ਆਰਮ੍ਭਃ ਸਫਲੋ ਦੇਵਿ ਭਵਿਤਾ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯੇਪ੍ਸਿਤਃ। ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਵੀਰੌ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੌ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਯਤਨ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੋਗੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣਗੇ।
ਤਪਸਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਨਾਂ ਮਮ ਸਂਕਲ੍ਪਤਸ੍ਤਥਾ। ਭਵਿष੍ਯਤੋ ਮਹਾਭਾਗੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪੂਜਿਤੌ
ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਦੇ ਤਪ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਣਗੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਵਣਗੇ।
ਉਵਾਚ ਚੈਨਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਨਰੇਵ ਹ। ਧਾਰ੍ਯਤਾਮਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਗਰ੍ਭੋऽਯਂ ਸੁਮਹੋਦਯਃ
ਭਗਵਾਨ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗਰਭ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।'
ਏਕਃ ਸਰ੍ਵਪਤਤ੍ਰੀਣਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਤਿ। ਲੋਕਸਂਭਾਵਿਤੋ ਵੀਰਃ ਕਾਮਰੂਪੋ ਵਿਹਙ੍ਗਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਬਣੇਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਪਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕੇਗਾ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮਥੋਵਾਚ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਤ੍ਵਤ੍ਸਹਾਯੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰੇ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਭਰਾ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ।'
ਨੈਤਾਭ੍ਯਾਂ ਭਵਿਤਾ ਦੋषਃ ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਤੇ ਪੁਰਂਦਰ। ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਸਂਤਾਪਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦਰ ਰਹੇਗਾ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ। ਨ ਚਾਵਮਾਨ੍ਯਾ ਦਰ੍ਪਾਤ੍ਤੇ ਵਾਗ੍ਵਜ੍ਰਾ ਭृਸ਼ਕੋਪਨਾਃ
ਤੂੰ ਹੁਣ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਤਨਕ ਕਰੀਂ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਜਰ ਵਰਗੀ ਤੇ ਜਲਦੀ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਜਗਾਮੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍। ਵਿਨਤਾ ਚਾਪਿ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾ ਬਭੂਵ ਮੁਦਿਤਾ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਵਿਨਤਾ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਾਵਰੁਣਂ ਗਰੁਡਂ ਤਥਾ। ਵਿਕਲਾਙ੍ਗੋऽਰੁਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪੁਰਃਸਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ — ਅਰੁਣ ਤੇ ਗਰੁੜ। ਅਰੁਣ ਵਿਕਲਾਂਗ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਤਤ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਗਰੁਡਮਿਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵੇਨਾਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ। ਤਸ੍ਯੈਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸੁਮਹਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ
ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਿਰਿਵਰਾਤ੍ਸਮੁਦੀਰ੍ਣਮਹਾਬਲਃ।' ਗਰੁਡਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਗਰੁੜ — ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ — ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਤਿਬਲਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਸੁਰਾਸ੍ਤਤਃ। ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਘ੍ਨਨ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਯੁਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ; ਤੇ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤ੍ਰ ਚਾਸੀਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਵਿਦ੍ਯੁਦਗ੍ਨਿਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਭੌਮਨਃ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜੋਕੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਤੇਨ ਪਤਗੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪਕ੍ਸ਼ਤੁਣ੍ਡਨਖੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਤੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਹਤੋ ਯੁਧਿ
ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਪੰਖ, ਚੋਚ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ ਹੋਇਆ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਰਜਸ਼੍ਚੋਦ੍ਧੂਯ ਸੁਮਹਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਖੇਚਰਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਕਾਨ੍ਨਿਰਾਲੋਕਾਂਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵਾਨਵਾਕਿਰਤ੍
ਫਿਰ ਪੰਛੀ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਉਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਧੂੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨਾਵਕੀਰ੍ਣਾ ਰਜਸਾ ਦੇਵਾ ਮੋਹਮੁਪਾਗਮਨ੍। ਨ ਚੈਵਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਛਨ੍ਨਾ ਰਜਸਾऽਮृਤਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਭਟਕ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ।
ਏਵਂ ਸਂਲੋਡਯਾਮਾਸ ਗਰੁਡਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਲਯਮ੍। ਪਕ੍ਸ਼ਤੁਣ੍ਡਪ੍ਰਹਾਰੈਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨ੍ਸ ਵਿਦਦਾਰ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰੁੜ ਨੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਤੇ ਚੋਚ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਾਯੁਮਚੋਦਯਤ੍। ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਮਾਂ ਰਜੋਵृष੍ਟਿਂ ਤਵੇਦਂ ਕਰ੍ਮ ਮਾਰੁਤ
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ: 'ਇਹ ਧੂੜ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹਟਾ ਦੇ, ਮਾਰੁਤ! ਇਹ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ।'
ਅਥ ਵਾਯੁਰਪੋਵਾਹ ਤਦ੍ਰਜਸ੍ਤਰਸਾ ਬਲੀ। ਤਤੋ ਵਿਤਿਮਿਰੇ ਜਾਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕੁਨਿਮਾਰ੍ਦਯਨ੍
ਤਦ ਵਾਯੂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਧੂੜ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ; ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੰਛੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਨਾਦੋਚ੍ਚੈਃ ਸ ਬਲਵਾਨ੍ਮਹਾਮੇਘ ਇਵਾਮ੍ਬਰੇ। ਵਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਭੀषਯਨ੍
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੜਗੜਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ ਹੋਵੇ; ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਂ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਰਾਜਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉੱਡ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਰ੍ਮਿਮੋ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰਵਾਕਿਰਨ੍। ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਪਰਿਧੈਃ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ਗਦਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਵਾਸਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ—ਭਾਲਾਂ, ਗਦੀਆਂ, ਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਮੋਟੀਆਂ—ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੈਰ੍ਜ੍ਵਲਿਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਕ੍ਰੈਰਾਦਿਤ੍ਯਰੂਪਿਭਿਃ। ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸਰ੍ਗੈਸ੍ਤੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਧਾਰਦਾਰ ਚੱਕਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਦਿਖਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸੁਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਣ੍ਣ ਵ੍ਯਕਮ੍ਪਤ। ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਨਿਵ ਚਾਕਾਸ਼ੇ ਵੈਨਤੇਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਪਕ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਾਮੁਰਸਾ ਚੈਵ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਸੁਰਾਨ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬੜੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਉਹ ਹਿਲਿਆ ਨਹੀਂ; ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ, ਛਾਤੀ ਤੇ ਚੋਚ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਗਰੁਡਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਨਖਤੁਣ੍ਡਕ੍ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ ਸ਼ੋਣਿਤਂ ਬਹੁ
ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਵੱਲੋਂ ਵੱਜੇ ਤੇ ਉਡਾਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਭੱਜ ਪਏ; ਉਸ ਦੇ ਨਖਾਂ ਤੇ ਚੋਚ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੂਨ ਵਗਾਇਆ।
ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਸਵੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਿਤਾ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਪਤਗੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਧਰ੍षਿਤਾਃ
ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚਲੇ, ਵਸੂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਹਰਾਏ ਗਏ।
ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤੀਚੀਮਾਦਿਤ੍ਯਾ ਨਾਸਤ੍ਯਾਵੁਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮ੍। ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹੌਜਸਃ
ਆਦਿਤਿਆ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਲੇ, ਨਾਸਤਿਆ ਉੱਤਰ ਵੱਲ; ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੜਦੇ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਨ੍ਦੇਨ ਵੀਰੇਣ ਰੇਣੁਕੇਨ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍। ਕ੍ਰਥਨੇਨ ਚ ਸ਼ੂਰੇਣ ਤਪਨੇਨ ਚ ਖੇਚਰਃ
ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਸ਼ਵਕ੍ਰੰਦ, ਰੇਣੁਕਾ, ਸ਼ੂਰ ਕ੍ਰਥਨ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਣ ਵਾਲੇ ਤਪਨ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਉਲੂਕਸ਼੍ਵਸਨਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਨਿਮੇषੇਣ ਚ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍। ਪ੍ਰਰੁਜੇਨ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮਂ ਚਕਾਰ ਪੁਲਿਨੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਉਲੂਕ ਤੇ ਸਵਸਨ, ਨਿਮੇਸ਼, ਪ੍ਰਰੁਜ ਤੇ ਪੁਲਿਨ ਨਾਲ ਵੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਤਾਨ੍ਪਕ੍ਸ਼ਨਖਤੁਣ੍ਡਾਗ੍ਰੈਰਭਿਨਦ੍ਵਿਨਤਾਸੁਤਃ। ਯੁਗਾਨ੍ਤਕਾਲੇ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਿਨਾਕੀਵ ਪਰਂਤਪ
ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਸ਼ਿਵ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪੰਖ, ਨਖ ਤੇ ਚੋਚ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।