ਅਧਾਰਯਚ੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤਂ ਨਮਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਯੋऽਨਾਦਨੇऽਪਿ ਨਦਤਿ ਸ ਨਨਾਦਾਧਿਕਂ ਤਦਾ
ਧਰਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਨਿਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਜਦੋਂ ਵਜਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਜਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਾਦਾਦ੍ਭੂਮਿਪਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੇਤੁਰ੍ਹੀਨਾਃ ਖਤੇਜਸਾ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਕੇਸ਼ਵੋऽष੍ਟਮਃ
ਉਸ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਪਾਂਡਵ, ਸਾਤਯਕੀ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਅਠਵਾਂ।
ਸਤ੍ਵੇਨ ਸ੍ਵੇਨ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣਃ। ਵਿਸਞ੍ਜ੍ਞਾਨ੍ਭੂਮਿਪਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਾਹਸਂਸ੍ਤਦਾ
ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਹੱਸ ਪਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਦਦਾਦ੍ਧੇਮਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਃ। ਸ਼ਤਾਨਨਡੁਹਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਯ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਬੀਭਤਸੁਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਜ ਸੌ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਭਾਰਤ।
ਸੁਮੁਖੇਨ ਬਲਿਰ੍ਮੁਖ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰਵੇ। ਕੁਵਿਨ੍ਦੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸੁਮੁਖਾ, ਜੋ ਬਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਕੁਵਿੰਦ ਵਲੋਂ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਲਈ ਸੋਨਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਭੇਜੇ।
ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਰਾਜੋ ਮਾਰ੍ਦ੍ਵੀਕਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸਰਸਂ ਮਧੁ। ਬਲਿਂ ਚ ਕੁਤ੍ਸ੍ਨਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯਾਭ੍ਯੁਟਪਾਗਮਤ੍
ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਫ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਸ਼ਹਦ, ਸਾਰਾ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਯਵਨਾ ਹਯਾਨੁਪਾਦਾਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਨ੍ਮਨੋਜਵਾਨ੍। ਆਸਨਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਕਮ੍ਬਲਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨਾਨ੍
ਯਵਨ ਲੋਕ ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਕੀਮਤੀ ਆਸਣ ਤੇ ਮਹਿੰਗੇ ਕੰਬਲ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਨਵਾਨ੍ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਹृਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਾਰ੍ਥ੍ਯਾਨ੍ਸੁਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍। ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਰਤ੍ਨਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤੇ ਨ੍ਯਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਨਵੇਂ, ਪਤਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਰੱਖੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਰਪਿ ਕਾਲਿਙ੍ਗੋ ਮਣਿਰਤ੍ਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਙ੍ਗਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾ ਜਾਤਰੂਪਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਕਾਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆਈ, ਤੇ ਅੰਗ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਭੇਜੀਆਂ।
ਵਙ੍ਗੋ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਾਨ੍ਪਰ੍ਯਙ੍ਗਾਞ੍ਛਤਸ਼ੋ ਨृਪ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਸਾਗਰਾਭ੍ਯਾਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਾਵਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਸ਼ਤਮ੍
ਵੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪਲੰਗ ਭੇਜੇ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਸੌ ਵਧੀਆ ਚਾਦਰਾਂ ਆਈਆਂ।
ਔਦਕਾਨਿ ਸਰਤ੍ਨਾਨਿ ਬਲਿਂ ਚਾਦਾਯ ਭਾਰਤ। ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭੂਮਿਪਾਲੇਭ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਜਲ-ਰਤਨ ਤੇ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਦਾਰ੍ਦੁਰਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਭਾਰਂ षਣ੍ਣਵਤਿ ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਦਦੌ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਂਸ੍ਤਾਵਤ ਏਵ ਚ
ਪਾਂਡਿਆ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਛਿਆਣਵੇ ਭਾਰੀ ਲੱਦੀਆਂ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ, ਤੇ ਉਨੀ ਹੀ ਗਾਂਡੀਆਂ ਸ਼ੰਖ ਦਿੱਤੇ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗਰੁ ਚਾਨਨ੍ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਾਵੈਡੂਰ੍ਯਚਿਤ੍ਰਿਤਾਃ। ਚੋਲਸ਼੍ਚ ਕੇਰਲਸ਼੍ਚੋਮੌ ਦਦਤੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਵੈ
ਚੋਲਾ ਤੇ ਕੇਰਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਅੰਤਹੀਨ ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਵਿਡੂਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ਼੍ਮਕੋ ਹੇਮਸ਼ृਙ੍ਗੀਸ਼੍ਚ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀਰ੍ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਃ। ਸਵਤ੍ਸਾਃ ਕੁਮ੍ਭਦੋਹਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯਦਦਾਦ੍ਦਸ਼
