ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਾਟਧਾਨਾਸ਼੍ਚ ਗੋਮਨ੍ਤਃ ਸ਼ਤਸਙ੍ਘਸ਼ਃ। ਤ੍ਰਿਖਰ੍ਵਂ ਬਲਿਮਾਦਾਯ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਵਾਰਿਤਾਃ
ਜਟਾਧਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਟੈਕਸ ਲੈ ਕੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਰੋਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਕਮਣ੍ਡਲੂਨੁਪਾਦਾਯ ਜਾਤਰੂਪਮਯਾਞ੍ਸ਼ੁਭਾਨ੍। ਤ੍ਰੈਖਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਤਿਵੇਦ੍ਯਾਸ੍ਮੈ ਲੇਭਿਰੇऽਥ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਸੁੱਚੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਮੰਡਲ ਲੈ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲੀ।
ਯਥੈਵ ਮਧੁ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਧਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯਮਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਟਃ। ਤਦਸ੍ਮੈ ਕਾਂਸ੍ਯਮਾਹਾਰ੍षੀਦ੍ਵਾਰੁਣਂ ਕਲਸ਼ੋਦਧਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀਆਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਧੂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਾਰੁਣੀ ਮਦਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਙ੍ਖਪ੍ਰਵਰਮਾਦਾਯ ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਭਿषਿਕ੍ਤਵਾਨ੍। ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਰੁਕ੍ਮਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਬਹੁਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੰਖ ਲੈ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਈ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਮਮ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਵਰਰੂਪਮਿਵਾਭਵਤ੍। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤੁ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਮੁਦ੍ਰੌ ਪੂਰ੍ਵਦਕ੍ਸ਼ਿਣੌ
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਵਰਗਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ; ਜੋ ਇਹ ਦੌਲਤ ਲੈ ਚੁੱਕੇ, ਉਹ ਪੂਰਬ ਤੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਥੈਵ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤ੍ਤਰਂ ਤੁ ਨ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਿਨਾ ਤਾਤ ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ। ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾऽਰ੍ਜੁਨੋ ਦਣ੍ਡਮਾਜਹਾਰਾਮਿਤਂ ਧਨਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ; ਉੱਥੇ ਅਰਜੁਨ ਗਿਆ ਤੇ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਬੇਹੱਦ ਦੌਲਤ ਲਿਆਇਆ।
ਕृਤਾਂ ਬੈਨ੍ਦੁਸਰੈ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਮਯੇਨ ਸ੍ਫਾਟਿਕਚ੍ਛਦਾਮ੍। ਅਪਸ਼੍ਯਂ ਨਲਿਨੀਂ ਪੂਰ੍ਣਾਮੁਦਕਸ੍ਯੇਵ ਭਾਰਤ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਝੀਲ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਚੰਦਨ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਮਾਇਆ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਤ੍ਕਰ੍षਨ੍ਤਂ ਚ ਵਾਸਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਹਸਨ੍ਮਾਂ ਵृਕੋਦਰਃ। ਕਿਙ੍ਕਰਾਸ਼੍ਚ ਸਭਾਪਾਲਾ ਜਹਸੁਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ
ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਉਚਕਾਇਆ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੇ ਮੇਰਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ, ਤੇ ਸਭਾ ਦੇ ਨੌਕਰ ਤੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਹੱਸ ਪਏ, ਭਾਰਤ ਰਾਜਾ।
ਪਿਤ੍ਰੋਰਰ੍ਥੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰਾਵृਣ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਮ ਯਦਿ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਂ ਘਾਤਯੇਯਂ ਵृਕੋਦਰਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸਹਿ ਲਿਆ; ਜੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ।
ਸਪਤ੍ਨੇਨਾਪਹਾਸੋ ਹਿ ਸ ਮਾਂ ਦਹਤਿ ਭਾਰਤ
ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵੱਲੋਂ ਮਜ਼ਾਕ ਮੈਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਫਾਟਿਕਤੋਯਾਂ ਹਿ ਸ੍ਫਾਟਿਕਾਮ੍ਬੁਜਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਸਭਾਂ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਂ ਮਤ੍ਵਾ ਪਤਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਨਰਾਧਿਪ
ਉੱਥੇ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਕੌਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਕੌਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਮਹਸਦ੍ਭੀਮਃ ਸਹ ਪਾਰ੍ਥੇਨ ਸਸ੍ਵਰਮ੍। ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚਸਹ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਪਾਤਯਨ੍ਤੀ ਮਨੋ ਮਮ
ਉੱਥੇ ਭੀਮ ਨੇ ਪਾਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਜਲੇ ਕਿਙ੍ਕਰਾ ਰਾਜਚੋਦਿਤਾਃ। ਦਦੁਰ੍ਵਾਸਾਂਸਿ ਮੇऽਨ੍ਯਾਨਿ ਤਚ੍ਚ ਦੁਃਖਤਰਂ ਮਮ
ਜਦ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜ ਗਏ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੱਪੜੇ ਦਿੱਤੇ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਸੀ।
ਅਸ੍ਤਮ੍ਭਾ ਇਵ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤਮ੍ਭਾ ਇਵ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਸੋਹਂ ਤਤ੍ਰਾਹਤੋ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਫਟਿਕਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇ ਵਿਭੋ
ਉਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਥੰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਥੰਮਾਂ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਕਦੇ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਝਟਕਾ ਖਾ ਕੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਦ੍ਵਾਰੇਣ ਵਿਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਦ੍ਵਾਰਸਂਸ੍ਥਾਨਰੂਪਿਣਾ। ਅਭਿਹਤ੍ਯ ਸ਼ਿਲਾਂ ਭੂਯੋ ਲਲਾਟੇਨਾਸ੍ਮਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਬਿਨਾ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸਮਝ ਕੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਮਾਰੀ ਤੇ ਫਿਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਮृਸ਼ਨ੍ਨਿਵ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਰ੍ਗਾਨ੍ਤਰਮੁਪਾਵਿਸ਼ਮ੍। ਇਦਂ ਦ੍ਵਾਰਮਿਦਂ ਰਾਜਨ੍ਨਦ੍ਵਾਰਮਿਤਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਬਭਾषੇ ਸ ਵृਕੋਦਰਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾ ਬੈਠਾ। ਫਿਰ ਭੀਮ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ।'
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਹਸੁਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਂ ਨृਪ। ਸਰ੍ਵਂ ਹਾਸਕਰਂ ਤੇषਾਂ ਸਦਸ੍ਯਾਨਾਂ ਨਰਰ੍षਭ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਔਰਤਾਂ ਹੱਸ ਪਈਆਂ; ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨ ਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਨ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਯਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨ ਮੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਤਾਨਿ ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਤੇਨ ਤਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਜਿਹੜੇ ਰਤਨ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਵੇਖੇ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਉਥੇ ਵੇਖੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਤੇ ਤਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਹੋਦਧਿਮ੍। ਸਮ੍ਭਾਵਿਤਸ੍ਯ ਚਾਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਮਰਣਾਦਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ ਲਈ ਬਦਨਾਮੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜੋਬਾ ਵੀ ਹੋਇਆ—ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੁਞ੍ਜਤਾਂ ਸਦਾ। ਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਞ੍ਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਙ੍ਖੋ ਧ੍ਮਾਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸਃ
ਜਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੰਖ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵੱਜਦਾ ਸੀ।
ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਪ੍ਰਣਦਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਙ੍ਖਸ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਅਨਿਸ਼ਂ ਸ਼ਬ੍ਦਮਸ਼੍ਰੌषਂ ਤਤੋ ਰੋਮਾਣਿ ਮੇऽਹृषਨ੍
ਉਹ ਸ਼ੰਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੱਜਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਅਟੱਲ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪਾਰ੍ਥਿਵੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਕੀਰ੍ਣਮੁਪਸ੍ਥਾਨਂ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ। ਅਸ਼ੋਭਤ ਮਹਾਰਾਜ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੈਰ੍ਦ੍ਯੈਰਿਵਾਮਲਾ
ਅਨੇਕ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਲਈ ਆਏ, ਉਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਉਹ ਸਭਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸੁੱਚੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯੁਪਾਦਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਵੈ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰ। ਜ੍ਞੇ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਕੇ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਵੱਡੇਪਣ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਇਵ ਮਹੀਪਾਲਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪਰਿਵੇषਕਾਃ। ਨ ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ। ਗੁਹ੍ਯਕਾਧਿਪਤੇਰ੍ਵਾਪਿ ਯਾ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਜਨ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੇ
ਰਾਜੇ ਵਪਾਰੀ ਵਾਂਗ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਹ ਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਕੋਲ ਸੀ, ਉਹ ਨਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਾ ਯਮ, ਨਾ ਵਰੁਣ, ਨਾ ਗੁਪਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਕੋਲ ਸੀ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪਰਮਿਕ੍ਰਾਮਹਮ੍। ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਂ ਨ ਪਰਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਦਹ੍ਯਮਾਨੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸ਼ਾਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਅੰਦਰੋਂ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਸ਼ਮੋ ਮਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਅਰੀਨ੍ਬਾਣੈਃ ਸ਼ਾਯਯਿष੍ਯੇ ਸ਼ਯਿष੍ਯੇ ਵਾ ਹਤਃ ਪਰੈਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰਾਜਸਤਾ ਨਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਤਾਦृਸ਼ਸ੍ਯ ਮੇ ਕਿਂ ਤੁ ਜੀਵਿਤੇਨ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਾਜਨ੍ਵਯਂ ਹਿ ਸ੍ਥਿਤਵृਦ੍ਧਯਃ
ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਐਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਓਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਯਾਮੇਤਾਮਤੁਲਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਦृष੍ਟਵਾਨਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵੇ। ਤਸ੍ਯਾਟਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਵੁਪਾਯਂ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦੌਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਹਮਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵਭਿਜ੍ਞੋऽਸ੍ਮਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਪਿ ਭਾਰਤ। ਹृਦਯਜ੍ਞਃ ਪਣਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਦੇਵਨੇ
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਮੈਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੀ; ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਦਾਅ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਲਤਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।