ਨ ਸਨ੍ਤੀਮੇ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਾ ਯੇषਾਂ ਤ੍ਵਮਨੁਸ਼ਾਸਿਤਾ। ਭਵਿष੍ਯਮਰ੍ਥਮਾਖ੍ਯਾਸਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕृਤ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਿੱਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਪਰਨੇਯੋऽਗ੍ਰਣੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਮੁਹ੍ਯਤਿ। ਪਨ੍ਥਾਨਮਨੁਗਚ੍ਛੇਯੁਃ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਪਦਾਨੁਗਾਃ
ਜੇ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਪ ਹੀ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਕਿਵੇਂ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਰਾਜਨ੍ਪਰਿਣਤਪ੍ਰਜ੍ਞੋ ਵृਦ੍ਧਸੇਵੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਾਨ੍ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਂਮੋਹਯਸਿ ਨੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਅਕਲ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਲੋਕਵृਤ੍ਤਾਦ੍ਰਾਜਵृਤ੍ਤਮਨ੍ਯਦਾਹ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤੇਨ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਚਲਣ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹਿੱਤ ਦੀ ਸੋਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਜਯੇ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਸਮਾਹਿਤਾ। ਸ ਵੈ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਧਰ੍ਮੋ ਵਾ ਸ੍ਵਵृਤ੍ਤੌ ਕਾ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਖ਼ਤਰੀ ਦਾ ਜੀਵਨ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਜਿੱਤ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਧਰਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਧਰਮ, ਕਿਹੜੀ ਜਾਂਚ-ਪੜਤਾਲ ਹੈ?
ਪ੍ਰਕਾਲਯੇਦ੍ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਤੋਦੇਨੇਵ ਸਾਰਥਿਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਮਿਤ੍ਰਸ਼੍ਰਿਯਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ ਚਾਬੁਕ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਉਕਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਵੈਰੀ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਵਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੋ ਵਾ ਯੋਗੋ ਯੋऽਰਿਂ ਪ੍ਰਬਾਧਤੇ। ਤਦ੍ਵੈ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਛੇਦਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਲੁਕਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖੁੱਲਾ, ਜੋ ਵੀ ਤਰੀਕਾ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹਥਿਆਰ ਹੈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਲਈ; ਸਿਰਫ਼ ਵੱਢਣ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚੈਵ ਹਿ ਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਨ ਲੇਖ੍ਯਂ ਨ ਚ ਮਾਤृਕਾ। ਯੋ ਵੈ ਸਨ੍ਤਾਪਯਤਿ ਯਂ ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਨृਪ
ਸ਼ਤ੍ਰਤਾ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰਤਾ, ਨਾਂ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਹੀ ਕਿਤੇ ਦਰਜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ। ਜੋ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਏ, ਉਹੀ ਵੈਰੀ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਨ੍ਤੋषਃ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਮੂਲਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਂ ਕਾਮਯਾਮ੍ਯਹਮ੍। ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯੇ ਯੋ ਯਤਤੇ ਸ ਰਾਜਨ੍ਪਰਮੋ ਨਯਃ
ਅਸੰਤੋਖ ਹੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਜੜ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਨੀਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਮਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੇ ਵਾ ਧਨੇऽਪਿ ਵਾ। ਪੂਰ੍ਵਾਵਾਪ੍ਤਂ ਹਰਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਰਾਜਧ੍ਰਮਂ ਹਿ ਤਂ ਵਿਦੁਃ
ਅਪਣਾਪਣ ਨਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਧਨ ਵਿੱਚ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਇਹੀ ਰਾਜ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਦ੍ਰੋਹਸਮਂਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਮੁਚੇਃ ਸ਼ਿਰਃ। ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਾऽਭਿਮਤਾ ਤਸ੍ਯ ਰਿਪੌ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਸਨਾਤਨੀ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਨਾ-ਵੈਰ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਨਮੂਚੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਵਿਵਹਾਰ ਸਦਾ ਦੀ ਰੀਤ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਗ੍ਰਸਤੇ ਭੂਮਿਃ ਸਰ੍ਪੋ ਬਿਲਸ਼ਯਾਨਿਵ। ਰਾਜਾਨਂ ਚਾਵਿਰੋਦ੍ਧਾਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚਾਪ੍ਰਵਾਸਿਨਮ੍
ਧਰਤੀ ਦੋ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੇ ਬਿਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ: ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਜਾਤਿਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਯੇਨ ਸਾਧਾਰਣੀ ਵृਤ੍ਤਿਃ ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਨੇਤਰੋ ਜਨਃ
ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਫਾਇਦੇ ਟਕਰਾਏ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਹੈ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮृਧ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯੋ ਮੋਹਾਤ੍ਸਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਵ੍ਯਾਧਿਰਾਪ੍ਯਾਯਿਤ ਇਵ ਤਸ੍ਯ ਮੂਲਂ ਛਿਨਤ੍ਤਿ ਸਃ
ਜੋ ਮੂੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਵਧਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੜ ਕੱਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਗ ਵਧਣ ਤੇ ਜੜ ਉਖਾੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪੋऽਪਿ ਹ੍ਯਰਿਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਰ੍ਧਮਾਨਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ। ਵਲ੍ਮੀਕੋ ਮੂਲਜ ਇਵ ਗ੍ਰਸਤੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
ਛੋਟਾ ਵੈਰੀ ਵੀ, ਜੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਰਖ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਢੀ ਦੀ ਜੜ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਜਮੀਢ ਰਿਪੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮਾ ਤੇ ਰੋਚਿष੍ਟ ਭਾਰਤ। ਏष ਭਾਰਃ ਸਤ੍ਵਵਤਾਂ ਨ ਯਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਧਿष੍ਠਿਤਃ
ਅਜਮੀਢ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਵੇ, ਭਾਰਤ। ਇਹ ਭਾਰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।
ਜਨ੍ਮਵृਦ੍ਧਿਮਿਵਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਯੋ ਵृਦ੍ਧਿਮਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਏਧਤੇ ਜ੍ਞਾਤਿषੁ ਸ ਵੈ ਸਦ੍ਯੋ ਵृਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਵਾਧੂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਹੈ; ਵਾਧੂ ਹੀ ਸ਼ੌਰ ਹੈ।
ਨਾਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯੇ ਵਾ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਤਾਂ ਹਿ ਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ਵਾ ਹਤੋ ਯੁਧਿ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਸਤਾ ਨਾ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਰਹੇਗਾ; ਜਾਂ ਉਹ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਤਾਦृਸ਼ਸ੍ਯ ਕਿਂ ਮੇऽਦ੍ਯ ਜੀਵਿਤੇਨ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਯਂ ਸ੍ਵਸ੍ਥਿਰਵृਦ੍ਧਯਃ
ਅੱਜ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ, ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੀ, ਜਦ ਪਾਂਡਵ ਸਦਾ ਵਧਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਤੇ ਅਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਦੇ?
ਯਾਂ ਤ੍ਵਮੇਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ। ਤਪ੍ਯਸੇ ਤਾਂ ਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਜਯਤਾਂ ਵਰ
ਜਿਸ ਦੌਲਤ ਲਈ ਤੂੰ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਉਹ ਜੂਏ ਰਾਹੀਂ ਹਥਿਆ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਆਹੂਯਤਾਂ ਪਰਂ ਰਾਜਨ੍ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਗਤ੍ਵਾ ਸਂਸ਼ਯਮਹਮਯੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਚਮੂਮੁਖੇ
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ। ਜੇ ਉਹ ਨਾ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੰਦੇਹ ਰਹੇਗਾ, ਤੇ ਜੇ ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜੂਆ ਨਾ ਖੇਡੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਕ੍ਸ਼ਤਃ ਸਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨਵਿਦੁषੋ ਜਯੇ। ਗ੍ਲਹਾਨ੍ਧਨੂਂषਿ ਮੇ ਵਿਦ੍ਧਿ ਸ਼ਰਾਨਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ
ਚਾਹੇ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਸੇ ਫੈਂਕੇ। ਭਾਰਤ, ਮੇਰੇ ਪਾਸੇ ਤੀਰ ਹਨ, ਤੇ ਦਾਅ ਮੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਹृਦਯਂ ਮੇ ਜ੍ਯਾਂ ਰਥਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਮਾਸ੍ਫੁਰਮ੍
ਚੌਪੜ ਦੇ ਪਾਸੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਹਨ, ਤੇ ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਮੇਰਾ ਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਯਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਰਾਜਚ੍ਛ੍ਰਿਯਮਾਹਰ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਵਿਤ੍। ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਚਤੁਰ ਜੂਆ ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੌਪੜ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਾਸਨੇ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤੇਨ ਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਜਾਣ ਲਵਾਂਗਾ।
ਕृष੍ਣਾਦਭ੍ਯਾਧਿਕਃ ਸੋऽਪਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਬੋਦ੍ਧਾ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਕੇਵਲਂ ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਹ ਨ ਤਦ੍ਵਿਜਯਸਾਧਕਮ੍
ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਬੁਧੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਜਯਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਤੋਪੇਤਸ੍ਤਥੈਵ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਨਯਤੋ ਜੇਤਾ ਤਾਵੁਭੌ ਚ ਵਿਰੋਧਿਨੌ
ਜਿੱਤ ਵੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਇਸ ਲਈ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ।
ਵ੍ਯਪਨੇष੍ਯਤਿ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਵਿਦੁਰੋ ਮੁਕ੍ਤਸਂਸ਼ਯਃ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨ ਤਥਾ ਮਮ ਕੌਰਵ
ਵਿਦੁਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਕੌਰਵ।
ਨਾਰਭੇਤਾਨ੍ਯਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰੁषਃ ਕਾਰ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਮਤਿਸਾਮ੍ਯਂ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਦੀ ਅਕਲ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਰਾਜ।
ਭਯਂ ਪਰਿਹਰਨ੍ਮਤ੍ਤ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਪਰਿਪਾਲਯਨ੍। ਵਰ੍षਾਸੁ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਵਟਵਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨੈਵਾਵਸੀਦਤਿ
ਡਰ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਦਮੀ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜੇ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਡੁੱਬਦਾ ਨਹੀਂ।