ਯਨ੍ਮਯਾ ਪਾਣ੍ਡਵੋਯਾਨਾਂ ਦृष੍ਟਂ ਤਚ੍ਛृਣੁ ਭਾਰਤ। ਆਹृਤਂ ਭੂਮਿਪਾਲੈਰ੍ਹਿ ਵਸੁ ਮੁਖ੍ਯਂ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਜੋ ਖਜਾਨੇ ਮੈਂ ਵੇਖੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਏ ਹੋਏ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨ ਸੀ।
ਨਾਵਿਦਂ ਮੂਢਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਹਂ ਤਦਰੇਰ੍ਧਨਮ੍। ਫਲਤੋ ਭੂਮਿਤੋ ਵਾऽਪਿ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਭਾਰਤ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਉਹ ਧਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ; ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਿਹੜਾ ਫਲ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਲੈ ਲੋ।
ਔਰ੍ਣਾਨ੍ਬੈਲਾਨ੍ਵਾਰ੍षਦਂਸ਼ਾਨ੍ ਜਾਤਰੂਪਪਰਿष੍ਕृਤਾਨ੍। ਪ੍ਰਾਵਾਰਾਜਿਨਮੁਖ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਕਾਮ੍ਭੋਜਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਬਹੂਨ੍
ਕਾਂਭੋਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਉਨ ਦੇ ਕੰਬਲ, ਭੇਡਾਂ ਤੇ ਬਕਰੀਆਂ ਦੇ ਬਣੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਚੋਲੇ ਤੇ ਖਾਲਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਕਲ੍ਮਾषਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਂ ਸ਼ੁਕਨਾਸਿਕਾਨ੍। ਅष੍ਟ੍ਰਵਾਮੀਸ੍ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਟਾਃ ਪੀਲੁਸ਼ਮੀਙ੍ਗੁਦੈਃ
ਤਿਤਤਿਰੀ ਤੇ ਕਲਮਾਸ਼ਾ ਨਸਲ ਦੇ, ਤੋਤਾ-ਨੱਕ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਘੋੜੇ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਪੀਲੂ, ਸ਼ਮੀ ਤੇ ਇੰਗੁਦਾ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਗਏ।
ਗੋਪਾਃ ਸ੍ਵੀਯੇਨ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾਦਾਯ ਚਤੁष੍ਪਦਮ੍। ਵਸਾਤਯੋऽਨ੍ਯਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਸ੍ਯਾਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਗੋਪ, ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਲਿਆਏ; ਹੋਰ ਧਨ ਤੇ ਸਮਾਨ ਉਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਕਮਣ੍ਡਲੂਨੁਪਾਦਾਯ ਜਾਤਰੂਪਮਯਞ੍ਛਿਵਾਨ੍। ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਚ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਕੇਵਲਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਰਤਨ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਖ਼ਾਲਿਸ ਸੋਨਾ ਲਿਆਏ।
ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਸ੍ਵਜਨਸਂਵृਤਃ। ਤ੍ਰੈਖਰ੍ਵੋ ਰਥਮੁਖ੍ਯੇਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਰਥਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰੈਖਰਵਾ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ਼੍ਚ ਸ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੇਨ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਙ੍ਖੋ ਨਿਵੇਦਿਤਃ। ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਃ ਕੁਵਿਨ੍ਦੇਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵੱਲੋਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕੁਵਿੰਦ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਂ ਸਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਦਦੁਃ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਕਿਰੀਟਿਨੇ। ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਦ੍ਬੀਭਤ੍ਸੁਸ੍ਤੋਯਜਂ ਹੇਮਮਾਲਿਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਭਰਾਤਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ, ਕਿਰੀਟਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ; ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸ਼ੰਖ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਨਿष੍ਕਸਹਸ੍ਰੇਣ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ। ਰੁਚਿਰਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਂ ਚ ਪੂਜਿਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਿਸਕਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਅਧਾਰਯਚ੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਤਂ ਨਮਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਯੋऽਨਾਦਨੇऽਪਿ ਨਦਤਿ ਸ ਨਨਾਦਾਧਿਕਂ ਤਦਾ
ਧਰਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਨਿਆ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਜਦੋਂ ਵਜਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਵਜਾਉਣ ਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣਾਦਾਦ੍ਭੂਮਿਪਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੇਤੁਰ੍ਹੀਨਾਃ ਖਤੇਜਸਾ। ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਕੇਸ਼ਵੋऽष੍ਟਮਃ
ਉਸ ਸ਼ੰਖ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦੁਮਨ, ਪਾਂਡਵ, ਸਾਤਯਕੀ, ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਅਠਵਾਂ।
ਸਤ੍ਵੇਨ ਸ੍ਵੇਨ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣਃ। ਵਿਸਞ੍ਜ੍ਞਾਨ੍ਭੂਮਿਪਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਂ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਾਹਸਂਸ੍ਤਦਾ
ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਹੱਸ ਪਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਦਦਾਦ੍ਧੇਮਸ਼ृਙ੍ਗਿਣਃ। ਸ਼ਤਾਨਨਡੁਹਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਯ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਬੀਭਤਸੁਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਜ ਸੌ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਭਾਰਤ।
ਸੁਮੁਖੇਨ ਬਲਿਰ੍ਮੁਖ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰਵੇ। ਕੁਵਿਨ੍ਦੇਨ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸੁਮੁਖਾ, ਜੋ ਬਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਕੁਵਿੰਦ ਵਲੋਂ ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੂ ਲਈ ਸੋਨਾ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਭੇਜੇ।
ਕਾਸ਼੍ਮੀਰਰਾਜੋ ਮਾਰ੍ਦ੍ਵੀਕਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸਰਸਂ ਮਧੁ। ਬਲਿਂ ਚ ਕੁਤ੍ਸ੍ਨਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯਾਭ੍ਯੁਟਪਾਗਮਤ੍
ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਫ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਸ਼ਹਦ, ਸਾਰਾ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਯਵਨਾ ਹਯਾਨੁਪਾਦਾਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਯਾਨ੍ਮਨੋਜਵਾਨ੍। ਆਸਨਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਕਮ੍ਬਲਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨਾਨ੍
ਯਵਨ ਲੋਕ ਪਹਾੜੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ, ਕੀਮਤੀ ਆਸਣ ਤੇ ਮਹਿੰਗੇ ਕੰਬਲ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਨਵਾਨ੍ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਹृਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਾਰ੍ਥ੍ਯਾਨ੍ਸੁਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍। ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਰਤ੍ਨਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤੇ ਨ੍ਯਵਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਨਵੇਂ, ਪਤਲੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨ ਰੱਖੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਰਪਿ ਕਾਲਿਙ੍ਗੋ ਮਣਿਰਤ੍ਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਙ੍ਗਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾ ਜਾਤਰੂਪਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਕਾਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾਯੁਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆਈ, ਤੇ ਅੰਗ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਭੇਜੀਆਂ।
ਵਙ੍ਗੋ ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯਾਨ੍ਪਰ੍ਯਙ੍ਗਾਞ੍ਛਤਸ਼ੋ ਨृਪ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍ਸਾਗਰਾਭ੍ਯਾਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਾਵਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਸ਼ਤਮ੍
ਵੰਗ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪਲੰਗ ਭੇਜੇ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਸੌ ਵਧੀਆ ਚਾਦਰਾਂ ਆਈਆਂ।
ਔਦਕਾਨਿ ਸਰਤ੍ਨਾਨਿ ਬਲਿਂ ਚਾਦਾਯ ਭਾਰਤ। ਅਨ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਭੂਮਿਪਾਲੇਭ੍ਯਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਜਲ-ਰਤਨ ਤੇ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਭਾਰਤ, ਉਹ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਦਾਰ੍ਦੁਰਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਮੁਖ੍ਯਂ ਭਾਰਂ षਣ੍ਣਵਤਿ ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਦਦੌ ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਂਸ੍ਤਾਵਤ ਏਵ ਚ
ਪਾਂਡਿਆ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਛਿਆਣਵੇ ਭਾਰੀ ਲੱਦੀਆਂ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜਾਂ, ਤੇ ਉਨੀ ਹੀ ਗਾਂਡੀਆਂ ਸ਼ੰਖ ਦਿੱਤੇ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗਰੁ ਚਾਨਨ੍ਤਂ ਮੁਕ੍ਤਾਵੈਡੂਰ੍ਯਚਿਤ੍ਰਿਤਾਃ। ਚੋਲਸ਼੍ਚ ਕੇਰਲਸ਼੍ਚੋਮੌ ਦਦਤੁਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਵੈ
ਚੋਲਾ ਤੇ ਕੇਰਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਅੰਤਹੀਨ ਚੰਦਨ ਤੇ ਅਗਰ, ਮੋਤੀ ਤੇ ਵਿਡੂਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ਼੍ਮਕੋ ਹੇਮਸ਼ृਙ੍ਗੀਸ਼੍ਚ ਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀਰ੍ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਃ। ਸਵਤ੍ਸਾਃ ਕੁਮ੍ਭਦੋਹਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯਦਦਾਦ੍ਦਸ਼
ਅਸ਼ਮਕ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਦੁਧਣੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਛੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁਧ ਦੇ ਘੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਸੈਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਯਾਨਾਂ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍। ਅਦਦਾਤ੍ਸੈਨ੍ਧਵੋ ਰਾਜਾ ਹੇਮਮਾਲ੍ਯੈਰਲਙ੍ਕृਤਾਨ੍
ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਚੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਧੀ ਘੋੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦਿੱਤੇ।
ਸੌਵੀਰੋ ਹਸ੍ਤਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਰਥਾਂਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਤਂ ਪਰਾਨ੍। ਜਾਤਰੂਪਪਰਿष੍ਕਾਰਾਨ੍ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਾਨ੍
ਸੌਵੀਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਰਥ, ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦਿੱਤੇ।
ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨਾਰ੍ਕਪ੍ਰਤਿਮਾਂਸ੍ਤੇਜਸਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾਨਿਵ। ਬਲਿਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਮੱਧਿਆਨ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਸਾਰਾ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਅਵਨ੍ਤਿਰਾਜੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਹਾਰਾਙ੍ਗਦਾਂਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਵੈ ਵਿਵਿਧਂ ਚ ਵਿਭੂषਣਮ੍
ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ, ਵਧੀਆ ਹਾਰ ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਦਾਸੀਨਾਮਯੁਤਂ ਚਾਪਿ ਬਲਿਮਾਦਾਯ ਭਾਰਤ। ਸਭਾਦ੍ਵਾਰਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰਵਤਿष੍ਠਤੇ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਦਾ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਹ ਸਭਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਸ਼੍ਚੇਦਿਰਾਜਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਖ੍ਯਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਬਲਿਂ ਚ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮਾਦਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਦਸ਼ਾਰਣ, ਚੇਦੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਕਪੜੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਤੇ ਸਾਰਾ ਬਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰੇ।