰਸ਼੍ਮਿਭਿਃ। ਣ੍ਡੁਰੇਣਾਤਪਤ੍ਰੇਣ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਛਤਰੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਬਭੌ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਿਵੋਡੁਰਾਟ੍। ਚਾਮਰੈਰ੍ਹੇਮਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਧੂਯਮਾਨਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਚੌਂਦ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਮਰਾਂ ਨਾਲ ਝਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯਾਸ਼ਿषਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਪਥਿ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਯਥਆਵਦ੍ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਯੋਗ ਅਦਬ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਤਥੈਵ ਸੈਨਿਕਾ ਰਾਜਨ੍ਰਾਜਾਨਮਨੁਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ। ਤੇषਾਂ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦੋ ਦਿਵਂ ਸ੍ਤਬ੍ਧਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਰਹੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਸ਼ੋਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਨृਪਸ੍ਯਾਗ੍ਨੇ ਯਯੌ ਰਾਜਨ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਰਥੀ ਬਲੀ। ਉਭੌ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਤੌ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਤਲ੍ਪੌ ਵੈ ਸੁਕਲ੍ਪਿਤੌ
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਾਸੇ ਚਲਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸਨਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਸਨ।