ਤਦ੍ਵਿਘਾਤਾਰ੍ਥਮਾਰਮ੍ਭੋ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਸ਼੍ਯਪ
ਇਸ ਲਈ, ਕਸ਼ਯਪ ਜੀ, ਇਹ ਕਰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ। ਤਾਨ੍ਕਸ਼੍ਯਪ ਉਵਾਚੇਦਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ; ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਜੀ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇ ਨਿਯੋਗਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਕृਤਃ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਚ ਭਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਯਤ੍ਨਵਨ੍ਤਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਤਪਸੀ ਵੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਤਨ ਕੀਤਾ।
ਨ ਮਿਥ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ ਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਭਵਤਾਂ ਹਿ ਨ ਮਿਥ੍ਯਾऽਯਂ ਸਂਕਲ੍ਪੋ ਵੈ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਃ
ਸ੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਉਲਟ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਤੁਹਾਡਾ ਮਨੋਰਥ ਵੀ ਕਦੇ ਝੂਠਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਭਵਤ੍ਵੇष ਪਤਤ੍ਰੀਣਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਤਿਬਲਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਸਾਦਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਸ੍ਯ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਯਾਚਤਃ
ਇਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਹੋਵੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੋ ਮੰਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਧਨਾਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਚੁਰਭਿਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਜਦ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨੀ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਥੋऽਯਂ ਸਮਾਰਮ੍ਭਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇ। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਰਮ੍ਭੋ ਭਵਤਸ਼੍ਚਾਯਮੀਪ੍ਸਿਤਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਾਡਾ ਇਹ ਯਤਨ ਇੰਦਰ ਲਈ ਹੈ; ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਯਤਨ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਤਦਿਦਂ ਸਫਲਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯੈਵ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍। ਤਥਾ ਚੈਵਂ ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵਾਤ੍ਰ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਨੁਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕਰਮ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸਫਲ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚੰਗਾ ਸਮਝੋ, ਉਹੀ ਕਰੋ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਦੇਵੀ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਸ਼ੁਭਾ। ਵਿਨਤਾ ਨਾਮ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਦੱਖ ਦਾ ਸੁਪੁਤਰੀ, ਵਿਨਤਾ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਪਰਾ ਸ੍ਨਾਤਾ ਪੁਂਸਵਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ। ਉਪਚਕ੍ਰਾਮ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਤਾਮੁਵਾਚਾਥ ਕਸ਼੍ਯਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਪੁੰਸਵਨ ਸੰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਗਈ। ਫਿਰ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਆਰਮ੍ਭਃ ਸਫਲੋ ਦੇਵਿ ਭਵਿਤਾ ਯਸ੍ਤ੍ਵਯੇਪ੍ਸਿਤਃ। ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਵੀਰੌ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੌ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਯਤਨ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਦੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੋਗੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣਗੇ।
ਤਪਸਾ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਨਾਂ ਮਮ ਸਂਕਲ੍ਪਤਸ੍ਤਥਾ। ਭਵਿष੍ਯਤੋ ਮਹਾਭਾਗੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪੂਜਿਤੌ
ਵਾਲਖਿਲਿਆ ਦੇ ਤਪ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ, ਦੋ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਣਗੇ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਵਣਗੇ।
ਉਵਾਚ ਚੈਨਾਂ ਭਗਵਾਨ੍ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪੁਨਰੇਵ ਹ। ਧਾਰ੍ਯਤਾਮਪ੍ਰਮਾਦੇਨ ਗਰ੍ਭੋऽਯਂ ਸੁਮਹੋਦਯਃ
ਭਗਵਾਨ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗਰਭ ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।'
ਏਕਃ ਸਰ੍ਵਪਤਤ੍ਰੀਣਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਤਿ। ਲੋਕਸਂਭਾਵਿਤੋ ਵੀਰਃ ਕਾਮਰੂਪੋ ਵਿਹਙ੍ਗਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਬਣੇਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਣ ਪਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕੇਗਾ।
ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਮਥੋਵਾਚ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਤ੍ਵਤ੍ਸਹਾਯੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੇਰੇ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਭਰਾ ਸਾਥੀ ਹੋਣਗੇ।'
ਨੈਤਾਭ੍ਯਾਂ ਭਵਿਤਾ ਦੋषਃ ਸਕਾਸ਼ਾਤ੍ਤੇ ਪੁਰਂਦਰ। ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰ ਸਂਤਾਪਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਤੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦਰ ਰਹੇਗਾ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਃ। ਨ ਚਾਵਮਾਨ੍ਯਾ ਦਰ੍ਪਾਤ੍ਤੇ ਵਾਗ੍ਵਜ੍ਰਾ ਭृਸ਼ਕੋਪਨਾਃ
ਤੂੰ ਹੁਣ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਤਨਕ ਕਰੀਂ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾ ਕਰੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਜਰ ਵਰਗੀ ਤੇ ਜਲਦੀ ਗੁੱਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਜਗਾਮੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਿਰ੍ਵਿਸ਼ਙ੍ਕਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍। ਵਿਨਤਾ ਚਾਪਿ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾ ਬਭੂਵ ਮੁਦਿਤਾ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਵਿਨਤਾ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਾਵਰੁਣਂ ਗਰੁਡਂ ਤਥਾ। ਵਿਕਲਾਙ੍ਗੋऽਰੁਣਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪੁਰਃਸਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ — ਅਰੁਣ ਤੇ ਗਰੁੜ। ਅਰੁਣ ਵਿਕਲਾਂਗ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦਾ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਤਤ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ ਗਰੁਡਮਿਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵੇਨਾਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ। ਤਸ੍ਯੈਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਸੁਮਹਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤਾਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ
ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਇੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਿਰਿਵਰਾਤ੍ਸਮੁਦੀਰ੍ਣਮਹਾਬਲਃ।' ਗਰੁਡਃ ਪਕ੍ਸ਼ਿਰਾਟ੍ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਬੁਧਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਗਰੁੜ — ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ — ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਤਿਬਲਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਨ੍ਤ ਸੁਰਾਸ੍ਤਤਃ। ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਘ੍ਨਨ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਹਰਣਾਨ੍ਯੁਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਗਏ; ਤੇ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤ੍ਰ ਚਾਸੀਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਵਿਦ੍ਯੁਦਗ੍ਨਿਸਮਪ੍ਰਭਃ। ਭੌਮਨਃ ਸੁਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸੋਮਸ੍ਯ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜੋਕੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਸੋਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਤੇਨ ਪਤਗੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪਕ੍ਸ਼ਤੁਣ੍ਡਨਖੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਤੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਹਤੋ ਯੁਧਿ
ਉਹ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਪੰਖ, ਚੋਚ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਖਮੀ ਹੋਇਆ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਰਜਸ਼੍ਚੋਦ੍ਧੂਯ ਸੁਮਹਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਵਾਤੇਨ ਖੇਚਰਃ। ਕृਤ੍ਵਾ ਲੋਕਾਨ੍ਨਿਰਾਲੋਕਾਂਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵਾਨਵਾਕਿਰਤ੍
ਫਿਰ ਪੰਛੀ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਉਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਧੂੜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨਾਵਕੀਰ੍ਣਾ ਰਜਸਾ ਦੇਵਾ ਮੋਹਮੁਪਾਗਮਨ੍। ਨ ਚੈਵਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ਼੍ਛਨ੍ਨਾ ਰਜਸਾऽਮृਤਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਭਟਕ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ।
ਏਵਂ ਸਂਲੋਡਯਾਮਾਸ ਗਰੁਡਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਾਲਯਮ੍। ਪਕ੍ਸ਼ਤੁਣ੍ਡਪ੍ਰਹਾਰੈਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨ੍ਸ ਵਿਦਦਾਰ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਰੁੜ ਨੇ ਤ੍ਰਿਦਿਵ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੰਖਾਂ ਤੇ ਚੋਚ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਦੇਵਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਵਾਯੁਮਚੋਦਯਤ੍। ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਮਾਂ ਰਜੋਵृष੍ਟਿਂ ਤਵੇਦਂ ਕਰ੍ਮ ਮਾਰੁਤ
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ: 'ਇਹ ਧੂੜ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹਟਾ ਦੇ, ਮਾਰੁਤ! ਇਹ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ।'
ਅਥ ਵਾਯੁਰਪੋਵਾਹ ਤਦ੍ਰਜਸ੍ਤਰਸਾ ਬਲੀ। ਤਤੋ ਵਿਤਿਮਿਰੇ ਜਾਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕੁਨਿਮਾਰ੍ਦਯਨ੍
ਤਦ ਵਾਯੂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਧੂੜ ਉਡਾ ਦਿੱਤੀ; ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੰਛੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਨਾਦੋਚ੍ਚੈਃ ਸ ਬਲਵਾਨ੍ਮਹਾਮੇਘ ਇਵਾਮ੍ਬਰੇ। ਵਧ੍ਯਮਾਨਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਭੀषਯਨ੍
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੜਗੜਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬੱਦਲ ਹੋਵੇ; ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।