ਅਸ਼ਮਕ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਦੁਧਣੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਛੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁਧ ਦੇ ਘੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਸੈਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਯਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍। ਅਦਦਾਤ੍ਸੈਨ੍ਧਵੋ ਰਾਜਾ ਹੇਮਮਾਲ੍ਯੈਰਲਙ੍ਕृਤਾਨ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਚੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਧੀ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦਿੱਤੇ।
ਸੌਵੀਰੋ ਹਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਂ ਪਰਾਨ੍। ਜਾਤਰੂਪਪਰਿष੍ਕਾਰਾਨ੍ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍
ਸੌਵੀਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਥ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦਿੱਤੇ।
ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨਾਰ੍ਕਪ੍ਰਤਿਮਾਂਸ੍ਤੇਜਸਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾਨਿਵ। ਬਲਿਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਮੱਧਿਆਨ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰਾ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਅਵਨ੍ਤਿਰਾਜੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਹਾਰਾਙ੍ਗਦਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਵੈ ਵਿਵਿਧਂ ਚ ਵਿਭੂषਣਮ੍
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਵਧੀਆ ਹਾਰ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਦਾਸੀਨਾਮਯੁਤਂ ਚਾਪਿ ਬਲਿਮਾਦਾਯ ਭਾਰਤ। ਸਭਾਦ੍ਵਾਰਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰਵਤਿष੍ਠਤੇ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਦਾ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਸਭਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਸ਼੍ਚੇਦਿਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਬਲਿਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਦਸ਼ਾਰਣ, ਚੇਦੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਤੇ ਸਾਰਾ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਕਾਸ਼ਿਰਾਜੇਨ ਹृष੍ਟੇਨ ਬਲੀ ਰਾਜ੍ਞਿ ਨਿਵੇਦਿਤਃ। ਅਸ਼ੀਤਿਗੋਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਚ ਦਨ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਕਾਸੀ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਠ ਸੌ ਦੰਤੀਆਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਯੁਤਂ ਚ ਨਦੀਜਾਨਾਂ ਹਯਾਨਾਂ ਹੇਮਮਾਲਿਨਾਮ੍। ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜੋ ਬਲਿਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਸ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਵੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤਕ੍ਸ਼ਣਸ਼੍ਚ ਵੈਦੇਹਃ ਕੌਸਲਸ਼੍ਚ ਬृਹਦ੍ਬਲਃ। ਦਦਤੁਰ੍ਵਾਜਿਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਵੈਦੇਹ, ਆਪਣੀ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਕੌਸਲ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਦਬਲਾ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਚੋਟੀ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼ੈਬ੍ਯੋ ਵਸਾਦਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤੋ ਮਾਲਵੈਃ ਸਹ। ਤੇਭ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਦਦਤੁਰੇਕੈਕੋ ਭੂਮਿਪੋऽਮਿਤਮ੍
ਸ਼ੈਬਿਆ ਨੇ ਵਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤਾ ਨੇ ਮਾਲਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੇਹਿਸਾਬ ਰਤਨ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਹਾਰਾਨ੍ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਪਰਾਰ੍ਧ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਚ ਵਿਭੂषਣਮ੍। ਸ਼ਤਂ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਾਰ੍ਪਾਸਿਕਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਹਾਰ, ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਿਣੇ, ਕਪਾਸ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀਆਂ ਲੱਖ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਸ੍ਤਨ੍ਵੀਰ੍ਦੀਰ੍ਘਕੇਸ਼ੀਰ੍ਹੇਮਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ। ਬਲਿਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਦਾਯ ਭਾਰੁਕਚ੍ਛੋ ਨਰਰ੍षਭ
ਭਾਰੁਕਚ ਦੇ ਲੋਕ ਕਾਲੀ, ਪਤਲੀ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋਤ੍ਤਮਾਰ੍ਹਾਂਸ਼੍ਚ ਕਮ੍ਬਲਪ੍ਰਵਰਾਨ੍ਦਦੌ। ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਉਨ ਦੇ ਕੰਬਲ ਦਿੱਤੇ; ਇਹ ਸਭ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ।
ਉਪਾਯਨਂ ਯਦਾ ਦਦ੍ਯੁਸ੍ਤਦਾ ਦ੍ਵਾਰਮਲਭ੍ਯਤ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਕृष੍ਟੈਰ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਿ ਧਾਨ੍ਯੈਰ੍ਨਦਮੁਖੈਸ੍ਤੁ ਯੇ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ; ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਪਣਾ ਅਨਾਜ ਵਧਾ ਕੇ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ।
ਸਮੁਦ੍ਰਨਿਕਟੇ ਜਾਤਾਃ ਪਰਿਸਿਨ੍ਧੁਨਿਵਾਸਿਨਃ। ਤੇ ਵੈ ਦ੍ਰੁਮਾਃ ਪਾਰਦਾਸ਼੍ਚ ਕਾਸ਼੍ਯਕੈਰਾਤਕੈਃ ਸਹ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਕਾਸੀ ਅਤੇ ਕੈਰਾਤਾ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਬਲਿਂ ਵਿਵਿਧਮਾਦਾਯ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਅਜਾਵਿਕਂ ਗੋਹਿਰਣ੍ਯਂ ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਂ ਫਲਵਨ੍ਮਧੁ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ: ਭੇੜਾਂ, ਗਾਂ, ਸੋਨਾ, ਉਠ, ਗਧੇ, ਫਲ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ।