ਦ੍ਯੂਤਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਨ ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਦੇਵਿਤੁਮ੍। ਆਹੂਤਸ਼੍ਚੈष੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਹ੍ਵਯਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਖੇਡਣਾ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਜੂਆ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਯਤਂ ਤਂ ਵਿਜੇष੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਪਟਂ ਵਿਭੋ। ਆਨਯਾਮਿ ਸਮृਦ੍ਧਿਂ ਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਚੋਪਾਹ੍ਵਯਸ੍ਵ ਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਠੱਗੀ ਵਰਤ ਕੇ। ਮੈਂ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਜੂਆ ਲਈ ਬੁਲਾਓ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਪਦਾਨ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਫ਼ੌਰਨ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਅਯਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਰਾਜਞ੍ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਹਰ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਵਿਤ੍। ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜੂਆ ਰਾਹੀਂ ਹਥਿਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੋ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਾਸਨੇ। ਤੇਨ ਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਕਸ਼ੱਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਕਮਤ ਹੇਠ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਕੰਮ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ੀ ਪਰਂ ਹਿਤਮ੍। ਉਭਯੋਟਃ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯਰ੍ਥਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲਈ ਠੀਕ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ।
ਨਿਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਾऽਸੌ ਯਦਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਸਮੇष੍ਯਤਿ। ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਰਿष੍ਯੇऽਹਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਕਸ਼ੱਤਾ ਆ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਹਟ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਟ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਮਯਿ ਮृਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਦੁਰੇਣ ਸੁਖੀ ਭਵ। ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਕਿਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ।। ਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਉਵਾਚ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ—ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਂਗੇ?
ਆਰ੍ਤਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਯੋਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਆਖੀ ਗਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸ੍ਥੂਣਾਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਬृਹਤੀਂ ਸ਼ਤਦ੍ਵਾਰਾਂ ਸਭਾਂ ਮਮ। ਮਨੋਰਮਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਮਾਸ਼ੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ
ਕਾਰੀਗਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭ ਤੇ ਸੌ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ।
ਤਤਃ ਸਂਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਰਤ੍ਨੈਸ੍ਤਾਂ ਤਕ੍ਸ਼੍ਣ ਆਨਾਯ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਸੁਕृਤਾਂ ਸੁਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਂ ਚ ਨਿਵੇਦਯਤ ਮੇऽਸ਼ਨੈਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਸਭਾ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾ ਕੇ, ਕਾਰੀਗਰ ਉਸਨੂੰ ਲਿਆਉਣ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕੀ। ਫ਼ੌਰਨ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਦੇਣ।
ਦੂਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਭੂਮਿਪਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦ੍ਵਿਦੁਰਾਯ ਵੈ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਰਾਜ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ।
ਅਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯਨ ਨਾਸੀਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ। ਦ੍ਯੂਤੇ ਦੋषਾਂਸ਼੍ਚ ਜਾਨਨ੍ਸ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਦਕृष੍ਯਤ
ਵਿਦੁਰ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜੂਏ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਦੁਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ਕਲਿਦ੍ਵਾਰਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਵਿਨਾਸ਼ਮੁਖਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮੁਪਾਦ੍ਰਵਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਦੁਰ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਨਾਸ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰਮਗ੍ਰਜਮ੍। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚਰਣਾਵਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਾਮਿ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯਵਸਾਯਮਿਮਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਭੇਦੋ ਯਥਾ ਨ ਸ੍ਥਾਦ੍ਦ੍ਯੂਤਹੇਤੋਸ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਜੂਏ ਕਰਕੇ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਪੈ ਜਾਵੇ—ਇਹ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮੇ ਕਲਹੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਯਦਿ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਨਃ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕਸ਼ੱਤਾ, ਜੇ ਰੱਬ ਸਾਡੀ ਮਿਹਰ ਕਰ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਝਗੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾਪਿ ਹਿਤਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਹਿਤਮ੍
ਚਾਹੇ ਇਹ ਕੰਮ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਫਾਇਦੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲਾ—
ਮਯਿ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੇ ਦ੍ਰੋਣੇ ਭੀष੍ਮੇ ਤ੍ਵਯਿ ਚ ਭਾਰਤ। ਅਨਯੋ ਦੈਵਵਿਹਿਤੋ ਨ ਕਥਞ੍ਚਿਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਡ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋ, ਭਾਰਤ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ, ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਲਾਈ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।
ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਹਯੈਰ੍ਵਾਤਸਮੈਰ੍ਜਵੇ। ਖਾਣ੍ਡਵਪ੍ਰਸ੍ਥਮਦ੍ਯੈਵ ਸਮਾਨਯ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਤੂੰ ਹੁਣੇ ਹੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਜ ਹੀ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਖਾਂਡਵਪ੍ਰਸਥ ਲਿਆ ਕੇ ਆ।
ਨ ਵਾਚ੍ਯੋ ਵ੍ਯਵਸਾਯੋ ਮੇ ਵਿਦੁਰੈਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ। ਦੈਵਮੇਵ ਪਰਂ ਮਨ੍ਯੇ ਯੇਨੈਤਦੁਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਮੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਦੱਸਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਵਿਦੁਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਦੁਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ਨੇਦਮਸ੍ਤੀਤਿ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍। ਆਪਗੇਯਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਮਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਸੁਦੁਃ ਖਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਿਦੁਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, 'ਇਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ' ਸੋਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ।
ਕਥਂ ਸਮਭਵਦ੍ਦ੍ਯੂਤਂ ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਤਨ੍ਮਹਾਤ੍ਯਯਮ੍। ਯਤ੍ਰ ਤਦ੍ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਾਣ੍ਡਵੈਰ੍ਮੇ ਪਿਤਾਮਹੈਃ
ਇਹ ਜੂਏ ਦਾ ਖੇਡ, ਜੋ ਭਰਾਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਪਾਇਆ?
ਕੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਸ੍ਤਾਰਾ ਰਾਜਾਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮ। ਕੇ ਚੈਨਮਨ੍ਵਮੋਦਨ੍ਤ ਕੇ ਚੈਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਨ੍
ਉਥੇ ਕਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ? ਕਿਹੜਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਹੜਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ?
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਤਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜ। ਮੂਲਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੇ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਦ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇऽਥ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਦਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਵਿਆਸ ਦਾ ਸ਼ਿਸ਼, ਜੋ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਭ ਦੱਸਿਆ।
ਵਿਦੁਰਸ੍ਯ ਮਤਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਮ੍ਬਿਕਾਸੁਤਃ। ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਵਿਜਨੇ ਪੁਨਃ
ਵਿਦੁਰ ਦੀ ਸੋਚ ਸਮਝ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਅੰਬਿਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਯੋਧਨ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਿਚ ਫਿਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਲਂ ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਗਾਨ੍ਧਾਰੇ ਵਿਦੁਰੋ ਨ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਤਿ। ਨ ਹ੍ਯਸੌ ਸੁਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰਹਿਤਂ ਨੋ ਵਦਿष੍ਯਤਿ
ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਜੂਏ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਵਿਦੁਰ ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਣਸੁਝੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਹੇਗਾ।
ਹਿਤਂ ਹਿ ਪਰਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵਿਦੁਰੋ ਯਤ੍ਪ੍ਰਭਾषਤੇ। ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮਨ੍ਯੇ ਹਿਤਂ ਤਵ
ਵਿਦੁਰ ਜੋ ਵੀ ਕਹਿੰਦਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਸਭ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ।