ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਫਾਟਿਕਤੋਯਾਂ ਹਿ ਸ੍ਫਾਟਿਕਾਮ੍ਬੁਜਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਸਭਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪਤਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਉੱਥੇ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਕੌਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਕੌਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਹਸਦ੍ਭੀਮਃ ਸਹ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਸ੍ਵਰਮ੍। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਾਤਯਨ੍ਤੀ ਮਨੋ ਮਮ
ਉੱਥੇ ਭੀਮ ਨੇ ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਜਲੇ ਕਿਙ੍ਕਰਾ ਰਾਜਚੋਦਿਤਾਃ। ਦਦੁਰ੍ਵਾਸਾਂਸਿ ਮੇऽਨ੍ਯਾਨਿ ਤਚ੍ਚ ਦੁਃਖਤਰਂ ਮਮ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਗਏ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੱਪੜੇ ਦਿੱਤੇ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਸੀ।
ਅਸ੍ਤਮ੍ਭਾ ਇਵ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤਮ੍ਭਾ ਇਵ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਸੋਹਂ ਤਤ੍ਰਾਹਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਫਟਿਕਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵਿਭੋ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਥੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਥੰਮਾਂ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਦੇ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਝਟਕਾ ਖਾ ਕੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਵਾਰੇਣ ਵਿਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਦ੍ਵਾਰਸਂਸ੍ਥਾਨਰੂਪਿਣਾ। ਅਭਿਹਤ੍ਯ ਸ਼ਿਲਾਂ ਭੂਯੋ ਲਲਾਟੇਨਾਸ੍ਮਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਬਿਨਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸਮਝ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਮਾਰੀ ਤੇ ਫਿਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਮृਸ਼ਨ੍ਨਿਵ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਤਰਮੁਪਾਵਿਸ਼ਮ੍। ਇਦਂ ਦ੍ਵਾਰਮਿਦਂ ਰਾਜਨ੍ਨਦ੍ਵਾਰਮਿਤਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਬਭਾषੇ ਸ ਵृਕੋਦਰਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾ ਬੈਠਾ। ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ।'
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਹਸੁਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਂ ਨृਪ। ਸਰ੍ਵਂ ਹਾਸਕਰਂ ਤੇषਾਂ ਸਦਸ੍ਯਾਨਾਂ ਨਰਰ੍षਭ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਔਰਤਾਂ ਹੱਸ ਪਈਆਂ; ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਨ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਯਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨ ਮੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਤਾਨਿ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਤੇਨ ਤਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਜਿਹੜੇ ਰਤਨ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਵੇਖੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਉਥੇ ਵੇਖੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਤਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਸਮ੍ਭਾਵਿਤਸ੍ਯ ਚਾਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਰਣਾਦਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਲਈ ਬਦਨਾਮੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜੋਬਾ ਵੀ ਹੋਇਆ—ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੁਞ੍ਜਤਾਂ ਸਦਾ। ਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਞ੍ਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਙ੍ਖੋ ਧ੍ਮਾਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸਃ
ਜਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੰਖ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵੱਜਦਾ ਸੀ।
ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਪ੍ਰਣਦਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਖਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਅਨਿਸ਼ਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਸ਼੍ਰੌषਂ ਤਤੋ ਰੋਮਾਣਿ ਮੇऽਹृषਨ੍
ਉਹ ਸ਼ੰਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਜਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਅਟੱਲ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕੀਰ੍ਣਮੁਪਸ੍ਥਾਨਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ। ਅਸ਼ੋਭਤ ਮਹਾਰਾਜ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਯੈਰਿਵਾਮਲਾ
ਅਨੇਕ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਲਈ ਆਏ, ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਹ ਸਭਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸੁੱਚੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯੁਪਾਦਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਵੈ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ। ਜ੍ਞੇ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵੱਡੇਪਣ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਇਵ ਮਹੀਪਾਲਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪਰਿਵੇषਕਾਃ। ਨ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ। ਗੁਹ੍ਯਕਾਧਿਪਤੇਰ੍ਵਾਪਿ ਯਾ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਜਨ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਰਾਜੇ ਵਪਾਰੀ ਵਾਂਗ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹ ਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਸੀ, ਉਹ ਨਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਾ ਯਮ, ਨਾ ਵਰੁਣ, ਨਾ ਗੁਪਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਕੋਲ ਸੀ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪਰਮਿਕ੍ਰਾਮਹਮ੍। ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਨ ਪਰਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਦਹ੍ਯਮਾਨੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਅੰਦਰੋਂ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸ਼ਮੋ ਮਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਅਰੀਨ੍ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਾਯਯਿष੍ਯੇ ਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ਵਾ ਹਤਃ ਪਰੈਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਸਤਾ ਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਤਾਦृਸ਼ਸ੍ਯ ਮੇ ਕਿਂ ਤੁ ਜੀਵਿਤੇਨ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਵਯਂ ਹਿ ਸ੍ਥਿਤਵृਦ੍ਧਯਃ
ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਓਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਯਾਮੇਤਾਮਤੁਲਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਦृष੍ਟਵਾਨਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇ। ਤਸ੍ਯਾਟਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਵੁਪਾਯਂ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦੌਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਹਮਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵਭਿਜ੍ਞੋऽਸ੍ਮਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਪਿ ਭਾਰਤ। ਹृਦਯਜ੍ਞਃ ਪਣਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਦੇਵਨੇ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ; ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਦਾਅ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਲਤਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਦ੍ਯੂਤਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯੋ ਨ ਚ ਜਾਨਾਤਿ ਦੇਵਿਤੁਮ੍। ਆਹੂਤਸ਼੍ਚੈष੍ਯਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵਾਹ੍ਵਯਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜੂਆ ਖੇਡਣ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਖੇਡਣਾ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਆਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਜੂਆ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਯਤਂ ਤਂ ਵਿਜੇष੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਪਟਂ ਵਿਭੋ। ਆਨਯਾਮਿ ਸਮृਦ੍ਧਿਂ ਤਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਚੋਪਾਹ੍ਵਯਸ੍ਵ ਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਠੱਗੀ ਵਰਤ ਕੇ। ਮੈਂ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਦੌਲਤ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਜੂਆ ਲਈ ਬੁਲਾਓ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕੁਨਿਨਾ ਰਾਜਾ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ੍ਤਤਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਪਦਾਨ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸ਼ਕੁਨੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਫ਼ੌਰਨ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ।
ਅਯਮੁਤ੍ਸਹਤੇ ਰਾਜਞ੍ਸ਼੍ਰਿਯਮਾਹਰ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਵਿਤ੍। ਦ੍ਯੂਤੇਨ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵ ਦੀ ਦੌਲਤ ਜੂਆ ਰਾਹੀਂ ਹਥਿਆਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਵੋ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਸ਼ਾਸਨੇ। ਤੇਨ ਸਙ੍ਗਮ੍ਯ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਕਸ਼ੱਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਕਮਤ ਹੇਠ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਕੰਮ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ ਹਿ ਧਰ੍ਮਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਦਰ੍ਸ਼ੀ ਪਰਂ ਹਿਤਮ੍। ਉਭਯੋਟਃ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯਰ੍ਥਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੂਰ ਦੀ ਸੋਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਲਈ ਠੀਕ ਫੈਸਲਾ ਕਰੇਗਾ।
ਨਿਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਾऽਸੌ ਯਦਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤਾ ਸਮੇष੍ਯਤਿ। ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਰਿष੍ਯੇऽਹਮਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਜੇ ਕਸ਼ੱਤਾ ਆ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਹਟ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਟ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਮਯਿ ਮृਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਦੁਰੇਣ ਸੁਖੀ ਭਵ। ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਕਿਂ ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ।। ਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨ ਉਵਾਚ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਵਿਦੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ—ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਂਗੇ?
ਆਰ੍ਤਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣਯੋਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯਨ੍ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਪਿਆਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਆਖੀ ਗਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਸ੍ਥੂਣਾਸਹਸ੍ਰੈਰ੍ਬृਹਤੀਂ ਸ਼ਤਦ੍ਵਾਰਾਂ ਸਭਾਂ ਮਮ। ਮਨੋਰਮਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਮਾਸ਼ੁ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ
ਕਾਰੀਗਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਤੰਭ ਤੇ ਸੌ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ।