ਅਦ੍ਰੋਹਸਮਂਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਮੁਚੇਃ ਸ਼ਿਰਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਾऽਭਿਮਤਾ ਤਸ੍ਯ ਰਿਪੌ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਸਨਾਤਨੀ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਨਾ-ਵੈਰ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਨਮੂਚੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਵਿਵਹਾਰ ਸਦਾ ਦੀ ਰੀਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਗ੍ਰਸਤੇ ਭੂਮਿਃ ਸਰ੍ਪੋ ਬਿਲਸ਼ਯਾਨਿਵ। ਰਾਜਾਨਂ ਚਾਵਿਰੋਦ੍ਧਾਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚਾਪ੍ਰਵਾਸਿਨਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੋ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੇ ਬਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ: ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਜਾਤਿਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਯੇਨ ਸਾਧਾਰਣੀ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਨੇਤਰੋ ਜਨਃ
ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਫਾਇਦੇ ਟਕਰਾਏ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮृਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯੋ ਮੋਹਾਤ੍ਸਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਵ੍ਯਾਧਿਰਾਪ੍ਯਾਯਿਤ ਇਵ ਤਸ੍ਯ ਮੂਲਂ ਛਿਨਤ੍ਤਿ ਸਃ
ਜੋ ਮੂੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੜ ਕੱਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਗ ਵਧਣ ਤੇ ਜੜ ਉਖਾੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪੋऽਪਿ ਹ੍ਯਰਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਰ੍ਧਮਾਨਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ। ਵਲ੍ਮੀਕੋ ਮੂਲਜ ਇਵ ਗ੍ਰਸਤੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਛੋਟਾ ਵੈਰੀ ਵੀ, ਜੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਰਖ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਢੀ ਦੀ ਜੜ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਜਮੀਢ ਰਿਪੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਾ ਤੇ ਰੋਚਿष੍ਟ ਭਾਰਤ। ਏष ਭਾਰਃ ਸਤ੍ਵਵਤਾਂ ਨ ਯਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਧਿष੍ਠਿਤਃ
ਅਜਮੀਢ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਵੇ, ਭਾਰਤ। ਇਹ ਭਾਰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।
ਜਨ੍ਮਵृਦ੍ਧਿਮਿਵਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯੋ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਏਧਤੇ ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਸ ਵੈ ਸਦ੍ਯੋ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਵਾਧੂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਹੈ; ਵਾਧੂ ਹੀ ਸ਼ੌਰ ਹੈ।
ਨਾਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯੇ ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤਾਂ ਹਿ ਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ਵਾ ਹਤੋ ਯੁਧਿ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਸਤਾ ਨਾ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਰਹੇਗਾ; ਜਾਂ ਉਹ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਤਾਦृਸ਼ਸ੍ਯ ਕਿਂ ਮੇऽਦ੍ਯ ਜੀਵਿਤੇਨ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਿਰਵृਦ੍ਧਯਃ
ਅੱਜ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਸਦਾ ਵਧਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਤੇ ਅਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਦੇ?
ਯਾਂ ਤ੍ਵਮੇਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ। ਤਪ੍ਯਸੇ ਤਾਂ ਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਜਯਤਾਂ ਵਰ
ਜਿਸ ਦੌਲਤ ਲਈ ਤੂੰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਜੂਏ ਰਾਹੀਂ ਹਥਿਆ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਆਹੂਯਤਾਂ ਪਰਂ ਰਾਜਨ੍ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਗਤ੍ਵਾ ਸਂਸ਼ਯਮਹਮਯੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਚਮੂਮੁਖੇ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ। ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੰਦੇਹ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਜੇ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਨਾ ਖੇਡੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨਵਿਦੁषੋ ਜਯੇ। ਗ੍ਲਹਾਨ੍ਧਨੂਂषਿ ਮੇ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸ਼ਰਾਨਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਚਾਹੇ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਸੇ ਫੈਂਕੇ। ਭਾਰਤ, ਮੇਰੇ ਪਾਸੇ ਤੀਰ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਅ ਮੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਹृਦਯਂ ਮੇ ਜ੍ਯਾਂ ਰਥਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਮਾਸ੍ਫੁਰਮ੍
ਚੌਪੜ ਦੇ ਪਾਸੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਹਨ, ਤੇ ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਮੇਰਾ ਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਯਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਰਾਜਚ੍ਛ੍ਰਿਯਮਾਹਰ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਵਿਤ੍। ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਚਤੁਰ ਜੂਆ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੌਪੜ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਾਸਨੇ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤੇਨ ਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਜਾਣ ਲਵਾਂਗਾ।
ਕृष੍ਣਾਦਭ੍ਯਾਧਿਕਃ ਸੋऽਪਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਬੋਦ੍ਧਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਕੇਵਲਂ ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਹ ਨ ਤਦ੍ਵਿਜਯਸਾਧਕਮ੍
ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਬੁਧੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਜਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਤੋਪੇਤਸ੍ਤਥੈਵ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਨਯਤੋ ਜੇਤਾ ਤਾਵੁਭੌ ਚ ਵਿਰੋਧਿਨੌ
ਜਿੱਤ ਵੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਇਸ ਲਈ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ।
ਵ੍ਯਪਨੇष੍ਯਤਿ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਵਿਦੁਰੋ ਮੁਕ੍ਤਸਂਸ਼ਯਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨ ਤਥਾ ਮਮ ਕੌਰਵ
ਵਿਦੁਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਕੌਰਵ।
ਨਾਰਭੇਤਾਨ੍ਯਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰੁषਃ ਕਾਰ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਮਤਿਸਾਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਅਕਲ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਰਾਜ।
ਭਯਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਮਤ੍ਤ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਿਪਾਲਯਨ੍। ਵਰ੍षਾਸੁ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਵਟਵਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨੈਵਾਵਸੀਦਤਿ
ਡਰ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਦਮੀ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ।
ਨ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਨਾਪਿ ਯਮਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਯਾਵਦੇਵ ਭਵੇਤ੍ਕਲ੍ਪਸ੍ਤਾਵਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਨਾ ਰੋਗ ਤੇ ਨਾ ਮੌਤ ਕਿਸੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਤੱਕ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਪੁਤ੍ਰ ਬਲਿਭਿਰ੍ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਮੇ ਰੋਚਤੇ। ਵੈਰਂ ਵਿਕਾਰਂ ਸृਜਤਿ ਤਦ੍ਵੈ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਨਾਯਸਮ੍
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਵੈਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੇਚੈਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਹੀ ਹਥਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਸੱਟ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ।
ਅਨਰ੍ਥਮਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਸਙ੍ਗ੍ਰਨ੍ਥਨਂ ਕਲਹਸ੍ਯਾਤਿਯਾਤਿ। ਤਦ੍ਵੈ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਤੁ ਯਥਾਕਥਞ੍ਚਿਤ੍ ਸृਜੇਦਸੀਨ੍ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ਸਾਯਕਾਂਸ਼੍ਚ
ਤੂੰ ਅਨਰਥ ਨੂੰ ਅਰਥ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ; ਝਗੜੇ ਦੀ ਗੂੰਝ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਤੀਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਯੂਤੇ ਪੁਰਾਣੈਰ੍ਵ੍ਯਵਹਾਰਃ ਪ੍ਰਣੀਤ- ਸ੍ਤਤ੍ਰਾਤ੍ਯਯੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਾਰਃ। ਤਦ੍ਰੋਚਤਾਂ ਸ਼ਕੁਨੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਦ੍ਯ ਸਭਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤ੍ਵਮਿਹਾਜ੍ਞਾਪਯਸ੍ਵ
ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਚਲਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲੜਾਈ। ਅੱਜ ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਤੁਰੰਤ ਸਭਾ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਂ ਦੀਵ੍ਯਤਾਂ ਨੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਤਦ੍ਵਰ੍ਤਿਨਾਂ ਚਾਪਿ ਤਥੈਵ ਯੁਕ੍ਤਮ੍। ਭਵੇਦੇਵਂ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨਾ ਤੁਲ੍ਯਮੇਵ ਦੁਰੋਦਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁष੍ਵ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੂਏ ਰਾਹੀਂ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁੱਲੇ, ਜੋ ਉਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ ਬਰਾਬਰੀ ਹੋਵੇ; ਪਾਂਡਵਾਂ ਨਾਲ ਚੌਪੜ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕਰ।
ਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਯਤ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ। ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਤਦੁਪਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਹੀਦृਸ਼ਂ ਭਾਵਿ ਵਚੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮ੍ਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕੰਮ 'ਤੇ ਪਛਤਾਓਗੇ; ਐਸਾ ਬੋਲ ਨਾ ਧਰਮਕ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦृष੍ਟਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਵਿਦੁਰੇਣੈ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਦ੍ਯਾਨੁਗੇਨ। ਤਦੇਵੈਤਦਵਸ਼ਸ੍ਯਾਭ੍ਯੁਪੈਤਿ ਮਹਦ੍ਭਯਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਜੀਵਘਾਤਿ
ਇਹ ਸਭ ਵਿਦੁਰ ਨੇ, ਜੋ ਬੁਧੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਦੇਖ ਲਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਨੀषੀ ਦੈਵਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪਰਮਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਚ। ਸ਼ਸ਼ਾਸੋਚ੍ਚੈਃ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਵਾਕ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਜਾ ਦੈਵਸਂਮੂਢਚੇਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ, ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਔਖਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, ਰਾਜਾ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਭੁਲੇ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਤਮ੍ਭਾਂ ਹੇਮਵੈਦੂਰ੍ਯਚਿਤ੍ਰਾਂ ਸ਼ਤਦ੍ਵਾਰਾਂ ਤੋਰਣਸ੍ਫਾਟਿਕਾਢ੍ਯਾਮ੍। ਸਭਾਮਗ੍ਰ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਾਯਤਾਂ ਮੇ ਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਾਰਾਮਾਸ਼ੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਯੁਕ੍ਤਾਃ
ਚੰਗੇ ਕਾਰੀਗਰ ਤੁਰੰਤ ਵਧੀਆ ਸਭਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਤੇ ਬੇਰਲ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ, ਸੌ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਫਾਟਕਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਕੋਸ਼ ਲੰਬੀ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਾਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਾਂ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੁਰਾਸ਼ੁ। ਸਰ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣ੍ਯੁਪਜਹ੍ਰੁਃ ਸਭਾਯਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਕ੍ਤਾਃ
ਉਸ ਦਾ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਮਾਹਰ ਕਾਰੀਗਰ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੇ; ਉਹ ਸਭ ਸਮਾਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਏ, ਤੇ ਕਾਰੀਗਰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।